எம் ஜி ஆரின் அறிவுரைப்பாடல்கள்

 

  இன்று பல உச்ச நட்சத்திரங்கள் எம்.ஜி. ஆரின் முதல்வர் அரியணைக்கு ஆசைப் படுவதோ,அல்லது அந்த உச்சத்தை எட்டி விட்ட பெருமிதத்தில் திளைப்பதோ,நடை முறைக்குப் புறம்பான நிலைப்பாடே! காரணம், நிசத்தில் எம்.ஜி.ஆர் கட்ட மைத்த அந்த பிம்பம்,எவ்வளவு அசாதார ணமானது, என்றும் அந்தப் பிம்பத்தை அவர் எவ்வளவு சிரமப்பட்டு சீரிய முறை யில் தனது அறநெறிப் பாடல்களால் கட்டமைத்தார் என்று ஒருமுறையேனும் நினைத்துப் பார்ப்பார்கக்க வேண்டும். உண்மையிலேயே,இன்றைக்கும் எம்.ஜி. ஆரின்  கொள்கை சார்ந்த அறிவுரைப் பாடல்கள், காலத்தை வென்றெடுத்து நிற்கின்றன. 

எம்.ஜி.ஆர் முதலில்'நாடோடி மன்னன்'  திரைப்படத்தில்,  

"தூங்காதே தம்பி தூங்காதே 

நீயும் சோம்பேறி என்ற பெயர் வாங்காதே" 

என்று தொடங்கி, பின்னர் 'திருடாதே'  திரைப்படத்தில்,  

"திருடாதே  பாப்பா திருடாதே 

வறுமை நிலைக்கு  பயந்து விடாதே 

திறமை இருக்கு மறந்து விடாதே'' 

என்று தொடர்ந்து,அப்பாடலில் இடையே 

"சிந்தித்து பார்த்து செய்கையை  மாற்று

சிறுசா இருக்கையில்  திருத்திக்கோ,  

தவறு சிறுசா இருக்கையில் திருத்திக்கோ." 

  என்று கருத்துரைப்பதும்,நற்சிந்தனை புகட்டும் நல்வழி கோட்பாடுகளாம்! .இதே போன்றொரு கருத்தினைத்தான் பின்னர் 'பெற்றால் தான் பிள்ளையா' திரைப்படத் தில் இடம் பெற்ற,  

"நல்ல நல்ல பிள்ளைகளை நம்பி  

இந்த நாடே இருக்குது தம்பி" 

என்று தொடங்கி, 

"தவறு என்பது தவறி செய்வது 

தப்பு என்பது தெரிந்து செய்வது 

தவறுசெய்தவன் திருந்த பார்க்கனும் 

தப்பு செய்தவன் வருந்தியாகனும்" 

என்னு பாடியதும் நல்வழிச்சிந்தனை யாம்!

 'அரசிளங்குமரி' திரைப்படத்தில் இடம் பெற்ற, 

"சின்னப் பயலே சின்னப் பயலே 

சேதி கேளடா" 

என்று ஆரம்பித்து,  

"உன் நரம்போடுதான் பின்னி வளரனும் 

தன்மான உணர்ச்சி"

  என்று சுயமரியாதையை உயர்த்திப் பிடித்தார்.இதேபோன்று,'பணத்தோட்டம்' திரைப்படத்தில்,

"என்னதான் நடக்கும்  நடக்கட்டுமே 

இருட்டினில் நீதி மறையட்டுமே" 

எனும் பாடலுக்கிடையே,

"மனதுக்கும் மட்டும் பயந்து விடு; 

தன்மானத்தை உடலில் கலந்து விடு: 

இருக்கின்ற வரையில்  வாழ்ந்துவிடு;  

இரண்டினில்  ஒன்று  பார்த்து விடு"  

என்று தன்னபிக்கையை  ஆர்ப்பரிக்கச் செய்வார்.

. இவற்றை எல்லாம் கடந்து அறநெறியின் உச்சம் தொட்டது 'நம் நாடு' திரைப்படத் தில் இடம் பெற்ற,

"நல்ல பேரை வாங்கவேண்டும் பிள்ளைகளே;

நம் நாடு என்னும் தோட்டத்திலே நாளை மலரும் முல்லைகளே."

என்ற பாடல். அப்பாடலின் இடையே,

"கிளி போல பேசு;இளம் குயில் போல பாடு;

மலர் போல சிரித்து நீ குறள் போவ வாழு.

மனதோடு கோபம் நீ வளர்த்தாலும் பாபம்.

மெய்யான அன்பே தெய்வீகமாகும்"

. எனும் உன்னதக் கருத்துக்கள் உள்ளத் தினுள்ளே உண்மையைத் தைத்தது.

இதே போன்று,

"சிரித்து வாழ வேண்டும்

பிறர் சிரிக்க வாழ்ந்திடாதே.

உழைத்து வாழ வேண்டும்

பிறர் உழைப்பில் வாழ்ந்திடாதே"

என்று 'உலகம் சுற்றும் வாலிபன்' திரைப் படத்திலும்,

"எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு எத்தனை சிரிய மனமிருக்கு''

என்று துவங்கி அதில்,

"உனக்கென்ன வேண்டும் உணர்ந்திடு தம்பி

உழைத்திட வேண்டும் கைகளை நம்பி."

என்று 'ஆசை முகம்'திரைப்படத்திலும்,

"ஏமாறாதே ஏமாறாதே

ஏமாற்றாதே ஏமாற்றாதே"

என்று'அடிமைப் பெண்'திரைப்படத்தில் இடம் பெற்ற பாடலிலும், கேட்கப்பட்ட அத்தனையும், அறிவுரைக் களஞ்சியத் தில் தனியிடம் பிடிக்கும்.

"கண்ணை நம்பாதே 

உன்னை ஏமாற்றும்

உன்னை ஏமாற்றும் 

நீ காணும் தோற்றம்

உண்மை இல்லாதது.

அறிவை நீ நம்பு 

உள்ளம் தெளிவாகும்

அடையாளம் காட்டும் 

பொய்யே சொல்லாதது".

  என்று 'நினைத்ததை முடிப்பவன்' திரைப் படத்தில் அறிவுரையாகவும்,அதே போன் றொரு கருத்தினை,

"கண்போன போக்கிலே கால் போகலாமா?

கால் போன போக்கிலே மனம் போகலாமா?

மனம் போன போக்கிலே மனிதன் போகலாமா?

மனிதன் போனபாதையை மறந்து போக லாமா?"

என்று ஆதங்கமாகவும் வெளிப்படுத்தி யிருந்தார்.

