Kamalahasan among other heroes

     It is a fact known to all,that Kamalahasan rose to fame in his very first film as a child artist in AVM's 'Kalathur Kannamma' as the forlorn son of Gemini Ganesan and Savithri. The song "Ammavum Neeye Appaavum Neeye Muruga Muruga"{You are the father;you are the mother oh! God} for which he gave his lip movements showed how capable he was, in synthesising his physical inclusion into role play, even as a child artist.He again appeared as the son of Gemini Ganesan and Saavithri in dual roles in AVM's Paarthaal Pasitheerum. 

  In that glorious film  Paarthaal Pasi Theerum he was seen in the arms of Sivaji Ganesan being fondled with the lullaby "Pillaikku Thandhai oruvan Nam Ellorukkum Thandhai Iraivan"{A son has one father;for us all God is the father}In this context it should be mentioned here that both these stalwart actors were introduced and cherished by the AVM banner.

  In 'Anandha Jothi' again as a child artist,he was the pet student of his PT master,played by MGR.The other films of Kamal as child artist were, AVM's Padha Kanikkai,{another film of Gemini Ganesan and Savithri}and Vanambadi. Thus,as a child artist itself, Kamal shared the screen space with the three mega heroes of Tamil Cinema during the Nineteen Sixties.  Even as a child artist Kamal's power of performance was unbeatable, in terms of voice throw, clarity and a kind of defiance against hurdles and obstructions.

  The rapport between Kamal and Gemini Ganesan was going strong with a few more films like kurathi Magan,Naan Avanillai Unnal Mudiyum Thambi of K.Balachander {in which Kamal again became the son of Gemini}.This beautiful link between the two heroes splendidly culminated in Avvai Shanmugi, the most hilarious comedy, in which he became the love interest of Gemini Ganesan,{the pretty old father of Meena }through impersonation as a woman called Shanmugi. Kamalahasan also joined the Chevalier in Naam Pirandha Mann and later as his son in the epoch-making film Devar Magan,

  Kamalahasan's early roles as an adult actor were with Sivakumar.From Balachander's Sollathaan Ninaikkiren ,the films he acted with Sivakumar were Gumasthavin Magal Panathukkaaka, Thein Sindhuthe Vaanam, Saindhaadamma Saaindhaadu, Pattaam Poochi, Melnaattu Marumagal and Thangathile Vairom.While Kamalahasan played negative roles in Sollathaan Ninaiki rein and Pattaam Poochi,Sivakumar did the role of a selfish person in Saindhaadamma Saaindhaadu as he did in Rajinikanth's Bhuvana Oru Kelvikuri. In all these films Kamal was not seen as a junior artist, but as an actor of high voltage calibre, in performing roles with ease and ecstasy.He has also acted with R.Muthuraman in the film 'Guru' which was a remake of the Hindi film 'Jugnu'.

  With Jaishankar,Kamal has acted in films like Yellaam Inbamayam, Savaal,Sattam, Vaazhve Mayam,Naanum Oru Thozhilaali Abhoorva Sahodhararkal and Singaravelan. Earlier Jai Shankar had appeared in cameo roles in Kamalahasan films like Abhoorva Raagangal and Uyarndhavarkal.Of these it was interesting to see them as fraternal thieves in Savaal and to see Jai Shankar as villain in Abhoorva Sagothararkal.

   Then Kamalahasan became Rajinikanth's costar in about ten films. Starting from Abhoorva Raagangal, the duo continued their film journey together in films like Moonru Mudichu, Padhinaaru Vayadhinile, Ninaith aale Inikkum,Avarkal,Aval Appadithaan, Thaayillaamal Naanillai,  Allaudinum Arpudha Vilakkum and Ilamai Oonjalaadu kiradhu.Most of these films were known for their powerful narration and Rajinikanth played negative roles in Moonru Mudichu, Padhinaaru Vayadhinile and Avarkal.

  Almost all the films that Kamalahasan acted with other popular heroes were his earlier films. Among these, the films of Kamalhasan and Rajinikanth were more significant than others, because both Kamalahasan and Rajinikanth were emerging heroes,unlike the other heroes mentioned here,who had already well established their place in Tamil cinema.Among the popular heroes mentioned here,MGR was the only hero with whom Rajinikanth never shared the screen.If Kamalahasan became the son of Sivaji Ganesan in Devar Magan, Rajinikanth acted as the son of the Chevalier in Padayappa. Unlike Rajinikanth who acted several films with Jai Shankar,Kamalahasan's films with Jai Shankar were fewer in number.

  Once Kamalahasan's heroic growth got established, he avoided acting with other popular heroes. From his childhood days,the thirst for doing something different at all times with power and pomp, is in the blood of Kamal.If variety is the spice of life,Kamal is the spice of that variety.He might have played smaller roles in several films at the beginning. Sivakumar jovially called him his junior artist,in seven films, at an award winning programme. But Kamalahasan has always been a grand junior, at times even excelling the main heroes.Being with other heroes, Kamal never failed to carve a niche for himself, to make himself the most indispensable profile of Tamil Cinema.

                             ================0=================

நண்பனே! நண்பனே!

