Saturday, November 20, 2021

Two Namesake Actresses from the Tamil soil


    Usually most of the actresses of Tamil cinema have been from the other South Indian regions like Malayalam,Telugu and Kannada cinema.Many of them continued to find a lasting place in the minds of the audience and became part and parcel of Tamil cinema.Only a few women from the Tamil soil stepped into the film world and carved a niche for themselves.While T.R.Raja kumari who contributed significantly to the Tamil film industry in the Nineteen forties and fifties hailed from Thanjavur,the other two great actresses C.R.Vijayakumari and Pushplatha were both born in Mettupalayam,Coimbatore.In this conncetion,there are two women bearing the same name Sakunthala with their intitlas G and A.While G.Sakunthala was from Sirkazhi Taluk of the early unified Thanjavur district,A.Sakunthala came from Arisipalayam of the Salem district. Besides being absolute Tamils,they carry not only the same name but also a few similarities in their acting profiles.

   Both the Sakunthalas first occupied the Tamil big screen in the Nineteen fifties.While G.Sakunthala was straight away paired with M.G.R in Mandhirikumari,A.Sakunthala first appeared as a dancer in the Sivaji Ganesan film Kathavarayan,released in1958. If G.Sakunthala was introduced by the Modern Theatres in Mandhiri Kumari,A.Sakunthala came to lime light as heroine paired with the Tamil James Bond hero Jaishankar, in the film CID Shankar,another impressive Modern Theatres' release.After this film,A.Sakunthala was graced with the title CID and came to be known as CID Sakunthala.If G.Sakunthala's first film was with MGR,her last film was also MGR's Idhaya Veenai.  

    G.Sakunthala was found in more than twenty films of MGR.Whereas,A.Sakunthala had the privilege of acting in many Sivaji Ganesan films,both as a dancer and as a supporting character . Some of the most popular MGR films in which G.Sakunthala had acted were,Mannadhi Mannan, Chakravarthi Thirumakal,Thaikkupin Thaaram,Thirudaadhe, Raja Rajan,Thaaiyai  Kaatha Thanayan,Needhipin Paasam,Nadodi Mannan, Koduthu Vaithaval ,Panakkaara Kudumbam, Parakkum Paavai,Kanchi Thalaivan,Rickshakaaran,Thalaivan,Sange Muzhangu,and Neerum Neruppum besides her first and last films.

  G.Sakunthal had also done solid supporting roles in Sivaji Ganesan's Edhiroli,Thillaana Mohanaambaal,Thruvarutchelvar,Thirumal Perumai,Niraikudam,Uyarndha Manidhan{how breezily she performed the role of a Brhamin woman and member of the Lady's club quite often throwing a piece of advice to Sowcar Janaki}},Kulama Gunama{as a doctor} and Vilaiyaattu Pillai.Her notable films with other heroes were,Nee,Adhe Kangal,Chinnanjiru Ulagam and Kulavilakku.

   A.Sakunthala's films with Sivaji Ganesan as a dancer were,Kaikodutha Dheivam,Thirudan, Vasantha Malaigai,Raja Raja Chozhan,Needhi and Avan Oru Sarithiram.Her well marked roles with Sivai Ganesan were,Padikkaadha Medhai,Bharatha Vilas,Thava Pudhalvan,Ponnoonjal, Engal Thanga Raja,Thaai,Vaira Nenjam,Rojavin Raja,Justice Gopinath,Naan Vaazhavaippen and Imayam.

   Both G.Sakunthala and A.Sakunthala were potential performers of negative roles,conspiring against others and spitting malice and venom in their dialogues.G.Sakunthala first did the role of a dancing girl steppig into the peaceful life of a fairly rich landlord,by alluring him to fall into her voluptuous schemes with the help of her own man.The film was Vazhavaitha Dheivam,produced by Devar films and directed by M.A.Thirumugam.S.V.Subbaiah was the rich farmer who went astray deserting his family to fulfill his concubine's demand.Gemini Ganesan played the role of the farmer's son and was paired with Sarojadevi,with P.Kannaamba playing a very compact role as the dutiful wife of an erring family head.

  After this G.Sakunthala played the roles of a victim and agent of evil designs as well as memorable character roles.With her bold eyes and commanding voice and with absolute clarity in dialogue delivery she was one of the most impressives actresses of Tamil Cinema.It was this special trait that made her don the role of a queen,in films like Kanchi Thalaivan,Vilayattu Pillai and Neerum Neruppum.

