Sunday, March 3, 2024

A film counted on its merits..


   Lifesaving friendship and humanism as the doubly reinforced theme of a film, can result in a kind of mass appeal, if the narration takes the right route with the help of enchanting visuals and a bedrock of background score.This is what a major chunk of the audience would be experiencing during their presence in the theatres,watching the Malayalam film Manjummel Boys.

  South Indian cinema including the Malayalam film industry, has been quite some time celebrating gory violence, as an offshoot of horrid,inhuman storylines,in the name of action thrillers. Théâtre visits became uncomfortable events on account of profuse blood,spilling on the big screen. In such a situation a film like Manjummel Boys delivers fresh hope of good cinema through the selection of a real-life storyline by Chidambaram S.Poduval.

  The initial moments of the film moving from the glowing Palani temple to a wedding celebration spot in Kerala,gives no clues about what was meant for the audience, during the rest of the film.The amount of gusto seen among the various guests at the marriage venue, followed by a scene of fisticuffs leading to a tug of war,keeps the audience guessing.

  Then follows the hurly burly planning among a group of friends proposing a tour to goa, which is subsequently shifted to Kodaikanal via Palani. One of the friends planning the tour also casually refers to the Guna Cave [named so, after the release of Kamalahasan's film Guna which depicted a grand romantic journey in a cave  at Kodaikanal through a letter episode}

  In retrospect one could think that the film's title show which begins with the famous letter song from Guna,is perhaps a prelude to the prospective core scene of action at Kodaikanal. The rest of the film stands purely on its merits of grand visuals, excellent photography the mighty musical content of Sushin Shyam and the spontaneous display of collective emotions simultaneously shown by the entire group of friends.What makes the film more special is the cast of many unfamiliar faces, who certainly affirm that they have something positive to contribute for  Malayalam cinema in the future

  Among the actors Soubin Shahir as a co producer and as almost the protagonist character Kuttan,and Sreenath Bhasi as Subash, are pointedly noticeable in their roles. However,no actor forming part of the group of friends could be called insignificant. There are no specific women characters, other than those playing the role of Subash's mother and the lady doctor who appears in the climax.No duets!. No comedy!. No villainy!. But still the films is counted on its strong base of immaculate humanism and impeccable narration. It is yet another proud moment for Malayalam cinema.

Note:- Realistically,the title'Manjummel men' would have been the right choice for the film.But the high voltage energy level displayed by the group of friends has made 'Boys'a better option than'men'.This review will be incomplete, without any mention about the Tamil speaking characters in Kodaikanal and in this respect, George Maryan deserves an earnest acknowledgement.  



Friday, March 1, 2024

The theme of challenge in Tamil films

   Life is full of challenges. Fear challenges hope. Hatred challenges love. Defeat challenges victory. Rivalry is both an interesting and injurious factor of life,involving excitement  rancour and risks.However,in every field of rivalry,how each one surmounts the risks, becomes a delightful experience.We can shortly say that life would become an insipid course, without vows and challenges.

  Nevertheless,if ego alone becomes the challenging factor,the person holding ego as their top most priority,would finally fall into the ditch of defeat and humiliation.This article discusses the success of good will challenges, against the ghastly force of wealth,power and ill conceived ideological superiority,or ego-loaded self-supremacy. 

  Some of the films of K.R.Vijaya,like Sabadham (Vow),and Mayor Meenatchi had a lot of challenges thrown and won by this stalwart actress. Especially her challenges against T.K.Bhagavadhi in Sabadham,and those against V.K Ramasamy in Mayor Meenatchi,were quite fascinating with entanglements and knots, unfolding the way by which this brave woman character disentangled them and achieved her goals.In Sabadham she smartly exposed the foul designs of the evil twin brother(T.K.Bhagavadhi) and in Mayor Meenatchi,she successfully brought to light,the corrupt activities of the politician,played by V.K.R.

  Films like Savaal, Savale Samali,Panama Paasama,Kulama Gunama,Uyiraa Maanama, Poovaa Thalaiyaa,and Pattikkaadaa pattanama, carried the undercurrent of challenging tones in their titles too.Similarly films like Pandhayam, Annamalai, Mr.Bharath,Thiruvilaiyaadal Aarambam and the two versions of Maappillai, dynamically carried on the spirit of challenge.

  In all these films,the challenges were between most intimate friends who became arch rivals under vicious circumstances,{Pandhayam& Annamalai} between husband and wife,with ideoligical and biased notions,(Pattikkaadaa Pattanamaa& Savaale Samaai)between brothers over misconstrued contexts (Kulama Gunama), between father and son in establishing the truth(Mr.Bharath),between a mother-in-law and son-in-law,{Panamaa Paasamaa,Poovaa Thalaiyaa and Maapillai} or between two prospective brothers- in -law,concerning love and marriage {Thiruvilaiyaadal Aarambam} . Mostly,ideological differences or social status differences would form the crux of any film, dealing with the theme of challenge.

  Both in Panama Paasama and Poovaa Thalaiyaa,it was the veteran actress S.Vara lakshmi who as an arrogant mother in law,threw tough challenges,born of the weight of wealth against her sons-in-law,who were economically very poor.It was Gemini Ganesan in Panama Paasamaa and  Nagesh in Poova Thalaiya. However in the latter,her challenges were more strongly thrown against her docile son-in-law's (Gemini Ganesan again) younger brother.  (decently played by Jai Shankar).In both the films,the well-contrived situations,and the powerfully written dialogues to suit those situations,made the challenge component,both compact and convincing.Finally,the challenging woman was made to feel humble,in both the films.

   Credit should be given to  K.S.GopalaKrishnan and K.Balachander,the excellent makers of the two films,for taking the tone of challenge to its height,through fiery dialogues reflecting profuse levels of confidence and dynamism,between the challenging individuals,in making their challenges deeply grooved to the core of narration.

  K.Balchander's Thamarai Nenjam was a challenge between two intimate women friends who silently and mutually struggled to forego their love for the same man,by sacrificing their love for the benefit of the other.Ironically,the challenge ultimately led to the suicide of one of them, to establish the exaltation of sacrifice through a challenging catharsis.Conversely,on a humorous track,in another Balachander film, Nagesh would challenge Major Sundarajan that he would make the latter call him "worst rascal" and finally win his challenge.

  Both Savaale Samali and Pattikkadaa Pattanama were based on challenges between husband and wife,one regarding emotional and familial values and the other about the superiority of rural grandeur over urban takeaways.In both the films,Sivaji Ganesan and Jeyalalitha were the power-backed,quarrelsome couple.Finally,the victory of the hero implied not the victory of male chauvinism,but that of traditional,social and moral values,against caste prejudices and negative modern perceptions. 

  While the challenge was between the two friends Gemini Ganesan and A.V.M.Rajan in Pandhayam,consequent upon each of them taking the other's route to carve their future,in Annamalai the challenge between two close friends was a sequel to one of them falling into the trap of the evil designs of his father.The second half of'Annamalai'was a sequence of vigorous challenges thrown by Annamalai, (amazingly portrayed by Rajinikanth) against his rich friend Ashok,(meekly played by Sarath Babu,with dignity and firmness).Savaal was a challenge between brothers separated in childhood.

  Films like Vanjikkottai Vaaliban and Thillaanaa Mohanaambaal focused on the challenging, competitive spirit displayed in dancing.While the challenge was between two women dancers in the former,the latter,dynamically exhibited the male,musical pride of a Naadhawaram expert and a queen of dancing.These two films created moments of tremendous pleasure for the audience,who were involved in watching the challenging spirit,with their eyes glued to the big screen.

  An ace film maker like A.P.Nagarajan fascinatingly brought to light the divine challenging modes of gods and goddesses in a couple of his films,through his mythological delineation.In Thiruvilaiyaadal he powerfully captured the challenging spirit between Lord Shiva and his consort Shakthi.