   "உன் நண்பன் யார் என்று கூறு; நீ யார் என மதிப்பிடுகிறேன்" என்று விவரம் கோரலும், "குத்துவது நண்பனா இருந்தா,செத்தாலும் சொல்லக் கூடாது" { சுந்தரபாண்டியன் திரைப்பட இறுதி காட்சியில் சசிகுமார் கூறுவது} என்று விவரம் கூற மறுத்தலும், நட்பின் இரு முனைகளாகக் கொள்ளலாம்."நண்பனின் மரணத்தை விட மிகக் கொடுமையானது  நட்பின் மரணம் " என்று நண்பர் ஒருவர் கூறியது,என் நினைவலைகளை விட்டு நீங்குவதே இல்லை!!. 'நட்பே துணை' எனும் திரைப்படத் தலைப்பு, 

உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல அங்கே 

இடுக்கண் களைவதாம்பி நட்பு 

எனும் பொன்னான திடுக்குறளை நெஞ்சில் மீண்டும் பதித்தது. 

முகனக நட்பது நட்பன்று நெஞ்சத்து 

அகனக நட்பது நட்பு 

  எனும் குறள் மூலம் இன்முகம் காட்டுவதோடு நில்லாது, உள்ளன்பு கொண்டு நட்பு பாராட்டுவதே, உண்மையான நட்பென்று வள்ளுவர் தனது 'நட்பு' எனும் அதிகாரத்தில் வேறொரு குறளால் நண்பனின் மதிப்பை நிலை நிறுத்திக்கிறார். 

   நண்பர்கள் இருவர் தங்களது நீண்ட இளமைக்காலம் உள்ளடக்கிய நட்பினை நினைத்து, ஏக்கத்துடன் பாடும், 

"அந்த நாள் ஞாபகம் நெஞ்சிலே வந்ததே நண்பனே 

இந்த நாள் அன்றுபோல் இல்லையே அது ஏன் ஏன் நண்பனே" 

  என்ற 'உயர்ந்த மனிதன்' திரைப்படத்தில் மேஜர் சுந்தராஜனுடன் இணைந்து சிவாஜிக்காக டி.எம்.எஸ்ஸும் பாடிய கண்ணதாசன் பாடல், எம். எஸ். விஸ்வ நாதன் இசையில் களைகட்டியது. இதே போன்று 'சட்டம்' திரைப்படத்தில் எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியமும் மலேஷியா வாசுதேவனும் கங்கை அமரனின் இசையில் பாடிய, வாலியின்  வரிகளில்  அமைந்த,  

"நண்பனே, எனது உயிர் நண்பனே, 

நீண்ட நாள் உறவிது; 

இன்றுபோல் என்றும் தொடர்வது காண்"   

எனும் பாடல், காலம் போற்றும் நட்பினை கொண்டாடியது. 

   காலத்தில் நிலைத்த நண்பர்களாய், 'உனக்காக நான்' திரைப்படத்தில் சிவாஜி கணேசன் மற்றும் ஜெமினி கணேசனுக்காக டி.எம்.எஸ்ஸும் கே. ஜே.யேசுதாசும் பாடிய, 

"இமைத்தொட்ட மணிவிழி 

இரண்டுக்கும் நடுவினில்

தூரம் அதிகமில்லை 

இருமனம் ஒருகுணம்

இருவரும் நண்பர்கள் 

அதுதான் அன்பின்  எல்லை 

கண்ணனிடம் குசேலன் கண்ட சுகம்   

இல்லை இல்லை 

கம்பனிடம் சோழன் கண்ட சுகம் 

இது காவிய காலத்து அன்பு மனம் 

பசும் பாலையும் நீரையும் சேர்த்த விதம் "  

  என்ற கண்ணதாசன் வரிகள் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையில் நண்பர்களின் ஒருமனதை நம் மனதில் நங்கூரமிட்டது. 

"தில்" திரைப்படத்தில், வித்யாசாகர் இசையில் கார்த்திக் கே.எஸ்.சித்ரா திப்பு மற்றும் ஆனந்தும் இணைந்து நட்பின் அலைகளை நேரலைகளாக் கிய, 

"ஓ நண்பனே நண்பனே, 

நீ என்றுமே 

வெற்றியின் நண்பனே" 

  எனும் அறிவுமதியின் பாடல், நண்பர்களின் மகிழ்ச்சி ஆரவாரத்தில் நம்மையும் திளைக்கச் செய்தது. 

   சூழ்நிலை காரணமாக உயிரும் உடலுமாய் இருந்த நண்பர்கள் பிரிந்தாலும், சவால் விட்டுக்கொண்டிருப்பாரே தவிர,அவர்களின் நட்பு மாறாது. 

