Sunday, August 30, 2020

A Malayalam Hero of Sweetness,Style and Substance.



   


  

     Some heroes focus more on style,than on substance.Some have substance as the soul and are not inclined to be obsessed with style.Some look upon both style and substance, as the unifying factors of an appealing performance. Prithviraj,one of the prominent heroes of  Malayalam cinema, consistently combines in himself, both style and substance,for a sweet delivery of roles.
    The over all perception of Malayalam cinema would naturally draw anyone,to the period starting from the days of Prem Nazir and Madhu,the two most popular heroes of Malayalam cinema,from the middle of Nineteenth century.There were of course other leading heroes like Sathyan,who was senior to Prem Nazir by about 15 years and Jeyan who almost belonged to the next generation.Like Nazir and Madhu,both Sathyan and Jeyan were heroes of absolute merit,duly admired by the Malayalam film audience. 
    While Sathyan died of blood cancer at the age of 58,Jeyan who was an aggressively dedicated artist,died when he was just 42 years,in a chopper crash,during a film shoot. Sukumaran who was another hero of high profile talent,was ten years younger than Jeyan and he too died early{at the age of 49}following a massive heart attack.Then came the two super stars Mammootty and Mohanlal. Slowly Malayalam film industry not only registered the entry of many heroes of mettle, but also moved on to a status of star worship,similar to that prevailing in other South Indian film industries.Star worship took Mohanlaal and Mammootty to new heights of adoration.Among the most popular heroes worshipped in Malayalam cinema, Prithviraj,son of late Sukumaran  constantly maintains his physique with pep and style and displays his delightful capacity for multi talents such as singing, acting and film making.
   It is pertinent to note here,that Prithiviraj travelled along with the changing trends in Malayalam cinema and unlike in the case of his other senior heroes,these changes happened more frequently within a period of not more than five years,on a periodical basis. Though his debut film was Nandanam his other film Nakshathrangalulla Rajakumaran Avandoru Rajakumari was released early to mark his first entry in the Malayalam silver screen.Both these films released in the same year {2002} threw a penetrating light,on his capacity to travel on different lines of acting,even during the starting spell of his career.
   It is a known fact that until the first five years of the new millennium,dialogues played a dynamic role in Malayalam cinema.Most of these dialogues were beautifully intermixed with powerful English sentences to mark the force of political and administrative arguments.The political and police stories during this period,had striking dialogues{most of them penned by Renji Panicker}and films like Truth,Commisiioner,Pathram,Praja,Lelam,The King,Commissioner,Kaaki,Vaasthavam and Sathyam will be ever remembered purely on account of the fiery dialogue decibels of the heroes of these films.In that way, Prithvi Raj exhibited both his muscle and throat power in Sathyam, Kaaki and Vaasthavam.
  But after a few years,he carved for himself,a unique style for portrayal of characters without hesitating to do,even the role of a gay cop in Mumbai Police.One could see a vast difference in him as a cop in Sathyam and Kaaki and as one with a subtle and instinctive  perception of the police mindset in movies like Memories,The Thriller, Masters and 7th Day.
    At least half a dozen films of Prithiviraj had something to do with the field of cinema either directly,or indirectly.In Vellithira,Prithiviraj appeared as Style Raj, carrying his film projector from place to place and showing films to children and adults,for his daily earning.Then in Thirakkatha he donned the role of a film director.The film Hero,narrated the emergence of a stunts man,called Taarzan Antoni into a hero,following the villainous attitude and activities of the original hero.While Prithviraj  played the stunts man-turned hero, Srikanth portrayed the antagonistic hero. Later the Biopic 'Celluloid',showed Prithiviraj as J.C Daniel {Nadar},a passionate lover of cinema,who is also called the father of Malayalam cinema.Then came the film 'My Story' as an autobiographical narration of a great film hero's past and present,in a beautifully blended presentation of exclusive events,with a retrospective gist of his romantic past.Recently,in Driving Licence, Prithviraj played the role of a Malayalam hero adored by a Road Transport Cop and Suraj Venjaramoodu  deserved a special appreciation for playing the role of a Kerala Transport cop with a deep sense of sobriety and poise. 
    We could notice a dramatic change in the mode and style of acting of Prithviraj, in films of the same genre,such as family dramas or action thrillers or romances or supernatural thrillers.Within a short period,Prithviraj has tasted the breeze and storm,the glow and flame of acting.As the early new millennium years continued to carry the weight of volumes of dialogues,Prithviraj significantly filled the bill in films like,Pokiri Raja{along with Mammootty},Thanthonni and Simhsanam.In between he also did college stories and romances like Classmates,Chocolate and Kangaroo.