    இவற்றுக்கெல்லாம் சற்றே மாறுபட்டு, 'விவசாயி' திரைப்படத்தில்,

"நல்ல நல்ல நிலம் பார்த்து நாமும் விதை விதைக்கனும்

நாட்டு மக்கள் மனங்களிலே நாண யத்தை விதைக்கனும்"

என்று பொது மனித அறநெறியினை முன்வைத்தார், எம்.ஜி.ஆர்.

  இந்த நாணயம் எனும் சொல்லை தூக்கிப்பிடிக்கும் விதமாக 'நான் ஆணையிட்டால்' படத்தின் "தாய் மேல் ஆணை தமிழ் மேல் ஆணை" என்ற பாடலுக்கு இடையே மாண்புடன் ஒலித்த, 

"எத்தனை காலம் மனிதன் வாழ்ந்தான் என்பது கேள்வியில்லை;

அவன் எப்படி வாழ்ந்தான் என்பதை உணர்ந்தால் வாழ்கையில்  தோல்வி இல்லை"  

எனும் வரிகள் வலியுறுத்தின.  

    இப்படி நிறைய அறநெறிப் பாடல் களால் நன்னடத்தை விதிகளை இயல் பாக  மனித மனங்களில் விதைத்துச் சென்றன, பல்வேறு எம்.ஜிஆர் திரைப் படப் பாடல்கள்.

   இப் பாடல்களில் 'நாடோடி மன்னன்' 'திருடாதே' 'அரசிளங்குமரி' பாடல்களை பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம் எழுத, முதலிரண்டு பாடல்களுக்கு எஸ்.எம். சுப்பையா நாய்டுவும்,மூன்றாவது திரைப்படத்திற்கு ஜி.இராமநாதனும் இனிமையாய் இசையூட்டினர். 'பணத் தோட்டம்' பாடலை கவியரசு புனைய, 'விவசாயி' திரைப்படப் பாடலை உடுமலை நாராயண கவியும்,பணம் படைத்தவன்  பாடலை' A.மருதகாசியும் எழுதியிருந் தனர். இதரப்பாடல்கள் அனைத்தும் வாலியின் வசம்  சென்றன.'பணத் தோட்டம்' 'பணம் படைத்தவன்'படத்திற்கு விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இணைந்தும், 'நம் நாடு''நான் ஆணையிட்டால்' 'நினைத்ததை முடிப்பவன்'.திரைப்படத் திற்கு எம்.எஸ். விஸ்வநாதன் தனித்தும் இசைஅமைத்தனர்.ஆசை முகம்' திரைப் படம்  எஸ்.எம். சுப்பைய்யா நாயுடுவின் இசையில் திளைக்க'விவசாயி' திரைப் படம் கே.வி.மகாதேவன் இசையில் உருவாயின.

  எம்.ஜி.ஆரின் அறிவுரைப் பாடல்கள் ஒருசிலமட்டுமே இப்பதிவில் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளன.இன்னும் எத்தனையோ விழிப்புணர்வு பாடல்கள் அவரின் திரைப் படத்தில் இடம் பெற்றுள்ளன.எம். ஜி.ஆரு க்கு பக்க பலமாக இங்கே குறிப்பிட்ட அனைத்து பாடல்களையும் டி.எம் சௌந்த ராஜன் பாடி,கேட்போர் நெஞ்சங்களி லெல்லாம்  உற்சாகமூட்டினார் என்றால் அது மிகையாகாது.காதல் காட்சிகள் ஒரு சிலவற்றில் விமர்சனத்திற்குள்ளாகும் படி எம்.ஜி.ஆர் நடித்திருந்தாலும் அவரின் அறிவுரைப் பாடல்கள் பலவும் சமுதாய  எழுச்சியை தீர்க்கமாய் உருவாக்கின. இந்த வகையில் வேறு எந்த ஒரு நடிகரும் எம்.ஜி.ஆரின் தனியிடத்தை நிரப்ப இயலாது என்பது  திண்ணம்.

   இப்பாடல்கள் அனைத்தையுமே வழக்கம் போல வலைத்தள உதவியை நாடாது,என் நினைவிலிருந்து மட்டுமே திரட்டி பதிவு செய்தேன் என்றால், என்னைப்போன்று இன்னும் எததனையோ நபர்களின் நெஞ் சில் இப்பாடல்கள் நிலைந்திருக்கக் கூடும்.இதர தகவல்களுக்காக மட்டுமே நான் வலைத்தள தரவுகளை நாடினேன். இப்படிப்பட்ட பல பாடல்கள் காலம் உள்ள வரை எம்.ஜி.ஆரை நினைவு கொள்ளச் செய்யும்.

             ==========0===========

  

Homage to a singer with an intoxicating voice

 

   

     Female playback singers generally make a stronger impact of their voices, as great melody makers, high pitch deliverers of eternal numbers and at times, as titillating singers with an intoxicating appeal of sweetness and sensuous ecstasy. The last category of singers is special and even rare to come across. From the mid Nineteen forties till 2012, a voice of charm and stimulation, ruled Tamil film music, with an authentic sense of attraction. It was Jamuna Rani, who with her nasal voice frame and mesmerizing way of singing, conquered human ears with a challenging reach and force of clarity. Born as the daughter of the woman violinist Droupathy, Jamuna Rani perhaps genetically imbibed the power of music

    Though Jamuna Rani became a playback singer in 1944 in the Telugu film Tashildhar for which Padmanabha Sastri composed music, it was in 1952 her first two songs 'success success"and 'Onnu rendu moonu" came together in the film 'Kalyani' with the songs of the film going into the hands of S.Dakshinamurthi and  G.Ramanathan. With her mesmerizing voice, she began her singing career and continued to sing in all the four South Indian languages,besides in Sinhalese.

   So intoxicating were the songs like O Deva das(Devadas) ‘Aasaiyum En Nesamum’ [Gulebahavali], Aasai Anbellaam {Aasai}‘Ellai Meerudhe Manam Thulli Oduthe' {Karpu karasi}Kaalai Vayasu’,Thaaraa Thaaraa Thaaraa Vandhaa raa and Ivar Kaanaa Avar Paanaa { all from Dheiva Piravi}'Poovil Vandu Bodhai Kondu' {Anbu Enge}‘Maamaa maamaa mama' [Kumutham],Unakkaagavaa Naan Unakkaa gava {Selvam}'Paatonru Kettein Paravasmaanein'(Paasamalar)and the two songs 'Athikkai Kai Kai' and ‘Aadhi Manidhan Kadhalukkupin’ from Bale Pandia. 

