Monday, August 10, 2020

Two Contemporary Tamil Comediennes of the last century


    A woman who performs comedy roles is called a comedienne. Aachi Manorama was the outstanding comedienne of Tamil Cinema.During her days  there were other comediennes like Madhavi and Kumari Chachu.However, there were two other prominent comediennes of Tamil Cinema,who stepped into Tamil film industry later than T.A.Madhuram {wife of Kalivanar}but a little earlier than Manorama,because both these actresses were senior to Manorama both in terms of age and entry into Tamil Cinema.There were T.P.Muthulakshmi and M.Saroja. 
   Between these two comediennes Muthulakshmi was two years older than M.Saroja.Even in death the former preceded the latter,by four years.But they adorned the comedy track of Tamil cinema very vibrantly,during its early and mid periods of Tamil film industry's progress and popularity.
   Unlike Manorama who made her entry into Tamil cinema as a heroine in films like'Malaiyitta Manngai'and'Konjum Kumari',both T.P.Muthulakhmi and M.Saroja were first seen only as low profile actors.T.P.Muthulakshmi appeared as a group dancer[prominent in the group}in Gemini Studios' 'Chandralekha' and M.Saroja was first seen in the M.G.R swash buckler film 'Sarvadhikari' produced by Modern Theatres.
   While glamour quotient is the priority of cinema in general during these days,the early decades of Indian cinema focused more on the dancing and singing skills of most artistes.In this way both T.P.Muthulakshmi and M.Saroja were moderate dancers.As far as performance is concerned, both were dynamic and distinct performers.If Muthulakshmi was capable of jumbling with words,with her taunting mode of dialogue delivery,M.Saroja was celebrated for her categorical thrust and clarity in uttering dialogues,to the extent of trouncing her male partner in acting. Muthulakshmi was known for her unique patterns of intonation;but M.Saroja's bold tongue would crack words like coconuts and thereby break the strength of her opponent.
    Both these women could have acted in nearly 300 films,each.While Muthulakshmi has acted in Modern Theatres' films like Mandhirikumari,Ponmudi,Sarvadhikari,Valaiyabadhi,Sugam Enge, Aaravalli, Thirumbipaar,Vannakili,Petra Makanai Vitra Annai and Vallavanukku Vallavan, M.Saroja's entry was with Modern Theatres' Sarvadhikari. M.Saroja has also acted with Muthulakshmi in films like Sarvadhikari,Aaravalli,Vannakkili,Adutha Veetu Penn and Arivaali.Muthulaksmi was paired with T.R.Ramachandran{Anbe Vaa},K.A.Thangavelu, A.Karunanidhi, J.P.Chandrababu and M.R.Radha.Whereas M.Saroja was mostly paired with K.A.Thangavelu,besides J.P.Chandrababu in a few films.
    Some of the most remembered films of T.P.Muthulakshmi are,Town Bus,Aaravalli, Naan Petra Selvam,Mahadhevi,Adutha Veetu Penn, Rambaiyin kadhal,Veera Pandiya Kattabomman,  Padikkadha Medhai{as the wife of T.S.Dorairaj}Iruvar Ullam[as the wife of M.R.Radha} and the most remembered film Arivali,as the wife of K.A.Thangavelu.Similarly the best roles of M.Saroja were in Karpukarasi,Vanangamudi,Thenilavu,Boologa Rambai,Adutha Veetu Pen,Dheiva Piravi, Thirudaadhe,Arasilankumari,Paarthaal Pasi Theerum and the ever green Kalyana Parisu.
   M.Saroja was also a recipient of the prestigious Kalaimamani Award.During the last century,the comedy skits of some of the films were frequently broadcast by All India Radio besides selling as gramaphone records and they absorbed the audio moments of people living in the towns and villages of Tamil Nadu.In this regard,some of the noteworthy comedy sound tracks were from the films Dheiva Piravi,Adutha Veettu Penn, Kalyana Parisu{ all with K.A.Thangavelu &M.Saroja comedy parade}and Arivaali{with Thangavelu and T.P.Muthulakshmi}.In fact,these comedy sound tracks were as powerful as the full length sound tracks of films like Parasakthi,Manohara,Madhurai Veeran,Veera Pandiya Kattabpmman and Vidhi, to mention a few.
   M.Saroja married K.A.Thangavelu and remained as his,life partner.Like N.S.K&T.A.Madhuram, K.A.Thangavelu&M.Saroja were the exuberant pair both on the silver screen and in real life.Those were years of decent comedy shows and both T.P.Muthulakshmi and M.Saroja,maintained the high score comedy spirit,during their entire film career.The only difference between these two women was,the audience would feel like laughing,the moment they saw Muthulakshmi but it would take a little more time for laughter in the case of M.Saroja,because she was bent upon cutting down slices of humour,through her sharp and powerful delivery of dialogues.Can any one forget the scene in Kalyanaparisu,that showed her,perfectly dealing with her far-from-truth husband,by unnerving him through her exacting interrogations? While K.A.Thangavelu casually dealt with his docile and illierate wife{T.P.Muthulakshmi} in Arivaali,how much he struggled to deal with his shrewd wife M.Saroja,in films like Dheiva Piravi,Adutha Veettu Pen and {and M.Saroja as his most annoying wife} in Kalyana Parisu.
   In recalling the memories of comediennes like T.PMuthulakshmi and M.Saroja,every senior citizen in Tamil Nadu with a love for Tamil films,will spontaneously turn on the nostalgic switch and start masticating magnificent moments of humour and laughter,that they witnessed both in the theatres and at homes,listening to their grand gramaphone records as well as the repeated radio broadcasts.