  A.Sakunthala's ruthless negative role was in Muktha Films' Thavapudhalvan in which she took advantage of the evening blindness of Sivaji Ganesan,who wanted to hide the fact of his health issue from his mother.She exploited this predicament of the hero,by threatening him every time that she would disclose this bitter fact to his mother.She played the role of a vamp in Bharatha Vilas and attempted to extract money from him,by conniving with her lover,to take a photo showing her and Sivaji Ganesa, in a compromising posture.In both the films the role assigned to her was that of a woman exploiting the wealth and weakness of men.

 The three MGR films in which A.Sakunthala found a space were Oli Vilakku,En Annan and Idhaya Veenai.Interestingly the film Idhaya Veenai was the last film of G.Sakuthala also.Both these actresses have acted in Sivaji Ganesan's Raja Raja Chozhan.If G.Sakuthala had acted in Gemini Studios' Vilaiyaattu Pillai,A.Sakunthala was given a slot in Gemini Pictures'Olivilakku.

   Unlike A.Sakunthala G.Sakunthala's career was effectively spread over a period of three decades under veteran film makers like T.R.Sundaram,Sridhar{Sumaithangi},A.P.Nagarajan {several films}K.Balachander,{Edhiroli and Navagraham}K.S.Gopalakrishnan{Kulavilakku& Kurathi Magan}T.R.Ramanna and P.Neelakandan.When compared to G.Sakunthala,her namesake's solid roles were not many.But A.Sakunthala has done her best under the stewardship of directors like T.R.Sundaram,Muktha V.Srinivasan,A.C.Thirulokchandar,K.Balachander {Punnakai},K.Vijayan {Vandi Chakaaram} C.V.Rajendran,and A.P.Nagarajan{Agathiyar}.

  The namesake actresses could almost be called contemporary actors with a gap of less than a decade in their time of entry into Tamil cinema.Both were known for their sharp and striking delivery of Tamil dialogues.While G.Sakunthala could be called a favourite addition in the films of MGR,A.Sakunthala had a considerable patronage of Sivaji Ganesan in his films.However,for playing historical and mythological roles G.Sakunthala was a better bet than A.Sakunthala.In terms of voluminous contribution,definitely G.Sakunthala could be said to have surpassed her namesake.But in quality of performance both these women could be found to weigh their acting skills and dedication to the stage and screen with equal power,poise and perfection.


Thursday, November 11, 2021

தமிழ்த்திரையின் திருப்புமுனைகள்


உலகத்தோடு ஓட்ட ஒழுகல் கல்லார் பலகற்றும்

கல்லார் அறிவிலா தார் 

  எனும் குறளை வள்ளுவரின் வாழக்கை நெறியாக எடுத்துக்கொண்டாலும், காலத்தோடு ஓட்ட ஒழுகலே உலகு.வாழும் காலமே வாழ்க்கைக்கு பொருள் கூறுவதாகும்.காலத்தோடு உலகம் பயணிக்கையில்,நடந்ததையும்,நடந்து கொண்டிருப்பதையும் நினைவில் கொண்டு,நடக்கவிருப்பதற்கான வழித்தடத்தை அமைக்க முயலுவதே, மனித இயக்கத்தின் பயன்பாடு.         

  இலக்கியம்,அறிவியல்,சமூகவியல்,அரசியல்,பொருளியல் அனைத்தையும் வரலாறே தாங்கி நிற்கிறது.எனவே காலமே மனித இயக்கத்தின் குறியீடு.கால ஓட்டத்தில் மனித இனத்தின் சிந்தனையும் செயல்பாடுகளும் மாற்றம் கண்டு புதிய தலைமுறைகளை உருவாக்குகின்றன.அவ்வாறு உருவாகும் புதிய தலைமுறைகள், திருப்புமுனைகளைத் தோற்றுவித்து புதிய வரலாறு படைக்கின்றன.

  திரைத்துறையாது,இலக்கியம் அறிவியல் சமூகவியல்,அரசியல் மற்றும் பொருளியல் போன்று இந்த அனைத்து துறைகளையும் தன்னுள்ளே தாங்கி பயணித்து புதிய வரலாறு படைப்பதோடு நில்லாது, சில நேரங்களில் வரலாற்றையே மாற்றி எழுதுவதும் உண்டு.

