Tuesday, May 11, 2021

தமிழ்திரையில் கடவுள்

"நட்ட கல்லை தெய்வமென்று  

நாலு புட்பம் சாத்தியே

சுற்றிவந்து மொணமொண  என்று 

சொல்லும் மந்திரம் ஏதடா 

நட்ட கல்லும் பேசுமோ 

நாதன் உள்ளிருக்கையில்!

சுட்ட சட்டி சட்டுவம் 

கறிச்சுமை அறியுமோ " 

   எனும் பதினெட்டு சித்தர்களில் ஒருவரான,சிவவாக்கியர் வடித்த  பழைய கவிதை வரிகளை,கலைத் தாயின் மூத்த பிள்ளை சிவாஜி கணேசனின் முதல் படமான பராசக்தியில் வசனமாகக் கேட்ட நினை வுண்டு.

  "இறைவனை கல்லில் தேடாதே உன் உள்ளில் தேடு"என்ற சிந்தனையை  கவிதைகளாக்கி காலம் வென்ற பாடலிது. கல்லையும் கடவுளையும் அடிப் படையாகக் கொண்டு  இரண்டு மாறுபட்ட கோணங்களில் சிந்தித்து, இரு வேறு கருத்துக்களால்,எவ்வகையிலும் தொடர்பில்லாத இரு திரைப்படங் களில்,மறக்க வொண்ணா பாடல்களாக்கினார் கவியரசு கண்ணதாசன். இதில் முதலில் வெளிவந்த,சிவாஜியின் நடிப்பில் உதயமான மகாகவி காளிதாஸ் திரைப்படத்தில் நாம் கேட்ட, 

கல்லாய் வந்தவன் கடவுளம்மா அதில் 

கனியாய் கனிந்தவள் தேவியம்மா 

  எனும் வரிகள் மூலம்,கடவுள் கல்லில் தோன்றிய கதையைச் சொன்னார் கவியரசு.ஆனால் அவரே,கடவுள் மீண்டும் கல்லான கதையை,தனது முரண்பட்ட கற்பனை மூலம்,எம்.ஜி.ஆர் நடித்து வெளிவந்த என் அண்ணன் திரைப்படத்தில், 

கடவுள் ஏன் கல்லானார் 

மனம் கல்லாய்ப்போன மனிதர்களாலே

  எனும் மனக்குமுறலாய் வெளிப்படுத்தினார்.இவ்விரு பாடல்கள் மூலம் மனிதன் மனமுருக வேண்டிடின்,கல்லில் கடவுள் உதயமாவார் என்றும், மாறாக மண்ணில் மனிதம் மடிந்திடின்,கடவுள் எப்படி காட்சியளிப்பார், அவர் சாதாரண கல்லாகத்தானே இருக்க முடியும் என்றும்,சிந்திக்க வைக்கின்றன. 

   இதில் இரண்டாம் பாடல் பராசக்தி வசனத்துடன் நம்மை இணைக்கிறது என்று கூறுவதைக் காட்டிலும், கல்லைக் கடவுளாகக் காண்பதும்,கடவு ளைக் கல்லாக்குவதும், மனிதர்கள் கையில்தான் இருக்கிறது என்தே,  வலுவான உண்மையாகும் .தமிழ் சினிமாவின் இரண்டு தலையாய கதா நாயகர்கள் நடித்த இவ்விரண்டு படங்களின் பாடல் களையும், ஒரே கவிஞர் எழுத, டி.எம்.எஸ் எனும் ஒரே பாடகர் பாட,திரையிசைத்திலகம் கே.வி.மகா தேவன் என்ற ஒரே இசையமைப் பாளர்  இசையமைத்தார் என்பது, இப்பாடல்களின் தனிச் சிறப்பாகும். 

  கல்லும் கடவுளும் என்ற சஞ்சலக் கடலை கடந்து,கடவுள் வாழ்த்துக் குரள்களில் கடைசியான, 

பிறவிப் பெருங்கடல் நீந்துவர் நீந்தார் 

இறைவனடி சேரா தார் 

   எனும் எளிமையான,ஆனால் ஏற்றமான குறள் மூலம்,கடவுளைக் கடக் காது பிறவிப்பெருங்கடல் நீந்த இயலாது என்று வலியுறுத்திக் கூறினார் வள்ளுவர்.'கடவுளை நம்பினோர் கைவிடப்படார்' எனும் வழக்கு மொழிக் கேற்ப,ஆத்திகரோ நாத்திகரோ,இறைவனை நம்பியோ அல்லது நம்பிக் கையை முன்வைத்தோதான் வாழ்கையினைத் தொடருகின்றனர்.

  கடவுள்மீது நம்பிக்கை கொண்டோர் வழிபாடுகளை முன்னிறுத்தியே எந்த காரியத்தையும் தொடங்குகின்றனர். இந்த நம்பிக்கை அதிக பணம் மூலதனம் செய்து,இலாபம் ஈட்ட முனையும் திரைத்துறைக்கு,ஒரு கட்டாய சடங்காகிறது.வழிபாடு மட்டுமின்றி திரைப்பட தலைப்புகளிலும் பாடல்க ளிலும் கடவுளின் பலத்தை காணமுடிகிறது.கடவுளின் தாக்கம் தமிழ்த் திரைக்கு ஒரு அழுத்தமான முன்னோக்கிய பயணத்தை உறுதி செய்கி றது. 