Friday, July 31, 2020

கண்ணனும் தமிழ்த் திரையிசையும்


   நிலவைப்போல நீலநிறக் கண்ணனும்,தமிழ் வெண்திரையில் நீக்கம நிறைந்து,  கண்ணன் பாடல்களால் நம் நெஞ்ச மெல்லாம் பவனி வருவது,நமக்குக் கிட்டிய ஒரு இசை வரப்பிரசாதம் என்றே கூறலாம்.    
  கண்ணனைப் பற்றி எழுதத் தொடங்கையிலேயே என் நினைவை வருடிய முதல் பாடல்,'மாயமனிதன்'{1952}திரைப்படத்தில் A. மருதகாசியின் எளிமையான வரிகளுக்கு ஸ்ரீ கோவிந்தராஜூலு இசையமைக்க, ஜிக்கியின் காந்தக் குரலில் நம்மைக் கவர்ந்த, 
"கண்ணா கண்ணா வாராய் ராதை என்னைப்பாராய் 
ஜாலம் செய்யாதே நீ இப்போ எங்கே போறாய்" 
எனும் இதமான கீதமாகும்!
அதற்குப்பின்னர் நம் செவிகளில் இன்றும் ரீங்காரமிட்டு நம்மை மெய்மறக்கச் செய்யும் அனுபவமே,உத்தமபுத்திரன் திரைப்படத்தில் T.K.சுந்தர வாத்தியாரின் சுகமான வரிகளுக்கு,இசைமேதை G.இராமநாதன் ஏகாந்தமாய் இசையமைத்து, P.லீலா பாடிய, 
"காத்திருப்பான் கமலக்கண்ணன் அங்கே 
காத்திருப்பான் கமலக்கண்ணன் 
கனிந்து கனிந்து அன்பை நினைந்து நினைந்து 
கண்ணுறங்காமல் காத்திருப்பான் கமலக்கண்ணன்" 
எனும் காலம் வென்ற பாடலாகும். 
L.V.பிரசாத் இயக்கிய 'மங்கையர் திலகம்' திரைப்படத்தில் A.மருதகாசியின் மகத்தான வரிகளை S.தட்சிணா மூர்த்தி தனது தரமான இசையில் ஒலிவடிக்க,
R. பாலசரஸ்வதி அனுபவித்துப் பாடிய, 
நீல வண்ண கண்ணா வாடா 
நீ ஒரு முத்தம் தாடா 
நிலையான இன்பம் தந்து 
விளையாடும் செல்வா வாடா"
எனும் அற்புதமான கண்ணன் பாடல்,என்றென்றும் நம் நினைவுளைத் தாலாட்டு வதில்லையா? 
   கடந்த நூற்றாண்டின் நீண்ட காலம்  வானொலிப்பெட்டியை வலுவாய் ஆக்கிர மித்து,அனைவரும் மெய்மறக்கக் கேட்டு,மேன்மை உணரப்பட்ட பாடலே, 
"கண்ணா கருமை நிறக்கண்ணா 
உன்னைக்காணாத கண்ணில்லையே !"
   ஏ.வி.எம் தயாரிப்பில் உருவான'நானும் ஒரு பெண்' திரைப்படத்தில் ஒலித்த  இப்பாடலில்,ஒவ்வொரு வரியிலும் கண்ணன் பெயர் வந்து,P.சுசீலாவின் சோகத்தில் தோய்ந்த சுகமான குரலில்,நம்மை சுதர்சனத்தின் இசையாலும் கவியரசு கண்ணதாசனின் வரிகளாலும்,முழுமையாய் ஆட்கொண்டது. கீழ்காணும் அந்த வரிகளளை படித்து பரவசமுறுவது,அப்பாடலுக்குள் மீண்டும் நம்மை பிணைத்துக்கொள்ளும் அமோக அனுபவமாகக் கருதலாம்.  
"மனம் பார்க்க மறுப்போர்முன் படைத்தாய் கண்ணா 
நிறம் பார்த்து வெறுப்போர்முன் கொடுத்தாய் கண்ணா 
இனம் பார்த்து எனைச் சேர்க்க மறந்தாய் கண்ணா 
நல்ல இடம் பார்த்து சிலையாக அமர்ந்தாய் கண்ணா  
பொன்னான மனம் ஒன்று தந்தாய் கண்ணா 
அதில் பூப்போல நினைவொன்று வைத்தாய் கண்ணா 
கண் பார்க்க முடியாமல் மறைத்தாய் கண்ணா 
எந்த கடன் தீர்க்க என்னை நீ படைத்தாய் கண்ணா"
   சந்தோஷம் தருபவன் கண்ணன்;சங்கடம் தீர்ப்பவன் கண்ணன்.சிந்தையில் கண்ணனை ஏற்றிய கவிஞர்களின் வரிகளில்,சந்தனமாய் மணப்பவனும் கண்ணனே!கண்ணனின் வண்ணம் மாற்றிய கவியரசின் கற்பனை ஊற்று,தமிழ் மண்ணில் என்றும் வற்றாமல் ஓடும் கவித்துவ ஜீவநதியாம் ! 
    பின்னர்  G.இராமநாதன் இசைவடிவில் மகாகவி பாரதியின்,   
"கண்ணன் மனநிலையை தங்கமே தங்கம், 
கண்டுவர வேணுமடி தங்கமே தங்கம்"    எனும் பொன்னான  வரிகளா,'தெய்வத்தின் தெய்வம்'திரைப்படத்தில், இசைக்குயில் S.ஜானகி பாடி நாம் கேட்டு மகிழ்ந்தோம்.பகவத் கீதையின் சுவாசமான கண்ணனின் மனநிலை,கண்ணனனைத் தவிர வேறொருவர் அறிந்ததுண்டோ?
  1965 இல் வெளியான 'பஞ்சவர்ணக்கிளி' திரைப்படத்தில் பி.சுசீலாவின் வசீகரக் குரலில் ஒலித்த, 
"கண்ணன் வருவான் கதை சொல்லுவான்
வண்ண மலர்த் தொட்டில் கட்டித் தாலாட்டுவான்
குழலெடுப்பான் பாட்டிசைப்பான்
வலம்புரிச் சங்கெடுத்துப் பாலூட்டுவான்"
    எனும் தாலாட்டுப்பாடல்,என்றும் தேனாய் இனிக்கும் மதுர கீதமாகும்.தெவிட்டா  ப்பாடல் வரிகளை,மாலையாக் கோர்த்த கவிஞர் வாலியும் அவ்வரிகளுக்கு வாட்டமாய் இசையமைத்துக்கொடுத்த இரட்டையர் விஸ்வநாதன் இராமமூர்த்தியும் இணைந்து,ஒரு இதிகாச தாலாட்டுப்பாடலை தமிழ்த் திரையுலகிற்களித்தனர் என்று பாராட்டலாம். 
   இதே பி.சுசீலாவின் நெஞ்சை அள்ளும் குரலில் வெளிவந்த இன்னுமொரு ஆனந்தமயமானப் பாடலே,ஸ்ரீதரின் 'வெண்ணிற ஆடை' திரைப்படத்தில் மெல்லிசை மன்னர்களின் இசையமைப்பில்,இன்பமூட்டிய கண்ணதாசனின் வரிகளா
"கண்ணன் என்னும் மன்னன் பேரைச் சொல்ல சொல்ல 
கல்லும் முள்ளும் பூவாய் மாறும் மெல்ல மெல்ல" எனும் சொல்லால், இசையால், குரலால்,சொர்க்கம் தூவிய சங்கீத மழையாகும். 
    காதல் வயப்பட்ட பெண்ணுக்கு தான் காதலிக்கும் ஆடவன்,எப்போதும் கண்ணனின் மருவுருவே!அதனால் தான்,கவிஞரின் கற்பனையும் காதலை கண்ணனுடன் வளைத்துப்போடுகிறது.அப்படி அமைந்த பல பாடல்களில்  "கண்ணன் என்னும் மன்னன் பேரைச் சொல்ல சொல்ல" எனும் வரிகளைப்போல் அமைந்தது தான் 'மெல்லத் திறந்தது கதவு'திரைப்படத் திற்கு,இளைய ராஜாவின் இசைக்கு வாலி வரிகள் அமைத்து,இசைக்குயில் கே.எஸ்.சித்ரா பாடிய,
"குழலூதும் கண்ணனுக்கு குயில் பாடும் பட்டு கேட்குதா?"
  எனும் செவிகளில் தேனூறும் பாடலாகும்.  
'இருகோடுகள்' திரைப்படத்தில்,மாயக்கண்ணனை பாமா,ருக்மணி இருவரும் சொந்தம் கொண்டாடும் போட்டியில், 
"புன்னகை மன்னன் பூவிழிக்கண்ணன் ருக்மணிக்காக 
அவன் புல்லாங் குழலில் உள்ளம் மயங்கும் ண்மணிக்காக" 
"புன்னகை மன்னன் பூவிழிக்கண்ணன் இருவருக்காக 
இந்த பாமா ருக்மணி இருவருமே அவன் ஒருவனுக்காக" 
என்றும், பி சுசீலாவும் ஜமுனா ராணியும் களமிறங்கிப்பாட, அப்பாடல் காட்சியில் தங்களின் ஒரே கணவனுக்கான உடமைப்போரில்,சௌகார் ஜானகியும் ஜெயந்தியும், அவர்களின் உணர்வுகளை,ஆழமாகவும் அழுத்தமாகவும், வெளிப்படுத்தினர்.வாலியின் வல்லமை கொண்ட வரிகளுக்கு வி.குமார் இசையமைத்திருந்தார்.கண்ணன் பாடல்களில் இது முற்றிலும் வேறுபட்ட    திரையிசைப் பாடலாகும். 
   இதற்கு ஒருபடி மேலே சென்று,கண்ணனுடனேயே போர்க்களத்தில் மோதிப்பார்ப்பதற்கு அறைகூவல் விட்ட பாடலே'கௌரவம்' திரைப்படத்தில் மெல்லிசை மன்னரின் இசைக்கு கண்ணதாசனின் வரிகளாகத் தோன்றி வம்பிழுத்த,
"நீயும் நானுமா?கண்ணா நீயும் நானுமா?"எனும் போட்டியின் குணம் உயர்த்தும் புலியின் உறுமலாகும். 
    மகாபாரத நாயகனோடு மல்யுத்தம் புரிய,டி.எம்.எஸ்ஸின் உரத்த குரலில் ஒலித்த, 
இப்பாடலானது,"நாளைய பாரதம் யாரதன் காரணம்?"என்றும் வீரியம் உள்ளடக்கிய விடுகதைக் கேள்வியுடன் விடைபெற்றது.இவை அனைத்தையுமே கடந்து,தனித் தன்மையோடு,மடைதிறந்த  வெள்ளமென  வரலாறு படைக்க வந்தது,ஏ.வி.எம்மின்  'ராமு' திரைப்படத்தில்,கவியரசு கண்ண தாசனின் கற்பனை வளத்திலும்,கருத்துச்  செறிவிலும்  உதித்த
"கண்ணன் வந்தான் அங்கே கண்ணன் வந்தான் 
ஏழைக் கண்ணீரைக் கண்டதும் கண்ணன் வந்தான் 
தேடி நின்ற கண்களிலே கண்ணன் வந்தான் 
தீபம் ஒன்று கையில் கொண்டு கண்ணன் வந்தான் 
கேட்பவர்க்கு கேட்டபடி கண்ணன் வந்தான் 
கேள்வியிலே பதிலாகக் கண்ணன் வந்தான் 
தர்மம் என்னும் தேரில் ஏறிக் கண்ணன் வந்தான் 
தாளாத துயர் தீர்க்க கண்ணன் வந்தான்"
   எனும் புத்துயிர்ப்பாடல்.மெல்லிசை மன்னர் M.S.விஸ்வநாதனின் பிரம்மாண்ட இசையில் டி .எம் சௌந்தராஜனும் சீர்காழி கோவிந்தராஜனும் உச்சமாய்க் குரலெழுப்பி,விண்ணைத் தொட்டு அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்திய ப்பாடல்,உரிய நேரத்தில் திரௌபதியின் மானம் காத்த பரந்தாமனின் காக்கும் கரங்களை,தமிழ் மொழியால் உலகுக்குணர்த்திய பாடலாகும். 
   நல்லவர்களின்,புனித ஆத்மாக்களின் இரட்சகனாக,நிச்சயம் கண்ணன் தோன்றுவான் என்பதை வலியுறுத்திய மற்றுமொரு பாடலே,ஏ.வி.எம் நிறுவனத் தின் தயாரிப்பில் உருவான 'அனாதை ஆனந்தன்' திரைப்பட, தலைப்புப் பாடல் காட்சியாக வந்த,  
"அழைப்பவர் குரலுக்கு வருவேன் என்றான் கீதையிலே கண்ணன் 
பார்ப்பவர் கண்ணுக்குத் தெரிவேன் என்றான் பாரதத்தில் கண்ணன்"
    என்ற நம்பிக்கை நீரூற்றிய,நலம்போற்றும் வரிகள். கண்ணதாசன் வரிகளுக்கு கே.வி.மகாதேவன் இசையமைக்க,சீர்காழி கோவிந்தராஜனின் வெண்கலக் குரலில்,வார்த்தைகளால் செவிகளுக்கும் மனதிற்கும்,வலுவூட்டியது இப்பாடல்.
     மேற்காணும் இரண்டு  பாடல்களும்,ஒரே நிறுவனத்தில் படைப்பில் உருவான திரைப்படங்களில் இடம்பெற்றது மட்டுமல்லாது, அப்பாடல்கள் அமைந்த இரண்டு காட்சிகளிலும்,வணங்குதற்குரிய நடிகர் வி.நாகையா, துணையுடனும் தனியாகவும் தோன்றி,பாடல்களுக்கு ஆன்மீக பலமூட்டினார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது .
    'மகாபாரதம்'எனும் மாபெரும் இதிகாசத்தின் இதயமே கண்ணன்.நம்புபவர்களின் மெய்ப்பொருளாகவும்,காப்பியத்தின் கருப்பொருளாகவும் விளங்கும் கண்ணன், தமிழ்த் திரையிசை வரிகளுக்குள்,ஆன்மாவாக அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தி யிருப்பதை,கவிஞர்கள் உணர்ந்தது போல்,கவிஞர்களின் சொல்லாண்மையுடன் இசையெனும் தேனும் கலந்து,நெஞ்சில் என்றென்றும் நிலையுறும்,நிம்மதியும் நம்பிக்கியுமாக,கேட்பவரும் உணர்ந்திருப்பர். 
   கண்ணனை உள்ளடக்கிய ஒருசில பாடல்களை மட்டுமே இங்கே குறிப்பிட முடிந்தது.விட்டுப்போன பாடல்களுக்காக வருந்துவதைக் காட்டிலும், விட்டதைப் பிடிக்கும் வேட்கையுடன்,முடிவாக, கவியரசின் கருத்தூன்றிய வரிகளாய்,அவர்தம் சொற்களஞ்சியத்தின் சிறப்புச்சிதறல்களாய்,'அவன்தான் மனிதன்' திரைப்படத் தில்,மெல்லிசை மன்னரின் மாண்புறு இசைவடிவில்,டி.எம் சௌந்தராஜனின் கம்பீரக்குரலில் ஒலித்த,பிழை உணர்த்தும் பாடலுடன் நிறைவு செய்கிறேன்.