  Besides that,there was also a poetic debate between the court's chief poet Nakkeeran and Lord Shiva in the guise of another poet,about the issue of aroma found in the hair of women. The debate ended up in fiery challenges between the two.It went to the extent of Nakkeerar authentically insisting upon his view,that natural aroma of hair was impossible in the hair of women and the same yardstick was applicable to Goddess Parvathi too.This resulted in the infuriated Lord Shiva burning Nakkeera, with his third eye from his forehead.When all this drama was over,Lord Shiva finally admired the poetic integrity of the court poet and restored life to him,besides exhibiting his divine profile to the poet. 

  In A.P.Nagarajan's Saraswathi Sabatham it was a mighty declaration of challenge pronounced by the three goddesses of art,wealth and bravery to emphatically establish the relevance and value of one field over the other.The challenges of the three goddesses were enacted through human characters,by transforming them from their original status and frame of mind,into new born representatives of the power of art,wealth and bravery. 

  Each human representative of the aforesaid values would be seen challenging and counter challenging one another,and finally the goddesses themselves would appear before the human characters,for a proper settlement of the issue on hand.The ultimate settlement was that only a perfect unison of the three values,could afford completeness and glory for any society. 

  The examples mentioned in this post are just a few.One could recall many more Tamil films, wherein,the theme of challenge was deftly handled by highly imaginative,and effectively creative film makers.As throwing challenges is one of the most interesting aspects of life,many among the audience would have thoroughly enjoyed the whole lot of narration in such films, unfolding lovely challenges and their characteristic culmination.


Saturday, February 17, 2024

ஒன்றிலிருந்து பத்துவரை


எண்ணென்ப ஏனை எழுத்தென்ப இவ்விரண்டும் 

கண்ணென்ப வாழும் உயிர்க்கு. 

   என்கிறார் வள்ளுவர்.இதனையே இன்னும் சுருக்கமாக"எண்ணும்  எழுத்தும் கண்ணெனத்தகும்"என்கிறார் தமிழ் மூதாட்டி அவ்வையார்.இந்த இரண்டு அறிவுரைகளிலும்'எண்'எனும் சொல், எண்ணம்,கணிதம்,அறிவியல் போன்ற வற்றைக் குறிப்பிடுவதாகக் கூறலாம். 

  தமிழ்திரையில் எண்கள் திரைப்படத் தலைப்புகளாகவும் பாடல் வரிகளாகவும் நிறையவே பயன்படுத்தப் பட்டிருக்கின்றன. தலைப்புளைப் பொறுத்தவரை,ஒன்றே குலம்,ஒரே வழி,ஒருவன்,இரு மலர்கள்,இரு வல்லவர்கள்,மூன்றெழுத்து,மூன்று முடிச்சு, மூன்று தெய்வங்கள்,மூன்று முகம்,நான்கு சுவர்கள், நான்கு கில்லாடிகள்,ஐந்து லட்சம், ஜந்து சகோதரர்கள்,ஆறு புஷ்பங்கள், ஆறிலிருந்து அறுபதுவரை,ஏழாம் அறிவு, எட்டுப்பட்டி ராசா,ஒன்பது ரூபாய் நோட்டு, பத்து எண்றதுக்குள்ள,பத்துமாத பந்தம் போன்ற பல தலைப்புகளை பட்டியலிடலாம். 

   பாடல்களில் பிரதானமானது'திருவிளை யாடல்' திரைப்படத்தில் அவ்வையாரைக் கண்டு அன்னை பார்வதிதேவி "அவ்வையே ஒன்று இரண்டு என்று இறைவனை வரிசைப் படுத்திப்பாடு"என்று சொல்ல, உடனே அறிவார்ந்த கவிஞர் அவ்வை வடிவில்,கே.பி.சுந்தராம்பாள், 


உருவில் இரண்டானவன் 

உயர்வான செந்தமிழில் மூன்றானவன்"

  என்று சிவபெருமானை எண்களால்,ஒன்று முதல் பத்துவரை சொல்லி வாழ்த்திப்பாடு வார்.

  இதேபோன்று 'பணக்கார குடும்பம்'  திரைப்படத்தில் டி.எம்.சௌந்தராஜனும் எல். ஆர்.ஈஸ்வரியும் சேர்ந்து, 

"ஒன்று எங்கள் ஜாதியே 

ஒன்று எங்கள் நீதியே" 

என்று பாடிய பாடலும்,'பல்லாண்டு வாழ்க'திரைப்படத்தில், 

"ஒன்றே குலமென்று பாடுவோம் 

ஒருவனே தேவனென்று பேசுவோம்" 

 என்று கே.ஜே.யேசுதாசும் பாடிய பாடலும்.   நம் நினைவுகளைத் தழுவும். 

  எண் இரண்டிற்கு'வசந்த மாளிகை'திரைப் படத்தில் டி எம் எஸ் பாடிய, 

"இரண்டு மனம் வேண்டும் 

இறைவனிடம் கேட்டேன் 

நினைத்து வாட ஒன்று  

மறந்து வாழ ஒன்று" 

எனும் இனிய பாடலை நினைவு கூறலாம் .

 எண் மூன்றைப் பொறுத்தவரை 'தெய்வத் தாய்'திரைப்படத்தில் எம்.ஜி.ஆருக்காக டி.எம்.எஸ் பாடிய,

"மூன்றெழுத்தில் என் மூச்சிருக்கும்

அது முடிந்த பின்னாலும்  பேச்சிருக்கும்

கடமை,அது கடமை"

எனும் பாடல்,தனிச்சிறப்பு வாய்ந்ததாகும்.

   எண் நான்கிற்கு அதே எம்.ஜி.ஆருக்காக 'சங்கே முழங்கு' படத்தில் டி.எம்.எஸ் பாடிய 

"நாலு பேருக்கு நன்றி 

அந்த நாலு பேருக்கு நன்றி

தாயில்லாத அனாதைக்கெல்லாம்

தோள் கொடுத்து தூக்கிச் செல்லும்

அந்த நாலு பேருக்கு நன்றி"

எனும் அர்த்தம் நிறைந்த,அருமையான பாடலாகும்.

  ஐந்தாம் எண்ணை வைத்து நேரடியாகத் தொடங்கும் பாடல் ஏதும் என் நினைவைத் தட்டவில்லை என்றாலும் எம்.ஜி.ஆரும் சாவித்திரியும் நடித்த'பரிசு'எனும் படத்தில் டி.எம்.எஸ். பி.சுசிலா இணைந்து பாடிய 

"எண்ண எண்ண இனிக்குது

ஏதேதேதோ நடக்குது

வண்ண வண்ண தோற்றங்கள்

அஞ்சு ரூபா

கண்ணை வட்டமிட்டு மயக்குது 

அஞ்சு ரூபா"

எனும் இனிய டூயட் பாடல்.

  ஆறுக்கு அற்புதமாய் அழகு சேர்த்த பாடல், 'ஆண்டவன் கட்டளை'திரைப்படத்தில் சிவாஜி கணேசனுக்காக டி.எம்.எஸ் மனமுருகி பாடிய,

"ஆறு மனமே ஆறு 

அந்த ஆண்டவன் கட்டளை ஆறு

சேர்ந்து மனிதன் வாழும் வகையில்

அந்த தெய்வத்தின் கட்டளை ஆறு".

  தத்துவ சிந்தனைகள் உள்ளடக்கிய தன்னிகரில்லா பாடலாகும்.