   பல படைப்பாளிகள் போட்டிபோட்டு பங்கேற்கும் திரைத்துறையில்,ஒரு சிலரால் மட்டுமே வரலாறு படைக்கவோ வரலாற்றை மாற்றி எழுதவோ முடிகிறது.திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்கள்,இயக்குனர்கள்,நடிகர்கள், கவிஞர்கள்,பாடகர்கள் மற்றும் இசை மேதைகள் எல்லோருமே களமிறங்கும் திரைத்துறையில், ஒவ்வொரு காலகட்டத் திலும் இவர்களில் ஏதேனும் ஒரு பிரிவினர் திரைப்பயணத்தில் எல்லைக்கற்களை கடந்து அவற்றை மாற்றிப்பொறுத்துகின்றனர்.அவ்வாறு செய்ய முடிந்தவர்களே அவர்கள் வாழும் காலத்தில், அவர்கள் சார்ந்த துறையில்,புதிய மன்னர்கள் ஆகின்றனர்.இந்த மாற்றங்கள் உருவாக்குவதில் தமிழ்த்திரை ஒருபோதும் பின்வாங்கியதில்லை. 

   இந்தியாவின் சுதந்திரத்திற்கு முற்பட்ட காலகட்டத்தில்,அனைத்து இந்திய மொழிகளிலும் திரைத்துறை அடிக்கல் நாட்டியதனை பெரும் வெற்றியாகக் கருதலாம்.அன்றைய சூழலில்,சமூக,கலாச்சார,மற்றும் மொழி மாற்றங்கள், அடிமைத்தளையை முறித்துக்கொண்டு வெள்ளித் திரை கண்டதே பெரும் புரட்சியாகும்.தமிழ் மொழி வட மொழி தாக்கத்தின் பிடியிலிருந்து வெளிவரும், மகப்பேறு காலத்தில் இருந்தது.சிறிய வட்டத்திற்குள் களமமைத்த தமிழ்த்திரை, இயல்,இசை,நாடகம் ஆகிய மூன்று நிலைகளையும் தன்னகத்தே கொண்டு ஒரு மாபெரும் காலத்திற்கான புள்ளிகளை வரைந்ததே,தமிழ் திரைத்துறையின் மாபெரும் வெற்றியாகும்.  

  தமிழ்த்  திரைவரலாற்றில் இரண்டு திருப்புமுனைகைளை ஏற்படுத்திய பெருமை மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் நிறுவனத்திற்கு உண்டு.முதன் முதலில் 1940 இல்'உத்தம புத்திரன்'திரைப்படத்தில் கதாநாயகனை[பி.யு. சின்னப்பா] இரட்டை வேடத்தில் அறிமுகப்படுத்தி வரலாறு படைத்தது. பின்னர் இதே மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் நிறுவனம் கருப்பு வெள்ளை பட வரலாற்றைக் கடந்து,முதன் முதலாக முற்றிலும் வண்ணப் படமான  எம்.ஜி.ஆர் &பி.பானுமதி நடித்த ,'அலிபாபாவும்  நாற்பது திருடர்களும்' திரைப்படத்தை 1956 இல் வெளியிட்டு அமோக வெற்றி கண்டது.டி.ஆர். சுந்தரத்தின் இயக்கத்தில் வெளியான இந்த இரண்டு திரைப்படங்களையும் தமிழ்த் திரைப்பட வரலாற்றில் திருப்பு முனைகளாகக் கொண்டாட லாம்.

   இதே  போன்று'சந்திரலேகா','வஞ்சிக்கோட்டை வாலிபன்'எனும் இரண்டு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க திரைப்படங்களைத் தயாரித்த ஜெமினி பிக்செர்ஸ் நிறுவனம், வெள்ளித் திரையில் பிரம்மாண்டத்தை உருவாக்கி, திருப்புமுனை ஏற்படுத்தியது. இயக்குனர்களைப் பொறுத்தவரை கூட்டுக் குடும்பப்பெருமை, வாழ் வியல் மகத்துவம்,மற்றும் னித நேயம் போற்றும் திரைப் படங்களை அதிகமாக இயக்கிய,ஏ.பீம்சிங், பி.மாதவன் இரட்டையர் கிருஷ்ணன் பஞ்சு,ஏ.சி.திருலோக் சந்தர் போன் றோருக்கு மத்தியில் வசனங்களை முன்னிறுத்தி ஆழ்ந்த  உணர்வு களை  வலுவான வார்த்தைகளால் நெஞ்சில் நிறுத்திய கே.எஸ்.கோபாலகிருஷ்ண னும்,கதாபாத்திரங்களின் அறிவாற்றலையும் திறமையையும் அரங்கேற்றி , கதைக்களத்தை நிறுவுவதில் புதுமையைப் புகுத்தி, திரைப்பட இயக்கத்தின் மேலாண்மையை மேம்படச் செய்த, கே.பாலச்சந்தரும், தமிழ்த் திரையுலகின் புதிய மன்னர்களாயினர். 