"ஆட்டுவித்தால் யார் ஒருவர் ஆடாதாரே கண்ணா..?
ஆசை என்னும் தொட்டிலிலே ஆடாதாரே கண்ணா..

நீ நடத்தும் நாடகத்தில் நானும் உண்டு..
என் நிழலில் கூட அனுபவத்தில் சோகம் உண்டு..!

பகைவர்களை நானும் வெல்வேன் அறிவினாலே..
ஆனால் நண்பரிடம் தோற்று விட்டேன் பாசத்தாலே..

பாஞ்சாலி உன்னிடத்தில் சேலை கேட்டாள்
அந்த பார்த்தனவன் உன்னிடத்தில் கீதை கேட்டான்..

நானிருக்கும் நிலையில் உன்னை என்ன கேட்பேன்?
இன்னும் நன்மை செய்து துன்பம் வாங்கும், உள்ளம் கேட்பேன்..

உள்ளத்திலே உள்ளது தான் உலகம் கண்ணா..
இதை உணர்ந்து கொண்டால், துன்பம் எல்லாம் விலகும் கண்ணா.

கடலளவு கிடைத்தாலும் மயங்க மாட்டேன்..
அது கையளவே ஆனாலும் கலங்க மாட்டேன்"{Courtesy Tamil Song Lyrics}

  கண்ணன் எனும் பெயரை உள்ளடக்கிய கவிஞர்களின் வரிகள்,தோற்றுப் போனதே இல்லை.குறிப்பாக கவியரசு கண்ணதாசன்,கண்ணனை கருப்பொரு ளாய் உள்வாங்கி,உரம்சேர்த்து,உணர்வு பூர்வமாய் கவிதை வரிகளாக உதயம் செய்கையில்,அவ்வரிகள் அனைத்தும் தத்துவச் சாரென,மனிதம் தழைக்கும் வாழ்க்கைப்பாதைக்கு வழிகாட்டின.கண்ணன் பாடல்களை திரையிசையாய்க் கேட்கையில்,கீதையின் நாயகன் மகாபாரதத்தின் மையப்புள்ளி மட்டுமல்ல;அவன் பெயர் திரையிசைப்பாடல்களில்,கடையும் தயிரில் திரண்டுப் பெருகும் வெண்ணைபோல்,மனித இனத்தின் மகிழ்ச்சி வெள்ளத்தில் திரளாக  நிறைந் திருப்பதை,இசையை ரசிக்கும்,மொழியறிந்த எவராலும் உணரமுடியும் என்பது திண்ணம். 