    The other sensually exciting numbers were ‘Pakkathile Kanni Pen Irukku’, {Padikkadha Medhai}' Paalaatril Theinadudhu,' [Koduthu Vaithaval] 'Yaaradi Nee Mohini', {Uthama Puthiran }‘Kadhalai Sodhithu Paarkattuma,’.  [ Kaidhi Kannaayiram ]and 'Sollattuma Sollattuma' {Thai Pirandhal Vazhi Pirakkum }. Excepting a few solo numbers,most of her songs were either duets, or with other singers. Her two notable songs with J.B.Chandrababu were Thadukkaathe Ennai Thadukkaadhe {Nadodi Mannan} Kunguma Poove Konjum Puraave{Maragatham} and Konjam Thallik kanum {Kadavulai Kandein}
    Jamuna Rani could also bring out the essence of deep sorrow through her voice magic, as it could be felt in the songs 'Kaavirithaaye Kaavirithaaye' from 'Mannaadhi Mannan', and ‘Chithirathil Pen Ezhudhi,Seerpaduthum Maanilame’ from 'Rani Samyuktha'. Jamuna Rani frequently joined A.L.Raghavan,S.C.Krishnan, J.B.Chandrababu and Sirkazhi Govindarajan for quite a few fascinating duet songs. However,it was her solo numbers that carried a special charming appeal. Among the songs for which she shared her voice with other female singers, the most remarkable and remembered song is 'Punnagai Mannan Poovizhikannan' that she sang with P.Suseela in 'Iru Kodugal'.

  Her last most intoxicating song in Tamil was the often heard,"Naan Sirithaal Deepavali" from Mani Rathnam's epoch-making film, Nayakan.Jamuna Rani was ruling the roost with her distinct voice attraction.She sang under avast galaxy of music composers like G.Ramanathan,Vedha,Viswanathan Rama murthi,K.V.Mahadevan,Kandasala, S.Dakshinamurthi,R.Sudarsanam  S.V.Venkat raman and Ilayaraja.

     Jamuna Rani, the exuberant singer in multiple languages lived the life of a spinster, and passed away,at the age of 88,on 30th July 2026.Her songs will continue to travel through the ears of music lovers,letting their hearts revel in ecstasy,and weave sorrowful strings with the soul sustaining belief that it is music that can make the lives of many people, lovable and worthy.Jamuna Rani's songs will keep on tickling and kindling the emotions of people living around the world. Her soul will now be enchanting the ears of God.

Note:-Also read 'The titillating voices of two Tamil playback singers.' in this blog.

                                 ===============0=================

காக்கைச்சிறகனிலே

"பறவைகள் பலவிதம் 

ஒவ்வொன்றும் ஒருவிதம் 

பாடல்கள் பலவிதம் 

ஒவ்வொன்றும் ஒருவிதம்"

    எனும் கவியரசின் பாடல் வேறு ஒரு கோணத்தில் எழுதப்பட்டிருந்தாலும் 'இருவர் உள்ளம்' திரைப்படத்தில் கே.வி.மகாதேவன் இசையில் டி.எம்.எஸ் பாடிய இப்பாடல், பல்வேறு விதமான பறவைகள் இயற்கைக்கு அழகு சேர்த்து உயிரினங்களின் உயரத்தை சுட்டிக் காட்டுவதாக உணரலாம். தமிழ்திரைப் பாடல்கள் பல்வேறுவிதமான பறவை களை பல்வேறு கருத்துக்களால் பெருமைப்படுத்தியிருக்கின்றன.உயிரி னங்களில் பறவைகள் விரிந்து பறந்து உலகளக்கின்றன.ஆனால் பறவைகளில் காக்கைகள் பெருமளவு வாழ்வியல் பாடங்கள் புகட்டுகின்றன. 

. உதாரணத்திற்கு 'பராசக்தி' திரைப்படத் தில் சி எஸ் ஜெயராமன் பாடிய,

"கா கா கா கா கா கா 

ஆகாரம் உன்ன எல்லோரும் ஒன்றாக 

அன்போடு ஓடிவங்க 

அந்த அனுபவப்பொருள் விளங்க 

காக்கை அண்ணாவே நீங்க அழகான வாயால் 

பண்ணாகப் பாடுறீங்க 

காக்காவென ஒண்ணாக்க கூடுறீங்க" 

. இந்த உடுமலை நாராயணக்கவியின் வரிகளை கேட்கையில் ஒற்றுமையின் பலத்தை பிரதிபலிக்கும் காக்கைகளின் குரலையும் நம்மால் ரசிக்கமுடியும் என்று உணர்த்தியது.ஆர்.சுதர்சனம் எளிமை யாய் இசையமைத்த இப்பாடல்,என்றும் நெஞ்சில் நிலைத்திருக்கும் காக்கைகள் ஒற்றுமை சிறப்பை வலியுறுத்திய,

"ஒண்ணா இருக்க கத்துக்கணும் 

இந்த உண்மையைச்ச்சொன்னா ஒதுக்கணும் 

காக்கா கூட்டத்தை பாருங்க 

அதுக்கு கத்துக்குடுத்தது யாருங்க" 

  எனும் டி.எம்.எஸ் பாடிய 'அன்புக்கரங்கள்' படப்பாடல், 

  'ஆசைமுகம்' திரைப்படத்தில் அதே டி.எம்.எஸ் பாடிய,

"எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு 

எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு"

பாடலுக்கிடையே தோன்றும், 

"காக்கையை பாரு கூடி பிழைக்கும் 

நம்மையும் பாரு நாடே சிரிக்கும்" 

. எனும் பாடலும்,ஈமச்சடங்குகளுக்கு   மூலமாக இருக்கும் காக்கைகள், ஒற்றுமைக்கு பாலமாக இருப்பதை உணர்த்தும்.இப்பாடலில்,

"கோழியைப்பாரு காலையில் விழிக்கும்

குருவியைப்பாரு சோம்பலை பழிக்கும்"

. எனும் பறவைகளிடமிருந்து மனிதன் கற்கவேண்டிய வேறு சில நல்ல பழக்க வழக்கங்களும் அடங்கியிருப்பதை அறியலாம்.'அன்புக்கரங்கள்''ஆசை முகம்' பாடல்கள் இரண்டையும் வாலி எழுத,முதலாவது திரைப்படத்திற்கு ஆர்.சுதர்சனமும், இரண்டாவது பாடலுக்கு எஸ்.எம்.சுப்பைய்யா நாயுடுவும் இசைய மைத்தனர்.

  முப்பால் எழுதிய வள்ளுவர் குறள்களில் ஒன்றின் மூலம் காக்கைகளின் ஒற்றுமை இயல்பினை,

காக்கை கரவா கரைந்துண்ணும் ஆக்கமும் 

அன்ன நீரார்க்கே உள. 

. எனும் அற்புதமான குறள் மூலம் விளக்கி யிருந்தார்.