   கடவுளைத் தலைப்பாகக் கொண்டு வெளிவந்த திரைப்படங்களில் கடவுளின் குழந்தை {1960} கடவுளைக் கண்டேன்{1963 }காசேதான் கடவு ளடா{1972}  கடவுள் மாமா {1974} கடவுள் அமைத்த மேடை {1979} கடவுளின் தீர்ப்பு {1981}கடவுளுக்கு ஓர் கடிதம்{1982}றை எண் 305-இல் கடவுள்{2008}, நான் கடவுள்{2009} ஓ மை கடவுளே {2020} போன்றவற்றை மிகவும் முக்கிய மானதாகக் குறிப்பிட்டுச் சொல்லவேண்டும்.இந்த ல்லா  படங்களுமே கருத்தாழத்திலும் கதைஉருவாக்கத்திலும்,ஒன்றுக்கொன்று முற்றிலும் மாறுபட்டிருந்தன என்பது,படைப்பாளிகளின் தனித் திறமையாகும்.

   தமிழ்திரைப்படப் பாடல்களில் பல்வேறு கவிஞர்களின் மாறுபட்ட கற்பனையும் சிந்தனையும்,கடவுளை நாம் பல்வேறு கோணங்களில் காண ஏதுவானது. அவற்றில் தனித்தன்மைவாய்ந்த பல தரமான பாடல் கள் உண்டு.உதாரணத்திற்கு சாந்தி நிலையம் திரைப்படத்தில் பி.சுசீலா குழுவினருடன் பாடிய, 

"கடவுள் ஒருநாள் உலகை காண தனியே வந்தாராம் 

கண்ணில் கண்ட மனிதரையெல்லாம் நலமா என்றாராம்" 

  எனும் இனிமையான பாடல்,நலம் காக்கும் கடவுளை நலம் விசாரிக்கும் மனித பரிமானதுடன் வெளிப்படுத்தியது."குழந்தையும் தெய்வமும் குணத்தால் ஒன்று"என்போம் இதைத்தான் கல்லும் கனியாகும் திரைப்படத்தில்  டி.எம்.எஸ் தனது அழுத்தமான ஆண்மைக்குரலில், 

"நான் கடவுளைக் கண்டேன் 

என்  குழந்தை வடிவிலே 

அவன் கருணையைக் கண்டேன் 

ன் மழலை மொழியிலே" 

  எனும் எழில்மிகு பாடலால் இனிக்கச் செய்தார்.இவற்றில் முதல் பாடலை கவியரசு எழுத,இரண்டாம் பாடல் வாலியின் கற்பனையில்  வரிகளாயின.  இரண்டு பாடல்களுக்கும் மெல்லிசை மன்னரே இசையமைத்திருந்தார்.

  காதலின் ஏமாற்றத்தையும் பிரிவாற்றாமையையும் உணருகின்ற ஒரு ஆண்மகன் தன் காதல் விரக்திக்குக் கடவுளைக் காரணம் காட்டுவதோடு நில்லாமல், கடவுளை யே பழிவாங்கத் துடிக்கும் விபரீதமான சிந்தனை யை வெளிப்படுத்திய பாடலே,எஸ்.எஸ்.ராஜேந்திரன் நடிப்பில் வெளி யான வானம்பாடி திரைப்படத்தில் கனமாக ஒலித்த, 

"கடவுள் மனிதனாக பிறக்கவேண்டும் 

அவன் காதலித்து வேதனையில் வாடவேண்டும் 

பிரிவென்னும் கடலலையில் மூழ்கவேண்டும் 

அவன் பெண் என்றால் என்னவென்று உணரவேண்டும்" 

என்று தொடங்கி,அத்து மீறிய வெறுப்புடன் கடவுளைச் சாடிய, 

"அவனை அழைத்து வந்து 

ஆசையில் மிதக்கவிட்டு 

டடா ஆடு என்று 

ஆடவைத்து பார்த்திடுவேன் 

படுவான் துடித்திடுவான் 

பட்டதே போதுமென்பான் 

பாவியவன் பெண்குலத்தை 

படைக்காமல் நிறுத்திவைப்பான்" 

  என்ற வரம்பு மீறி வலியுணர்த்திய பாடலாகும்.கவியரசின் அனுபவ பூர்வமான இவ்வரிகளில்,கே.வி.மகாதேவன் தனது தன்னிகரற்ற இசை யால்,கருத்துக்களின் கம்பீரத்தை இரட்டிப்பாக்கினார். 