   Some of the recent hits of Prithviraj are Oozham,Brother's Day,Ayyappanum Koshiyum and Driving licence.In Oozham he was on an unending run,either escaping from a gang or chasing it.It was a movie celebrated for its speed and excitingly jumbling course of narration.Brother's day was a robust action masala and Ayyappanaum&Koshiyum was capable of driving an honest cop into a criminal mood,with both the cop{Biju Menon}and the thug {Prithiviraj} swapping each other's moods and reactions towards having a firm grasp of the evolving developments and changing situations.Driving Licence threw a fabulous hero into the unprecedented predicament of not being able to get his four wheeler licence renewed, on account of the stubborn attitude of the licence awarding,road transport officer,who happened to be a fan turned foe of the hero,after being insulted by the hero. 
    Undoubtedly,due credit should be given to the directors of the films mentioned above,for their refreshing and fascinating pattern of narration.But more than that,Prithviraj as hero,could impressively fit himself into the character and course of events through his instinctive perception of roles and portraying them with infallible grace and style.Unlike Mohanlal whose voice could solidify and melt,twist and turn,shout and submit,force and persuade,and do many more verbal wonders, Prithiviraj has a direct,bold and vibrating voice mould,with which he can command and control the situation that warrants the portrayal of characters,matching the contexts.There is an absolute charm in the over all persona of this heir,of an undemanding and subdued actor called Sukumaran.
   One speciality of Prithiviraj is his compact and convincing Hollywood wield in his role play,in most of the films,especially  those of the supernatural genre like Adam Joan and Ezra as well as in films like Akale and London Bridge.For that matter,most of the Malayalam films nonchalantly carry English titles and films like The Romans {starring Kunchacko Bhoban and Biju Menon} reflected the exuberance of an English film,in their comprehensive cinematography and glory of music. 
   Prithviraj has reflected his sparkling style and substance not only in acting and singing, but has also gone a step higher in directing an amazingly captivating film like Lucifer,starring Mohanlal in the pivotal role,with the wonderful addition of actors like Vivek Oberoy,Tovino Thomas,Manju Warrier and several others.Lucifer was as stylish as Prithviraj is.Some of the other notable films of Prithviraj in Malayalam were,Puthiya Mugam,Anwar,Arjunan Saakshi, Indian Rupee and the most talked about period  film Urumi.
   Besides making strides in Malayalam cinema Prithiviraj has made his indelible impressions on the Tamil big screen,making his Tamil debut as a sweet coated villain in K.V.Anand's first film Kana Kandein and then as hero in films like Radha Mohan's Mozhi& Abhiyum Naanum,Vasanth's psychological thriller Satham Podaathe and Parijatham of Bagyaraj.It was very much endearing,to watch him sharing screen space with Sathyaraj in Kannamoochi Yenada and causing him tense moments,towards creating his credibility as the worthwhile son in law of Sathyaraj.His other notable role was in Mani Rathnam's Raavanan as an agile police officer,striving to book the rebellious Raavanan played by Vikram.His latest felicitous character portrayal in Tamil was as an admirable villain, in Vasantha Balan's Kaaviya Thalaivan. Prithiviraj also repeated his role in the Tamil remake {Ninaithaale Inikkum} of Classmates.
   It is true that for a young hero like Prithviraj,the journey to go,is pretty long and the stones to crack will be naturally hard too.However,Malayalam film industry is always known for its exemplary innovative dimensions and creative imagination and those who continue to evince their creative potentials,without letting down the enthusiasm at any point of time,will  grow easily on their professional upscale.Though success and failures will keep changing the scenario,any mind firmly rooted to the depth of creativity,will  sprout its invaluable stuff,so as to govern the changing mood of the audience with invincible sweetness,style and substance.No doubt Prithiviraj has that stuff.
P.Chandrasekaran.