  எண் ஏழுக்கென என்றென்றும் நம் நெஞ்சை நெகிழவைக்கும் பாடலே, இயக்குனர் சிகரம் கே.பாலச்சந்தரின் 'அபூர்வ ராகங்கள்'திரைப்படத்தில், ஸ்ரீவித்யாவுக்காக வாணி ஜெயராம் உணர்வுகளை உயிர்மூச்சாக்கிப் பாடிய,

"ஏழு ஸ்வரங்களுக்குள் எத்தனைப் பாடல்

இதயச் சுரங்கத்துள் எத்தனை கேள்வி"

எனும்,ஆயிரம் அர்த்தங்களை கேள்விக் குள் தங்கவைத்த பாடல். 

  எட்டு எனும் எண்ணைப்பற்றி நினைத் தாலே என்றைக்குக் கேட்டாலும், 'பாத காணிக்கை' திரைப்படத்தில் பி.சுசிலா குரல் வளத்தால் கண்களில் நீர் கசியச்செய்த 

"எட்டடுக்கு மாளிகையில் 

ஏற்றிவைத்த என்தலைவன்

வி்ட்டு விட்டு சென்றானடி"

எனும் திசை எட்டும்,எட்டிப்பாயும் பாடல்.

  இந்த இடத்தில்,மனித வாழ்க்கையை எட்டு காலப்பிரிவுகளாகப் பிரித்து 'பாட்ஷா' திரைப் படத்தில் எஸ்.பி.பாலசுப்ரமண்யம் பாடிய, 

"ரா ரா ரா ரா ராமைய்யா

எட்டுக்குள்ள உலகமிருக்கு ராமைய்யா" 

எனும் பாடலை அவசியம் குறிப் பிட்டாக வேண்டும்.இதே போன்று மனித உடலை எட்டுபங்குகளாய்ப்பிரித்து,

"எட்டடுக்கு கட்டிடத்தில் ஒன்பது ஓட்டை

இதில் நல்ல ரத்தம் உள்ளமட்டும் 

எத்தனை சேட்டை" 

  என்று'கலியுகக் கண்ணன்'திரைப்படத்தில் தேங்காய் சீனிவாசனுக்காக டி.எம்.எஸ் பாடிய "ஜெயிச்சுட்டே கண்ணா நீ ஜெயிச் சுட்டே"பாடலுக்கு இடையே தோன்றும் வரிகள்,தனி மனித ஆணவத்தை கவித வரிகளால் தரைமட்டமாக்கும்.

  எண் ஒன்பதிற்கு சற்று நிகரான பாட லொன்று கே.பாலச்சந்தரின்'நவக் கிரகம்' திரைப்படத்தில் கேட்டிருப்போம். நாகேஷ் தொடங்கும், ஏ.எல்.ராகவனும்,பொன்னு சாமியும் பாடிய,வேடிக்கையான அப்பாட லில்,

"நவக்கிரகம் நீங்க நவக்கிரகம்

ஒன்னுக்கொன்னு சேராது

ஒன்னோடொன்னு பேசாது

ஒன்னுமொன்னும் ஒன்பது ரகம்"

என்ற விமர்சன வரிகள் விளையாடும்.

  பத்துக்கென சில சிறப்பான பாடல்கள் உண்டு.அவற்றில் மறக்க இயலாதது 'அன்னையின் ஆணை'திரைப்படத்தில் டி எம் எஸ் சிவாஜிக்காக உச்சக்குரலில் பாடிய,

"பத்து மாதம் சுமந்திருந்து பெற்றாள்

பகல் இரவாய் விழித்திருந்து வளர்த்தாள்

வித்தகனாய் கல்விபெற வைத்தாள்

மேதினியில் நாம் வாழச் செய்தாள்".

  இங்கே ஒன்று எனும் எண்ணைத் தவிர,ஒவ்வொரு எண்களுக்கும் ஒரு உதாரணமே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.எண் ஐந்திற்கும்,ஒண்பதிற்கும் நேரடி உதாரணங்கள் எட்டப்படவில்லை.இந்த பத்து எண்களுக்கான பாடல்களில், 'ஒன்றே குலமென்று'எனத் தொடங்கும் பாடலை புலமைப்பித்தனும்,'மூன்றெழுத்தில் என் முச்சிருக்கும்'மற்றும் 'நீங்க நவக்கிரகம்' பாடலை வாலியும்,'அன்னையின் ஆணை' படப்பாடலை கா.மு.ஷெரீபும்,"ரா ரா ரா ரா ராமைய்யா" பாடலை வைரமுத்துவும் "ஜெயிச்சுட்டே"பாடலை வாலியும் எழுத, இதர பாடல்கள் அனைத்தையுமே கவியரசு கண்ணதாசன் எழுதியிருந்தார் என்பது மிகவும் போற்றுதலுக்குரிய விஷயமாகும்.

  இப்பாடல்களில் 'அன்னையின் ஆணை'படத்திற்கு எஸ்.எம்.சுப்பைய்யா நாயுடுவும்,'பரிசு','திருவிளையாடல்','வசந்தமாளிகை'திரைப்படங்களுக்கு கே.வி.மகாதேவனும்,'பாட்ஷா'படத்திற்கு தேவாவும்,'கலியுகக் கண்ணனுக்கு' வி.குமாரும்,இதர படங்க ளுக்கு எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் தனித்தும் ராமமூர்த்தியுடன் இணைந்தும் மாண்புற இசையமைத்திருந்தனர்.

  இப்பதிவினை காணுவோர்க்கு,வேறு பல சிறப்பான உதாரணங்களும் தோன்றக் கூடும்.மொத்தத்தில்,எண்களால் கைது செய்யப்பட்ட பாடல்கள்,எண்களை இசை யோடு கோர்த்து,ஒன்றிலிருந்து பத்தாக நம்எண்ண அலைகளை எழுச்சியுறச் செய் வதாக உணரலாம்.


Tuesday, February 6, 2024

Tribute to small-time actors of Tamil Cinema.