  ஒருவர் இயக்குனர் திலகமானார்;மற்றொருவர் இயக்குனர் சிகரமானார். இவர் களுக்கிடையே,முக்கோணக் காதலை முழுமையாய் சுவாசித்த ஸ்ரீதரும்,புராணங் களை வைத்தே தமிழ்த்திரைக்கு புதிய வரலாறு படைத்த ஏ.பி.நாகராஜனும்,தமிழ்த்  திரையினை மேலும்  லை  நிமிரச்  செய்தனர். ஸ்ரீதர் முதன்முதலாக திரைப் படத்தின் பெரும்பகுதி காட்சிகளை வெளி நாட்டில் எடுத்து'சிவந்த மண்'என்னும் பிரம்மாண்டமான திரைப் படத்தை களமிறக்கி  மாபெரும் வெற்றிகண்டார். உமா பதியின் தயாரிப்பில் ராஜ 'ரராஜா சோழன்' எனும் முதல் சினிமாஸ்கோப் தமிழ்த் திரைப் படத்தை இயக்கி,திருப்புமுனை கண்ட பெருமை ஏ.பி.நாகராஜனுக்கு உண்டு .  

  நடிப்பிலும் பாடலிலும், தன்னம்பிக்கை,தாய்மையின் பெருமை,பெண்மை போற்றுதல்,உண்மை உள்ளுடைமையாக்கல், நன்மை நாடுதல்,தீமைக்கு எதிரான போராட்ட எழுச்சியினை ஏற்படுத்துதல்,போன்றவற்றால் திருப்புமுனை கண்டவரே, புரட்சி நடிகரும் மக்கள் திலகமுமான எம்.ஜி.ஆர். இந்த முன்னோட்டங்களே,அவரின் அரசியல் பிரவேசத்திற்கான பலத்தினையும் மக்கள் சக்தியையும் முன்னுக்குத் தள்ளியது. 

  செவாலியர் சிவாஜி கணேசனோ,தனக்குள்ளே பண்ணுயிர்களை உருவாக்கி, மனித இனத்தின் ஒட்டுமொத்த தாக்கத்தையும் தன்னுடைமையாக்கி,ஒரு நடிகனால் திரையில் என்னவெல்லாம் சாதிக்க இயலும் என்பதை,உலகிற்கு உணர்த்தினார். ஒன்பது கதாபாத்திரங்களை ஒருவராய்ச் சுமந்து,நடிப்பிற்கு புதிய இலக்கணம் வகுத்தவர் நடிகர் திலகம்.இன்றைக்கு பல நடிகர்களிடமும்,அவரது நடிப்பின் நாடித் துடிப்பை காணலாம்.இதுவே அவர் ஏற்படுத்திய காலமெல்லாம் நிலைத்து நிற்கும் திருப்புமுனை.

  எம் .ஜி.ஆறும் சிவாஜி கணேசனும் இணைந்து நடித்த ஒரே ஒரு திரைப் படமான  டி.ஆர்.ராமண்ணாவின் இயக்கத்தில் உருவான'கூண்டுக்கிளி' அந்த இரண்டு பறவைகளும் கூண்டைவிட்டு பறந்து சென்று மீண்டும் தமிழ்திரையில் இணையாத ஒரு திருப்புமுனையாயிற்று.  

  பின்னர் 1974-இல் உடல்மொழியின் உல்லாசத்தால் நிறக்குறைபாடுகளை பின்னுக்குத் தள்ளி,அங்க அசைவுளின் புதிய பரிமாணங்களாலும்,அரிய வசனத் தூவல்களாலும்,ஆர்ப்பாட்ட அதிர்வுகளாலும்,,குழந்தைகள் முதல் முதியோர் வரை அனைவரையும் தன்னைத் திரும்பிப்பார்க்கவைத்தார் ரஜினிகாந்த். அவர் நிகழ்த்திய திருப்புமுனை காட்சிகளே,அவரை சூப்பர் ஸ்டார் ஆக்கியது. 

   உலக நாயகன் கமலோ  சில்மிஷங்களினாலும்,சிகைஅலங்காரங்களாலும், சிறகடித்துப்பறக்கும் நடிப்பாற்றலாலும்,பேசியும் பேசாமலும் நடித்து,உருவ மாற்றங்களை வாடிக்கையாக்கி,ஆணாகவும் பெண்ணாகவும் அசத்தி, ஆடியும் பாடியும் வேடிக்கை காட்டினார்.நடிகர் திலகத்தின் ஒன்பது முகங்களை பத்தாக்கி, தசாவதாரம் படைத்தவர் கமல்.திரையில் இவரால் சாதிக்க இயலாதது எதுவுமே இல்லை என்பதே,இவர்கண்ட திருப்புமுனை.