Wednesday, July 22, 2020

Saritha,the fire brand woman


       Saritha who debuted in K.Balachander's critically acclaimed film Thappu Thaalangal along side Rajinikanth,proved to be a high voltage actress in quite a number of films,through her fiery delivery of roles.Like in  Rajinikanth's case, her black complexion never became a stumbling block to her induction in several challenging roles in many memorable films.Her bold acceptance of  controversial roles like that of a call girl in her very first film Thappu Thaalangal, in which Rajinikanth also did the role of a trouncing thug,made her a performance-oriented actor like Kamalahasan and Rajinikanth.
      In Thappu Thaalangal both the characters of Rajinikanth and Saritha,were shown as struggling for a reformed routine against many road blocks,that ultimately pushed them back to their original ways of life.Both the actors became  exemplary role performers in that film, thanks to the rigorous moulding of their thespian spirit,by the professional hands of the most creative film Maker K.Balachander,who timelessly cherished a critical perception of his own narrative skills and extraction of talent revelation,from his actors and crew members.
   Saritha could perfectly mix ferocity with feminine fineness, in the manner of P.Bhanumathi, sometimes even reflecting the jarring voice pattern of the latter.She was a full blown actor in her very first movie,due to her innate involvement in acting and the demanding yardsticks of a task master like K.B.She continued to perform wonderful characters in other Balachander films like Nool Veli,Thanneer Thanneer,Agni Saakshi and Achamillai Achamillai, besides acting in a remarkably pathetic role of a woman subjected to sexual abuse,in the hands of a rich man,in Netrikan{creditably performed by Rajini Kanth in dual roles as father and son}produced by K.Balachander and directed by S.P.Muthuraman.
    While Achamillai Achamillai got the national award for best film it also fetched for Saritha the Film Fare award for best actress. Her brilliant role play as a victim of schizophrenia in Agni Sakshi,earned her the best actress award from the Tamil Nadu State Government.
   This firebrand actress knows how to put her adversaries in their places, be it men or women.There is an inherent fighting spirit in her,with which she will go to any extent to present her wronged position and seek justice.One would have noticed her aggressive acting mode in films like Achamillai Achamillai and Mouna Geedhangal.In the latter,as the possessive and teasing wife of Bhagyaraj and then  as a legal wife claiming to establish her legality in the climax scene, wherein Bhagyaraj arranged his bogus second marriage with a drama artist,it was the ferocity of Saritha's acting brand that came to the limelight.It was with the same aggressive cry for justice,did she deal with her politically opportunistic husband,{Rajesh}in Achamillai Achamillai.From Thappu Thaalangal, Saritha's role performance never withdrew its fighting calibre to establish what is right from the character's point of view.
   Saritha would have shared screen space with Sivaji Ganesan either as his wife,or as a vital supporting character,in films like Imaiyam,Iru Medhaikal,Thunai,Avan Oru Sarithiram and Keezh Vaanam Sivakkum.Muktha Srinivasan's Keezh Vaanam Sivakkum celebrated Saritha's pivotal role,taking the Chevalier into surprising challenges not only in terms of contexts,but also in performing her role with an extraordinary grasp of the intricacies involved in her character evolution.
   The salient feature of the film was Saritha's unrelenting quest for getting the culprit who spoilt the life of a woman,duly punished by the dead woman's vengeful brother {Jai Shankar} without knowing the fact,that the wrong doer was her own husband.The film elgantly pictured her open efforts to get the criminal punished and  the silent struggle of her ophthalmologist father-in-law to save his son,from the visually challenged avenger.These were the most delicate threads of an emotionally heavy story line.
   It was beautifully narrated by the veteran film maker Mukta V.Srinivasan.But more than the narration,in was the complexity involved in the role play of Sivaji Ganesan and Saritha and the way they handled the complexity, made it a long standing movie to be cherished in audience memory.There was an absolute transition of a father in law and daughter in law, into the status of an emotional father and daughter.This single movie could be considered as an exhaustive interpretation of Saritha's tremendous acting calibre. 
   Saritha's other well known films are Vandi Chakkaram,Oru Vellaadu Vengaiyaagirathu, Saattai Illaadha Bambaram and Thangaikor Geetham{all with Sivakumar in addition to Agni Saakshi} Malaiyur Mambattiyaan,Komberi Mookan{both with Thiagarajan}Kalyaana Agadhikal, Ponnu Oorukku Pudhusu,June R and Julie Ganapathi.In mother roles her performance struck a poignant note in Vedham Pudhithu as the wife of Balu Thevar,{Satyaraj} and as the mother of Raja,under the eminent direction of P.Bharathi Raja.With her hanging ear holes and her natural delivery of the Madurai dialect of Tamil, she genuinely symbolized the womenfolk of the Mukkulathor community. She also performed an elegant role as the mother of Vijay in the beautiful film Friends,which was Siddique's remake of his Malayalam version.
   Saritha has been another magnificent addition to Tamil cinema from the Telugu region,in the line of Savithri,P.Bhanumathi Devika and Vanisri. She is capable of playing her roles with her shrill and sharp voice pattern in different modes, depending upon the varying contextual emotions.With her firebrand, aggressive approach to acting,she has never failed to reach the destination she wanted to.