  இதே காதல் ஏமாற்றத்தினை வஞ்சிக்கப்பட்ட காதலும் இல்லறமும், பெண்மையின் கோணத்தில் மனம் நொந்து மடை திறந்த வரிகளே, இருமலர்கள் திரைப்படத்தில் வாலியின் கைவண்ணத்தில் எம்.எஸ். விஸ்வநாதன் இசையில்,  

"கடவுள் தந்த இரு மலர்கள் 

கண்மலர்ந்த பொன்  மலர்கள் 

ஒன்று பாவை கூந்தலிலே 

ஒன்று பாதை ஓரத்திலே" 

   என்று பெண்மனத்தின் ஆழ்ந்த சோத்தினை,பி.சுசீலா மற்றும் எல்.ஆர். ஈஸ்வரி குரல்களில், நீங்காமல் நெஞ்சில் பதித்த பாடலாகும்.

  மனிதரில் கடவுளும் மிருகமும் உண்டு என்று கமல் ஆளவந்தான் திரைப் படத்தில் பாடிய பாடல்தான், 

"கடவுள் பாதி
மிருகம் பாதி
கலந்து செய்த கலவை நான்
வெளியே மிருகம்
உள்ளே கடவுள்
விளங்க முடியா கவிதை நான்
மிருகம் கொன்று
மிருகம் கொன்று
கடவுள் வளர்க்கப் பார்க்கின்றேன்
ஆனால்
கடவுள் கொன்று உணவாய்த் தின்று
மிருகம் மட்டும் வளர்கிறதே!
நந்தகுமாரா நந்தகுமாரா,
நாளை மிருகம் கொள்வாயா
மிருகம் தின்ற எச்சம் கொண்டு
மீண்டும் கடவுள் செய்வாயா?"

  என்ற மனப்போர் மூலம்,மனிதனை முழுமையாய் மிருகமாக்காது, வன்மை தவிர்த்து,அதே நேரத்தில் மிருகவதை புரிந்து,மென்மையாய் அன்பு கலந்து,முரண்பாட்டுச் சிந்தனை முடக்கி,மனிதனுக்கு மீண்டும் கடவுளை மீட்டெடுக்கும் பாடல்.  

  அதே கடவுளை,முதலாளியாக்கிப் பார்த்தார் எம்.ஜி.ஆர் தனது 

விவசாயி திரைப்படத்தில். 

கடவுளெனும் முதலாளி 

கண்டெடுத்த தொழிலாளி 

விவசாயி  விவசாயி 

   எனும் அப்பாடல் எம்.ஜி.ஆரின் பல சமூதாயச் சிந்தனை பாடல்கள்போல் அவரது ரசிகர்களிடையே மாபெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது.'ஆளவந் தான்' திரைப்படப் பாடலுக்கான கவிப்பேரரசின் வரிகளுக்கு ஷங்கர் இஷான்லாய் இசையமைக்க, 'விவசாயி'திரைப்படத்தின் A.மருதகாசியின் பாடலை டி.எம்.சௌந்தராஜன் பாட, கே.வி.மகாதேவன் வலுவான இசை  ழுத்தம் கூட்டியிருந்தார்.

  மனித வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நிகழ்வும் கடவுளின் பாதையில் கடந்து செல்லும் சம்பவங்களே என்பதை நம்பிக்கையோடு உணர்த்திய வரிகள் தான்,அவள் ஒரு தொடர்கதை திரைப்படத்தில் கண்ணதாசன் எழுதி எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையில் பாடு நிலா எஸ்.பி. பி பாடிய, 

"கடவுள் அமைத்து வாய்த்த மேடை 

கிடைக்கும் கல்யாண மாலை 

இன்னார்க்கு இன்னார் என்று 

எழுதி வைத்தானே தேவன் ன்று" 

  என்ற  மனித வாழ்வு முற்றிலும் கடவுளின்  கணக்கே  எனும் ஆழ்ந்த புரிதல் கொண்ட அற்புதமான பாடல். 

மொத்தத்தில் வள்ளுவரின் கடவுள் வாழ்த்துக் குறள்களில்,  

அக முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி 

பகவன் முதற்றே உலகு 

   எனும் முதல் குறள்,ஆதியாய் அந்தமாய் கடவுளே என்றென்றும் மனிதம் மேம்படும் முதற்பொருளாவான்,என்று அழுத்தம் திருத்தமாய் வெளிப் படுத்தியது போன்று,தமிழ்த் திரைப்படத் தலைப்புகளும் திரையிசை வரிகளும்,பல்வேறு கோணங்களில் கடவுளை சிசேற்று அரங்கேற் றியுள்ளன. 

                                     ===================================           

  

Thursday, May 6, 2021

Homage to a 'Face Breaking' Comedian.

   




   Second level comedians are many in Tamil cinema.Of these Pandu used to occupy a special space.He had been doing the rounds nearly for five decades,getting introduced to Tamil Cinema in the role of a student in Devar films' Manavan.Unlike his brother Idichapuli Selvaraj, who used to play notable character roles,Pandu did both comedy and character roles with a unique body language.In comedy roles his face would excel breaking its muscles into various proportions and his voice matching those lines drawn in different modes, almoast like the alphabets of facial language.His tone delivery would successfully fall in line with his face,spontaneously down loading crates of laughter.