  உடலில் ஒல்லியானாலும்,நடிப்பில் கில்லி என விருதுகளால் விடைகண்டு திருப்பு முனையின் திசைகள் பலவாம் என்று நிரூபித்தவர்,நடிகர் தனுஷ். தோற்றம் தகர்த்த திருப்புமுனை நாயகர்களின் தனிப்பட்டியலில்,முதலிடம் பிடிக்கும் தகுதியினை, இவர் யாருக்கும் விட்டுக்கொடுப்பதாகத் தெரியவில்லை.  

  சம்பிரதாய நடிப்பு வரையறைக்குள் நிற்காமல் தனக்குள் இருக்கும் தன்னை புறந்தள்ளி,தன்னைத் தானே வித்தியாசமாக ஒவ்வொரு முறையும் அடையாளம் மாற்றி,தமிழ்திரையில் நடிப்பால் தடித்துநிற்கும் திருப்பு முனையே விஜய் சேதுபதி எனும் விகட கவி கதாநாயகன். நாயக பிம்பத்தின் மாயத்திரையினை கிழித் தெறிந்த பெருமை,என்றென்றும் தமிழ் திரையுலகில் இவர் பெயர்  நிலைக்கச் செய்யும். 

   1970-களின் பிற்பகுதியில்  தமிழக கிராமங்களைத் திரும்பிப்பார்த்து இயக்கத் தாலும் இசையாலும் மண்னின் மணம் நுகரச்  செய்தவர்களே இயக்குனர் பாரதி ராஜாவும் இசைஞானி இளையராஜாவும்.அன்னக்கிளியின்"மச்சானை பார்த்தீங் களா"பாடல் எப்படி தமிழ்திரையிசையின் திருப்புமுனையானதோ,அதே போன் றொரு வெண்திரையின் புது நிகழ்வே'பதினாறு வயதினிலே'திரைப்படம்.

   கல்லூரி பருவத்தை கதைக்களமாக்கி,ஒருதலைக் காதலை மைய்யப்புள்ளி ஆக்கி, பின்னால் தொடரும் பல கல்லூரி காதல் கட்டிடங்களுக்கு அடிக்கல் நாட்டிய பெருமை தாடி இயக்குனர் டி.ராஜேந்தருக்கு உண்டு.

  பாரதிராஜாவின் சீடர்களான பாக்யராஜும் பார்த்திபனும் யதார்த்தமான நிகழ்வு களுக்கு நகைச்சுவை சாயம் பூசியும்,நெஞ்சைத் துளைக்கும் வசனங்களாலும் முறையே, சுவரில்லாத சித்திரங்களையும்,புதியபாதையும் படைத்தது,திருப்பு முனைக்கு வழி வகுத்தனர். 

  சமூகக் குறைபாடுகளை அரசியலின் அழுக்குச் சாக்கினில் மூட்டை கட்டி,ஒரு கலியுக மண்டியை பிரம்மாண்ட காட்சிப்பொருளாக்கி,வெண்திரையில் புதிய சகாப்தம் படைத்தார் இயக்குனர் சங்கர். 

   சமீப காலமாக,அடிமனதில் அங்கலாய்ப்புகளையும்,வன்மையுடன் ஆட்டக்களம் எதுவாக இருப்பினும் ன் எல்லைக்கும் சென்று அதனை அடையத்துடிக்கும் துரோகச் சிந்தனைகளையும் முன்னிறுத்தி,பாலா,வெற்றி மாறன் போன்றோர் திரை இயக்கத்தில் திருப்புமுனை காச் செய்கின்றனர்.அதே போன்று,அடித்தட்டு மக்களின் ஆக்கச் சிந்தனைகளையும், ஆகாச வேட்கையினையும்,ஆழ்மன எழுச்சியினையும் முன்னிறுத்தி இயக்கத்தின் பலத்தை நிலை நாட்டுகிறார் ப.ரஞ்சித்.

   இருப்பினும்,இதே போன்றொரு கருவுருவாக்கத்தின் கதிர்களை கே.எஸ் கோபாலகிருஷ்ணனின்'குறத்தி மகன்'திரைப்படத்திலும் கே.விஜயனின் இயக்கத்தில் உருவான'புது வெள்ளம்'போன்ற திரைப்படங்களிலும் காண முடிந்தது.கதைக்கருவாலும் கதை பயணிக்கும் விததாலும்,கதாபாத்திரத்தில் ஒன்றிப்போன நடிப்பாலும்,அடித்தட்டு மக்களான  மலைவாழ் பழங் குடியினரின் நியாயக்குரலை வெண்திரை நிகழ்வாக்கி,தற்போது வெளியான ஜெய் பீம் திரைப்படம்  செயற்கைத் தன்மை துளிகூட இல்லாது,சமூக நீதிக்குரலினை உயர்த்தி,ஆன்ம வேதனையை ஆழப்படுத்தியுள்ளது.   