'அண்ணாமலை' திரைப்படத்தில் சூழ்நிலையால் நண்பர்கள் பிரிந்தி ருக்க, 

"வெற்றி நிச்சயம் 

இது வேத சத்தியம்" எனும் பாடலுக்கிடையே வரும், 

"அடேய் நண்பா உண்மை சொல்வேன் 

சவால் வேண்டாம் உன்னை வெல்வேன்" 

   என்ற ஆக்ரோஷமான வரிகள், நட்பின் ஆழத்தையும், ஆத்திரத்தின் தாக்கத்தையும், ஒருசேர வெளிப்படுத்தும்.தேவாவின் இசையில் எஸ்.பி.பி பாடிய வைரமுத்துவின் பாடல் வரிகள், எரிமலையாய் வெடித்து, நீரில் தணிந்ததாய் தோன்றியது. இதே போன்றொரு நண்பர்களின் பிரிவுச் சூழல், தத்துவரீதியாக மலர்ந்து, மனதில் மணம் பரப்பிய பாடல் வரிகளே, 'பார்த்தல் பசிதீரும்'திரைப்படத்தில் விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இசையில் டி.எம்.சௌந்தராஜன் பாடிய காணதாசனின்,

"உள்ளம் என்பது ஆமை 

அதில்  உண்மை என்பது ஊமை"

 எனும் பாடலுக்கிடையே கேட்ட, 

"தண்ணீர் தணல்போல் எரியும் 

செந்தணலும் நீர் போல் குளிரும் 

நண்பனும் பகைபோல் தெரியும் 

அது நாள்பட நாள்பட புரியும்"

 எனும் மகத்தான நட்பின் ஆழமும் வீச்சும் 

   'மகாபாரதம்' எனும் இதிகாசத்தில் தருமத்திற்கு அப்பால் நின்று, நண்பனுக்காக உயிர் நீத்த கர்ணனும், கர்ணன் பிடித்திழுத்ததால்   துரியோதனன், மனைவியின் முத்துக்கள் சிதற,அப்போது அங்குவந்த துரியோதனன், மனைவியையும் நண்பனையும் துளியும் சந்தேகிக்காது ''சிதறிய முத்துக்களை அள்ளவோ தொடுக்கவோ''என வினவ உயரிய நட்பும்,உற்ற நண்பர்களாய்  வாழ்வோருக்கு இணையாக வாழ்வில் வேறொன்றும் இல்லை என்பது போன்ற எண்ணத்தை ஏற்றிவைத்தது. இதை உறுதிப்படுத்தும் வகையில் 'படிக்காத மேதை' திரைப்படத்தில் கே.வி.மகாதேவன் இசையில் சீர்காழி கோவிந்த ராஜன் பாடிய, 

மகாகவி பாரதியாரின்,

"எங்கிருந்தோ வந்தான் இடைச்சாதி நான் என்றான்" 

எனும் கண்ணன் பற்றிய பாடலில், 

"நண்பனாய், மந்திரியாய்,நல்லாசிரியனாய், 

பண்பிலே தெய்வமாய்,பார்வையிலே சேவகனாய்" 

  என்று வரிகளின்  வரிசையில்  நண்பனுக்கு முன்னுரிமை அளித்ததும் அதே போன்று ஆங்கிலத்தில் Friend philosopher and guide என்ற கூற்றில் நண்பனுக்கு முதலிடம் கொடுத்தலும், நண்பனை''உள்ளத்தில் உள்ளூறும் கள்ளாக்கி''உயரத்தில் அமர்த்துகின்றன.  

   "நல்ல மனைவி நல்ல பிள்ளை நல்ல குடும்பம், தெய்வீகம்" என்று பட்டியிலிடுகையில்,அதில் நல்ல நண்பனையும் சேர்த்துவிட்டால், சொர்கவாசலை சொந்த வாழ்க்கையில் கடக்கலாம்!   

                               ===========0============  

      

The most intoxicating voice of music

   

   The compatibility between voice and music is a symbol of harmony between the body and soul. Many voices in many languages have eased human ears with the ecstasy and empathy of music. However,rarely do we come across voices that vanquish the listeners through a vibrant intoxicating mode and keep the ears compactly contained through a mesmerizing spell.

  It is one such voice,that ruled Hindi cinema for decades and conquered other language zones with an equal amount of fascinating felicity. It is the voice of Asha Bhosle the younger sibling of the late nightingale Lata Mangeshkar. The passing away of Asha Bhosle yesterday, will mark numerous decades of memories of her voice that would grandly occupy the musical gallery of Indian cinema, besides Bollywood.  

    Among the 12000 plus songs that Asha Bhosle sang, there are three scintillating numbers from Tamil films,that will eternally enthuse the music lovers in Tamil Nadu. "Shenbagame Shenbaghame"from Enga Oooru Paattukkaaran for which Ilayarja composed music,"September Madham" from Alai Paayudhe composed by A.R.Rehaman and "Konja Neram Konja neram Konji pesa Koodaadha" from Chandramuki (sung with Madhu Balakrishnan) tuned by Vidhyasagar have taken Asha Bhosle closer to the hearts of the Tamil soil. She has also sung for other Tamil films like Meera,Heh Ram and Kizhakku Vasal. 

   This blogger is not a regular viewer of Hindi films. But songs like "Gun Guna Rahe Hai Bhanvare" {sung with Mohammed Rafi, in Aradhana}"Chura liya hai tumne jo dil ko".  {sung with Rafi Yadon Ki Baaraat}"Dum Maro Dum" {Hare Rama Hare Krishna} are always the immortal numbers that would have taken the human ears across the world, to the height of fantasy and glory.