Saturday, July 11, 2020

வெள்ளித்திரையில்,மலர்களின் பொலிவும் மணமும்

     மலர்கள்  ஏற்படுத்தும் பரவசம்,அவைகளின் நிறங்களால்,மணத்தால் மட்டுமே!.கண்ணுக்கு அழகாக காட்சிதரும் எல்லா மலர்களுமே மணம் பரப்புவதில்லை.அதேபோன்று,அருமையாக மணம்பரப்பும் சில மலர்கள்,{தாழம்பூ போல},விழிகளுக்கு விருந்தாவதில்லை.
     இருப்பினும் மலர்களால் மட்டுமே மண் மாண்புறுகிறது.'மலரும்' என்ற சொல்லே,வளமையின் அடையாளம் என்பதை,'காதல் மலரட்டும்','நட்பு மலரட் டும்','ஒற்றுமை மலரட்டும்',சகோதரம் மலரட்டும்'என்றும்,'வாழ்வில் நம்பிக்கை மலரட்டும்','வெற்றி மலரட்டும்',போன்ற பயன்பாட்டுச்  சொற்றொடர்கள், பல்வேறு வழக்கு மொழிகளாக, தமிழ் மொழிக்கே மெருகூட்டுகின்றன.
    பூக்கள் பூமியின் வரப்பிரசாதம் என்று கருதுவதினாலோ என்னவோ,தமிழ்த் திரைப் படங்களில், தலைப்புகளாகவும் கவிதை வரிகளாகவும்,பல்வேறு பூக்களும் அவற்றின் பெருமையும்,பறைசாற்றப்படுவதை நாம் காண்கிறோம். 
    ஒரு திரைப்படத்திற்கு 'பாசமலர்' என்று பெயர் சூட்டி,அத்திரைப் படத்தில்  "மலர்களைப் போல் தங்கை உறங்குகிறாள்"என்றும் "மலர்ந்தும் மலராத பாதி மலர்போல வளரும் விழிவண்ணமே"என்றும் ஊட்டமான  உவமை உருவகங் களை உள்ளடக்கி,இலக்கிய திரட்சியுடன் பாடல்கள் அமைத்த அந்த கால படைப் பாளிகளின் திறமையும் பெருமையும்,தனி ரகமே.
   பெண்ணை எப்போதுமே மலரோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் கவிஞனின் கற்பனை, ஆழ்கடல் மூழ்கி முத்துக்குளித்து மொழியோடு விளையாடி, காலம் வெல்லும் கவிதைகளை படைக்குமாம்! அவ்வாறு முத்துக்குளிக்கையில்,"நான் மலரோடு  தனியாக ஏனிங்கு நின்றேன் "என்று சந்தேகக் குரல் எழுப்பி,உடனே அதற்கு  விடைளிக்கும் விதமாக "என் மகாராணி உனைக்காண,ஓடோடி வந்தேன்" என்று அதற்கான பதிலையும் கூறும் காதலின் மாயப்பாதையில், கள்ளூறும் கவியாவதே,ஆண்மையின் ஆலாபனக் காட்சிகளாம் {இரு வல்லவர்கள்}
     பூக்களை/மலர்களை தலைப்புகளாகக் கொண்ட 'செந்தாமரை''இரு மலர்கள்''தாழம்பூ' 'மகிழம்பூ' 'ஆவாரம்பூ' 'செம்பருத்தி' 'செந்தூரப்பூவே' 'ரோஜா,'நிறம் மாறாத பூக்கள்' என்ற பல்வேறு திரைப்படங்கள் இங்கே குவிந் திருக்க,பூக்களை மாலைகளாக்கி திரைப்படங்களுக்கு கவிதைப்பூங்கா அமைத்துக்கொடுத்த கவிஞர்களின் கற்பனை வீரியத்தால், தமிழ்த்திரைப் படங்கள்,பாடல்களின் பெட்டகமாய்த் திகழ்கின்றன.இதேபோன்று,'பூ'எனும் சொல்லைக் கொண்டு 'ஒரு ஊதாப்பூ கண் சிமிட்டுகிறது'' பூவே பூச்சூடவா' 'பூவெல்லாம் கேட்டுப்பார்' 'பூவெல்லாம் உன் வாசம்' 'பூக்களைப் பறிக்காதீர்கள்' போன்ற தலைப்புகளைக் கொண்டு பல்வேறு திரைப்படங்கள் திரையரங்கு களை அலங்கரித்தன. 
     மலர்களையும் பூக்களையும் கவிதை வரிகளாக்கி மணம்பரப்பிய தமிழ்த் திரைப்படப் பாடல்கள் எண்ணிலடங்கா. அவற்றில் சிலவற்றை இங்கே குறிப்பிடுவதே அப்பாடல்களுக்கு நாம் செலுத்தும் அங்கீகாரமும் அற்பணிப் புமாகும்.'அம்பிகாபதி' திரைப்படத்தில் டி.எம் .சௌந்தராஜனின் காந்தக்குரலில் ஒலித்த ''வாடா மலரே தமிழ்த்தேனே'''வாழ்க்கைப் படகு' திரைப்படத்தில் பி.சுசீலாவின் மனங்கவரும் குரலில் நாம் கேட்ட"ஆயிரம் பெண்மை மலருட்டுமே ஆயிரம் கண்கள் ரசிக்கட்டுமே ஒருத்தியின் நெஞ்சம் ஒருவனுக்கென்றே சொல் சொல் சொல்"மற்றும் 'நிறம் மாறாத பூக்கள்'திரைப்படத்தில் மலேசியா வாசுதேவன்,எஸ் பி ஷைலஜா,மற்றும் ஜென்சி குரல்களில் ஒலித்த "ஆயிரம் மலர்களே மலருங்கள்"போன்ற அனைத்துமே,நம் நினைவுகளை சிதராமல் கட்டிப்போட்டன. 
    இவற்றில் மலர்களைத் தனியாக வகைப்படுத்தி "ரோஜா மலரே ராஜகுமாரி ஆசை கிளியே அழகிய ராணி" {வீரத்திருமகன்} என்றும் "மலரே குறிஞ்சி மலரே"{Dr. சிவா} என்றும்,பெண்மையின் தரத்திற்கும் பெருமைக்கும் புகழாரம் சூட்டிய பாடல்களும் உண்டு. காதலுக்குக் காவடி எடுக்கும் கவிதை வரிகளில் "பூக்களத்தான் பறிக்காதீங்க காதலத்தான் பிரிக்காதீங்க"{'பூக்களப்  பறிக்காதீர்கள்'}என்றும் "பூக்களே சற்று ஓய்வெடுங்கள் அவள் வந்து விட்டாள்; அவள் வந்து விட்டாள்"{I} என்றும் பெண்ணையும் காதலையும் மலராக்கி, பெரிதுவக்கும் கவிஞர்கள் பலருண்டு.    
   "மலருக்கு தென்றல் பகையானால் அது மலர்ந்திட கதிரவன் துணையுண்டு"  {எங்க வீட்டு பிள்ளை } என்று மலரையும் தென்றலையும் மோதவிட்டு வேடிக்கை பார்க்கும் கவிதை வரிகள் ஒரு புறமிருக்க "செந்தாழம் பூவில் வந்தாடும் தென்றல் என்மீது மோதுதம்மா"{முள்ளும் மலரும் }என,'தானாடாவிட்டாலும் தன சதையாடும்' எனும் பாணியில், தென்றலை தனக்கென மோதவிடும் மலர்களும் உண்டு என்பதை, கவிஞர்களின் கற்பனையின்  மாறுபட்ட உச்சங்களாய் அறிகிறோம்."தாழம்பூவே வாசம் வீசு தாயின் தாயே கொஞ்சிப்பேசு ,''எனும் பாடல் வரிகள் {கை கொடுக்கும் கை }எவ்வளவு இனிமையாய்,இதமாய் ,நம் செவிகளில் சாய்ந்தாடி,நெஞ்சில் நிலைபெற்று,நளினமாய் நினைவுகளில் ரீங்காரமிடுகின்றன.      
    காதல் வயப்படுகையில்"முல்லை மலர்மேலே மொய்க்கும் வண்டுபோலே உள்ளம் உறவாடுதுந்தன் அன்பாலே"{உத்தம புத்திரன்} என்று காதலனும் காதலியும் நினைப்பதும்"பூ மாலையில் ஓர் மல்லிகை இங்கு நான்தான் தேனென்றது"{ஊட்டிவரை உறவு }என்று காதலன் மகிழ்ச்சியில் திளைக்க, "மல்லிகை என் மன்னன் மயங்கும் பொன்னான மலரல்லவோ"{தீர்க்க சுமங் கலி}என்று காதலியோ மனைவியோ கருத்துரைக்க,மென்மையான ஆண்  பெண் உறவிற்கு,மேன்மை சேர்க்கும் மலர்களின் பங்கு,அபரிமிதமானது எனும் மேலான உண்மையை,கவிதை வரிகள்  நமக்கு வெளிக்காட்டுகின்றன. இது போன்ற கற்பனைக் கோலங்களை மேலோட்டமாகக் காணாது,வாழ்வியல் கோட்பாடுகளாக மனம் பதியச் செய்வது,நமது இலக்கிய,பண்பாட்டு நெறியா கும்.   
   தமிழ்திரையில் வெவ்வேறு காலகட்டங்களில்,மலர்கள் பல்வேறு வகையில் மணம் பரப்பிக் கொண்டிருக்கின்றன. இக்கட்டுரையில் குறிப்பிடப்பட்ட சில உதாரணங்களை,'ஒருபானைச் சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்' எனும் அடிப்படை யில்,தென்றலைப்போல்,நிலவைப்போல் மலர்களும் படைப்பாளிகளின் பரவச மேலாண்மையைப் பிரதிபலித்து,அந்த பரவசத்தை நாமும் உணரும் வண்ணம்,பாடல் வரிகளாகவும் திரைப்பட தலைப்புகளாகவும்,நமது சிந்தனைக்கும் ,நினைவுளுக்கும் காலம் காலமாய் களிப்பூட்டி  வருகின்றன என்பதே ,திரைத்துறையை நேசிக்கும் அனைவரது மனநிலையாகும். 