   இன்றைய தலைமுறையின் தேவையின் அடிப்படையிலான செயல் வேகமே, இன்னும்  எத்தனையோ திருப்புமுனைகளை தமிழ்திரையுலகு காணவிருக்கிறது எனும் எதிர்பார்ப்பினையும்,உறுதியான நிலைப்பாட்டினையும்,அவ்வப்போது தோற்றுவிக்கிறது.மாற்றங்கள் இல்லாத துறைகள் இல்லை;மனிதம் தழைக்க மாற்றங்கள் மட்டுமே மாண்புறும் வழி. மாற்றங்களின் பாதையில் புலன் ஈர்க்கும் திருப்பு முனைகள், அதிசிய கோலங்கள் படைக்கும் புள்ளிகளாகும்.



Saturday, November 6, 2021

A powerful drive on a battered road


   The superstar's films are eagerly expected mostly for their show of extraordinary energy that he alone is capable of.It is because,age itself is afraid of him about his capacity for recharging his battery for performance.Rajinikanth means uninterrupted flow of energy.Sun Pictures'Annaathe sustains only because of this singular power speciality.

 The film's three vital organs are,Rajinikanth's throbbing utterances of dialogue and his usual style of agile frame as the heart,the highly competitive musical score of D.Imman as the lungs and the exceptionally striking dialogues in many scenes as the brain.Otherwise,as Vadivelu humorously says in one film,the building is strong but its basement is weak.

 Siva's films are always remarkable for speed in narration,as in the case of film maker Hari.Annaathe begins with the beautiful one liner of Rajinikanth saying,life is like a newborn child.How true it is!It is applicable to the superstar himself.His role play is newborn in every film as if with new limbs,for a rare physical show and vigorous verbal thrust.His other catchy dialogues are shot frequently at Prakash Raj and finally against Jagabathi Babu about choosing a friend and enemy.

  In between,Prakash Raj himself comes out with a fresh and sensible thought,stating that if a drop of poison can spoil an entire container of milk,it is also true that a drop of holy water can purify a whole container of water.In the course of narration,we also hear maxims like fairness is superior to truth and affection surpasses everything in life.On the whole,dialogues are the beautiful beams of the building called Annaathe.

  If the roles of Kushbu Sundar and Meena could be considered as superfluous additions,just to honour their unforgettable and dynamic association with the Superstar as his past female stars,the purpose of their roles adds a ruckus of humour effectively handled by the hero and the green parrot Soori.Keerthi Suresh as the beloved sister of the hero,is perfectly meek and mindful about her performace. The second half of the film reflects new zones of creativity in violence.Jagapathi Babu seems to have replayed his butcher's role in Bhairava.

  If Siva's Viswasam captivatingly told the tale of a father and daughter,Annaathe speedily runs on the beaten and battered road of  sibling intimacy.There is a huge amount of energy.There is action;there is a profuse dose of sentiment.But as the track is weak,the driving suffers jolts too.However, the Superstar powerfully manages the driving with his enviable show of enormous energy despite his age.Annaathe carries the audience on his powerfully driven vehicle for a two hours and forty three minutes drive, bringing the journey to an abrupt end,leaving the calm and docile Nayanthara in the lurch and not letting Annathe meet his dear sister's husband.

  The first part of the film was a complete plate of sweets and the second part,a huge banana leaf of spicy biriyani,with incredible ingredients. Even an often told story can prove to be tasty,if the presentation is different. Director Siva has mixed the old tale with his talent for narration,reposing his great faith in the Superstar to fill the loopholes.


Wednesday, November 3, 2021

JAI Tamil Cinema


     Tamil Cinema is reaching new milestones with a conscientious commitment to social realities,beautifully blended to the aesthetic norms of film making.One of the most pricking social realities is the continued inhuman oppression and brutality let loose against the socially down trodden,and callously victimized sections of humanity. While racial discrimination still prevails in certain parts of the world,caste humiliation and scant regard for the living rights of the scheduled tribes are the painful pitfalls of the Indian soil.