  Beyond the numbers in terms of songs and the languages that adorned those songs, it is the value of the voice that sustains the might of music, intoxicating the listeners with unending sweetness and incomparable innate charm. It is the voice synthesis of a unique kind, that has surpassed the identity of languages, and made music transcend the linguistic, regional, and global barriers,to knock at the international doors of distinct soils. Her soul is bound to rest in peace forever in the lap of God.

                    ================0=================

The journey of two mortal remains.

  'Death is inevitable and death is a leveler,' are philosophical maxims. But in reality, death carries pains of the dead, and those who carry out the after-death events of the dead. Apart from natural deaths and deaths due to natural disasters, murders massacres, assassinations, genocides and capital punishments happen all around the world. As far as movies are concerned, deaths mostly pass on as flash events, creating scope for thrillers and revenge stories. Death of very old people becomes a celebration in villages, as it was shown in Thirumurugan's film Emptan Magan.

  But recently two Tamil films which narrated the long journey of two mortal remains would have created a variety of emotions among the audience, about death and its indescribable link as an ennobling human experience. The two films are Ayothi written and directed by R.Manthira Moorthy released in 2023, and Pogumidam Vegu Thooramillai, written and directed by Micheal K.Raja and released in 2024.

   Ayothi became a gripping tale on account of the ritual elements relating to death on religious ground, and the timely intervention and the potentially human factor evinced by a member of another religion in making things happen as per the wishes of the affected family. A Hindu family of four, travelling from Ayothya to Rameswaram on a holy trip, forms the crux of the film. The male head of the family with his orthodoxy, arrogant domination and the dirty habit of chewing pan masala, takes his wife, daughter and son on this pilgrimage. On reaching Madurai, he hires a cab to reach Rameswaram.As he keeps on goading the driver to drive fast, and irritates him badly, the cab driver loses control of the vehicle, resulting in an accident in which the man's wife is seriously injured. The cab driver calls his friend who is a Muslim to help him face the situation. It is the remaining developments of the story that make the film an immortal experience in humanism.

 Abdul Malik {remarkably performed by Sasikumar} the Muslim friend of the driver, decides to rush the fatally injured woman to a hospital, but ends up in the police station. After an FIR, the woman is rushed to the hospital, but she dies on the way. The crude husband is not ready for a postmortem of the dead body of his wife. He wants to take his wife's dead body to Ayothi for the final rituals. As postmortem becomes inevitable, he agrees to that, after being vehemently chided by his docile daughter.

  After the postmortem, Malik arranges for a coffin as well as for embalming the body, and rushes to Madurai Airport, for sending the family with the dead woman in the coffin. As tickets are available only for the coffined body and the dead woman's daughter, Malik moves beyond his steps to request two of the passengers awaiting to board the flight, to consider the plight of the affected family and finally succeeds in getting the two tickets for the father and son. The bad-mannered father feels totally humbled and apologizes for all his bad manners. The soul of the dead woman is given a passionate send off by Malik.

  No other film would have travelled with a dead body almost throughout its narration, and very few films would have made a soul-sustaining link between the body and the mind as Ayothi. Tamil cinema can ever be proud of being endowed with such an exalting creativity.

  Pogumidam Vegu Dhooramillai. narrates the ordeals of a mortuary van driver {Vemal} in transporting the dead body of an old man from Chennai to Tirunelveli. On the way a stranger by name Nalinamoorthi {Karunas}asks for a lift to Tirunelveli. He is a street folk dancer, and has no one to look after him. The van driver who had already lost his parents, has to do this arduous task, while his pregnant wife admitted in a hospital is facing severe delivery complications, and he has only his grandfather to support his wife at this juncture. Meanwhile, the dead man with two wives. creates the deadly problem of both the families claiming his dead body for the last rites, purely to inherit his wealth.

   The half-brothers are already on a war path, towards grabbing the dead body by hook or by crook. The son of the dead man's first wife has already promised a huge sum to the mortuary van driver for safely delivering his father's dead body at his doorstep. The mortuary van driver is facing a lot of hurdles on the way. He loses his newborn babies and after an unforeseen street fight, to his shock, he finds the dead body missing. The dead man's second wife's son has stolen the body and irritates his half-brother with a mobile phone shot of the corpse. 

  But Vemal handles the situation by letting Karunas play possum. As both the half-brothers have not seen their father for a long time it becomes easy to manage the situation and the dead man's first wife believes that his father's body is not stolen by his half-brother. However, Vemal needs a dead body to be handed over to the first wife's son. All of a sudden karunas jumps out of the mortuary van against a vehicle coming in the opposite direction and falls dead. As he is not wanted by anyone, he thinks at least his body would help someone to get out of a crisis. Vemal delivers the dead body to the first wife's son who offers him a hefty sum as rewards,

   Unlike Ayothi, Pogumidam Vegu Dhooramillai could at the outset be seen, as a silly story depicted in a lighter vein. But the death of Karunas,with its hidden notes of pathos and paramount sacrifice of one's life for solving a conflicting crisis, proves to be an unseen theme blended with the vagaries and values of human life. Both  Ayothi and Pogumidam Vegu Dhooramillai are rare kinds of films, dealing with the might of mortality and the magnanimous interiors involved in dealing with a tickling instance of fatality with undeviating faith in the ultimate goal of life. Both the films prove the fact, that emptiness is all.