  Recently I saw Sundar C's famous film Ullathai Allitha in You tube and went on laughing in a non stop spree,on seeing the comedy ruckus that Pandu and Senthil would display with a bomb filled bouquet meant for killing their employer Manivannan,on the instruction of their boss,again Manivannan.{in dual roles}Ultimately, the bombed bouquet will bounce on them, ending up on a farcical note.

   Pandu has acted in a number of films of which  besides Ullathai Allitha,Kadhal Kottai, Gokulathil Seethai,Murai Maapillai, Sundara Travels,Jodi,Lootty,Unnaithedi,James Pandu, Unnai Ninaithu,Ezhaiyin Sirippil and Ghilli need a special mention.Be it the role of a college Principal{as Hitler in Murai Maapilaai}or a cop{in several films}or an astrologer or doctor he played his role with an absorbing grasp of comedy sense or sobriety,needed for the context.He was always a highly acclaimed second level comedian like Madhan Bob who is known for his serial laughter loading the audience mood too,with serial enjoyment.

  The pandemic fatally knocking at the doors of known and unknown persons,has been making a deplorable havoc.When it comes to disease and death celebrities and creative artists are no exception.We have lost another endearing face of Tamil cinema in this list.Apart from being an actor Pandu was also a designer artist with his creative sparks penetrating into the creditable formation of the flag for the AIADMK and in doing this he would certainly have been closer to the heart of Tamil Cinema's all time mass hero and mass leader MGR.It would be a happy day,if the cruel Covid 19 stops its destructive vigour soon and draws its curtains once for all. May Pandu's soul rest in peace.  

Saturday, May 1, 2021

Trade Unionism in Tamil Cinema

                                                   



                                              "Inquilab Zindabad"

                                    {1st May 2021}

    According to A.Philip Randolph,the famous American trade union leader,trade unionism is the essence of social uplift.It needs a great sense of humanism to pave the path for social progress with a quest for equality,liberty and fraternity.Wherever there is social exploitation there is need for a trade union.The fruits of labour are possible only through the power of collective bargaining.Oppression and curtailment of rights are the worst curse of humanity.

  A safe and healthy working environment,fair pay and justifiable treatment of every worker,are the paramount principles,for which any trade union exists.Literature and cinema have thrown substantial light on this subject of labour unions.Tamil cinema not only has its several wings of trade unions but has also dealt with this subject in a few films,since its years of inception.

  One of the earliest Tamil films that focused on the rights of the working class was Irumbuthirai{1960}produced and directed by S.S.Vasan under the Gemini Studios' banner.This memorable film depicted Sivaji Ganesan in the role of a trade union leader fighting for the legitimate rights of the workers of a spinning mill.S.V.Rengarao played the role of the mill owner with a shady past and with a lupine mindset to divide and suppress the rights and claims of the working class.A poignant black and white film,Irumbuthirai signalled the dawn of light for the betrayed sections of society raising their banner of revolt against the blood sucking poles of wealth,so as to attain their legitimate objectives of revolt.

  It was the mass star MGR who dedicated his entire role plays for the progress of the working class and the down trodden.Once he became an acknowledged independent hero,he began to invest his heart and soul for donning only the good samaritan roles, that secured him the most popular place both in cinema and politics.Almost in all his films,there was a revolutionary song with a clear cut message to the exploting lobby to correct its foul means,lest it should be suitably dealt with.

  Moreover,in a majority of his films MGR led a crusade against the oppression of the poor sections of society. He was a fisherman leader in Padahotti,a rebelling rickshaw puller in Rickshakaran,a labourer in Thozhilaali and the forceful voice of labour in films like Uzhaikkum Karangal,Oorukku Uzhaippavan,Thanippiravi,Vivasaayee  Chandrodhayam,Urimaikural and Meenava Nanban.One could not say that there was an organized trade union movement in all the films listed above.But MGR took up specific roles meant for raising all rightful issues concerning the working class.One of the prominent themes of an MGR film was the fair distribution of wealth between the rich and poor and he reflected this ideology even when he donned the role of a rich estate owner in films like Idhyakani.

  But the classic Tamil film about trade unionism was Thulabaram a remake of the Malayalam film with the same title.It was a heart rending narration by the famous Malayalam film maker A.Vincent and the indisputably realistic portrayal of roles by A.V.M.Rajan and Sharadha.The film factually presented the intricacies of trade unionism with its inherent elements of brutality and betrayal,propagated by the agents of capitalism.Righteousness and the legitimate claims of labour rights,could hardly sustain against the force of money and muscle power,easily available for the industrial management lobby.Murder of a hard core trade unionist and its aftermath of taboo and poverty stories that engulf the routine of the trade unionist's wife and children of the trade unionist,were portrayed with stark blows of realism,in that most memorable award winning black and white film. 