   It is human tendency to keep humming praise over famous stars, sidelining the small fries.There is a consistent and continued cry in everyone, to get duly recognized for what each one deserves. Those recognized, have to struggle for sustaining their place, so as to reach greater heights. As Thomas Gray said, there are many 'mute inglorious Miltons' in every field of human activity. In this regard, the longing for due recognition is more, in the film Industry.
   Tamil Cinema has its glorified heroes and heroines of cult status, its reputed list of actors, singers, lyricists, directors of films and music, cinematographers and film production houses. But how many small-time heroes and supporting actors, go unrecognized and unrewarded, till they meet their grave. The list is more and agonizing too. This post is a sincere tribute to such actors of the last era.
    There were small time heroes like Sri Ram, Ranjan,N.N.Kannapaa and P.V Narasimmha Bharadhi. Sriram was the dazzling hero of the great film Marma Veeran, released in 1956.His other films were Raji En Kanmani, Samsaram and Sivaji Ganesan’s Kodeeswaran &Pazhani. He also did a negative role in L.V.Prasad's Idhaya kamalam.Sri Ram's special attractions were his vibrating voice mould and convincing delivery of dialogues.Ranjan was the pet actor of the Gemini Studios, doing hero and villain roles in Mangamma Sabadham and Chandralekha. His dynamic role play as heinous Sanaangan in Chandralekha made him a charming and celebrated actor who later on appeared as hero in Sando M.M.A.Chinnapa Devar's Neelamalai Thirudan. He was very successful as a swashbuckler. 
   N.N.Kannappa's remarkable films were Devaki{with V.N.Janaki},Town Bus {with Anjali devi} Manidhanum Mirugamum, Mala Oru Mangala Vilakku and Patharai Maathu Thangam.Some of his last films were Kappalottiya Thamizhan{as the brother of Va.Vu. Chidambaranar}and later in the S.S Rajendran film Dheivathin Dheivam.
   The other graceful actor was P.V.Narasimha Bharathi,whose face was precisely fit for donning divine roles. He was Lord Krishna in Abhimanyu, Radhakrishnan in Krishna Vijayam, Naradhar in Naan Kanda Sorgam and Lakshmanan in Sampoorana Ramayanam.He did the lead role in Ponmudi and acted in MGR's En Thangai,Sivaji Ganesan's Thirumbi Paar and Gemini Ganesan's Penkulathin Perumai.
   There was another dynamic youth called Valaiyabadhi Muthukrishnan {the prefix Valaiyabadhi indicates his role in a film bearing it as title}who did a memorable role in Thookku Thooki as the trustworthy friend of the hero,played by Sivaji Ganesan.
    While the prominent supporting personalities have their own place, identified and preserved,there is a galaxy of unknown men and women,who worked for the growth and popularity of the cinema industry.Among these,there may be second line comedians,or main comedian's sidekicks,Villain's henchmen or sidekicks, small time character artists, one scene performers and stuntsmen who are mostly at the 'receiving'end.The list will be vast. But I shall try to recall here,as many names as possible, with due apology,for still ignoring some deserving individuals.
    Among actresses,the most notable but sadly less recognized face was that of E.V.Saroja who was a vibrant actor and good dancer.Starting her career as the younger sister of MGR in En Thangai {1952}she had acted in MGR films like Gulebhagavali,Madhurai Veeran,Puthumai Pithan and Koduthu Vaithaval.She had also acted in Sivaji Ganesan's films like Padikkaadha Medhai,Kathavarayan and Saaranga dhaaraa and Gemini Ganesan films like Sowbhagyavadhi and Bhagya latchumi.Her roles in Aaadavandha Dheivam,Enga Veettu Makalatchumi, Manapandhal and Veera Thirumagan also need a special mention. Though physically a bit short,her acting credentials were always tall.
 There were two other notable actors called Girija and Malini.While Girija acted in Padhaala Bhaueavi and was paired with Sivaji Gsnesan in Manohara,Malini was the successful pair of Sivaji Ganesan in Sabaash Meena and that of MGR in Sabash Mappillai.Both the Sabash films travelled on the comedy track.Malini had also acted in the film Ashagu Nila.
   Manimala who was also a known figure in Malayalam Cinema was a fascinating  heroine,second heroine and character actor in films like Periya Idathu Penn, Vallavanukku Vallavan,Thazhampoo,Anbu Karangal, Poojaikku Vandha Malar,and a few other Tamil films. Finally,she was seen as Suhasini's mother in Sindhu Bhairavi. Her graceful subdued acting skills were similar to those of Sri Vidya. 
   If we take the next generation heroes, Suresh,Sudhakar,Vijayan,Ramki and Karan became short time heroes. Suresh who started his career in Panneer Pushpangal went on to act in films like Adhisiya Piravigal,Vellai Roja and Kozhi Koovuthu and then disappeared to reappear in the film Amman.Then he became busy in Telugu cinema.Later he took up the role of a police officer in Vijay's Thalaiva.
    Sudhahar was a breezy romantic hero in Bharathi Raja's Kizhakke Pogum Rayil, Niram Maaraadha Pookal and in films like Manthoppu Kiliye.Later he was seen as the cranky son of Nagesh,in Rajini's Adhisiya Piravi.Vijayan who did romantic as well as anti-hero roles in films like Niram Maaradha Pookal,Ponnu Oorukku Pudhusu and portrayed an exceptional negative role in J.Magendran's Udhiri Pookal was a very talented actor.He was seen afterwards in negative roles,in films like Run and Ramana and as a police officer in Thiruppachi.
   Ramki whose voice mould is quite similar to that of Prabu,was a popular hero during the Nineteen Nineties.His films like Sendhoora Poove,Inaindha Kaikal,Vanaja Girija, Irattai Rija,Oru Thottil Sabadham,Thotttil Kuzhandhai and Thadayam made him,one of the most desired heroes of Tamil cinema.His open smile is another attractive feature as part of his physical profile.
   Karan who was a popular child artist in Malayalam cinema did prominent roles in Rajini's Annamalai,Kamal's Nammavar, Vijay's Coimbatore Mappillai,Love Today& Minsaara Kanna,Ajith's Kadhal Kottai, Kadhal Mannan and Unnai Thedi,,Karthik's Gokulathil Seethai,Murali's Kaalamellaam Kaadhal Vaazhga,Prabu's Ponmanam & Tirunelveli,Vijayakanth's Vallarasu &Kannubada Pokudhaiyyaa, and Prashanth's Kannedhire Thonrinaal.Later, his independent hero roles in Karuppu samy Kuthakai dhaarar,Kokki,Koodi Vaazhndhaal Kodi Nanmai,Malayan, Kaathavarayan&Thambi Vettothi Sundaram reflected his capacity for powerful emotion packed roles with positive and negative characteristics. Ramki and Karan are the latest under utilized assets of Tamil Cinema.
   Among second line father characters reflecting positive and negative mind frames, there were actors like T.N.Sivathanu,D.Balasubramanyam, R.Balasubramanyam, K.D.Santhanam[both a lyricist and actor} M.R.Santhanam {both a producer and actor and the father of today's director-cum actor Santhana bharathi},and Trichy Sounda rajan {an M.G.R favourite}.There was yet another actor called P.D.Sambandham, whose dwarf like appearance would bring spontaneous laughter as dads of comediennes and he did his best with Nagesh,in quite a few rocking comedy scenes.
   Both D.Balasubramanyam and R.Balasubramanyam came to tamil cinema in the early Nineteen forties and both were compact as Dads and villains.D.Balasubra maniyam had acted in films like Jagadhala Pradhaban,Velaikari,Thigambara Samiyar, MGR's Abimanyu&Malaikallan,Sivaji Ganesan's Kaveri&Sabash Meena, Gemini Ganesan's Maman Magal and other films like Vannakili and Thilakam.
   R.Balasubramaniam acted as Kudialan in the historical fiction film Manonmani.His other famous films include Mohini,Vedhala Ulagam,Sorgavasal,Maya Bazar,Madhurai Veeran,MGR's Pudhumai Pithan,Chakravarthi Thirumagal,Thai Magalukku Kattiya Thali,Sivaji Ganesan'a Rani Lalithangi & Karnan,and Gemini Ganesan's Adhi Parasakthi.Both these namesake actors were known for their distinct dynamism, in the delivery of Tamil dialogues.
   There are also other actors  who have played character roles or the roles of dads,with ease and grace. Some of them are Veera Raghavan,{Kamal's Naanum Oru Thozhilali &Rajini's Dharmayudham, Velaikkaran and  many more films} Gogulnath,{as Church father Adaikalam in Sivaji Ganesan's Gnana Oli}Vaathiyaar Raman,{Thanneer Thanner is a special film for him}Mohan Ram,{Sollamale,Thamizh Selvan, Padayappaa,Devan and quite a number of other films} ARS {Nayagan,Kodi Parakkudhu and a few other films}ISR {many films of which Mr.Bharath showed him as a kind of double agent in business, by betraying his employer Satyaraj to Rajinikanth,for the sake of money} and Kitty who played villain roles very effectively, in films like Kamal's Sathya,a convincing father of Vijay in Badri and a compact cop in Rajini's Baashaa and significant roles in quite a number of films.
   There were  third line comedians and so-called extra artists like Kottapuli Jeyaraman, Kali. N.Rethinam, Friend Ramasamy, Ezhumalai,Typist Gopu, Kaathaadi Ramamurthi,Maali,Loose Mohan {whose unique voice pattern and distinct delivery of the Madras slang was a special attraction}Idichapuli Selvaraj {brother of Paandu} Usilai Mani, Kumarimuthu,Oma Kuchi Narasimhan,ISR,Bakoda Kadhar,{who can forget his roleplay in the road comedy film Madras to Pndicherry?} Thayirvadai Deskan, Bonda Mani,Alwa Ravi,Kulla Mani, Ennathe Kannaiah,{the title Ennathe derived from his performance in the film Naan starring Ravichandran & Jeya lalitha}Dhideer Kannaiah,Madhanbab,and Haja Sherif {whose roles in Andha Ezhu Naatkal of Bhagyaraj and Visus's film  in Samsaram Adhu Minsaram were really impressive} 
  The other uncredited actors are Kallapetti Singaram,Pulimoottai Ramasamy{he was a very popular actor in the Nineteen Forties and his films like Mohini and Rajakumari  made him a highly noticeable performer }Meesai Murugesh,{His presence was significantly felt in Poove Unakkaga) and the name-not-known,many others.
    Of these Typist Gopu and Mali were frequent additions in the films of Sridhar and K.Balachander.Oma Kuchi Narasimhan created a flutter of laughter in films like Kudumbam Oru Kadhambam {With Visu on the latter's story of a doctor of the mad, getting mad},Adhisiya Piravi,Sooriyan and Mudhalvan.He created memorable comedy moments with Goundamani in the film Sooriyan and with Vadivelu in Arjun's Mudhalvan.Kalaapetti Singaram who started acting,ways back in the film Motor Sundaram Pillai,did a memorable role as the father of K.Bhagyaraj in the film Darling Darling.
   Banjamin's role in Tiruppaachi as the close village friend of Vijay, longing to see a film at a theatre in Chennai and getting killed in a theatre complex showed him as a memorable actor. Late Nellai Siva who has acted in a number of films is reputed for the sweet Nellai accent of Tamil. Muthukkalai has also done a lot of films and his role in Perarasu as a pretending blind beggar deserved a special notice. 
   Who can foget Kumarimuthu with his serial blast of laughter and wilful projection of his squint eye?He has proved to be a great verbal comedian and impressive character actor.Madhan Bab is always identified by his peculiar manner of talking through his laughter and laughing through his talks.Cell Murugan a close associate of late Vivek, has literally caused ruckus through rib tickling comedy scenes in films like Thirumalai, Run,Saamy, Padikkadhavan,Velaiyillaa Pattadhari 1&2, Manidhan of Udhayanidhi Stalin and a few other films. In most of Vivek's comedy scenes, Cell Murugan was a perfect foil to that late fabulous comedian. 
   Among second line villains, Kallapart Natarajan,K.M Nambirajan and K.Kannan are memorable. Nambirajan had acted  in Parasakthi, Amara Dheepam, Padikkadha Medhai,Padithaal Mattum Podhuma,Sinnajiru Ulakam,Kai Kodutha Dheivam and many others.His role as shop owner in Padikadha Medhai trying to cheat Sivaji Ganesan over the sale of a banana, would still travel on the memory lane of the audience. Nambirajan used to deliver his Tamil dialogues with a peculiar throat vibration and modulation.
    Kallapart Natarajan played as thief in many films including the famous film Dheiva Piravi as the younger brother of Sivaji Ganesan. Later Kamalahasan made use of Kallapart Natarajan in an elegant character role in Devar Magan as the father of Revadhi.Sairaam was a great, villain's sidekick espcially to M.N.Nambiyar  P.S.Veerappa,and T.K.Ramachandran. An actor closely resembling the facial profile and physical stature of Sairam was Friend Ramasamy who brought cheers to the audience by his brief time comedy roles in many films.
   Then G.Srinivasan played an effective roleplay as villain,villain's helping advocate and supporting character.He did effective villain roles in films like Pudhiya Vaarpugal and Rajini's Rajadhi Raja.He was an appealing father in films like Vellai Roja and Rajini's Manidhan.His other notable films are Kanni Paruvathile,Ranuva Veeran, Kizhake Pogum Rayil,Murattu Kalai and the most recent Vengai
    There are stunstmen actors like Vikram Dharma,Rocky Rajesh,Super Subbarayan, Justin, Azhagu, Ponnambalam,Fefsi Vijayan,Dhilip Subbarayan,Kanal Kannan,Anal Arasu,Jaguar Thangam,,Peter Hein,Stunt Silva,Miracle Michael,Riaz Khan, Thalapadhi Dhinesh,Vikram Dharma,and Besant Nagar Ravi to whom Tamil cinema owes its fiery stunt moments.
  Among other character actors Saami Kannu {who was director P.Madhavan's favourite} and A.Veerasamy cast indelible impressions in their roleplay. A.Veerasamy's famous dialogue 'எசமான் எனக்கு ஒரு உண்ம தெரிஞ்சாகணும்' {"Master I need to know one truth''}in Mudhal Mariyadhai,will ever be heard in audience ears,with its agonizing reach.
    Among the old small time actresses C.T.Rajakantham,P.Shanthakumari,Lakshmi Praba,P.S.Gnanam, K.S.Angamuthu, Thambaram Lalitha,Padmini Priya dharshani M.S.S.Bhagyam,S.N.Parvadhi and many other forgotten names adorned the Tamil Screen with their independent acting mettle.Of these,C.T.Rajakantham played mother in law roles with both positive and negative shades like her contemporaries  M.S.Sundari Bai and C.K Saraswathi.{Her role as the mother of Kadothgaja in Maya Bazar is still in memory}P.S.Gnanam's characterization in many films,was ever stuffed with malice and foul play and no one would have forgotten her role as the crudest woman, causing total havoc to the lives of the most affectionate siblings in Paasamalar.
   Whereas,P.Shanthakumari played her mother roles beautifully in Vidivelli and Vasantha Maalaigai.{both Sivaji Ganesan films}.Lakshmi Prabha was another actress with great voice vibrations creating positive notes.Whereas,Thambaram Lalitha and Padmini Priyadharshani mostly played negative roles as vamps or concubines or woman characters with evil motives.K.S Angamuthu,an actress of the Pre independence period,was ever fit for the role of a gossip monger and news feeder with her heavy phsique and loud mouth.All these women need their distinct place in the archives of Tamil Cinema,for raising the capacity of its wield with the huge audience of Tamil cinema
    There might be a huge list of actors and other limbs of the Tamil film industry who did a great job on the big screen,whose physical identity and verbal thrust are very much known to the audience,but their names are not saved to their memory.But for the significant contribution of these most talented but less known actors, no movie would reach its deliverable dynamism.
  If only their names strike our minds and find a place in our memory like those of their counterparts, it would do them all a great service, that they earnestly deserve. I have to conclude this post with an apologetic note,for not mentioning the other significant contributors, whose names have unfortunately failed to strike my memory. All small-time actors rightly deserve a special salute from the audience.The forgotten names will appear in a sequel to this post.
     {To be continued as Part II}