Wednesday, July 1, 2020

An Actress of Tamil Glory


   Unlike the heroes of Tamil Cinema its most celebrated heroines of the last century, were generally from other languages. P.Kannaamba,P.Bhanumathi,Vijayanthi Mala,Sowcar Janaki, Padmini,Savitri Devika,,K.R.Vijaya,Vanisri,Lakshmi,Jaya Chitra, Sumitra, Saritha,Manjula, Sujatha, Ambika,Radha,Radhika,and Revathi have all embraced Tamil as their creditable spoken language besides their respective mother tongues.The significant exceptions in this regard are,T.R.Rajakumari, C.R.Vijayakumari, Pushpalatha and Sri Priya.
   Of these,T.R.Rajakumari was a ravishing female pair of heroes like Thiagaraja Bhagavadhar, P.U.Chinnappa,K.R.Ramasamy,M.K. Radha and MGR during the early Nineteen forties to late Nineteen fifties.Nobody can forget her very bold performance in Chandralekha countering the evil designs of Ranjan besides secretly planning and executing the moves to save the kingdom and the King{M.K.Radha}from the former's clutches.It was an epic film from the Gemini Pictures.Beyond her heroine roles,she will eternally occupy the memories of the audience,as the most voluptuous Vasanthasena of Manohara.
    Puspalatha who was frequently paired with A.V.M Rajan and who later became his spouse, appeared mostly in supporting roles,excepting in films like Karpooram,Darisanam and Chitrangi.Sri Priya who reigned the Tamil screen frequently pairing with Rajinikanth, Kamalahasan and Sivakumar is celebrated for her roles in films like Ilamai Oonjaladukiradhu, Annai Oru Aalayam, Aattukkara Alamelu and Neyaa.She also needs a separate post in this blog.
    The present article is aimed at projecting the Tamil glory perpetuated by C.R.Vijayakumari who adorned the celluloid world by her wonderful Tamil accent blended with feminine grace, sweetness and fury.She was one particular woman who could be simultaneously modest and mighty,submissive and stubborn, fascinating and furious.The way she articulated her Tamil dialogues spontaneously stuck her to the magnificence of the Tamil language.Whether it was a film on historical fiction or family story she knew where and how to fix herself as a performer of meaning and merit.
   Most of Vijayakumari's films were with the great Dravidian hero S.S.Rajendran initially her pair and later on her husband.The huge list of memorable films of the duo were Alayamani,  Petra Makanai Vitra Annai,Kumudham,Naanum Oru Penn,Saratha,Shanthi,Anandhi,Panam Panthiyile,Edhayum Thangum Idhayam,Pachai Vilakku,Avan Pithana,Muthu Mandapam, Deivathin Dheivam,Neengadha Ninaivu,Thanga Rathinam,Kaakum Karangal, Poomaalai and the historic film Poompuhar in which she donned the role of Kannagi.The best in this list were Kumudham, Saradha,Naanum Oru Penn,Kaakum Karangal and Poompuhar.
   Vijayakumari who acted in about ten films of Sivaji Ganesan and four of MGR was hardly paired with either of them excepting the film Kungumam in which she was shown as the love interest of the Chevalier.However, even in that film of several twists and turns,the romantic aspect was surpassed by a kind of suspense element over an act of crime involving S.V.Renga Rao,O.A.K Thevar and Sivaji Ganesan.In fact S.S.Rajendran also portrayed the role of a police officer in that film.The other film in which Vijayakumari was paired with the Chevalier was Raja Raja Cholan as the Chola king's wife.Otherwise,in most of the films of Sivaji Ganesan she was shown either as his sister or as the wife of his brother or friend.Similarly of the four films she did with MGR,excepting Vivasayee in which she did a different character role, she performed only as MGR's younger sister in Kanavan,Kanchi Thalaivan and Therthiruvizha. Her most memorable film with Sivaji Ganesan was as his daughter in Paar Makale Paar.
   Some of the prominent films of Vijayakumari without her husband were Sridhar's Kalyana Parisu{as the wife of Gemini Ganesan}Policekaran Makal{ as a desolate woman forlorn by a playboy {K.Balaji}Kodimalar {paired against R.Muthuraman}and K.Shankar's Padha Kanikai{ as a character undergoing the trauma of one side love for the hero{Gemini Ganesan}.Her other popular entries include Teacheramma, Jeevanamsam ( in a victimised role as the wife of Jaishankar under entangling circumstances)  and Mani Osai. 
  Some of the films in which she ruled with feminist grace were Nanum Oru Penn and Saratha.
Similarly her feminist force and voice of feminine power, were stunningly reflected in films like Kumudham,Savaale Samaali and Poompuhar.In Kumudham she took up a criminal case involving her lover{S.S.Rajendran} and placed her defence arguments with sparkling style to counter the stand of the Public Prosecutor who happened to be her own father{ greatly performed by the Veteran S.V.Renga Rao}In Savaale Samaali when M.N.Nambiyar attempts to outrage her modesty by pulling down her saree she rises like fire,setting ablaze the arable field with a maddening cry to establish the power of feminine dignity.In this attempt she was also seen as reforming the mindset of her vagabond husband{R.Muthuraman}.Above all in Poompuhar how formidably she carried on the role of the epic character Kannagi through her awe inspiring arguments with the Pandiya King over the issue of her innocent husband Kovalan being framed in a case of theft of an anklet.
    Her mighty voice ruled not only her emotions but also the entire royal chamber.It was a tremendous impact she created in the minds of the audience by crying for justice on the unjust execution of her husband and then setting the whole city of Madurai into flames.In the earlier version of Ilangovadikal's epic Silappadhikaram it was P.Kannaambaa who bravely took up the role of Kannagi and brought fame to the epic,the female protagonist  Kannagi and to herself as an indomitable actress. Vijayakumari performed the same miracle in her own way in a film for which the dialogues were penned by none other than the Tamil literary genius Kalaignar.
    Vijayakumari's later spell of acting moved to maternal roles as the mother of Rajinikanth in films like Thanga Makan and Naan Mahaan Alla.She also came as the mother of Raj Kiran in Aranmanai Kili.Finally she portrayed the role of a grand mother alongside M.N.Nambiyar in Vijay's Poove Unakkaaga and Vikram's Kaadhal Sadugudu.
   Excepting in the films which showed S.S.Rajendran as primary hero,Vijayakumari donned only supporting roles or those of a second heroine.For her, a little screen space was enough to display the glory of Tamil through which she let her emotions reach the audience along with the fragrance of the Tamil soil.In most films she was portrayed as a sorrow laden victim of circumstances,suppressing her anguish and privation caused by betrayal or exploitation in the name of love.But she stood as a pure symbol of womanhood of the last century subjected to male domination and family enslavement.Notwithstanding the prevailing realities of those decades,the truth remains that Vijayakumari was one among the rarest Tamil voices of Tamil cinema,genuinely exhibiting the diction and grandeur of a language that is known for its ancient splendour.