 Jai Bhim cannot be called an eye opener of this predicament.It is rather a real life show shocking the nerves and emotions of the audience.An absolute salute to Suriya and Jyothika for taking up this most deserving plot for a gripping cinematic show under their production slot.Also an earnest tribute to T.J.Gnanavel  for making an amazing trip through the gruesome routine of the tribal humanity 

  Lijomol Jose as Sengeni  K. Manikandan as Rajakannu would keep knocking at the doors of our memory for a pretty long time.How much acting talent is lying hidden and how many more are there to pass on into the characters in flesh and blood,are left to those who are capable of tapping talents at the right time.Now T.J Gnanavel has been lucky to induct these two actors who keep us stuck to the Amazon Prime Show by their each and every word uttered and their profiles perfectly reflecting the tribal tribulations.

 There are periodical shrieks and howls of the tribal women and kids transferring to the audience their anguish,coupled with the horror of illtreatment,in the hands of self centred and ruthless cops who can casually convert a custodial death into a death by accident.In a movie that can hardly entertain the viewers with its saga of suffering,Sean Roldan's music provides the soothing touches with the beautiful lyrics of Yugabharathi {Sendumalli, Vettakaara Koottam,Pollaadha Ulagathile and Mannile Eeramundu}& Raju Murugan {Thalakodhum}.Arivu's'power'song is a heroic number for a hero,who is clear headed in shunning heroism and hence the song goes anomalous to the narrative domain of T.J.Gnanavel,whose presentation of the story's events is down to earth.

  Suriya's dedicated underplay of his role as advocate  Chandru fighting for justice,goes perfectly in sync with the dignified underplay of the role of an honest police officer by the never failing actor Prakash Raj.On the whole,Jai Bhim succeeds in knitting the course of events back and forth,with its seamless editing perfection.It will take a long time to push back the pain of watching the miseries of a section of humanity,undergoing the trauma of deprivation.

  It is really a wonder that a film dealing with the darker side of police atrocities,keeps us glued to the screen from the start till the end.The initial scenes of elegant conjugal romance between Manikandan and Lijmol Jose as the tribal pair,are the redeeming moments of a film neatly bound to its gory side.As a woman of silent rebellion and subdued agony,Lijmol Jose will live long in our memory.Suriya and Jyothika have every right to feel proud of having raised Jai Bhim to the height of Jai Tamil Cinema.


Monday, November 1, 2021

Two Soft men of Tamil cinema,from the Kannada &Telugu regions.


     Every prominent actor succeeds in leaving their distinct impressions on the silver screen. Beyond the perfect perception of the dimensions encompassed in a character,an actor is also remembered for what physically he is on the screen.To be physical is to be visually and audibly impressive,so that one's profile leaves some of its impressions in the minds of the audience,as an identifiable personality.

  One need not always be a superstar or a topnotch actor to do this.One can be a modest performer but still find a place in the movie archives,to be revisited for what they are capable and worthy of.In this respect,this blog would love to place on record,the unique contribution of two actors,one from the Kannada soil and the other from the Telugu region.This post has allotted their  positions in an ascending order in accordance with their years of birth and entry into the tinsel world.These two remarkable faces belong to Kalyan Kumar and Sarath Babu. 

  Kalyan Kumar who started his acting career in Kannada cinema during the mid Nineteen fifties, made his entry into Tamil,with his first Tamil film Kadavulin Kuzhandhai{1960},directed by Dadamirasi.Being accepted as a graceful hero of Tamil cinema,he was making a busy round in the nineteen sixties with most popular films like Thayillaa Pillai,directed by L.V.Prasad,for which Kalignar M.Karunanidhi wrote the storyline, Nenjil Oer Aalayam and Nenjam Marappadhillai, the two crtically acclaimed films of C.V.Sridhar, Mani Osai directed by P.Madhavan and Pasam made by T.R.Ramanna.

   There were other  other modest films like Thendral Veesum,Yaarukku Sondham, Neengadha Ninaivu,Kadavulai Kandein,Seeman Petra Selvangal and Nirabaradhi.His heroines in those films were Jamuna,Malini, L.Vijaya lakshmi,Sheela and Devika.It became a surpise how this talented and graceful hero went into hybernation,during the next two decades to reappear again in the Nineteen Nineties,in elderly character roles,as the dad of heroes like Bhagyaraj {Raasukutti} Ajith{Amaravadhi}Arjun {Gokulam}and Selva{Maindhan}besides donning the role of the Chief Minister in Jai Hind.

   It brings a sense of nostalgic longing for the old glory of Tamil cinema,with its dignified elements of humanism in films like Thaayillaa Pillai,Nenjil Oer Aalayam,Mani Osai and Kadavulai Kandein.As the hunch backed son of a ruthless father,{cruelly played by M.R.Radha} Kalyankumar poured forth the agony of a forbidden soul,sacrificing his life for the sake of his younger brother {R.Muthuraman}.In tone delivery and deep perception of the tormenting emotions of a physically challenged, orphanised youth,his clean performance was a clear pointer to how an actor should spontaneously move on into the character.