Sunday, January 21, 2024

An endearing Malayalam Actor

   Malayalam Cinema is endowed with rich acting stuff,reflected both by its men and women.In addition to main actors,it has a huge list of talented supporting actors,who make their presence felt,however small their space or role is,in their movies.Some such dynamic actors like Thilakan,Innocent,Kalabhavan Mani,Rajan. P.Dev and Cochin Haneefa are no more today. Jagathi Srikumar has almost retired from the field for personal,(perhaps health) reasons.

  Some of the actors mentioned here,have already occupied their due space in this blog.Besides these actors,there are some longstanding men of Malayalam cinema like Saikumar,Vijayaraghavan,Lalu Alex and Siddique.Of these,Siddique carries a kind of special charm and grace in looks and roleplay, that has endeared him to a significant section of the audience of Malayalam big screen. 

   Siddique came into Malayalam Cinema during the mid Nineteen Eighties,in his mid twenties, with his first film Aa Neram Alpa Dooram. However,it was Mammootty's great film New Delhi that brought Siddique to audience notice.Siddique could be called a man of all waters,taking a dip everywhere,for a new avatar.His villainy as a paid assassin in August 15, put him on a very high pedestal in negative role play.Siddique has comfortably divided his acting schedule,between the super stars Mammootty and Mohanlal,besides effectively sharing screen space with other prominent heroes like Suresh Gopi,Prithviraj Sukumaran and Dileep.