                      ===================0===============

மரங்களும் மனிதமும்

 

மருந்தாகித் தப்பா மரத்தற்றால் 

செல்வம் 

பெருந்தகை யான்கண் படின் 

   என்று பிறருக்கு உதவிடும் பெருந்தன் மையும் ஒப்புரவு உடையவனிடம் செல்வம் சேர்ந்தால்,அது ஒரு நல்ல மரத்தின் எல்லா உறுப்புகளும் மருந்தாக்கப் பயன் படுவது போன்றாகும் என்று,கலைஞரின் பொருள்கூற உரைக்கிறது,வள்ளுவரின் குறள். இதற்கு நேர்மாறான, 

நச்சப் படாதவன் செல்வம் 

நடுவூருள் 

நச்சு மரம்பழுத் தற்று 

   என்ற குறளுக்கு, வெறுக்கப்படுபவனி டம் குவிந்துள்ள செல்வமும், ஊர் நடுவே நச்சுமரத்தில் காய்த்துக்குலுங்குகின்ற பழமும், வெவ்வேறானவையல்ல என்று பொருளுரைக்கிறார், கலைஞர். இப்படி பொதுப்படையாக மரங்களைப்பற்றி எழுதிய வள்ளுவர், பனை மற்றும் மூங் கில் மரங்களைப்பற்றியும் குறிப்பிட்டு, குறள்கள் வழங்கியுள்ளார்.தமிழ்திரையும் பல்வேறு நிலைப்பாடுகளில் மரங்களின் பெருமை போற்றியுள்ளது. 

  முதலாவதாக 'குலவிளக்கு' திரைப்ப டத்தில் கே.வி.மகாதேவன் இசையில் சுசீலா பாடிய கவியரசின் வரிகளான, 

"பனைமரம் தென்னைமரம் வாழை மரம் 

மக்கள் 

பழகும் பழக்கத்திற்கு மூணு மரம்"

 என்று தொடங்கி, 

"பனை மரத்துக்கு ஒருதரம் தண்ணீர் 

பாய்ச்சிவிட்டால் போதும்  அது 

தனை வளர்த்து தலையில் நுங்கினைத் 

தந்து விளையாடும்;

தென்னை மரத்துக்கு தினசரி கொஞ்சம் 

தீர்த்தம் விடவேணும்.அந்த 

தீர்த்தம் இளநீரை சேர்த்துக் கொண்டு வரும் 

காத்திருக்கவேணும்;

வாழை மரத்துக்கு அடிக்கடி தண்ணீர் 

வார்த்தை பின்னாலடியோ, 

அது 

பூவை பழத்தை இலையைக்கொடுப்பது 

போட்ட கடனடியோ"    

என்று பாடி,

"மக்களில் பனை தென்னை வாழை என 

மூன்று வகைகளுண்டு; அவர் 

நன்றியிலும் செய்யும் நன்மையிலும் இந்த 

மூன்று விதங்களுண்டு" 

   என்று அற்புதமாய் இன்னும் பல வரிகள் சேர்த்தமைத்து விளக்கியிருப்பார், கண்ணதாசன்.

 'குலவிளக்கு' திரைப்படம் வெளியாவ தற்கு முன்பே 'தை பிறந்தால் வழிபிறக் கும்' திரைப்படத்தில் கே முத்துசாமி வரி களமைத்து கே.வி மகாதேவன் இசையில் எம் எஸ் ராஜேஸ்வரி பாடிய, 

"மண்ணுக்கு மரம் பாரமா,

மரத்துக்கு இலை பாரமா,

கோடிக்கு காய் பாரமா,

பெற்றெடுத்த குழந்தை 

தாய்க்கு பாரமா" 

   என்று மரத்தை தாங்கும் மண்ணையும், கருவில் மழலையைத்தாங்கும் தாயை யும்,பொறுமைக்கு இலக்கணமாக்கி உறவுகளில் அன்பிருப்பின் சுமைகளும் சுகமா னதே என்னு மரத்தை மனிதத் துடன் ஒப்பிட்டுக்கோரியது இந்த பழைய பரவச மூட்டும் பாடல்.  

  மரமோ மனிதரோ,தனக்கும் பயன்படாது மற்றவர்க்கும் பயன்படவில்லையெனில், வளர்வதில் வாழ்வதில் அர்த்தமில்லை. 