   Kalyan Kumar seemed to always excel in doing the role of a victim,suffering the pangs of one side love in Nenjil Oer Aalayam{in which he was seen as a doctor earnestly striving to save the life of a patient,who happened to be the husband of the woman,whom he deeply loved}as a victimised brother of the hero in Pasam{in which MGR was unusually found to be suffering the pain of one side love and playing foul with the man loved by the woman,whom he loved.Of course MGR did not know the fact that the man he was illtreating was his own elder brother}and above all as a victim of paternal neglect in Mani Osai.All these films proved the sublime acting calibre of Kalyan Kumar. Later,even in character roles one could feel the natural presence of dignity in his role play,that almost became a second nature for him.The last Tamil film Kalyankumar acted was Akshaya in 1999 and he passed away the same year,at the age of 71.

  Sarath Babu who is more than two decades younger to Kalyan Kumar, became a proud debut actor, in the hands of Veteran film maker K.Balachander in Pattinapravesam and continued to act in KB's films like Nizhal Nijamakiradhu,Ninaithaale Inikkum,and 47 Naatkal. Afterwords.he played vital roles in Rajinikanth films like Velaikaaran,Annaamalai and Muthu all produced by the Balachander production house. He also made a guest appearance in the film Netrikan starring Rajinikanth in dual roles and that film was also produced by K.Balachander. Sarath Babu has always been a suave actor,fit for a playboy role which he repeated in Muktha Films' famous show 'Keezh Vaanam Sivakkum'starring Sivaji Ganesan as his father and Saritha as his wife.

  Saratbabu's other most popular films were Mahendran's Mullum Malarum&Udhiripookal {again Rajinikanth was the hero of Mullum Malarum and Sarath was a police officer,loving Rajini's sister},Sujatha Cine Arts film Sattam, wherein he teamed up with Kamalahasan and in K.Viswanath's Salangai Oli and Sippikkul Muthu (which was also a Kamal film dubbed from the Telugu hit Swathi Muthyam).In most of the films of Rajinikanth, Saratbabu was a friend of the hero facing a conflict of interest on account of love or business rivalry.Even in Sattam,he displayed both friendship and rivalry with Kamal, because both were in love with the same woman.In Maniratnam's Pagal Nilavu, Sarathbabu was again seen as an honest cop striving to bring to book the erring Selvam,portrayed by Murali,as he did in Mullum Malarum in struggling to arrest Kali,played by Rajinikanth.

  With Sivaji Ganesan,Sarath Babu acted not only in Keezhvaanam Sivakkum,bul aso in a few other films like Imaigal,Ezhudhaadha Sattangal,Sandhippu and Theerpu.The other heroes with whom Sarath Babu acted,were Sarathukumar in Vedan{both of them as chic cops} Arjun {Rojaavai Killadhe&Otran}}and Vijayakanth in Perarasu{as the father of the captain who did dual roles}.Some of the other credited roles of this charming actor were, for films like Metti, Nenjathai Killaadhe,Thisai Maariya Paravaikal,Kannil Theriyum Kadhaikal,Arul,Baba,Naan Paadum Paadal and Unnai Naan Sandhithen.

  Both Kalyan Kumar and Sarath Babu could be called epoch making actors.If Kalayan Kumar started with hero roles and made at least half a dozen impressive films live long in audience memory,Sarath Babu has been a consistent contributor to Tamil Cinema,through variety in role play.He has always been compact in donning roles like those of a doctor,an advocate,a police officer and a venerable village chieftain.I have listed here only the most prominent films of Sarath Babu.In chubby cheeks and vibrant voice mould,both Kalyan Kumar and Sarath Babu could be called men of similar mettle.

  But the level of voice vigour is more in the case of Sarath Babu,though both these men have a churning and battering articulation of dialogues with an absolute grip over the words.Both are sobre voices too;but the sobriety level carries a tinge of melancholy and anguish in the case of Kalyan Kumar. Above all it is a known fact that both these actors are from two different generations with the influence of their generation on the patterns of their acting.Both are solid actors in the field of cinema,                    notwithstanding the fact that Sarath Babu's contribution to Tamil cinema has been more voluminous and varied.Finally,both deserve to be valued for their sweetness,gentleness and mellowing participation in Tamil Cinema,calling for a three cheers articulation,followed by a genuine applause.