   Some of his remarkable Mammootty films apart from New Delhi and August 15 were, Prajapadhi,Valiettan,Pokkiri Raja,Pramani, Carnival,Nair Sahib,Annan Thambi, Rajathi Raja, TwentyTwenty {with a star cluster that included Mammootty &Mohanlal} Maamangam, Sethurama Iyer CBI,Pranchiettan &the Saint, Puthan Panam,and the most recent Christopher.

  His Mohanlal specials were,Kalippaattam, Ustad,Rasa Thandhiram,Baba Kalyani,Naattu Rajavu,Udayon,Naran,Grand Master,Chotta Mumbai,Red Chillies,Madampi,Run Baby Run,Oppam,Loham, Drishyam,Big Brother, Aaraattu,The 12th Man and the latest film 'Neru'

  Siddique seems to have equally enjoyed his film journey with Suresh Gopi for films like Lelam, Ekalaivan,Crime File,Cover Story,Nariman and the recent Garudan.He has also done a few successful films with Dileep such as July 4,Kaariyasthan{as Dileep's father}Villaali Veeran and Voice of Sathyanathan Similarly, starting from Nandanam he was seen with Prithviraj,in the latter's films like Celluloid, Amar Akabar Antony, Paavaada and Theerpu. The recent popular films of Siddique were Ini Ellam Sheriyakum,Ini Uthram and Corona Papers.

   Listing the films of an actor is only a ritualistic concept.It is the acting verve and quality of role play that would make any actor get deeply rooted to audience memory.Siddique is one such actor of Malayalam Cinema.Handsome and graceful in looks,suave and enchanting in delivering dialogues and natural and effortless in imprinting his body language,he has beautifully reflected his innate assets as one of the leading supporting actors of Malayalan cinema. This blog writer has been watching his portrayal of characters from the days of New Delhi and Lelam.

  Be it a trust worthy friend {Lelam},or a crude police officer {as seen in July 4} or a brutal assassin {August 15} or an endearing [or] unaccepting father {Kariyasthan &Ellaam Sheriyaagum} or as a corrupt politician, Siddique made a memorable mark of his performance potential,in each character that he he was enrolled.

  The most resent Corona Papers brought into focus the qualms of conscience and beautiful reflection of a disturbed mindset of a cop undergoing the trauma of doing something much against his conscience.His role play of a wronged cop unduly suffering the ordeal of an unjust suspension and his consequential evil designs, showed him on the screen almost as the protagonist of the film.

  Siddique created a comedy ruckus in Dileep's Voice of Sathyanadhan as Tabela Verkey, mischievously referred to as Thavala by Dileep, that would make Siddique,often unnerved. Recently,he also appeared as a silent gold smuggler in the film Kasargold and as an impressive lawyer in Garudan and Neru.

  While in Garudan he appeared as a friendly lawyer to the police officer Suresh Gopi,in 'Neru'as a defence lawyer with vile motives and virulent language,he has vigorously stamped the negative shades of a self-made successful lawyer,displaying impressive professional excellence,devoid of moral values. The way he snubs Mohanlal,and hurts the emotions of the blind&sexually abused victim, would have certainly drawn the wrath of the audience towards Sidduque.It was yet another smart role-play of this most talented actor.

  Siddique is in short,an irrepaceably significant supporting actor,with the might of the mind to get into the interiors of every character that he portrays.With this single attribute,he makes himself an irresistible and indispensable actor to Malayalam cinema.

  In the world of Cinema, when many actors including heroes pass into oblivion after being in the limelight for some years,here is a guy who stays firmed up to the screen as one of the most charismatic actors,doing only supporting roles. With his scintillating smile,delicately articulated clear-cut dialogue delivery;and overall graceful profile,Siddique always looks endearing for me.It is this endearing trait,that continuously makes him an invaluable character actor of Malayalam cinema.



Tuesday, January 16, 2024

சத்தியத்தின் நிழலில் (posted on 3rd Feb 2024.)

  "தன்னை வென்றால் யாவும் பெறுவது, சத்தியமாகும்" என்கிறார் மகாகவி பாரதி. உண்மைக்கு உரமேற்றிய உறுதியான நிலைப்பாடே சத்தியமாகும். இந்த உறுதி நிலைப்பாட்டை பற்றி நின்றால், ஆலமர மென அடர்ந்து உயர்ந்து,சமூகத்திற்கே நிழலாகி நன்மை பயக்கலாம். இலக்கிய மும் இதர தத்துவம் சார்ந்த படைப்புகளும் சத்தியத்தை மனசாட்சியின் மறுவடிவாக  பிரதிபலிக்கின்றன.திரைப்படங்களும், தலைப்புகளாலும் பாடல்களாலும் சத்தியத் தின் மகத்துவதை வலுவாக பிரதிபலித்த துண்டு. தமிழ்த்திரைப் படங்களும் இந்த முயற்சியில் ஒருபோதும் பின்தங்கிய தில்லை. 

  தமிழ்திரைப்பட தலைப்புகளில்'சத்யம்', 'இது சத்தியம்','தாய்மீது சத்தியம்''சத்தியம் நீயே''சத்திய சோதனை'போன்ற திரைப் படங்கள் மனதில் எப்போதும் இடம் பிடிக்கும்.இத்தலைப்புகளைக் காட்டிலும் சத்தியம் பற்றிய பல பாடல்கள்,சாகா வரம் பெற்ற வையாகும்.'மலைக்கள்ளன்'திரைப் படத்தி லேயே"எத்தனைக் காலந்தான் ஏமாற்று வார் இந்த நாட்டிலே'' பாடலினி டையே,

"சத்தியம் தவறாத உத்தமர் போலவே 


சமயம் பார்த்து பல வகையிலும் கொள்ளை அடிக்கிறார்"

  என்று சத்தியத்தை சர்க்கரைப் பொங்க லாக நினைத்து,இனிக்கப்பேசி ஏமாற்றும் நபர்களைச் சாடியது.பின்னர் தேவரின்'நீல மலைத் திருடன்'திரைப்படத்தில்,

"சத்தியமே லட்சியமாய்க் கொள்ளடா

தலை நிமிர்ந்து உனை உணர்ந்து செல்லடா" 

    எனும் உன்னதமான பாடலைக் கேட்டு ரசித்தோம்.அதன்பின்னர் 'இது சத்தியம்' திரைப்படத்தில்,

"சத்தியம் இது சத்தியம்

எல்லாம் வல்ல இறைவனின் ஆணை

சொல்லப்போவது யாவையும் உண்மை

சத்தியம் இது சத்தியம்"

 எனும் தத்துவத்துளிகள் நிறைந்த பாடல், நெஞ்சுக்குள் நேர்மையாய் ஒலித்தது.

இதைத்தொடர்ந்து 'அன்னையும் பிதாவும்' திரைப்படத்தில்

"சத்தியமா நான் சொல்லுவதெல்லாம் தத்துவம்

தத்துவமா நான் சொல்லுவதெல்லாம் சத்தியம்"

 என்ற வித்தியாசமான பாடல்,சத்தியத்தில் தத்துவத்தையும்,தத்துவத்தில் சத்தியத் தையும் இரண்டறக்கலந்தது.

  மனிதனையும் சத்தியத்தையும் இணைத்தே உலாவந்த பாடல்களிலிருந்து வேறுபட்டு,பசுவை சத்தியத்தின் சின்ன மாக்கிய பாடலாக'மாட்டுக்கார வேலன்' திரைப்படத்தில்,

"சத்தியம் நீயே தர்மத்தாயே

குழந்தை வடிவே தெய்வமகளே" 

  என்ற வரிகள் பசு,குழந்தை,சத்தியம் ஆகியவற்றை முப்பரிமாணமாக்கியது.