Saturday, June 20, 2020

தமிழ்த் திரையில் பணம்


   "பணம் என்றால் பிணமும் வாய் பிளக்கும்""பணம் பாதாளம்வரை பாயும்" போன்ற வழக்கு மொழிகள் பல தமிழில் உண்டு.நடைமுறையில் நாம் காண் பதோ,பணம் இல்லையெனறால்,பிணத்திற்கும் இல்லை குணம்  ன்தும் . பாதாளம் காணும் பணத்தால்,மனிதர்கள் வேதாளங்களாய் மாறுவர்  ன்து  மாகும். தமிழ்திரைப்படங்களில் படத்தின் தலைப்பாகவும்,கவிதை வரிகளாக வும்,நம் சிந்தனையை புரட்டிப்போட்டிருக்கிறது,பணம் எனும் சொல்.
   நடிகர் திலகம் நடித்த 'பராசக்தி' வெளியான அதே ஆண்டு{1952},அவர் நடித்து வெளியான இன்னுமொரு திரைப்படம்தான் 'பணம்'. கலைவாணர் என் எஸ் கிருஷ்ணன் இயக்கத்தில் உருவான 'பணம்' திரைப்படத்திற்கு,கலைஞர் வசனம் எழுதியிருந்தார்.அதில் வரும் நறுக்குத்தெரித்தாற்போன்ற வசனம்தான், 'பணம் எனும் மோகனமான மூன்றெழுத்து; இன்று முட்டாள்களின் கைகளிலே குவிந்து கிடக்கிறது' . அதே திரைப்படத்தில் கலைவாணர் பாடிய பாடல்தான் "எங்கே தேடுவேன் பணத்தை எங்கே தேடுவேன்"
   கைக்கெட்டாத பணமும்,கைக்கு வந்து கரைந்து போகும் பணமும்,{"கையில வாங்குனேன் பையில போடல;காசு போன இடம் தெரியல" என்று சிவாஜி கணேசன் நடித்து,ஜெமினி ஸ்டுடியோஸ் தயாரிப்பில் உருவான,'இரும்பதிரை' திரைப்படத்தில் கே.ஏ.தங்கவேலுவின் வாயசைப்பில் திருச்சி லோகநாதன் பாடியது போல} மனிதன் கனவில் மட்டுமே காணும்,நடைமுறை வாழ்வின் கானல் நீர்த்துளிகளாம்.
    என்.எஸ்.கே,மற்றும் கே.ஏ. தங்கவேலு போன்றோரின் நகைச்சுவை உணர் வோடு பல ஆண்டுகள் கழித்து 'ஏழையின் சிரிப்பில்'{Year 2000} எனும் திரைப்படத்தில் பிரபுதேவா வாயசைத்த,"ஓம் பணம், ஓம்பணம் ஏம் பணம்" என்று தொடங்கி "யப்பா,யப்பா,ஐயப்பா! கண்ணுல காச காட்டுப்பா!"எனும் பாடல் வரிகள் இன்றும் நம்மை வயிறு குலுங்க சிரிக்க வைக்கின்றன .  
    காசு வருகிற நேரம் கூடவே மகாலட்சுமியும் வருவாள் என்றோ,அல்லது மகாலட்சுமி வரும் நேரம், காசு பணம் கொண்டாடும் நேரம் என்பதைத்தான், 'காதலா காதலா' திரைப்படத்தின் நகைச்சுவை திருவிழாவினூடே,"காசுமேலே காசுவந்து கொட்டுகிற நேரமிது வாச கதவ ராசகட்சுமி தட்டுகிற நேரமிது"எனும் கமலின் கரகோஷ வரிகளில் களிப்புடன் கேட்ட ரசித்தோம். 
     'பணம்'திரைப்படத்தைத் தொடர்ந்து  1954 இல்,வை.ஆர் சாமி இயக்கத்தில் என் டி ராமராவ் நடித்த'பணம் படுத்தும் பாடு' திரப்படம் வெளியானது.பிறகு  ஏழாண்டுகள் கழித்து,கிருஷ்ணாராவ் இயக்கி  எஸ்.எஸ் இராஜேந்திரன், விஜயகுமாரி நடித்த 'பணம் பந்தியிலே' {1961}திரைப்படத்தில்,படத்தின் தலைப்பையே பாடல் வரிகளாகக் கொண்டு, சீர்காழி எஸ்.கோவிந்தராஜன் பாடிய"பணம் பந்தியிலே குணம் குப்பையிலே இதை பார்த்து அறிந்து நடக்காதவன் மனிதனில்லே"என்ற மனதில் ஆழமாக வேரூன்றிய,அருமை யான பாடலை,நாம் மறந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.
   பணத்தின் முக்கியத்துவத்தை வெளிப்படுத்திய மற்றொமொரு பாடல் தான் ஏ.காசிக்கிங்கத்தின் இயக்கத்தில், ஜெமினிகணேசனும் ஏ.வி.எம். ராஜனும் நடித்து1967 -இல் வெளிவந்த, 'பந்தயம்' திரைப்படத்தில்,நாம் மிகவும் கேட்டு ரசித்த, டி . எம். சௌந்தராஜன் பாடிய,"காசேதான் கடவுளடா அந்த கடவுளுக்கும் அது தெரியுமடா; கைக்கு கைமாறும் பணமே உன்னை கைப்பற்ற நினைக்குது மனமே"என்ற பாடல். 
    காசோடு கடவுளையும் கூட்டாளியாக இணைத்து,பணம் இல்லையேல் ஆண்டவனைக்கூட ஆலயத்தில் தரிசிக்கமுடியாது என்பதை, உள்குத்தாகக் கொண்டது,இப்பாடல்.இந்த பாடலின் முதல் இரண்டு வரிகளால் ஈர்க்கப்பட்ட ஏ . வி. எம் நிறுவனம் பின்னர் அதனையே 'காசேதான் கடவுளடா'{1972} என்று ஒரு திரைப்படத்தின் தலைப்பாகக்  வைத்து ,அமோக வெற்றி கண்டது.
   காசுக்காக மட்டுமேதான் வாழ்க்கை என்ற உண்மை நிலவரத்தை ஆட்டம் பாட்டுடன் சொன்னதுதான்,'அலிபாபாவும் நாற்பது திருடர்களும்' {1956}திரைப்படத்தில் நாம் கண்டு, கேட்டு ரசித்த,"நாம ஆடுவதும் பாடுவதும் காசுக்கு; ஆளைக் குல்லா போடுவதும் காசுக்கு காசுக்கு" என்ற தமாஷான பாடல்.    
   'பணம் பந்தியிலே' திரைப்படம் வெளியாகி இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர்,எம்.ஜி,ஆர் சரோஜாதேவி இணைந்து  நடித்து கே.ஷங்கரின் இயக்கத் தில் உருவான 'பணத்தோட்டம்'{1963} திரைப்படம்,மாபெரும் வெற்றிபெற்ற தோடு,த்திரைப் படத்தில் டி .எம் .சௌந்தராஜன் பாடிய ஒருபாடலில் நாம் கேட்ட,"ஊசி முனைக் காதுக்குள்ளே ஒட்டகங்கள் போனாலும் காசாசை போகாதடி;முத்தம்மா,நம் கட்டையிலும் வேகாதடி"எனும் வரிகள்,நம்மை தத்துவரீதியாக ஆழ்ந்து சிந்திக்க வைத்தன.    
    பணம் பாசத்தையே விழுங்கும் மலைப்பாம்பு எனும் கருத்தைத் தான்,ஏ.பீம்சிங் இயக்கத்தில் உருவான 'பழனி'{1965}திரைப்படத்தில் சிவாஜி கணேசன் தனது ஆழ்ந்த  மனக்குமுறலாய், வேதனையுடன் வாயசைக்க,டி .எம் .எஸ் ஸின் உரத்த குரலில் 'அண்ணன் என்னடா தம்பி என்னடா அவசரமான உலகத்திலே ஆசை கொள்வதில் அர்த்தமென்ன டா காசில்லாதவன் குடும்பத்திலே' என்று தொடங்கி"பணத்தின் மீதுதான் பக்தி என்றபின் பந்தபாசமே ஏதடா"எனும் பாடல் வரிகளில், பணத்தின் அகோர தாண்டவத்தையும்,பாசத்தின் பரிதாபத் தையும் அனுபவத்தன்மையுடன் விளக்கினார்,கவியரசு கண்ணதாசன். 
   இதேபோன்று ஒரு நொந்துபோன மனநிலையைத்  தான் 'நம்ம வீட்டு லட்சுமி' {1966}திரைப்படத்தில் சீர்காழி கோவிந்தராஜனின் வெண்கலக் குரலில் ஒலித்த "பணம் இருந்தா போதுமடா மடியிலே ;அய்யா பாசமென்ன நேசமென்ன உலகிலே" எனும் பாடல் வரிகள் படம்பிடித்துக் காட்டின.  
    பணத்தை மைய்யமாக வைத்து பணம் படைத்தவன்''{1965}பணமா பாசமா' {1968}'பணக்கார பிள்ளை'{1968}'கை நிறைய காசு'{1974} 'பணத்துக்காக' {1974}  'பணம் பத்தும் செய்யும்' {1985}போன்ற தலைப்பு களைக்கொண்டு,பல தமிழ்த்  திரைப்படங்கள் வெளியாயின. இதில் பணத்திற்காகவும், அந்தஸ்திற்காகவும், மகள் நேசிக்கும் ஆண்மகனை மாப்பிள்ளையாக ஏற்க மறுத்து, பல பிரச்னை களுக்குக் காரணமான, கொடூரத்தாய்க்குலத்தை சித்தரித்த'பணமா பாசமா' ஒரு தனி ரகம்.
    அத்திரைப்படத்தில் ஒரு மறக்கமுடியா வசனத்தைக் கூட,இயக்குனர் திலகம் கே.எஸ் கோபாலகிருஷ்ணன் பலமாகப் புகுத்தியிருந்தார். "அம்மா !மகன் செத்தாலும் பரவாயில்ல; மருமகள் விதவையாகனும்னு நினைக்கிற மாமியாரப் பத்தி கேள்விப்பட்டிருக்கேன்.ஆனால்,மகள் விதவையானாலும் பரவாயில்ல ; மருமகன் சாகனும்னு நெனைக்கிற மாமியார இப்பதாமா பார்க்கிறேன்!"  
     B.சரோஜாதேவியின் குழைவுக்குரலில் மனத்தைத் தாக்கிய இந்த வசனம்,  ன்றும் மறக்க முடியாததே.'பணமா பாசமா"வின் கொடுந் தாய்க்குலத்தைத் தொடர்ந்து,பின்னர் 'குழந்தையும் தெய்வமும்' மாப்பிள்ளை' போன்ற வேறு சில திரைப்படங்களிலும் இதுபோன்ற பணப்பேய்ளான,தாய்க்கதாபாத்திரங்கள் அரங்கேறினர்.
    எது எப்படி இருந்தாலும்,என்னதான் பணம் நிச வாழ்விலும் நிழல்த்   திரையிலும் விதவிதமாய் நம்மை ஆட்டிப்படைத்தாலும், பணத்தை மிஞ்சிய,அதாவது பணத்தை விட்டுக்கொடுக்க வைக்கின்ற,நிலைப் பாடுகள்,வாழ்வில் இல்லாமல் இல்லை. விட்டுக் கொடுக்கும் தாராள மனப்போக்கும்,பணத்தை  இரண்டாம் நிலைக்குத் தள்ளும் தார்மீகக் கடமை உணர்வுகளும்,அவ்வப்போது தழைப்பதால் மட்டுமே,இன்றும் மண்ணில் மனிதம் நிலைக்கிறது.
   1978-இல்  முக்தா சீனிவாசன் இயக்கத்தில் வெளியான 'அந்தமான் காதலி திரைப்படத்தில்' சிவாஜி கணேசனுக்காக  டி.எம். எஸ் பாடிய "பணம் என்னடா பணம் குணம்தானடா நிரந்தரம்" எனும் பாடலுக் கேற்பதான்,இன்றும் பலரின் வாழ்க்கை நெறிமுறைகள் நிர்ணயிக்கப் பட்டு,பாதை வகுக்கப்பட்டு,பயணம் சென்றுகொண்டிருக்கிறது. இதற்கு,என்றுமே மறக்கமுடியா ஏ.சி.திருலோக் சந்தரின் இயக்கத்தில் உருவான 'அவன்தான் மனிதன்'{1975} எனும் மேன்மை யான திரைப்படத்தை, ஒரு உன்னத உதாரணமாகக் காணலாம்.   