. காக்கையுடன் வேறிரண்டு பறவைக ளையும் துணைக்கழைத்து விருப்பம் நிறைவேற்றக்கூறிய பாடலே 'மகாதேவி' திரைப்படத்தில் எம் எஸ் ராஜேஸ்வரி குழந்தைக்குரலில் பாடிய,

"காக்கா காக்கா மை கொண்டா 

காடை குருவி மலர்க்கொண்டா 

பசுவே பசுவே பால்கொண்டா 

பச்சை கிளியே பழம் கொண்டா" 

. என்று ஆசையை பூர்த்தி செய்ய பறவைக்கொரு பணியைக்கொடுத்த பாடல்.உடுமலை நாராயண கவியின் இப்பிடலுக்கு விஸ்வனாதன் ராமமூர்த்தி இசையமைத்திருந்தனர்.

    வீடுகளில் அண்டங்காக்கைகளின் வருகை பித்ருக்களின் வருகையாகவே கருதப்படுகிறது. அதுவும் குறிப்பாக அம்மாவாசை மற்றும் திதி கொடுக்கும் தினங்களில், அவற்றின் வருகை மிகச் சிறப்பாக வரவேற்கப்படுகிறது.ஆனால் அண்டங்காக்கையின் கனத்த தலை யினை பெண்டிரின் கொண்டைக்கு  ஒப்பிட்டு 'அந்நியன்' படத்தில் ஹாரிஸ் ஜெயராஜின்  உற்சாக இசையில் அமைந்த வைரமுத்துவின் பாடல்,அதன் மாறுபட்ட சொல்லாண்மையின் காரணத் தால் ஒரு தனி ரகமாக கேட்டு ரசிக்கப்பட் டது. 

"அண்டங்காக்கா கொண்டைக்காரி 

அச்சுவெல்ல தொன்டைக்காரி" 

   எனும் அவ்விருவரிகள் நேசிக்கும் பெண்ணின் தோற்றத்தையும், அவளின் தேன்சுவை கலந்தகுரலின் செவியாளு மையையும், ஒருசேர கலந்து கற்பனை யின் கலவரத்தை வெளிப்படுத்தியது.  

   காக்கையின் பெருமை,அதன் சிறகினி ல்கூட குணம் கூட்டும் என்பதை மகாகவி பாரதி எழுதிய, 

"காக்கைச் சிறகினிலே நந்தலாலா 

நிந்தன் கரிய நிறம் தோன்றுதடா நந்தலாலா"

  என்று மாயோன் கண்ணனின் {நீல} கரிய நிறத்தினை,காக்கையின் சிறகினிலேயும் காண முடியும்  என்று  உணர்த்தியது. இந்த வரிகளை 'துள்ளாத மனமும் துள்ளும்' திரைப்படத்தில் எஸ்.ஏ.ராஜ்குமாரின் இசையில் சுஜாதா பாடக்கேட்கையில், பரிசுத்தமான உணர்வுப்பரவசத்தை உள்வாங்க முடிந்தது. 

  'காக்கை சிறகினிலே' எனும் தலைப் பைத் தாங்கி பார்த்திபன் நடித்த ஒரு திரைப்படமும் வெளியானது. கடுகு சிரித்தாலும் காரம் போகாது என்பது போல பறவையின் நிறம் கருத்தாலும், பலவகைப் பறவைகளில் காக்கையின் பெருமை காலமெல்லாம் நிலைத்து நிற்கும்.

                              ===============0================= 

The transition of a comedian into a hero

       Comedians were cast as heroes ever since the inception of Tamil Cinema. Kalaivaanar N.S.K was cast as hero in the film Nalla Thambi.But he continued as a comedian during the rest of his film career. K.A.Thangavelu did hero roles in Rambaiyin Kaadhal and Naan Kanda Sorgam.But he excelled as a comedian and character actor and did a few villain roles also,through out his film career. Actor singer J.P.Chandrababu did a hero role in Kavalai Illaadha Manidhan, Kumararaja and Thattungal Thirakkapadum. Nagesh who became popular after his hero role in Server Sundaram, became K.Balachan der's pet actor, doing main roles in films like Neerkumizhi, Ethir Neechal, Navagraham and Anubhavi Raja Anubhavi.

   Vadivelu excelled both as hero in comedy roles, in Imsai Arasan 23 aam Pulikesi and Tenaly Raman Indhiralogathil Na.Azhagappan, and as a sober and committed hero, in Mamannan and Mareesan. Recently, comedian Sandhanam also chose to do hero roles. It was late Vivek who was contented to be a comedian and character actor. The latest addition in this list is Soori, who has started doing promising roles as hero. 

   Born as Ramalakshmanan Muthuchamy, Soori became a popular comedian from the film Vennila Kabadi Kuzhu, after doing  uncredited roles in several films. As Parotta Soori, he impressed the audience in Vennila Kabadi Kuzhu. This role made him become a successful comedian in association with Siva Karthikeyan,{Varuthapaadha Vaalibar Sangam.Maan Karaate Seema Raja Namma Veettu Pillai} Vimal, {Kalavani,Vaagai Soodavaa,Pulival} Kaarthi,{Naan Mahaan Alla&Viruman} Suriya,{Anjaan, Singam 3 &Etharkum Thunindhavan} Vishal,{Pandi Nadu} Kamalahasan, {Thoonga Nagaram } Rajinikanth, {Annathe} Vijay, {Velayudham} and Vikram (Saamy 2).For about twenty years, Soori could easily fill the bill, as a successful comedian, especially with a rural touch in his role play.

   It was ace film maker Vetrimaran who first thought of fixing him in a pivotal role in his films Viduthalai Part I and Part II. Soori excelled in the role of a cop with a complete perception of the significance of the character and executing that role, with absolute compactness and poise. These two films exhibited the hero stuff in a comedian, who unlike Sandhanam reflected a flair for sobriety and subdued display of roles. This comparison is inevitable here, because Sandhanam has always been seen as an emphatic comedian, with his one liner creating spot laughter. Even when he does hero roles, it is the comedy element that supersedes the hero in Santhanam. Whereas In Soori, the comedian dissipates into the underplay of character and this has been effectively witnessed consecutively, in Viduthalai Parts I &II, Garudan and in the latest Maman.

  Maaman has proved to be a sweet dish in a family plate, with enormous sentimental ingredients, that were normally witnessed in the films of last century film makers K.S.Gopalakrishnan, A.Bhimsingh, A.C Thirulokchandar and this century's predominant family-oriented film maker Pandiraj. Maaman's film maker Prashanth Pandiaraj, seems to have followed the footsteps of Pandiraj, whose Kadai Kutti Singam and Namma Veettu Pillai were profusely filled with joint family sentiments and sibling bonding. Soori has neatly got into the role of an affectionate younger brother and maternal uncle of a young boy, who cannot spend even a single night without the warming company of his maternal uncle.

  Maman could be called a banquet of family emotions, filling the hearts of the viewers with soul sustaining interpersonal links, within the family network. Soori has done the role with total equanimity and composure, and extensively evolved into a decent hero, surpassing all his previous routine type of comedy roles. With Maman the transition of Soori, the former comedian into a newborn hero is complete. The audience can happily welcome him into the hub of heroes.