  மீண்டும் தேவரின் படமான 'தாய் மீது சத்தியம்' திரைப்படத்தில்

"சத்தியத்தின் தத்துவத்தை நம்படா

அதன் சக்தியே உனக்குத்தரும் தெம்படா"

  எனும் பாடல் கம்பீரமாய் ஒலித்து சத்தியத் தின் நிழலில் நம்மை இளைப்பாறச் செய்தது.பின்னர் 'கிரஹப்பிரவேசம்' திரைப்படத்தில் உணர்வுகளால் நம்மை உலுக்கிய,

"சத்தியத்தின் சோதனைக்கு எத்தனைபேர் போட்டி

தர்மம் என்னை வாட்டுதம்மா சொந்தங் களைக் காட்டி"

   எனும் பாடல் உருக்கமாய் நம் செவிகளில் விழுந்து விழிகளை கண்ணீரால் நிரப்பியது.

 சத்தியத்தின் சாட்சியமாக எழுந்த டி.எம்' எஸ்ஸின் குரல் வீச்சினைக் குறைத்து, குழைந்து இதமாய் கேட்கப்பட்ட பாடலே, 'ஆனந்த ஜோதி' திரைப்படத்தில்"கடவுள் இருக்கின்றார்"எனும் பாடலுக்கிடையே சத்தியத்தை சாகா வரமாக்கிய

 "புத்தன் மறைந்துவிட்டான் 

அவன் தன  போதனை  மறைகின்றதா?

 சத்தியம் தோற்றதுண்டா 

உலகில் தர்மம் அழிந்ததுண்டா" 

  எனும் வரிகள்,சத்தியத்தின் மீதுள்ள நம்பிக்கையையும் போற்றுதலையும் அறுதியிட்டு உறுதிப்படுத்திமன. 

  இவற்றை எல்லாம் கடந்து 'பஞ்சவர்ணக் கிளி'திரைப்படத்தில்

"சத்தியம் சிவம் சுந்தரம்

சரவணன் திருப்புகழ் மந்திரம்"

  எனும் பாடல் வரிகள் சத்தியத்தின் அழகை சிவனெனும் மோட்சமாக்கி, திருப்புகழின் மாட்சியினை சரவணனின் பாதங்களில் சமர்ப்பித்தது.

  மேற்கண்ட பாடல்களில் P.சுசிலா பாடிய கடைசியில் குறிப்பிட்ட பாடல் தவிற,இதர அனைத்து பாடல்களையும் டி.எம்.சௌந்த ராஜன் தனது உரத்த,தெளிவான குரலால் உயர்த்திப்பாடி,சத்தியத்தின் மேன்மையை சரித்திரமாக்கினார் என்றால் அது மிகையா காது.இப்பாடல்கள் என்றும் நிலைத்து நிற்ப தற்கு தமிழ் மொழியின் உச்சரிப்புப்பிறழா டி.எம்.எஸ்ஸின் தனித்தன்மை வாய்ந்த கனத்த குரலும்,தலையாய காரணங்களில் ஒன்றாகும்.

  'மலைக்கள்ளன்'பாடலை தஞ்சை N..ராமைய்யாதாஸ் எழுத எஸ்.எம். சுப்பை ய்யாநாயுடு இசையமைத்திருந்தார்.'நீல மலைத் திருடன்'பாடலை அ.மருதகாசியும் 'தாய்மீது சத்தியம்'பாடலை பரணியும் எழுதியிருந்தனர்.இறுதிப்பாடலை வாலி யும்,இதர பாடல்கள் அனைத்தையும் கண்ணதாசன் கருத்துச் செறிவுடனும் கவிதை வரிகளாக்கினார்.

  'நீலமவைத்திருடன்'மற்றும் 'மாட்டுக்கார வேலன்'திரைப்படங்களுக்கு கே.வி.மகா தேவனும்,'தாய்மீது சத்தியம்'பாடலுக்கு சங்கர் கணேஷும்,இசயூட்டியிருந்தனர். மற்ற பாடல்கள் எல்லாமே,எம்.எஸ்.விஸ்வ நாதன் தனித்தும்,ராமமுர்த்தியுடன் இணைந்தும் மெல்லிசை களம்கண்டார்.

   சத்தியத்தின் நிழலில் சறுக்கலின்றி இளைப்பாறுவோர்க்கு,மகாத்மா காந்தி எழுதி வைத்த சத்திய சோதனை பக்கங்கள் எண்ணற்ற சோதனைகள் இடையிடையே வந்தாலும்,எல்லாவற்றையும் கடந்து சத்தியம் வெல்லும் என்பதை வாழ்க்கை யின் பாடமாக்கியது.சத்தியமே லட்சிய மாய்க் கொண்டவர்க்கு,என்னாளும் வாழ் வில் தோல்வியில்லை என்பதற்கு,சத்தியம் போற்றும் மனிதர்களின் மனமே அவர வர்க்கு ஏற்றமிகு சாட்சி.


Thursday, January 11, 2024

தமிழ்த் திரையிசையில் பொதுவுடைமை

 ''எல்லாரும் எல்லாமும் பெற வேண்டும்

இங்கு இல்லாமை இல்லாத நிலை வேண்டும்

வல்லான் பொருள் குவிக்கும் தனி உடமை

நீங்கி வர வேண்டும் திருநாட்டில் பொதுவுடமை"

  எனும்'கறுப்புப்பணம்'திரைப்படத்தில்,  கண்ணதாசன் எழுதி,அவரே திரையில் தோன்றி,அவருக்காக சீர்காழி கோவிந்த ராஜன் பாடிய இப்பாடலை கேட்கும்போ தெல்லாம்,நல்லெண்னம் கொண்டோர்க் கும்,சமத்துவம்  பேணுவோர்க்கும், நெஞ்சத்தில் செவிகளால் தேன் நிறையும்.

இயற்றலும் ஈட்டலும் காத்தலும் காத்த

வகுத்தலும் வல்லது அரசு

  எனும் வள்ளுவனின் கூற்றுப்படி,இயற்றிய ஆணையால் ஈட்டிய செல்வததை,வகுத்துப் பிரிக்கையில்,தனிவுடமை தகர்த்து,சமத்து வம் பொதுவுடமைமையை புணரமைக்கும் என்பது,நிர்வாகத்தின் நெறியியல் பாடமாக அமைந்தது.

  பொதுவுடமைக் கருத்தினை 1954 -லில் வெளிவந்த,"எத்தனை காலந்தான் ஏமாற்று வார் இந்த நாட்டிலே"எனும் தஞ்சை ராமைய் யா தாஸ் எழுதிய பாடலின் இடையே,

"தெருவெங்கும் பள்ளிகள் கட்டுவோம்

கல்வி தெரியாத பேர்களே இல்லாமல் செய்வோம்"


"ஆளுக்கொரு வீடு கட்டுவோம் 

அதில் ஆட கலைகளை சீராகப் பயில்வோம்" 

    போன்ற வரிகளால்,கல்வியையும், இல்லத்தையும்,அனைவர்க்கும் பகிர்ந்த ளிக்கும் வேட்கையினை உணர முடிந்தது. பின்னர் பட்டுக்கோட்டையார்'திருடாதே' திரைப்படத்திற்கு எழுதிய, 

  "திருடாதே பாப்பா திருடாதே"பாடலுக்கு இடையே,

"இருக்கிறதெல்லாம் பொதுவாய்ப் போனால் 

பதுக்குற வேலையும் இருக்காது"

   எனும் வரிகளும்,'அரசிளங்குமரி'திரைப் படத்திற்கு அவர் புனைந்த, 

"சின்னப்பயலே சின்னப் பயலே சேதி கேளடா"

 என்ற பாடலுக்கிடையே தோன்றும்,

"தனி உடமை கொடுமைகள் தீர தொண்டு செய்யடா

தானா எல்லாம் மாறும் என்பது பழைய பொய்யாடா"

  எனும் மெய்யான வரிகளும்,பொதுவுடமை சித்தாந்தத்தை பொதுநீதி ஆக்கின.