"சாலையிலே புளியமரம் ஜமீந்தாரு வச்சமரம்

ஏழைகளை காக்கும் மரம் எல்லோர்க்கும் உதவும் மரம்" 

    என்று புளிய மரத்தின் பெருமையினை 'வடிவுக்கு வளைகாப்பு' திரைப் படத்தில் கே.வி.மகாதேவன்  இசையில் P சுசீலா வும் எல்.ஆர்.ஈஸ்வரியும்  புளிய மரத்தின் புகழ்  பாடிட 'படித்தால் மட்டும் போதுமா' திரைப் படத்தில் டி.எம்.சௌந்தராஜன் விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தியின் இசையில் பாடிய "ஓஹோஹோ மனிதர்களே" பாடலுக்கு இடையே வரும், 

"ஓதிய மரங்கள் பெருத்திருந்தாலும் உத்திரமாகாது" 

   என்று ஒரு மரம் பெருத்தால் மட்டும் போதாது,பிறருக்கு வலுவாக உதவ வேண்டும் என்ற கருத்து,மனிதனுக்கும் பொருத்தமான ஒன்றே! 'வடிவுக்கு வளைகாப்பு'பாடலை ஏ.எஸ். நாராயணன் எழுத'படித்தால் மட்டும் போதுமா'பாடலை கண்ணதாசன் புனைந்திருந்தார்.

  மனிதருக்குள் காதல் மலருவது போல மரங்களுக்குள்ளும் காதல் மலரலாமே, என்பது போன்றொரு வேடிக்கையான கருத்தினை,'முத்தான முத்தல்லவோ' திரைப்படத்தில், வாலி வரிதொடுத்து எம். எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையில் உருவான,

"புன்னை மரம் ஒன்னு தென்னை மரம் ஒன்னு 

கிட்டக்கிட்ட நின்னு கொஞ்சுதம்மா கண்ணு" 

   வரிகள் வெளிப்படுத்தின.கோவை சௌந்தராஜனும் சசிரேகாவும் பாடிய இப்பாடல், "இது மனித காதல் அல்ல அதையும் தாண்டி புனிதமானது" எனும் கருத்தினை பறைசாற்றுவது போலிருந் தது.இப்படி மரங்களை மனிதக்காதலுடன் இணைத்து இன்பம் சேர்த்து, 'கிழக்குச் சீமையிலே' திரைப்படத்தில் ஏ.ஆர். ரஹ் மானின் இசையில், வைரமுத்து வரிகள் அமைத்த, 

"ஆத்தங்கரை மரமே அரச மர இலையே

ஆல மர கிளையே அதிலுறங்கும் கிளியே" 

   என்று மனோவும்,சுஜாதா மோகனும் பாடிய பாடல் உச்சக்குரல்களால் காதலின் உயரத்தை விண்ணை முட்டச்செய்தது.

  உறவுகளின் நெகிழ்ச்சியை மரங்களு டன் பிணைத்து, மனங்களை கனமாக் கிய பாடலே,'எங்க பாப்பா'திரைப்படத்தில் டி. எம்.சௌந்தராஜனும் எம்.எஸ். ராஜேஸ் வரியும் பாடிய,

"ஒருமரத்தில் குடியிருக்கும் பறவை இரண்டு; 

ஒரு  அன்னை தந்தது;  

ஒன்று காவல் கொண்டது.

ஒன்று கண் வளர்ந்தது" 

  என்று மனித உறவின் ஆழ்ந்த பாசப் பிணைப்பினை, மரங்களுடன் கட்டிப் போட்டது. கண்ணதாசனின் இப்பொன் னான வரிகளுக்கு,எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் உணர்வுபூர்வமாக இசையமைத்திருந் தார்.

  இப்படி பல பாடல்கள் மண்ணும் மரமும் மனிதமும் முக்கோணமாகிட"பூப்பூவாய் பூமியிலே ஆயிரம் பூ பூத்திருக்கு"என்பது போன்று, நன்மைகள் பூத்துக்குலுங்கும் தோப்புகளாய்,மனிதம் தழைக்கவேண் டும் என்பதை, இலக்கியமும் திரைப்படப் பாடல்களும் ஒருசேர உயர்த்திப் பிடிக்கின் றன.நிழல் தரும் மரங்களை நடுவது, மனித நெஞ்சங்களில் அன்பை வேரூன் றச்செய்வதற்கு இணையாகும்.

                            ===============0===============  

Tamil films on Tales of Fishermen

  'Fishing in troubled waters' is a common idiom referring to a situation that seems to be advantageous to those who try to gain benefit from a troubled situation. However, in reality it is the fisher men who fish in really troubled waters almost every other day, surmounting umpteen ordeals and hurdles. Especially the daily woes of Tamil Nadu fisher men, fishing in the Rameswaram sea waters when they happen to cross the Sri Lankan borders either my mistake or deliberately. This kind of unpalatable situation causes a tussle between two governments when the boats of Tamil Nadu fishermen are seized, and the fishermen are tortured in several ways. Fish is the staple food of many Indian states such as West Bengal, Kerala, Tamil Nadu, and a few others. But the life of the fishermen is always a miserable lot, laid up with natural disasters and manmade stumbling blocks.  

  Tamil films have dealt with the tales of fishermen either depicting their miserable living conditions or the romantic element involving youths in love in the midst of families in conflict. Some of the most remarkable films in this regard are Padgotti and Meenava Nanban starring MGR, Chinnavar and Vada Chenna in which Prabu Ganesan and Danush appeared as heroes.  