                                              =============0================

  

மடி தேடும் மனசு

 

   வள்ளுவனின் குறள்களில்,'மடி'எனும் சொல் பெரும்பாலும் சோம்பலையே குறிக்கும். ஆனால், உடல் தளர்ந்து, மனம் தளர்ந்து, இளைப்பாற மடிதேடுவதே, மானுட இயல்பு. அதுவும் குறிப்பாக, தாய் மடி தேடுதலில் தனிச்சுகம் உண்டு. ஆணாக இருந்தாலும், பெண்ணாக இருந்தாலும், அன்னையின் மடியில் இளைப்பாறுதல்,மண்ணில் மாபெரும் சுகமாகும். 

"உலகம் பிறந்தது எனக்காக;

ஓடும் நதிகளும் எனக்காக; 

மலர்கள் மலர்வது எனக்காக; 

அன்னை மடியை விரித்தாள் எனக்காக." 

  என்று எம்.ஜி.ஆருக்காக டி.எம். சௌந்த ராஜன் 'பாசம்' திரைப்படத்தில் பாடிய கண்ணதாசன் வரிகள் மூலம், தன்னிறைவு காணத்துடிக்கும் நெஞ்சம், தாய் மடியே தனக்காகக் காத்திருப்பதாக தன்பெருமை போற்றும்.ஆனால், தாயின் மடியில் கிடக்கும் சுகத்தை, 

"தாயின் மடியில் தலைவைத்திருந்தால் 

துயரம் தெரிவதில்லை; 

தாயின் வடிவில் தெய்வத்தை கண்டால் 

வேறொரு தெய்வமில்லை" 

  என்று தாய்மடி என்பது, தவமிருந்து பெறத்தக்க,துன்பம் போக்கும் தத்துவத் தலையணையாகும் என்பதை, 'தாயின் மடியில்' எனும் திரைப்படத்தில்,அதே எம்.ஜி.ஆருக்காக கண்ணதாசன் எழுதி, கே.வி மகாதேவன் இசையில் உருவான, தன்னிகரில்லா பாடல், வலியுறுத்தியது. 

   அதேபோன்று கிடைக்காத தாய்மடிக் காக தவிக்கும் ஆன்மாவின் ஆற்றா மையை, அற்புதமாய் வெளிப்படுத்தியது, 'முதல் மரியாதை' திரைப்படத்தில் மலேஷியா வாசுதேவனும் எஸ்.ஜானகி யும் இணைந்து பாடிய, 

"பூங்காற்று திரும்புமா? 

ஏம் பாட்ட விரும்புமா?

பாராட்ட, மடியில் வச்சு தாலாட்ட, 

எனக்கொரு தாய்மடி கெடைக்குமா?" 

எனும் அற்பதமான பாடல்.

  வைரமுத்துவின் வலியுணர்ந்த வரி களும், இளையராஜாவின் இதயத்தில் கோலோச்சும் இசையும், இப்பாடல்மூலம் இமயம் எட்டிய இயக்குனர் அமரர் பாரதிராஜாவின் ஆன்ம வேதனையை, அனைவரின் நெஞ்சங்களிலும் ஆழப்பதித்தது. தாய்மடிக்காக எங்கும் இதுபோன்றொரு இணையில்லா பாடல், இனிவருமா என்பது, தாய்மடிக்காகத் துடிக்கும் நெஞ்சங்களின் தீராத் தாகமாகும். 

   தாய்மடி மட்டுமே சுகம்தரும் என்பது கட்டாயமில்லை.அன்பால் அரவணைக் கும் எவர்மடியும் இன்னுயிர்காக்கும் என்பதை உறுதிப்படக்கூறிய பாடலே , 'கற்பகம்' திரைப்படத்தில் வாலி வரிகள் தொடுத்து, விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இரட்டையர் இசையில் P.சுசீலா பாடிய, 

"அத்தை மடி மெத்தையடி;

ஆடிவிளையாடம்மா. 

ஆடும்வரை ஆடிவிட்டு, 

அல்லிவிழி மூடம்மா" 

என்ற நெஞ்சில் நீங்காமல் நிறைந்த பாடல்.

இப்பாடலில் தொடர்ந்து வரும், 

"மூன்றாம் பிறையில் தொட்டில்கட்டி 

முல்லை மல்லிகை மெத்தையிட்டு,

தேன்குயில் கூட்டம் பண்பாடும்; 

மான்குட்டி கேட்டு கண்மூடும். 

இந்த மான்குட்டி கேட்டு கண்மூடும்." 

  எனும் வரிகள், கவிதைக்களத்தில் இலக்கியதூவல்களை காலமெல்லாம் களிப்புற விட்டுச்சென்றன. இதுபோன்ற வரிகளால் கண்ணதாசனைப் போன்று வாலியும், தமிழ்த்திரையில், மண்ணுக் கும் விண்ணுக்குமிடையே வெற்றிமுரசு கொட்டினார்.

  கருணை மழை பொழிவதுபோல்,கன மான நெஞ்சங்களை இளைப்பாற்ற தாய்மடிக்கு இணையாக யார் மடியும் அமையக்கூடும். அன்பும் அரவணைப்பும் அகல் விளக்கென காயமுற்ற மனங்க ளுக்கு காலமெல்லாம் ஒளியூட்டும்!. 

"மடிமீது தலைவைத்து 

விடியும் வரை தூங்குவோம்  

மறுநாள் எழுந்து பார்ப்போம்"

   என்று காதல் வயப்பட்டோரோ, அல்லது இல்லறம் பற்றியோரோ, ஒருவர் மடியில் மற்றவர் இளைப்பாறும் உத்தி காணலாம். 'அன்னை இல்லம்' திரைப்படத்தில், கே.வி.மகாதேவன் மெல்லிசையில் டி.எம்.எஸ்ஸும் P. சுசீலாவும் மெய்மறந்து பாடிய இப்பாடல், நம்மில் பலரையும் மடித்தேடத் தூண்டியிருக்கும். 

   இல்லத்தரசியின் இதயம் நாற்திசையில் துடித்திட,கட்டிய கணவனை நோக்கி,

"மாலையிட்ட  நேரந்தொட்டு  

மனைவியாகினேன்  

உன்னை மடியில் வைத்து கொஞ்சும் போது

அன்னையாகினேன்

சேவை செய்யும் வேளையிலே 

தாதியாகி னேன்.