                             ========================================

Saturday, August 22, 2020

தமிழ்த் திரைவானில் நிலவின் பயணம்

     விண்ணில் வளர்ந்தும் தேய்ந்தும் உலாவரும் நிலவினை,கவித்துவத்தின் கற்பனையால்,வெண்திரை வரிகளில் விதவிதமாய் உலாவச் செய்யும் கவிஞர்கள், நிலவோடு நம்மை நிரந்தரமாய்க் கட்டியிடுகின்றனர்.குழந்தைக்கு நிலவைக்காட்டி, குட்டிக்கதைகள் பல சொல்லி,உணவூட்டும் தாயின் பரிவுடன் தொடங்குவதே, நமக்கும் நிலவுக்கும் இடையே நிலவும் நடைமுறை உறவாகும் .
    "மிஸ்ஸியம்மா" திரைப்படத்தின் எஸ். ராஜேஸ்வரராவின் ரம்யமான இசையில், ஏ.எம்.ராஜாவும் பி.சுசீலாவும் மென்மையாகப் பாடிய'வாராயோ வெண்ணிலாவே'  காலம் தொட்டு,நிலவை மையப்படுத்தி புனையப்படும் எந்த ஒரு பாடலும் திகட்டு வதேயில்லை என்று சொல்லுவதைக் காட்டிலும்,நிலவோடு இணையும்  எல்லாப்  பாடல்களும் நமக்கு பரவசத்தை ஏற்படுத்தி,தமிழ் திரையுலகிற்கும் பெருமை சேர்த்துள்ளன என்று கூறினால் அது மிகையாகாது. குறிப்பாக,திரைப்பட காதல் பாடல்களுக்கு,நிலவு உவமையாகி,உருவகமாகி,புத்தம்புது கற்பனைகளில் ஊற்றெடுத்து,ஆற்றுப்பெருக்கென மகிழ்ச்சி வெள்ளத்தில் நம்மை அடித்துச் செல்கிறது.
    தமிழ்த் திரைப்பாடல் வரிகளில் கவிஞர்கள் பெரும்பாலும் காதலனையோ அல்லது காதலியையோ,நிலவோடு உருவகப்படுத்தியோ,அல்லது காதலர்கள் மற்றும் கணவன் மனைவி பிரிந்திருக்கும் காலங்களில்,நிலவோடு வானத்தையும் மேகங்களையும் சம்பந்தப்படுத்தியோ,தமிழ் இலக்கியத்தின் தகைமையை பல பாடல்கள் மூலம் நமக்கு உணர்த்தியுள்ளனர்.
    1957-இல் எம்.ஜி.ஆர் பத்மினி இணைந்து நடித்து வெளியான'ராஜராஜன்' திரைப்படத்தில், கே.வி.மகாதேவன் இசையில்,கே.எஸ்.கிருஷ்ணமூர்த்தியின் வரிகளை,சீர்காழி கோவிந்தராஜனும் ஏ.பி.கோமளாவும் மெய்மறந்து பாடிய 'நிலவோடு வான்முகில் விளையாடுதே' எனும் பாடல் தொடங்கி,பிரபு தேவாவும் காஜலும் நடித்து 1997-இல் வெளியான 'மின்சாரக்கனவு' திரைப்படத்தில்,  மயிலிறகால் மனம்வருடும் வகையில் ,ஹரிஹரனும் சாதனா சர்கமும் அனுபவித்துப் பாடிய,ஏ.ஆர். ரஹ்மான் இசையமைத்த,கவிப்பேரரசு வைரமுத்து வின்"வெண்ணிலவே வெண்ணிலவே விளையாட ஜோடி தேவை"பாடல்வரை கவிஞர்கள் பார்வையில்,காதலருக்கு நிலவு என்றும்,விளையாடும் ஒளிவடிவே!