  There was yet another beautiful film released in the mid Seventies starring Sivaji Ganesan and Gemini Ganesan as soul mates and prototypes of exemplary friendship. The film bearing a suggestive title 'Unakkaaga Naan'was the Tamil remake of Namak Haraam a Hindi block buster film,with Amitab and Rajesh Kanna playing as bosom  friends.Interestingly,one of the two friends is the son of a rich mill owner and the other is a poor guy.The latter who joins the mill with the objective of crushing the trade uniion movement in order to help his friend and his millionnaire father,slowly understands the agonising plight of the workers and decides to help the workers instead of his friend.Change of ideologies based on one's personal experience changes the goals and behaviour of individuals.This is what we saw in the role play of Gemini Ganesan in Unakkaga Naan.

   Following this turn of events,the mill owner plans to kill his son's friend without the knowledge of his son.Later when the son {Sivaji Ganesan}comes to know the truth that his friend was killed by a murderous game hatched by his father,he owns the cause of his friend's murder and courts imprisonment much to the dismay and agony of the crooked mill owner,played by Major Sundarajan with vulpine vigour.The film was both a precious tale of friendship and a fine narration of the immovable thorns in the lives of the working class.

  Gemini Ganesan did another role as the powerful voice of the downtrodden in the film Ezhai Pangalan.While Rajinikanth did an action drama bearing the title Thudikkum Karangal in which he focussed on the rights of the estate workers, Kamalahasan did a similar role in the film Naanum Oru Thozhilaali fighting for the welfare of the workers of a factory that originally belonged to his father but was usurped by a villain who also manipulated the accidental death of the hero's father. 

    Incidentally,both the films were directed by C.V.Sridhar and in both the films Jaishankar played the villain.P.Vasu's films like Mannan and Uzhaippali starring Rajinikanth and Coolie that cast Sarathkumar in lead role,depicted stories firming up the rights of tha labour unions.The other movie with the theme of trade unionism was Enna Mudhalaali Sowkyama,in which a woman{K.R.Vijaya} spearheaded a steadfast battle against the greedy and manipulative powers of wealth.

  Though there are many more movies with trade union tints in their story line,Tamil cinema's ever historic films celebrating trade unionism were Irumbuthirai, Thulabaram and Unakkaaga Naan.Of the three,Thulabaram will be ever cherished in audience memory for its ground to earth base of theme,narration charactersation and agonising portrayal of the tragic events concerning the truest voice of trade unionism. Right to work and the right to the benefits of one's work are the kernal principles of Trade Unionism.Long live the Trade Union movement.Inquilab Zindabad!

                                        =============0==============

  

     

  

 

Friday, April 30, 2021

Homage to K.V.Anand,the Kinetic film maker

   

                          {30th April 2021}

   An action film solely depends upon its movement of events.One needs a special efficacy to trigger the movement of events and sustain the movement impressively throughout the course of film narrarion. The now departed K.V.Anand proved to be one of the best action movie makers by speedily moving the cinematic events with his extraordinary power of photograpghy and cinematography that finally landed him into the fancy land of film making with  action and events throbbing, throughout their presentation,on the silver screen.

   K.V.Anand's association with cinematographers of felicity like P.C.Sriram,and film makers like Mani Rathnam and Shankar made him reach greater heights in Tamil Cinema on account of his infallible focus and photographic vision.Incidentally,it is also said that he was greatly interested in trekking in the Himalayas during the early years of his blossoming youth.It is no wonder that such a dedicated photographic visionary won the national award for Best Cinematography in his debut Malayalam film Thenmavin Kombath directed by Priyadharshan.Then came critical reviews for his Tamil film Kaadhal Dhesam.Before this,he had been the most valued assistant of P.C.Sriram for films like Gopura Vaasalile, Amaran, Meera,Devar Mahan and Thiruda Thiruda. He had also worked with Shankar for the most celebrated films Mudhalvan and Sivaji.

  K.V.Anand's emergence as a fascinating film director in the film Kana Kandein,put him on the higher pedestal on account of his clean and beautiful delivery of story telling,character evolution and over all presentation of the course of events.The film starring Srikanth,Gopika and Prithvi Raj was really worthy of a truly entertaining stuff and K.V.Anand proved his level of energy in creativity without exaggerating his narration in any way.Especially,the role of Prithvi Raj as a wolfish usurer enabled him to find a firm footing in Tamil Cinema also,besides his astounding growth the Malayalam film industry.

  Following this success story,Anand's keenness on kinetic energy took him to the zenith of victory through the Suriya starring mega hit film Ayyan.Within a short spell of time Anand was identified as a racy action movie maker,through his other most popular films like Ko, Maatraan,Anegan,Kavan and the most recent Kaappaan.He seems to have enjoyed a higher level of compatibility with the hero stuff of Suriya and the magnificent musical richness of Harris Jayaraj.

  From a Photo Journalist to a reputed film maker,K.V.Anand's growth was really amazing.His quest for qualitative cinematograpghy would have certainly enhanced the visual grandeur of most of his films.None of his films was found to be sagging in energy or lacking in speed of narration. One could easily fall into the enchanting trap of the action supremacy and scenic ecstasy of almost all his films.From Kana Kandein to Kaappaan,it was a fast journey for this astute film maker and perhaps his focus on speed has taken him so speedily away from us,to the land of bliss.May his soul rest in peace.   