என்றும் தனிமையிலே இரவினிலே 

துணைவியாகினேன்"

.  எனும் வரிகளை சுசிலாவின் தேன் சுவைக்குரலில் கேட்கையில், 'பால்குடம்' திரைப்படத்தில் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையில் வாலியின் வளமான"முழு நில வின் திருமுகத்தில் களங்கமில்லையோ' எனும் இப்பாடல்,ஆடவர் நெஞ்சங்களில் அளவற்ற ஆவல்களைத் தூண்டியிருக் கக்கூடும்.இன்றைய கருத்தோட்டத்தில் இப்பாடல் பிற்போக்கு சிந்தனையாகத் தோன்றினாலும், மடி தேடும் மனசுக்குள் மத்தாப்புகளை மிளிர வைக்கும் ஒரு ஒய்யார உணர்வாகவே, இவ்வரிகள் என்றென்றும் உலாவரும்.

  சோகம் சுருக்குக்கயிறாகும்போது,மனம் நொந்து மடிப்பிச்சை கேட்பதுண்டு.அதே மடிதனில், பாசமாய் படுத்துறங்கிய பிள் ளைகள்,பாவச்சுமையாகும் தருவாயில், சோதனைகளின் உச்சம் கண்ட மனம்,

"அடிதாங்கும் உள்ளமிது இடி தாங்குமா

இடிபோல பிள்ளை வந்தால் மடி

தாங்குமா"

. என்று பீறிட்டு கதறுவதுண்டு.தாலாட்டிய மடி,தாளாத கனம் கண்ட இப்பாடல் வரி கள்,'தங்கப்பதக்கம்'திரைப்படத்தில் எம். எஸ்.விஸ்வனாதன் இசையில், கண்ண தாசன் வரிகள்சுமந்த,"சோதனை மேல் சோதனை போதுமடா சாமி"பாடலின் இடையே தோன்றி,டி.எம்.எஸ் குரலில்,மடி யின் சுமதைனை நம் நெஞ்சங்களில் இறக்கி வைத்தது.

. முடிவாக, அழுதுமுடிக்கா நேரங்களில், பொழுதே மடியாகி,நம் மனதில் நாமே ஆறுதல் காணச்செய்யும். தான் உண்ட உணவை மீண்டும் தானே அசை போட்டு ரசிக்கும் ஆடு மாடுகளைப் போல, நம் துன்பங்களை நாமே அசைபோட்டு ஆறுதல் பெறுவதற்கு, உலகமே உறங்கும் இரவுப்பொழுது, மடியாகி நம்மை இளைப் பாற்றும்.'சரசா B.A 'எனும் திரைப்படத் தின் எஸ்.வேதாச்சலம் இசையில் P.B. ஸ்ரீனிவாஸ் பாடிய கண்ணதாசன் வரி களிலமைந்த, 

"இரவின் மடியில் உலகம் உறங்கும் 

நிலவின் அழகில் மலரும் மயங்கும் 

என் மன வேதனை யார் அறிவார் 

உண்மையைச்சொன்னால் யார் உணர்வார்" 

  என்று ஆதங்கத்தின் முழுமையை இர வுக்கு அர்ப்பணித்தது.இரவின் மடியில் இளைப்பாறத்துடிக்கும் இப்பாடல் மூலம், ஒரு மனிதனின் ஆதங்கத்தை நாம் உணர்கிறோம். 

  இது ஓர் மடிக்கணினிக் காலம்.இங்கே கணினிக்கென மடிகள் ஏங்காதிருக்க லாம்.ஆனால், மடிகளுக்கென ஏங்கும் மனசு கனத்தால் மயங்கிக்கிடக்கிறது. தாயோ தாரமோ,தமக்கையோ தமைய னோ, மாமனோ அத்தையோ,நண்பனோ தோழியோ, ஆறுதல் தேடும் மனதிற்கு, அரவணைக்கும் மடி யாருடையதாயினும், அது காலமோ இறைவனோ,நமக்கு சுமையிறக்க நல்கும், சுத்தமான இருப்பிட மான மடியாகும். இவற்றில் தாய்மடிக்கு இணையான மடியேதும் இப்புவியில், இதுவரை மானுடம் கண்டதில்லை. மடிதேடும் மனசு, மடிகளால் இறக்குமே கனம்.

                               ===================0==================          

      

      

Bharathiraja the Paragon of Tamil Cinema

  

                                        

      Homage to the genius of Tamil cinema.

                          10th June 2026

       The glory of Tamil cinema rests with its fantastic film makers of fascinating creativity and felicitous narration. From the days of A.Bhimsingh,Tamil cinema has been gifted with film makers of prolific creative stuff in presenting themes, and events related to the themes, with enormous credibility, acceptability, and inimitable grandeur. Besides.A.Bhimsingh directors like P.Madha van,the duo Krishnan Panju, K.Balachander K..S.Gopalakrishnan, A,P.Nagarajan, A.C. Thirulokchandar, Balu Mahendra, J.Mahen dran and several others made Tamil Cinema stand up uniquely and occupy a proud place in the Indian celluloid panorama. 

.  But in the mid Seventies there came a different kind of film maker with a wholesome rural comprehension and commitment to reflect the multifarious features of aspiration of the rural block of Tamil Nadu. Yes! It was K. Bharathiraja who is now adored as the Himalayan height of Tamil cinema.

    What was distinct about this extraordinary film maker was his commendable gift hamper of themes of variety, harboring rural romance, rural casteism, rural gossip, rural superstitions, rural rivalry, rural stigma and rural concept of right and wrong, fixed by the village chieftains, held in high esteem by the respective villages.Bharathiraja has introduced long standing and meritorious actors like Karthik Muthuraman,Vaagai Chandrasekar,Nizhalkal Ravi,Vijayan, Sudhakar Radhika, Radha,Revadhi and Ranjani into Tamil Cinema. 

   Starting from his very first film Padhinaaru Vayadhinile {for which he received the best director award from the state of Tamil Nadu} his focus on villages continued in films like Kizhakke Pogum Rayil,Puthiya Vaarpukal, Niram Maaraadha Pookal, Alaigal Oivadhillai {for which he again got the best director award from the TN government} Man Vaasanai,Muthal Mariyaadhai {which won the national award for the best feature film} Kadalora Kavidhaikal,Vedham Pudhithu{for which also won the national award for the best film) Puthu Nellu Puthu Naathu,Nadodi Thenral, Kizhakku Cheemaiyile Karuthamma{ A national award winning film}and Pasumpon.

     All the films mentioned above, were of a worthy watch and the two very special films in this list are Vedham Puthithu and Muthal Mariyadhai on account of the serene element of humanism in the former and the exalting romantic appeal in the latter, with its soul sustaining reach. The beauty of Bharathi Raja's films is the unifying sense of actors becoming one with the characters, lyrics and music creating an extolling oneness, and songs unifying the moods of the listeners.