    சிலநேரம் கவிஞர்கள்,காதலர்களின் சேவைக்கென,வெண்ணிலவை குடைபிடிக்க அழைப்பதும் உண்டு, அப்படி அமைந்த ஒருபாடல் தான் 'அபலை அஞ்சுகம்'எனும் திரைப்படத்தில்,திரையிசைத் திலகம் கே.வி.மகாதேவனின் மெய்மறக்கச் செய்யும் இசைவடிவமைப்பில்,உடுமலை  நாராயண கவியின் உருவாக்கத்தில்,டி.ஆர்.மகாலிங்கமும் பி.சுசீலாவும் குரல் விரித்துப் பாடிய,
 "வெண்ணிலா குடைபிடிக்க, 
வெள்ளிமீன் தலையசைக்க, 
விழிவாசல் வழிவந்து இதயம் பேசுது" 
என்ற தேன்சுவைப் பாடலாகும். பெண்ணை நிலவாக்கி பெண்ணோடு,நிலவின் மானம் காக்க முற்பட்ட பெரும் கவிஞர் பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரத்தின், 
"ஆடைகட்டி வந்த நிலவோ, 
கண்ணில் மேடைகட்டி  ஆடும் எழிலோ"
எனும் 'அமுதவல்லி'திரைப்பத்தில் வரும்  வரிகள்,உண்மையிலேயே,மனித கலாச்சாரம் போற்றும் ஒரு உன்னதமான கற்பனையாகும்.மெல்லிசை மன்னர்க ளின் இசை மழையில் டி.ஆர்.மகாலிங்கம் பி. சுசீலா குரல்களில் இப்பாடல்,பழைய தமிழ்த்திரைப் பாடல்களில்,அமரத்துவம் பெற்ற  ஒன்றாகும். இதே போலத்தான் 'உலகம் சுற்றும் வாலிபன்' திரைப்படத்தில்,வாலியின் கைவண்ணத்தில், டி .எம். எஸ்ஸின் உரத்தக் குரலில் கேட்ட, 
"நிலவு ஒரு பெண்ணாகி
உலவுகின்ற அழகோ, 
நீரலைகள் இடம் மாறி,
நீந்துகின்ற குழலோ"
என்ற வரிகள்,பெண்ணை நிலவாக்கி,மண்ணில் உலாவச்  செய்தன. இப் பாடலுக்கும் இசையமைத்தது,மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் என்பது, அனைவரும் அறிந்திருக்கக்கூடும்.         
    பெண்ணை நிலவாக்கி,காதலனின் வருகைக்கென,காத்துத் களைத்துக்  போன காதலியைப் பார்த்து,
"நிலவுக்கு என்மேல் என்னடி கோபம், 
நெருப்பாய் காய்கிறது"
{போலீஸ்காரன் மகள்- திரைப்பத்தில்,மெல்லிசைமன்னர்கள் விஸ்வநாதன் இராமமூர்த்தியின் இசையில் பி.பி.ஸ்ரீனிவாஸ் பாடியது.}
என்று கேள்விகளால்,சில்மிஷம் செய்யும் ஆண்மகனின் காதல் வருணனை களில்,கதிரவனின் வெப்பத்தைக்  கடன்வாங்கி,நிலவுக்களிப்பர் என்பதே,  கவிஞர்களின் கற்பனைக் கருவூலக் காட்சியாகும்.
   இதன் எதிர்மறைக் கற்பனையாக,
"ஒரு பெண்ணை பார்த்து 
நிலவைப் பார்த்தேன் 
நிலவில் குளிரில்லை"
{தெய்வத்தாய்--மெல்லிசைமன்னர்கள் விஸ்வநாதன் இராமமூர்த்தியின் இசையில்,டி .எம்.எஸ் பாடியது
என்று,பெண்ணின் வண்ண விழிகள் ஆயிரம் நிலாக்களின் குளிரை உள்ளடக் கியது என்றும், விண்ணுக்குச் சென்று நிலவின் குளிரை கொண்டாட வேண்டிய தில்லை;பெண்ணின் விழிகளிலேயே நிலவின் குளிரை நிசமாகக் காணாலாம் என்றும்,கவிஞர்களின் கற்பனை விழிகள், ஆழ்ந்து அகன்று,ஆனந்தம் பறைசாற்று வதுண்டு. மனம் விரும்பா பெண்ணை நோக்கி,
"வெண்ணிலவுக்கு வானத்த பிடிக்க லையா''?என்றோ, 
{தாலாட்டுப்பாடாவா திரைப்பத்தில்,இசைஞானி இளையராஜாவின் இணையற்ற பொன்தூவலில்,அருள்மொழியும் எஸ்.ஜானகியும் பாடியது}
அல்லது,நெருங்கிவரும் பெண்ணைக் கண்டு,
"நிலவே என்னிம்  நெருங்காதே;
நீ நெருங்கும் நிலையினில் நானில்லை''{'ராமு 'திரைப்பத்தில் மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையில்,பி.பி.ஸ்ரீனிவாஸ் பாடியது}
என்று பாடுவதோ,ஆண்வர்க்கத்தின் இரட்டை நிலைப்பாடுகளாக இருக்கக்கூடும், என்று எண்ணத்தோன்றுகிறது.அதே போலத்தான்,தன்னை நெருங்கவிடா மனைவி யைப் பார்த்து,
"நிலவைப் பார்த்து வானம் சொன்னது, 
என்னை தொடாதே!"