  Padagotti was a Deepavali release in 1964, produced by G. N Velumani of Saravan films, and directed by T.Prakash Rao.The story of the film revolved around two rival groups of fishermen known as the Turbot fishermen and the Shark fishermen. MGR as the honest youth Manickam , led the Turbot group and the Shark group was led by S.V.Ramadas, as the uncouth Alaiyappan and head of the Shark clan.

  The film made in Eastmen Colour became a real audio-visual treat with MGR and Sarojadhevi as lovers belonging to the rival groups, facing a lot of issues in realizing their love.in the midst of group clashes cunningly promoted by Neelamegam, played by M.N.Nambiyar.The film also showed how money lenders mercilessly sucked the blood of the poor fishermen. Shakthi Krishnasamy's neat screen play, Vaali's lyrical exuberance and Viswanathan Ramamurthy's splendid music all put together, made Padagotti a block buster. Songs like Thottaal Poo Malarum, Tharaimel Pirakkavaithaan, Koduthathellaam Koduthaan and Naan oru Kuzhandhai Nee oru Kuzhandhai, would ever be lingering in audience memory. 

  MGR'S 'Meenava Nanban'released in 1977, thirteen years after Padagotti was made by Sridhar after his first successful venture Urimai Kural with that mega star. Meenava Nanban showed MGR not directly as a fisherman but as a Saviour of fishermen from the greedy hands of a wealthy man (V.K.Ramasamy ) who kept on hurting the fishing community with his two henchmen played by M.N.Nambiyar and P.S.Veerappa. Meenava Banban was also an enchanting romance involving MGR and Latha. The lyrics for the film were penned by Pulamai Pithan, Muthulingam and Vaali and the music was composed by M.S. Viswanathan. Songs like Nerukku Neraai Varattum by TMS and Thangathil Mugameduthu sung by K.J.Yesudas and Vani Jeyaram were scintillating numbers. The film showed how the hero saved the fishermen from the greed of VKR and the latter, from his henchmen at the end of the film.

   Chinnavar  released in 1992 cast Prabhu as Muthu and Chandrasekar as Veerachamy, as two fishermen-cum cronies of a fishing village. Chinnavar was more a fisherman's tale of romance and friendship with friendship being put to test on account of Veerachaamy's liquor habit and frailty of mind. The film was directed by Gangai Amaran who also wrote all the lyrics for the film. While his elder brother Ilayaraja composed music,the comedy segment of the film was in the hands of Goundaani and Senthil who made the film a great entertainer. Songs like Andhiyile Vaanam and Maaraappu Chela were heard as melodious numbers. The happy ending of the film made it a hearty entertainer.

  Vetrimaran's Vada Chennai was more a tale of betrayal, vendetta, back stabs and violence though the story revolved around a group of fishing folk whose fishing rights and social security aspects were taken over as life's goals by Ameer, one of the main characters of the film. This Danush starring film will be remembered as a real-life experience by the communities concerned, living in the North Chennai area fixed for the story's sequential scenes of events.

  Among the four films discussed here, Vada Chennai could be called a film with less cinematic impact and more of what one experiences in actual life. However, if we have to give complete credit to a fisherman's tale shown in Tamil Cinema, Padagotti will ever occupy the foremost position both as a most memorable MGR film and as a celluloid fantasy, enriched with fabulous action segment, romantic element and musical glory. In fact, the fishing community would certainly have an innate obsession to watch this fascinating film, as many times as possible.

                             =============0================

மணக்கும் மதுரை.

   தமிழ்திரையில் பல பாடல்களும் திரைப் பட தலைப்புகளும்  ஊர்களைக் குறிப் பிட்டு ஊர்க்கூடிதேரிழுத்துக் கொண்டிருக் கின்றன.'மணப்பந்தல்' திரைப்படத்தில் P.B.ஸ்ரீனிவாஸ் பாடிய"எந்த ஊர் என்ப வனே"எனும் பாடலில்,கற்பனை ஊர்கள் பலவற்றின் பெயர்கள் இடம்பெற்றிருக் கும்.

  "மணப்பாற மாடுகட்டி" எனும் 'மக்களை பெற்ற மகராசி' படத்தில் டி.எம்.எஸ் பாடிய பாடலில், தமிழ் நாட்டின் பல ஊர் பெயர் கள் வந்துபோகும்.ஆனால், தமிழ்திரைப் படப் பாடல்களிலும் தலைப்புகளிலும் பலமுறை தோன்றிடும் ஊரின் பெயர், நான் மாடக்கூடலெனும் தூங்கா நகரம் என்ற, மதுரை மாநகரமே! 

   'மதுர','மதுரை வீரன்' 'மதுரையை மீட்ட சுந்தரபாண்டியன்''மதுரை வீரன் எங்க சாமி' போன்ற திரைப்பட தலைப்புக்கள் மட்டுமின்றி, மதுரையைச் சுற்றி வரும் பல்வேறு பாடல்களும் உண்டு.