   The Bharathiraja,Ilayaraja Vairamuthu combination is a special kind of trio seeking and setting the unifying process, at all levels. Majority of songs in Bharathiraja's films carried an enchanting musical core and no film could be said to have gone without leaving at least a couple of songs ringing in our ears and reaching our souls, to get deeply implanted there.

    Romance excelled in films like Padhinaaru Vayadhinile,Kizhakke Pogum Rayil,Kadalora Kavdhaikal Muthal Mariyaadhai.and Alaigal Oivadhillai.While religion and casteism prevailed in Alaigal Oivadhillai and Vedham Pudhithu, the soul's inner cry for someone to give a soothing touch to the scars of the undue wounds, heaped upon a venerable human being, became the sparkling undercurrent of Mudhal Mariyadhai. 

    It is doubtful whether any other film maker has travelled into the inner self of the characters of their films, as Bharathiraja has done. It is this special trait that makes Bharathiraja an ever-engrossing film maker. The fraternal bonding was firmly clicked in the film Kizhakku Cheemaiyile and it was almost similar to the emotional depth witnessed in Pasamalar. While feminism was explicitly witnessed in films like Puthumai Penn, womanhood was cherished both in Karuthammaa and Mann Vaasanai.

    Bharathiraja did not simply stop with the rural stuff. His creative wings were so wide, that they could fly into a variety of zones, such as the conflict between politics and the police& administrative edifices, as seen in films like Kodi Parakkuthu and Thamizh Selvan.{with Rajinikanth in the former and Vijayakanth in the latter}. Bharathiraja's dynamic hands tackled even action thrillers like Tik Tik Tik, Oru Kaidhiyin Diary,{which was also produced by Bharathiraja with its story line rendered by his disciple Bhagyaraj who later on turned into another most popular film maker} and the psychologically intricate Sigappu Rojaakkal. After Padhinaru Vayadhinile Kamalahasan starred in all the three films. Captain Magal was another film with a totally different thematic content with elements of politics and thriller effects. En Uyir Thozhan was another political film made by Bharathiraja.

   Bharathiraja has also directed his son Manoj's entry film Tajmahal. It is unfortunate that such an endearing film maker had to witness and endure the passing away of his son Manoj. Apart from making Tamil films, Bharathiraja has also directed a couple Hindi and Telugu films. Later he took to acting and he has done paternal, grandfather and other types of roles in about thirty films.

   Appearing first as a Station master in his own film Kizhakke Pogum Rayil,he did significant roles in Mani Ratnam's Ayutha Ezhuthu,Thamira's Rettai Chuzhi ,Suseend hran's Pandi Naadu, Kennedy Club, Kutram Kutrame, and Eswaran,Vikraman's Ninaithathu Yaaro,Nithilan Saminathan's Kurangu Bommai, Namma Veettu Pillai of Pandiraj,Mithran R.Jawahar's Thiruchitram balam,Thangar Bachan's Karu Megangal Kalaiginrana,Nandha Periyasamy's Thiru. Manickam.Venky Atlury's Vaathi his son Manoj Bharathiraja's Margazhi Thingal, Harish Prabhu's Thiruvin Kural and in his self-directed film Meendum Oru Mariyaadhai. In addition to this,he has also appeared in the latest Malayalam film Thudarum. All the important films in which Bharathiraja has donned a role, have been listed here. Some of the television serials that included his role play are, Thekkathi Ponnu and Appanum Aathaalum.

     From Theni to Kollywood, Bharathiraja's journey as an exuberant film maker and actor, became an exemplary point of reference, reverence and reverberation for Tamil cinema. Each of his films will start with his celebrated utterance My sweet Tamil folks {En Iniya Thamizh Makkale }and penetrate into the souls of lovers of Tamil and Tamil cinema. There was least exaggeration of events or characters or dialogues in any of his films. 

     Bharathiraha was poetic even in rendering titles for his films.Titles like Nadodi Thenral ( Nomadic Breeze ) Kadalora  Kavidhaikal (Seashore Lyrics ) Puthiya Vaarpukal ( Fresh Castings)Niram Maraadha Pookal (Never Colour Changing Flowers and Alaigal Ouvadhillai ( Waves never rest)are a few captivating titles of his films. 

  The audience would be made to travel into every nook and corner of villages and not just view but participate in the course of events. Many film makers have come and gone in Tamil cinema. But the top notch respect {Muthal Mariyaadhai}will always be shown to Bharathi Raja, who will ever remain at the peak of film making grandeur of Tamil cinema.That is why he remains as the paragon among Tamil film makers.

Note: - Also read, "The Two Big Bs of Tamil Cinema" in my Blog:-

 mymovieminutes.blogspot.com

                                    ===================0====================

      

    
    

Movies, memories friends and colleagues

   Mymovieminutes.blogspot.com is a blog born of my extraordinary love for films cherished from my childhood. Besides watching movies with family members and family friends, my memories of watching films with my close friends and colleagues, belong to a distinct category of my film watching experience.

  As an undergraduate of B.A. English Literature, I had a very close friend who was studying B.A.Economics with whom I watched Sri Vinayaka Pictures' films like Naan {1967}and Moonrezhuthu {1968} {both films directed by T.R.Ramanna} at the Roxy Theatre Tiruchirappalli. He was a hosteller, and he used to come home during weekends for lunch and take me for film shows.

  During my undergraduate times, I remember to have bunked the afternoon classes a couple of times, with another close friend, doing Bachelor of Economics course, to watch matinee shows. We both watched A, C, Tirulogchander's Irumalarkal at the Prabhath theatre and Sridhar's Oottivarai Uravu at the Raja theatre. Both theatres were located at Tiruchirappalli. Both were Sivaji Ganesan films released in 1967. 

   Those were times when the students of the final year programme used to have a Social Break up event at the end of the final year, and this celebration would mostly end up with a film visit to a theatre, mostly for a night show. In 1968, our final year batch, watched the MGR mega hit film Kudiyirundha Koil {1968} at the Jupiter Theatre,Tiruchirappalli. This blockbuster, was a Saravana Pictures film, produced by G.N. Velumani and directed by K. Shankar.

  This group experience was repeated in 1970 when we completed our post-graduation course and had a Social Break up celebration that culminated with a night show film watch, and the film watched was, Vietnam Veedu, directed by P. Madhavan with the story line of Vietnaam Veedu Sundaram. This film had already become a popular stage drama. This movie starring Sivaji Ganesan and Padmini is still green in memory. As I went to watch the film without informing my parents, they were in jitters and the next morning when I reached home, I received a thorough scolding from my father.

   After taking up the teaching Profession my passion for films was invigorated by one of my close friends and colleagues from the Dept. of Commerce. It was he who drew my interest towards Hindi films. Though my elder brother had already taken me to theatres to watch Hindi films like Mere Mehaboob, Love in Tokyo, and An Evening in Paris, this friend introduced some Hindi heroes, villains and character actors with an aesthetic touch and fineness. His focus was on the magnificently stylish heroes like Sanjeev Kumar, Dev Anand and Sashi Kapoor. He would also talk highly about Pran, Premnath and Prem Chopra who used to play negative roles. He had a special admiration for the character actor Iftekher, and the female star Moushmi Chatterjee.