{சவாலே சமாளி-டி .எம்.எஸ் பாடியது;இசை  மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ். விஸ்வநாதன் }
என்பதை,அநியாயமாக தண்டிக்கப்பட்ட ஆண்வர்க்கத்தின் அங்கலாய்ப்பாகப்  பார்க்லாம். 
   சிலநேரங்களில் காதலர்களின் திக்குமுக்காடலைக் கடந்து, கவிஞர்களின் மாற்றுக் கற்பனை,நிலவைக் காணவில்லை என்றும்,வானமே நிலாவைத் தேடுவதாகவும் விண்ணுக்கும் நிலவுக்குமிடையே காதல் களம் அமைத்துக் கொடுப்பதுண்டு. அப்படி விபரீதக் கற்பனையில் விளைந்த பாடல்தான் வாலியின் வசந்த வரிகளாய் அமைந்த,  
"வா வெண்ணிலா,உன்னை வானம் தேடுதே; 
மேலாடை மூடிய ஊர்கோலமாய்ப் போவதேன்?"
  'மெல்லத் திறந்தது கதவு'திரைப்படத்தில் மெல்லிசை மன்னரும்,இசைஞானியும், இணைந்து இசையமைத்த இப்பாடல்,எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம் எஸ். ஜானகி குரல் இழைவுகளில்,நிலவென  விண்ணைத் தழுவியது.இதே எஸ்.பி.பியின் சௌந்தர்யக் குரலின் பல்வேறு தோரணைகளில்,வானத்தை ஓடையாக்கி நிலவை அதில் நீந்தச் செய்த பாடலே  வாலி எழுதி,இளையராஜா இசையமைத்த ,என்றும் இனிக்கும் "நீலவான ஓடையில் நீந்துகின்ற வெண்ணிலா"என்தாகும்.   
    நிலவைப்பற்றி ஒரு வித்தியாசமான பாடல் ஏ.வி.எம்.ராஜனும் புஷ்பலதாவும் நடித்து வெளியான 'பால் கும்' திரைப்படத்தில் ஒலிக்கக் கேட்டிருப்போம்.  வாலியின் வரிகளுக்கு சூலமங்கலம் சகோதரிகள் திவ்யமாய் இசையமைக்க, பி.சுசீலாவின்  வசீகரக்  குரலில் வந்த, 
"முழு நிலவின் திருமுகத்தில் 
களங்கமில்லையோ 
அது  கண்குளிர தண்ணொளியை 
வழங்கவில்லையோ" 
   என்ற அந்த பாடல் வரிகள், வளர்ந்து தேயும் குறையினைப்போன்றதே,தன் கணவன் தனக்குள் காணும் குறைகள் என்று,மனைவி தன் கணவனின் தளர்ந்த மனநிலைக்குத் தெம்பூட்டுவதாக அமைந்திருந்தது.ஒருவகையில் பார்த்தால் நிலவை ஆணுடன் ஒப்பிட்ட ஒரு வித்தியாசமான பாடலாக இதனைக் கொள்ளலாம்.
    காதல் முற்றிப்போன ஒரு வாலிபனுக்கு நிலவை பொய்யாக்கி,அதன் இடத்தில்  தன்னையும்  தன் காதலியையும்  வைத்துப்பார்க்கும் களவுறும் கற்பனையும் உண்டு என்பதைத்தான்,'பட்டினப்பிரவேசம்'திரைப்படத் தில் மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ். விஸ்வநாதன்,இசையில் எஸ்.பி.பாலசுப்ரமன்யத்தின் பரவசக்குரலில் பதிந்த,
"வான் நிலா நிலா ல்ல;
உன் வாலிபம் நிலா.