  முதலில் கே.பாலச்சந்தரின்' பூவா தலையா' திரைப்படத்தில் வாலி வரி யெடுத்து டி.எம்.எஸ் பாடிய,

"மதுரையில் பறந்த மீன்கொடியை 

உன் கண்களில் கண்டேனே" 

  எனும் பாடலை குறிப்பிட்டாகவேண்டும். நளினமும் ரசனையும் உள்ளடக்கிய இப்பாடல், நம்மை பாண்டிய சாம்ராஜ்ய காலத்திற்கே கொண்டு சென்றது. அதற்குப்பின்னர் 'திருமலை தென் குமரி' திரைப்படத்தில் சீர்காழி கோவிந்தராஜன் பாடிய, 

"மதுரை அரசாளும் மீனாட்சி 

காஞ்சியிலே நீ காமாட்சி" 

  எனும் பாடல், மதுரையை மனமுருகி, சொக்கநாதர் மனையாளின் இறைமை யுடன் கட்டிப்போட்டது. உளுந்தூர்பேட்டை ஷண்முகம் எழுதிய இப்பாடலுக்கு, குன்னக்குடி வைத்தியநாதன் குணம் குளிர இசையமைத்திருந்தார்.  

   மதுரையில் பறந்த மீன்கொடியுடன் காதலியின் விழிகளை ஒப்பிட்டதுபோல, காதலியின் நேசத்தை மரிக்கொழுந்தின் வாசத்துடன் உருவக்கப்படுத்திய பாடலே 'எங்க ஊரு பாட்டுக்காரன்'படத்தில் இளையராஜாவின் இசையில் மனோவும் சித்ராவும் பாடிய, கங்கை அமரின் வரிக ளான, 

"மதுரை மரிக்கொழுந்து வாசம் 

என் ராசாத்தி உன்னுடைய நேசம்" 

    என்ற நெஞ்சமெல்லாம் காதலை மனக்கச்செய்த பாடல்.அதே மதுரையை தன்னுடன் இணைத்து,தன் பெருமை போற்றிய பாடலே,'திருவிளையாடல் ஆரம்பம்' திரைப்படத்தில் D.இம்மானின் இசையில் கார்த்திக்,கல்பனா ராகவேந்தர் ஒன்றிணைந்து பாடிய, 

"மதுர ஜில்லா மச்சான் தாண்டி 

என் ஜாதகத்தில் குரு உச்சந்தாண்டி"

எனும் கவிஞர் விவேக் புனைந்த பாடல். 

. இதே பெருமையை இன்னும் சற்று குரலுயர்திப்படிய பாடலே 'மதுர' திரைப் படத்தில் ஷங்கர் மகாதேவன் அமர்க்கள மாய்ப் பாடிய, 

"மச்சான் பெரு மதுர 

நீ நின்னு பாரு எதிர

நான் ரெக்கை கட்டி பறந்து வரும் 

ரெண்டு காலு குதிர"

எனும் கபிலனின் பாடல்.

  மதுரையும் வைகையும்,நீரும் நிலமென கலந்து இனித்த பாடலே, 'தர்மத்தின் தலைவன்' திரைப்படத்தில் வாலி தமிழ்ச் சொற்களை தேனில் நனைத்து எழுதி நம்மை சுவைக்கச்செய்த ,

''தென்மதுரை வைகை நதி 

தினம் பாடும் தமிழ் பாட்டு 

தேய்கின்றது பொன் மாலைநிலா 

தேயாதது நம் ஆசை நிலா

இது வானம் போலெ வாழும் பாசம்"

   என்று அண்ணன் தம்பி பாசத்தை,மது ரையும் வைகையுமென பிரிக்க முடியா பரவசத்தில் பிணைக்கச்செய்தது.இளை யராஜாவின் இசைக்கடலில்,எஸ்.பி.பால சுப்ரமணியம் மலேசியா வாசுதேவன்    மற்றும் P.சுசீலாவின் குரல்கள், குதூகல மாய்க் குளித்தெழுந்தன.

   ஆனால் இதே மதுரையை தள்ளி வைத்து,தன் காதலி பெருமையில் நளின மாய் துள்ளிய பாடலே,'அழகிய  தமிழ் மகன்'திரைப்படத்தில் ஏ.ஆர்.ரஹ்மானின் ரம்யமான இசையில்,பா.விஜய்யின் வரிகளை,பென்னி டயால்,அர்ச்சித், தர்ஷனா,சைந்தவி,ஆகிய நால்வரும் கூடிக்குழைந்து,களித்து பாடிய,

"மதுரைக்கு போகாதடி 

அங்க மல்லிப்பூ கண்ண வைக்கும்" 

என்று தொடங்கி வேறு சில ஊர்களையும் சொல்லி, 

"அசருது அசருது ஊர் மொத்தமா 

அது என்ன அது என்ன உன் குத்தமா"      

   என்று மகிழ்ச்சியில் மனம் நிறையச் செய்தது.

. சங்கத்தமிழுக்கு சங்கென முழங்கி,முச்சங்கம் கண்ட மதுரை மண்ணை, தமிழ்த்திரை பாடல்கள் மூலம் தாராள மாய் கவுரவித்து,தமிழோடு விளையாடி,தன்னிகரில்லா தென்தமிழ் நாட்டின் பெருநகரத்தை பெருமை கொள் ளச்செய்துள்ளது என்பது,தமிழ்திரை யினை தலை நிமிரச்செய்யும் விடய மாகும்.

        ===============0===============