                                                  ===========0============ 


Saturday, April 17, 2021

The immortal voice of a Reformist Comedian.

  



  The voice of a comedian is valued by his verbal wield to catch the imagination of the audience through sense and nonsense,because humour is generated by both.Charlie Chaplin entertained the world audience,by his nonsense spot situations,that made him deliberately vulnerable to the self created awkward moment ,hailing from his masterly sense of humour.

  But sense plays a more powerful role in creating instant and incessant laughter through witticisms and winning word power.If those witticisms and word power are bound to the destination of social reform,they make a comedian and his comic deliveries immortal. Forgetting the other comedians of Tamil Cinema for a while,if one thinks of Vivek,it was really a mighty stuff of humour that he passed on to the audience because his role play was a combination of sense and nonsense.

  One could see a galaxy of comedians coming into a single fold in his performance and that was the essence of Vivek who is sadly no more today.Intoroduced by veteran film maker K.Balachander in Manadhil Urudhi Vendum,Vivek reflected the title meaning of his first film,throughout his life time.

  There was an element of Kalaivanar N.S.Krishnan in his comedy,blended with social concern and an innate cry for social reform.This salinet feature was indelibly visible in his role play in several films like Tirunelveli, Kadhal Sadugudu and more prominently in Saamy.His casual verbal comedy throw was vitally felt in numerous films like Vaali, Minnale,Kushi,Run,Dhool,Middle Class Madhavan,Dum Dum Dum{in which his role had a little negative shade}Sandhitha Velai,Manadhai Thiruduvitai,Thenkasi Pattanam Parthiban Kanavu,Whistle, Looty, Singam,Singam 2, Anniyan, Perazhagan,Harischandra,Pennin Manadhai Thottu and Sivaji.

  Vivek's films with Dhanush,like Uthama Puthiran and Velaiyillaa Pattadhari gave a robust feel of humour rising from a sober base.The main hero that Vivek missed to join,has been Kamal.When he got the chance to do a role in Indian 2,God has plucked his life all of a sudden.

  Vivek was a recipient of many awards both for his performance and contribution to Tamil Cinema.One can now recall his best comedy scenes from quite a number of films.But what the Tamil soil will be missing is his voice of hope,the one that was firmly planting ideas like the trees he went on planting and the positive energy that he continued to transmit to one and all,despite the tragedy that struck him with the loss of his son.

  One of the sparkling witty dialogues he uttered in Puthu Puth Arthangal was" if you die today,tomorrow people will sprinkle milk on your ashes and bones"As per Hindu custom the dialogue was an instance of truism too. 

  Those who make others happy have their Covid 19 like sorrowful moments deliberately hidden under a mask.Vivek who took the Covid vaccine on Thursday, advised all to get vaccinated.He would not have thought that he would not be there to carry on his social missions including that of letting everyone hear his voice for a concerted battle against the pandemic,armed with masks and vaccines.It is a big loss and a sudden loss.It will take years for Tamil Cinema and for those who adored him as one of the best comedians,to come out of this emotional lockdown.

Note:-1)This blog already carries another article entitled "Two Handsome Comedians of Tamil Cinema" describing Vivek and Santhanam as men of hero stuff.

2)As the time in the blog writer's system is related to the US time zone this article  shows the previous date.

  

Wednesday, April 14, 2021

Why is Mohanlal special for Malayalam Cinema.


  


   From the days of Prem Nazir and Madhu,Malayalam cinema has grown to Himalayan heights, due to various factors such as its unique creative parameters,theme and content of story line, narrative thrust and the extraordinary acting calibre of a long line of actors of whom the heroes of Mollywood could be said to have enhanced the beauty of the language by their verbal wield.

  The Malayalam language with its varied dialects and slangs especially those of  the Chalakkudi/ Thrissur brand and that of North Malabar brand,has periodically got into the tongues of the heroes,for a fair and foul play.Of all the heroes,Mohanlal is a monumental substance of Malayalam cinema,purely on account the power of his tongue,over his mother tongue.

  Mohanlal may not have the stoutly built physique of Mammootty,to don the role of a dare devil,dynamic police officer.{He has of course beautifully essayed cop roles many times}He may not have that much of the comedy flair of Jeyaram or Dilip.But he is the most fascinating hero in a splendid way,to play any role with consummate ease and felicity.Getting introduced into the Malayalam big screen by Fazil,as a greedy thug in Manjil Vrinja Pookal, he has ever been the breeze and storm of the soil of Kerala,in celluloid mode.

  Give him pages and pages of dialogues;he will forcefully and exuberantly deliver it as he did in the film Praja or put him in a wheel chair,as it was done in Pranayam.He would breathe through his mother tongue with agony and ecsatasy. When it comes to comedy,he will create a ruckus with his mother tongue as he beautifully meddled with both the language and his co artistes like Sreenivasan and Mukesh in several films. The robust run of his vocal cords through the pathways of the language,has certainly been an amazing audio visual treat,in films like Ayal Kadha Ezhuthukayanu.