தேன் நிலா எனும் நிலா,
என் தேவியின் நிலா;
நீ இல்லாத நாள் எல்லாம்,
நான் தேய்ந்த வெண்ணிலா"
   எனும் கவிப்பேராசின் காவிய வரிகள் வெளிப்படுத்தின.இதையே தான், இதற்குமுன்பே வெளியான எம்.ஜி.ஆரின் 'அடிமைப்பெண்' திரைப்படத்தில்,  கே.வி.மகாதேவனின் இசையில்  எஸ். பி.பாலசுப்ரமணியம் பாடி, முதல் பாடலாக வெளியான, புலமைப்பித்தனின்"ஆயிரம் நிலவே வா"எனும் பாடல் வலியுறுத் தியது. நேசிக்கும் பெண்ணை நிலவின் பன்முகப் பெருக்கமாகக் காணும் காதல னின் மனநிலையே இது. இவையெல்லாம் போதாதென்று,காதல் வயப்பட்டோர், 
"நிலவை கொண்டு வா 
கட்டிலில் கட்டி வை;
மேகம் கொண்டு வா 
மெத்தை போட்டு வை"என்றும் {'வாலி'} 
"அந்த நிலாவத்தான் 
நான் கையில புடிச்சேன் 
என் ராசாவுக்காக"{'முதல் மரியாதை'}
என்றும்,நிலவுக்குச் சென்ற விஞ்ஞாணிகளையும் வென்றெடுக்கும் மிடுக்குடன், நிலவை காதல் வலைக்குள் விழச் செய்வதும்,அல்லது அடிமையாக்க முற்படுவ தும்,காதல் அட்டகாசத்தின் ஆணவப் பெருக்கன்றோ! மேற்காணும் இரண்டு பாடல்களுமே,கவிப்பேரரசின் கவிதை காணிக்கைகளாகி,ஒன்றுக்கு தேனிசைத் தென்றல் தேவாவும்,மற்றொன்றுக்கு இசைஞானியும்,இசையமைத்தனர் என்பது குறிப்பிடப்படவேண்டியதாகும்   
    ஆனால் கவிஞனின் கற்பனை,நிலவின் ஒரே வட்டத்தையோ அல்லது கூன் பிறையை மட்டுமோ,சுற்றி வருவதில்லை.வெண்ணிலவின் குளிர்ச்சியைப் போல் இதமாக,இனிமையாக,நம் செவிகளில் புகுந்து,
"என் இனிய பொன் நிலாவே"என்றோ,{'மூடுபனி' திரைப்படத்தில்  இளையராஜாவின்  இசையில் கே.ஜே.யேசுதாஸின் காந்தக் குரலில் கேட்டு ரசித்தது}
'நிலவும் மலரும் பாடுது 
என் நினைவில் தென்றல் வீசுது" என்றோ,{'தேனிலவு' திரைப்படத்தில் ஏ.எம். ராஜா இசையமைத்து பி.சுசீலாவுடன் இணைந்து பாடியது}   
"நிலவு தூங்கும் நேரம், 
என் நினைவு தூங்க வில்லை'என்றோ,{'குங்குமச் சிமிழ்' திரைப்படத்தில்  இளையராஜாவின்  இசையில்  எஸ். பி.பாலசுப்ரமண்ம் பாடிது}
காலமெல்லாம் நம் நெஞ்சைத் தாலாட்டும் நிலவுப் பாடல்கள் எத்தனையோ உண்டு.
    மொத்தத்தில் நிலவுக்குள் இளைப்பாறும் கவிதை வரிகள் அனைத்துமே,கவிஞர் களின் கற்பனை வானில்,தேயாமல் என்றென்றும் உலாவரும் பௌர்ணமி நிலவின் குளிரொளிக் கலாபமே ! 
 ப.சந்திரசேகரன் . 

Monday, August 10, 2020

Two Contemporary Tamil Comediennes of the last century

 
















    A woman who performs comedy roles is called a comedienne. Aachi Manorama was the outstanding comedienne of Tamil Cinema.During her days  there were other comediennes like Madhavi and Kumari Chachu.However, there were two other prominent comediennes of Tamil Cinema,who stepped into Tamil film industry later than T.A.Madhuram {wife of Kalivanar}but a little earlier than Manorama,because both these actresses were senior to Manorama both in terms of age and entry into Tamil Cinema.There were T.P.Muthulakshmi and M.Saroja. 
   Between these two comediennes Muthulakshmi was two years older than M.Saroja.Even in death the former preceded the latter,by four years.But they adorned the comedy track of Tamil cinema very vibrantly,during its early and mid periods of Tamil film industry's progress and popularity.
   Unlike Manorama who made her entry into Tamil cinema as a heroine in films like'Malaiyitta Manngai'and'Konjum Kumari',both T.P.Muthulakhmi and M.Saroja were first seen only as low profile actors.T.P.Muthulakshmi appeared as a group dancer[prominent in the group}in Gemini Studios' 'Chandralekha' and M.Saroja was first seen in the M.G.R swash buckler film 'Sarvadhikari' produced by Modern Theatres.