      This friend took me to watch films like Hare Rama Hare Krishnaa[1972] of Dev Anand, Shor {1972} of Manoj Kumar and Ah Gale Lag Jaa[1974] of Sashi Kapoor. With him I watched many Hindi films like Be Iman [ 1972] Zanjeer, [1973] Jugnu [1973],,Bobby [1973] Yadon ki Bharat (1973) Roti Kapada aur Makaan [1974] Sholay (1975)and Chhoti Si Baat[1976]. Most of these films were watched at the Gaiety Theatre Tiruchirappalli , and a couple of them at the Aruna Theatre near Woraiyur, Tiruchirappalli.

   Some of the Tamil films we watched together were Sivaji Ganesan's Gauravam {1973} directed by Vietnaam Veedu Sundaram on the day of its release {(.first show at 9.00 AM at Raja Theatre and Anbai Thedi {1974}, the 7.00 PM show at Palace Theatre and Sridhar's Ilamai Ooonjal Aadukiradhu,{1978}at Roxy Theatre. Even after my marriage this close friend also joined me and my wife to watch K.Balachander's film Ninaithaale Inikkum {1979} at Kalaiyarangam and a few other films, until he got married. A pleasant and unforgettable memory of our film experience was that he used to take me on the carrier seat of his cycle, pedaling all the way to those theatres. Besides the pleasure of watching films, what a great friendship it was, and still is, to treasure in my memory.

. At this juncture, I recall watching the MGR film Kumarikottam( Jan 1971) at the Central Theatre, Tiruchi with my departmental colleague who worked with me for one year and later took up government collegiate service. Kumarikottam was directed by P.Neelakandan who had made more than 25films of MGR. It was a morning show we watched. We both watched the other Sivaji Ganesan film Engirondho Vandhaal (1970) at Karaikudi, when we went there to attend the marriage of the then Head of the Dept. Of Economics. This film came under the direction of A.C. Tirulogchander.

. A week before my marriage I had the pleasure of attending the marriage of a very close friend of mine at Thanjavur. {1979}. I went to Thanjavur with half a dozen close colleagues -cum-friends, a day before that marriage. All of us watched the night show of the film Neeya {1979} the film narrated the story of romance between two snakes, with the female snake being bent upon avenging the death of the male cobra, in the hands of a group of friends }. This successful film was made by the ace film maker Durai.

  In this connection, I should share the information that the bridegroom of that marriage, who hailed from Keerapalayam near Chidambaram always stays emotionally close to me. Once I visited his home at Keerapalayam and spent a couple of days there. That time we both watched the film Vani Rani {1974} at Lena Theatre, Chidambaram. Vani Rani starring Sivaji Ganesan,Vanishree {in dual roles} and R.Muthuraman was a remake of the most popular Hindi film Sita aur Geeta. This film was made by the duo Tapi Chankya and C.V. Rajendran.

   A couple of similar marriage-bound film watching experiences, trigger my emotional reminiscences here. In 1980,my wife and I, with  my colleagues and their wives, went to Namakkal to attend the marriage of our close colleague,working in the Department of Chemistry.There we watched the evening show of the film Oru Vellaadu Vengaiyaakiradhu, starring Sivakumar and directed by the director duo Devaraj Mohan. Later in 2002, my close friend from the Dept. Of Mathematics and I, went to Athur to attend the marriage of the youngest son of my departmental colleague. As the marriage was held at Ethapur my friend and I had to stay one night at Athur. There both of us watched the night show of Vijayakanth's block buster film Ramana, directed by A.R. Murugadoss.

  I should also record here, watching the Ramarajan film Thangathin Thangam{1990} made by Siraj, with my senior colleague and close friend from the Dept of Mathematics, at the Kalaiyarangam Theatre, Tiruchirappalli. We watched the film after attending a function. Two of my earliest film visits with my friends at the starting spell of my career were, MGR's very old film Chakravarthi Thirumagal at the Prasanna Theatre Thuraiyur, with my close friend and colleague, from the Dept. Of Mathematics and the oldest Sivaji Ganesan film Manohara, at the Touring talkies, located in between two villages, called Vellakalpatti and Valaiyur. I remember having cycled to the talkies with half a dozen colleagues-cum friends, led by one of my junior colleagues from the Chemistry Dept.

   During my outstation trips for central valuation of university examination answer scripts, twice I went to Mayiladudurai. In 1984 when I went there, my senior colleague ( who is now in his early Nineties) from the Tamil Dept, who was redeployed there in a govt. aided college, took me to watch the night show of the film Sirai, which was based on a short story written by Ms. Anuradha Ramanan, and directed by R.C.Shakthi. We saw the film at the Gomathi theatre. On my second visit to Mayiladudurai in 1995, for another spell of central valuation, I took my junior colleague employed in the Dept. Of Physics to watch the evening show of the film Chinna Vaadhiyaar at the Vijaya theatre.Chinna Vaadhiyaar was a film starring Prabhu (in dual roles) and Kushbu, and this film was directed by Kamalahasnan's close associate, Singeetam Srinivasa Rao.

  This article is a brief interaction with my blog viewers/readers, about by inborn love for films as a creative and entertaining medium, that meaningfully connects human realities, imagination, emotions, and intelligence with the audience, as an inspiring and integrating tool for binding experiences with humanity. While reading books is a self-bound experience to be shared with others, either necessarily or relevantly or even casually, film watching, quite often enhances the creative process into a collective timeline, causing interpretation of desirable perceptions of life, absorbed while watching films. 

   Above all, watching films with friends and colleagues, enriches the scope for exuberant socializing and togetherness, through spending time for a precious and pleasurable realization of what life is, and how we should move on. This article could be seen as my autobiographical journey on the memory lanes of my movie watch, with a different note of the aesthetics of celluloid phantasy.

  Note:-Most of the theatres mentioned here might be extinct now. The names of some theatres are missing due to lapse of memory. However, the names of my colleagues -cum friends and student time friends mentioned in this article age-wise, are given below.

      Professors. Dr.A.Ramarathinam, Mr L.W..Abdul Wadhooth, Mr.S. Shanmugam, Mr. T. A. Julius, Mr.M.Natarajan,Mr.S.Manavalan,.  Mr. R.Jenardhanam,Mr.S.Karuppiah, Dr.S. RajaGopalan,Mr.M.Pannirselvam, Mr.K. Nagarajan and my close college batchmates & friends Mr. N. Arumugam and Mr. R. Azhagiya Nambi

                                 ================0================