   Mohanlal is not only capable of rendering melodious songs like "Attumanal Payayil" in 'Run Baby Run' but also has a mesmerising rhythm in his tongue to be tuned to any scene of action. The beauty is,he could do it like a honeyed piece of banana or a sushi stuff,falling like a delicacy into the mouths of the respective taste lobby.All heroes deliver their roles.So does Mohanlal. But the difference is more in the dance of his tongue,than in his physical promotion.His tongue could wriggle like a snake or firm up like a rock.It may not vibrate to the level of an Amitab or a Rajinikanth.But it could travel straight on a track,like an armed soldier or roll in a zig zag way,like a drunkard  or a wavering nomad,but always excel in its articulation,in a special way that no other hero could do.

   In a stardom bound world of Indian cinema,film makers like Bhadran,Shaji Kailas and Joshy made Mohankal a mass hero,by extracting his muscle and mind power through quite a number of films.Films like Spatigam,Olympian Anthony Adam, Aaraam Thamburan, Naattu Raajavu, Thandavam, Narasimham,Baba Kalyani, Praja,Twenty Twenty,Christian Brothers etc would belong to this category.Almost all these films projected the heroic substance more than the hero's stuff. 

   Whereas directors like I.V.Sasi, Fazil,Priyadarshan,Sibi Malayil,Renjith,Siddique,B.Unni Krishnan,Bharadhan,Jeethu Joseph and a few others extracted the brilliance of  Mohanlal's vocal cords to spread its feathers marking a fabulous touch for every feather,with a different feel. Through films like Devasuram,Life is Beautiful,Madambi, Midhunam,Balettan, Chithram, Kilukkam,Kilichundan Mambazham, Oppam,Summer in Bethelehem,Rasathandhiram, Thenmavin Kombath,Chadhurangam,Drishyam and the latest ones like Big Brother, Lucifer and Drishyam 2,Mohan Lal has meatily consolidated the charm and grace of his vocal cords,to reach our ears as the base for a galaxy of emotions,without giving room for a straight entry,but through numerous corridors of sound tracks and rest in our memory,as multiple voices hailing from a single source.

  Mohanlal is special for Malayalam cinema,because his voice is special for the Malayalam language.It is a voice claiming proximity to our soul,by calibrating emotional charcteristics of contextual human behaviour,related to love and animosity, concern and indifference,humour and pathos,anger and poise,nonsense and sense, arrogance and modesty,courtesy and contempt,decency and thuggery,teasing and easing and many more.

   Even as he physically reaches the person he wants to,Mohanlal's voice will precede his reach,as it did,longing for his mother's lap in Madambi or falling into the arms of his wife in Life is Beautiful.His voice can peep and penetrate,melt and mould,hurt and heal,surpass and surrender, mesmerise and manipulate,insinuate and adore and above all stoop to conquer.More than the actor in Mohanlal,it is his voice which is a tactful manipulator,quietly transforming his every performance into a unique asset,not only for him,but also for Malayalam Cinema.Quoting the words of Christopher Marlowe's Dr.Faustus differently,

                  Was this the voice

            That launched a thousand trips

    And churned the topping tastes of all?

                   Sweet Mohanlal ,

       Make Malayalam films immortal 

          With your tongue in its bliss!.

{Note:- And here are the original words of Dr.Faustus}.

             "Was this the face

        That launched a thousand ships

      And burned the topless towers of Illium

              Sweet Helen,

     Make me immortal with a Kiss"

  *Wishing Mohanlal and all members of Malayalam cinema a Happy Vishu*.

P.Chandrasekaran.

                               ==============00=================

                              

Sunday, April 11, 2021

"உள்ளத் தனையது உயர்வு".

வெள்ளத் தனைய மலர்நீட்டம் மாந்தர்தம்

உள்ளத் தனையது உயர்வு.

  என்கிறார் வள்ளுவர்.உள்ளத்தின் உயர்வே வாழ்வின் உயர்வு,என்பதே இக்குறளின் உட்கருத்தாகும்."உள்ளத்தின் உள்ளூறும் கள்ளோடு  கவியாக்கி உயரத்தில் ஏற்று மனமே"என்கிறது மற்றொரு கவிதை.

   இலக்கியம் போற்றும் வாழ்க்கை நெறிகள்,வாழ்வின் உன்னத நிலை களுக்கு வழிகாட்டுகின்றன.எனவே உடல் நலம் பேணுதல் மட்டுமே வாழ்வின் இலக்கல்ல.ஒளியேற்றும் சிந்தனைகளால் உள்ளத்தை அருள்பெற்ற ஆலயமாய் உயரச் செய்தலே வாழ்தலின் வழிகாட்டுச் சின்னமாம்.இதையொட்டியே,

"நலம்தானா? நலம்தானா? 

உடலும் உள்ளமும் நலம்தானா?"  

   எனும் பாடல்,கே.வி மகாதேவனின் கர்நாடக இசை மழையில் பி.சுசீலா வின்  தெவிட்டாக்குரலில் 'தில்லானா மோகனாம்பாள்' படத்தில் இடம் பெற்றிருக்கவேண்டும்.