   While glamour quotient is the priority of cinema in general during these days,the early decades of Indian cinema focused more on the dancing and singing skills of most artistes.In this way both T.P.Muthulakshmi and M.Saroja were moderate dancers.As far as performance is concerned, both were dynamic and distinct performers.If Muthulakshmi was capable of jumbling with words,with her taunting mode of dialogue delivery,M.Saroja was celebrated for her categorical thrust and clarity in uttering dialogues,to the extent of trouncing her male partner in acting. Muthulakshmi was known for her unique patterns of intonation;but M.Saroja's bold tongue would crack words like coconuts and thereby break the strength of her opponent.
    Both these women could have acted in nearly 300 films,each.While Muthulakshmi has acted in Modern Theatres' films like Mandhirikumari,Ponmudi,Sarvadhikari,Valaiyabadhi,Sugam Enge, Aaravalli, Thirumbipaar,Vannakili,Petra Makanai Vitra Annai and Vallavanukku Vallavan, M.Saroja's entry was with Modern Theatres' Sarvadhikari. M.Saroja has also acted with Muthulakshmi in films like Sarvadhikari,Aaravalli,Vannakkili,Adutha Veetu Penn and Arivaali.Muthulaksmi was paired with T.R.Ramachandran{Anbe Vaa},K.A.Thangavelu, A.Karunanidhi, J.P.Chandrababu and M.R.Radha.Whereas M.Saroja was mostly paired with K.A.Thangavelu,besides J.P.Chandrababu in a few films.
    Some of the most remembered films of T.P.Muthulakshmi are,Town Bus,Aaravalli, Naan Petra Selvam,Mahadhevi,Adutha Veetu Penn, Rambaiyin kadhal,Veera Pandiya Kattabomman,  Padikkadha Medhai{as the wife of T.S.Dorairaj}Iruvar Ullam[as the wife of M.R.Radha} and the most remembered film Arivali,as the wife of K.A.Thangavelu.Similarly the best roles of M.Saroja were in Karpukarasi,Vanangamudi,Thenilavu,Boologa Rambai,Adutha Veetu Pen,Dheiva Piravi, Thirudaadhe,Arasilankumari,Paarthaal Pasi Theerum and the ever green Kalyana Parisu.
   M.Saroja was also a recipient of the prestigious Kalaimamani Award.During the last century,the comedy skits of some of the films were frequently broadcast by All India Radio besides selling as gramaphone records and they absorbed the audio moments of people living in the towns and villages of Tamil Nadu.In this regard,some of the noteworthy comedy sound tracks were from the films Dheiva Piravi,Adutha Veettu Penn, Kalyana Parisu{ all with K.A.Thangavelu &M.Saroja comedy parade}and Arivaali{with Thangavelu and T.P.Muthulakshmi}.In fact,these comedy sound tracks were as powerful as the full length sound tracks of films like Parasakthi,Manohara,Madhurai Veeran,Veera Pandiya Kattabpmman and Vidhi, to mention a few.
   M.Saroja married K.A.Thangavelu and remained as his,life partner.Like N.S.K&T.A.Madhuram, K.A.Thangavelu&M.Saroja were the exuberant pair both on the silver screen and in real life.Those were years of decent comedy shows and both T.P.Muthulakshmi and M.Saroja,maintained the high score comedy spirit,during their entire film career.The only difference between these two women was,the audience would feel like laughing,the moment they saw Muthulakshmi but it would take a little more time for laughter in the case of M.Saroja,because she was bent upon cutting down slices of humour,through her sharp and powerful delivery of dialogues.Can any one forget the scene in Kalyanaparisu,that showed her,perfectly dealing with her far-from-truth husband,by unnerving him through her exacting interrogations? While K.A.Thangavelu casually dealt with his docile and illierate wife{T.P.Muthulakshmi} in Arivaali,how much he struggled to deal with his shrewd wife M.Saroja,in films like Dheiva Piravi,Adutha Veettu Pen and {and M.Saroja as his most annoying wife} in Kalyana Parisu.
   In recalling the memories of comediennes like T.PMuthulakshmi and M.Saroja,every senior citizen in Tamil Nadu with a love for Tamil films,will spontaneously turn on the nostalgic switch and start masticating magnificent moments of humour and laughter,that they witnessed both in the theatres and at homes,listening to their grand gramaphone records as well as the repeated radio broadcasts.