  பொதுவாக,எம்.ஜி.ஆரின் திரைப்படப் பாடல்களில்,பொதுவுடமைச் சிந்தனைகள் மிதமிஞ்சியிருக்கும்.அவரின்'சந்திரோத யம்'திரைப்படத்தில் மிகவும் பிரபலமான,

"புத்தன் ஏசு காந்தி பிறந்தது 

பூமியில் எதற்காக"

எனும் ஏற்றமிகு பாடலில் இழையோடும்,

"சிரிப்பவர் அழுவதும் அழுதவர் சிரிப்பதும் விதிவழி வந்ததில்லை;

ஒருவருக்கென்றே இருப்பதை எல்லாம் இறைவனும் தந்ததில்லை"

எனும் வரிகள்,தனியுடமையைச் சாடும்.

அதற்கு முன்பே'படகோட்டி'திரைப்படத்தில்

"கொடுத்ததெல்லாம் கொடுத்தான்

அவன் யாருக்காக கொடுத்தான்

ஒருத்தருக்கா கொடுத்தான் இல்லை

ஊருக்காகக் கொடுத்தான்"

  எனும் அழுத்தமான பாடல் வரிகள்,தடித்த சொற்களால் தனியுடமையைத் தாக்கி,

"எதுவந்த போதும் 

பொதுவென்று வைத்து

வாழ்கின்ற பேரை 


   என்று பொதுவுடமை கோட்பாட்டிற்கு கெட்டி மேளம் கொட்டி,வாழ்த்துரை வழங்கியது.

 'புதிய பூமி'திரைப்படத்தில்"நான் உங்கள் வீட்டுப்பிள்ளை"எனும் பாடலின் நடுவில்,

"உன்கொரு பங்கும் எனக்கொரு பங்கும்

  உலகில் நிச்சயம் உண்டு" 

  எனும் வரிகள் மூலம் எல்லார்க்கும் எல்லா மும் உண்டு என்று சமத்துவக் குரலினை உயர்த்திப் பிடித்தது.

  ஆனால்,இப்படி படிப்படியாக பொதுவுடமை சிந்தனைத்தூவல்களை சிதறவிட்ட, எம்.ஜி.ஆர் திரைப்படப்பாடல்களுக்கு முற்றி லும் மாறுபட்டு,தனியுடமைப் பாடலொன்று அவரின்'பாசம்'திரைப்படத்தில் பிரபலமாகி அதுவும் வெகுவாக ரசிக்கப்பட்டது.

"உலகம் பிறந்தது எனக்காக

ஓடும் நதிகளும் எனக்காக

மலர்கள் மலர்வது எனக்காக

அன்னை மடியை விரித்தால் எனக்காக"

  என்று தன்னாட்சியை ஆர்ப்பரிக்கும் வண்ணம் கம்பீரமாய் ஒலித்த இப்பாடல் மூலம் எம்.ஜி.ஆர் தன்னை முதன்மைப் படுத்தி,தன்னையே ரசிக்கும் ஒரு ரசிகன் தான் என்பதை,முன் நிலைப்படுத்தினார். எம்.ஜி.ஆரின் "நான் ஆணையிட்டால்" மற்றும்"நினைத்ததை நடத்தியே முடிப்ப வன் நான்"போன்ற பாடல்களும் அவரின் தன்னிலை தாக்கத்தை முன்னுக்குத் தள்ளின.

  'கறுப்புப்பணம்'திரைப்பாடலைத் தவிர மேலே குறிப்பிட்ட,எம்.ஜி.ஆர் பாடல்கள் அனைத்தையும் டி.எம்.சௌந்தராஜன் தன் தனித்துவக்குரலால் பாடி 'தனிவுடமை'ஆக் கினார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.     

   'படகோட்டி'&'சந்திரோதயம்'திரைப்பட பாடல் களுக்கு வாலியும்'புதியபூமி'பாட லுக்கு பூவை செங்குட்டுவனும் அற்பு தமாய் வரிக ளமைத்தனர் என்பதையும்,'மலைக் கள்ளன்' திரைப்படத்திற்கு,எஸ்.எம். சுப்பைய்யா நாயுடுவும்'அரசிளங்குமரி'க்கு ஜி.ராமநாதனும் இசையமைக்க,இதர பாடல் வரிகளுக்கு,விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இணைந்தும் எம்.எஸ்.வி தனித்தும், இசை யமைத்து அமர்க்களப்படுத்தினர் என்பதை,இன்று கேட்டாலும் இனிக்கும் அப்பாடல்கள் உணர்த்துகின்றன.

  வாழ்க்கையில்,சமத்துவமும் பொதுவுடமை யும் முழுமை பெறாவிட்டாலும்,'சமரசம் உலா வும் இடமான,' மயானமும் கல்லறையும், மரணத்தை மனிதனுக்கு பொதுவுடமை ஆக்கி,பல வழிகளில் வந்தாலும்,மரணம் அனைவர்க்குப் பொதுவான ஒன்று என்பதை பாடமாக்கியது'ரம்மையின் காதல்' திரைப்படத்தில் கே.ஏ.தங்கவேலுக்காக் குரல் கொடுத்த சீர்காழி கோவிந்தராஜனின்

"சமரசம் உலாவும் இடமே

நம் வாழ்வில் காணா சமரசம் 

உலாவும் இடமே".

  எந்த அற்புதமான பாடலுக்கிடையே,ஆழ்ந்த வாழ்வியல் உண்மைகளை உள்ளடக்கிய,

"சாதியில் மேலோரென்றும்

தாழந்தவர் தீயோர் என்றும்


சேர்ந்திடும் காடு

தொல்லை இன்றியே

தூங்கிடும் வீடு"


"ஆண்டி எங்கே

அரசனும் எங்கே;

அறிஞன் எங்கே

அசடனும் எங்கே;

ஆவி போனபின், 

கூடுவார் இங்கே.


நம் வாழ்வில் காணா,

சமரசம் உலாவும் இடமே"

  என்றும்,பொன்னான வரிகளை பதமாய்ச் சேர்த்து,மரணத்தில் பொதுவுடமையை, பகிர்ந்தளித்தது.A.மருதகாசியின் இந்த மகத்தான வரிகளை,T.R.பாப்பாவின் பவித்திரமான இசையும் சீர்காழியாரின் சீரிய குரலும் சேர்ந்து,சிந்தையில் சமத்து வத்தை,சிகரமாக்கியது.

  பொதுவுடமைச் சித்தாந்தத்தை பாரில் மாந்தர் பாங்குடன் உணர்ந்தால்,மண்ணில் போரில்லை.மத மாச்சரியங்களில்லை.இன எரிச்சல்களில்லை.செல்வச் செறுக்          கில்லை.வறுமையின் வாட்டமில்லை. சாதிச்சகதிகளின் சங்கடங்களில்லை.


உடல் மட்டுமே கறுப்பு

அவர் உதிரம் என்றும் சிகப்பு"

  என்று நிறபேதமில்லா மனிதச்சகோதரம் படர்ந்து,மனிதம் மடமடவென தழைக்கும். பொதுவுடமை ஒன்றே,பித்தம் போக்கி பெரு மிதம் பரப்பும் பண்புடைமை என்பதை, அவ்வப்போது மனிதவெளிச்சமாய்ப் பரவச் செய்த தமிழ்த்திரை,போற்றுதலுக்குரியது.