Wednesday, June 10, 2020

Tamil Cinema's illustrious portrayal of two Catholic priests


    To play the role of a Church Father requires moral courage and a very subtle grasp of the intricate layers of dignity, spirituality and divinity, involved in portraying an exceptional role.Cinema in all regions including the Hollywood and Bollywood,are known for the celebrated inclusion of Church Fathers.Tamil Cinema too has provided a vital place for the inclusion of Church Fathers,to be shown as guiding stars and torch bearers of a vast section of neglected humanity, such as orphans and forlorn men and women.These orphans might include the heroes and heroines of films also,as per the requirement of the story line.Normally,only supporting actors would play the role of Christian priests. Gokulnath of Sivagi Ganesan's Gnana Oli,S.V.Subbiah of Jeyalalitha's Annai Velankanni,V.S.Raghavan of Velli Vizha,directed by K.Balachander, and George Mariyan as the irritable Church father in the most recent Vijay film Bigil are a few remarkable examples of supporting actors,portraying the role of the Catholic clergy.
    But this article focuses on the illustrious portrayal of two Catholic priests by two prominent heroes of Tamil Cinema,who were contemporaries and who periodically shared the Tamil big screen as friends and brothers.They were the Chevalier,Sivaji Ganesan,as Father James in Vellai Roja {1983} and his ever pet co hero R.Muthuraman as Father Arumainayakam,in Unmaiye Un Vilai Enna {1976}.The roles of these two heroes in priestly garbs,are to be discussed here, as per the years of release of their films.
   It was the ultimate satirist Cho Ramasamy,who directed the film Unmaiye Un Vilai Enna after its success as a stage play,with the same title.Though Cho had directed films like Mohammed bin Tukhluq,Mr.Sampath and Yarukkum Vetkamillai,Unmaiye Un Vilai Yenna became a special film,because of its supreme thematic content of the invincible nature of truth.Besides R.Muthuraman performing the role of the protagonist priest,the film had enough space for actors like Cho Ramasamy, S.A.Asokan,V.K.Ramasamy,Neelu,Vijayakumar, Srikanth,Thengai Srinivasan,Padmapriya,Sukumari,Manorama and CID Sakunthala.
   The narration of the story centred around the accidental death of a womanizer,when a taxi driver attacked him in order to save a woman from getting molested and to safeguard himself from a pistol picked up by the rapist.The taxi driver who was a Christian convert,straight away went to the church,to confess his act to the Church Father,who was the incarnation of Truth and Justice.The Father firmly believed that an act of murder unwittingly committed to save another person and in self defence, should not become the cause of conviction of an innocent person.So in order to prevent the arrest of the taxi driver until the truth of the case was established,the Father sent the taxi driver to his most trusted friend,a devotee of Lord Muruga  {marvellously played by veteran V.K.Ramasamy}.
    Meanwhile in the process of collecting contextual evidence for legally protecting the taxi driver,the Father had to face a lot of hurdles in the form of character assassination resulting in the disrobing of his priestly attire.The widely entangling conflicts between the priest and the womanizer's extremely manipulating father,a rich business man-cum Christian called Arokiyasamy{Very neatly performed by S.A.Asokan without  even a little bit of his usual decibel}kept the audience glued to the screen.At last,truth of the case  was categorically presented in the court,in the form of valid documentary and tape recorder evidence,for a revision of the entire arguments of the case, just before the award of the verdict.But unfortunately at the same time, the priest was struck down by the bullets of Arokiyasamy. Even before succumbing to the bullets,the Father insisted upon his being taken to the Bishop first,in order to explain his truthfulness,rather than being taken to the hospital for treatment.
    Vellai Roja,directed by A.Jeganathan,a reputed film maker of action oriented entertainers like Mani Payal,Idhayakani,Moonru Mugam,Thanga Makan and Kadhal Parisu{all Sathya Movies's films}proved to be a big action bonanza,on account of its even mixing of ingredients such as romance,suspense,investigation and the final pronouncement of justice.But unlike Father Arumai Nayagam,Father James had the advantage of being the twin brother of a Superintendent of Police by name Arul and hence he was in a better position to fight for justice.
    Sivaji Ganesan in his usual magnificent way created a creamy note of difference,in travelling between the two roles of a meek priest and a mighty police officer.In this film,the death of a poor Christian girl Mary,who was found hanging due to her unwed pregnancy,caused a cloud of suspicion about the immaculate character of the priest,because prior to her death,Mary was seen in a secret conversation with the Father.
    As Father James had his own doubts over the sudden death of Mary,which was medically declared as a case of suicide,he asked his cop brother to arrange for exhuming the coffin so that Mary's body could go in for a re postmortem.When the coffin was dug out and opened,to everybody's shock,the body of Father James was found in the coffin.The rest of the story would revolve around the consequential investigation by the bereaved police officer,to bring to book the culprit involved in the suspected deaths of Mary and Father James.
   The two films released with a gap of about seven years carried both similarities and differences.Both the films travelled along the pathway of crime,one,to legally and judicially establish the truth in a known incident of crime and the other,towards detecting two hidden crimes committed by a wolfish rich man{elegantly portrayed by Calcutta Viswanathan}who was against his son's love affair with a poor girl{Mary}.Perhaps it was a coincidence that in both the films,the perpetrator of evil was named Mr. Parisutham { The Immaculate}.
    Unmaiye Un Vilai Enna contained a bunch of contexts with Cho's punching dialogues over the invalidity of truth,in a world of opportunism and greed for money and position. Cho during the course of his cheeky narration,sharply brought to focus,not only the plight of truth cherished by the Church father as the voice of God, but also the fact of the Father himself being reflected, as the neglected face of truth.In deliberating the deep rooted Christian concept of truth,Cho fascinatingly established a delicate connecting thread between Christianity and Hinduism,through the characterization of V.K.Ramasamy,as a truth loving devotee of Lord Muruga and a man with absolute faith in the true face of Father Arumai Nayagam.
   Vellai Roja's Father James was an equally dynamic priest with unflinching devotion to truth as the one only way to salvation. A.Jeganathan allowed a song for Father James to be sung with a cluster of children and the beautiful song was,Dhevanil Koilile Yaavarum Deepangale, in the vibrating voice of late Malaysia Vasudevan.Both Father James and Father Arumai Nayagam fell as victims into the criminal hand of falsehood and brutality.
   Both Sivaji Ganesan and his frequent team mate Muthuraman,finely got into their sacerdotal robes with conviction,commitment and commendable display of one of the most venerable roles in their life.However,the visible differences between the two films and the two Fathers,are the black and white and color screenplay of the films,the full length presence of Father Arumai Nayagam in Unmaiye Un Vilai Yenna and the abrupt pull out of the character of Father James, as the curtain fell for an interval of awe and suspense.
   While Sivaji Ganesan as bespectacled Fr.James was beaming with radiance and splendour, R.Muthuraman was on a strenuous and troubling mission to the destination of Truth with his naive simplicity,piety with a firm belief,that ultimately truth would prevail through the miraculous revelation of God.We all know that shocks are a temporary phenomena.But the pain cast by a deep wound and the scars of that deep wound,would keep ensnaring us at regular intervals.
   The character of Fr. Arumai Nayagam by its painful journey to establish the supremacy of truth,would ever keep nagging our sub conscious system with replicas of his painful journey.In this way,one could assertively state that Cho Ramasamy presented indelible impressions of a Catholic priest and the priest's dauntless grasp of the roots of Truth. Finally to sum up,unlike Vellai Roja,that had entertaining elements such as action,music and stunts,Unmaiye Un Vilai Enna was out and out a priestly story,narrated with pragmatic interlinks and all credit for this pointed presentation of a noble theme,through the role of a noble Priest,should go to Cho Ramasamy.