   கபடும் சூதும் அறியா உள்ளம் இறைவனின் இருப்பிடம்.'படிக்காத மேதை' திரைப்படத்தில் படிப்பறியா ரெங்கன் எனும் கதாப்பாத்திரத் திற்கு உயிரூட்டி, நடிகர் திலகம்,டி.எம்.எஸ் குரலுக்கு வாயசைத்த,

"உள்ளதை சொல்வேன் நல்லதை செய்வேன் 

வேறொன்றும் கிடையாது 

உள்ளத்தில் இருப்பதை வார்த்தையில் மறைக்கும்

 கபடம் தெரியாது" 

  எனும் மிக இயல்பான பாடல்,கபடற்ற நெஞ்சமே கடவுளின் களிப்பிடம் என்பதை உணர்த்தியது .இத்திரைப்படத்திற்கும் திரையிசைத்திலகம் கே. வி.மகாதேவனே இசையமைத்திருந்தார்.  

    'உள்ளம்''மனம்''நெஞ்சம்'என்ற சொற்கள் அனைத்துமே புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்டவையே. ஆனால் இந்த புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒன்றை ஐம்புலன்களுக்கு உட்படுத்தும் வகையில்,  திரைப்படத் தலைப்புகளும் கவிதை வரிகளும் கற்பனையின் வரம்பினைக் கடந்து வியாபித்திருக் கின்றன.'உயர்ந்த உள்ளம்''இருவர் உள்ளம்'நெறஞ்ச மனசு''உள்ளதை அள்ளித்தா''உள்ளம் கொள்ளை போகுதே'போன்ற எண்ணற்ற திரைப்பட தலைப்புகளைக் காண்கையில்,உள்ளம் ஏதோ விழிகளுக்குப் புலப்படும் பொருளாக எண்ணத்தோன்றுகிறது. 

   தலைப்புகள் போதாதென்று, 

"நெஞ்சத்தை அள்ளிக் கொஞ்சம் தா தா தா" {காதலிக்க நேரமில்லை}என்றும்,

"உன்னிடத்தில் என்னை கொடுத்தேன் 

 உன்னை உள்ளமெங்கும் அள்ளித் தெளித்தேன்"

 {அவளுக்கென்று ஓர் மனம் }என்றும்,பாடல் வரிகளாகக் கேட்கையில், உள்ளம் ஏதோ அள்ளித்தெளிக்கும் பொருளாகவோ,அல்லது அள்ளித் தரும் அன்பை அரவணைக்கும் அணையாகவோ,கவிஞர்கள் கற்பனை செய்து பார்ப்பது புரிகிறது.

   மேற்கண்ட இரண்டு திரைப்படங்களும் ஸ்ரீதரின் இயக்கத்தில் உருவான வை என்பதும்,இவற்றில்'காதலிக்க நேரமில்லை'க்கு விஸ்வநாதன் இராமூர்த்தி இணைந்தும்'அவளுக்கென்று ஓர் மனம்' திரைப்படத்திற்கு எம். எஸ். விஸ்வநாதன் தனித்தும் இசையமைத்திருந்தனர் என்பதை அனைவரும் அறிந்திருக்கக்கூடும். 

   உள்ளத்தை உணர்வுகளின் உறைவிடமாக்கி,விழிகளை அவ்வுறைவிடத் தின் கதவுகளாக்கி,புலன்களுக்கும், ,புலன்களுக்கு புலப்படா உள்ளத் திற்கும்,பாலமைப்பதே கற்பனைக் களஞ்சியத்தின் முதலீடாகும். இப்படிப்பட்ட நிலையினை வெளிப்படுத்தும் பாடலே ஜெய்ஷங்கர் கதாநாயகனாக நடித்து வெளியான 'இரவும் பகலும்' திரைப்படத்தில்  டி.ஆர்.பாப்பாவின் இசையில் டி.எம்.எஸ் குரலில் ஒலித்த 

"உள்ளத்தின் கதவுகள் கண்களடா 

இங்கே உறவுக்கு காரணம் பெண்களடா 

உள்ளதை ஒருதிக்குக் கொடுத்துவிடு 

அந்த ஒருத்தியை உயிராய் மதித்துவிடு"   

   எனும் உளம் நிறையும் பாடலாகும். தானுண்டு தன் வேலையுண்டு எனும் உள்ளம் கொண்டோர்க்கு உறக்கத்திற்கு பஞ்சமில்லை.ஆனால் நீதிக்கும் நேர்மைக்கும், நியாத்திற்கும் போராடும் நல்ல உள்ளம் பெற்றோர்க்கு, உறக்கமே இல்லை என்கிறது'கர்ணன்' திரைப்படத்தில் சீர்காழி கோவிந்த ராஜனின் கோபுரக்குரலில் கோலோச்சிய, 

"உள்ளத்தில் நல்ல உள்ளம் 

உறங்காதென்பது 

வல்லவன் வகுத்ததடா,கர்ணா, 

வருவதை எதிர்கொள்ளதடா" 

எனும் காவியப்பொக்கிஷமாக அமைந்த பாடலாகும். 

   உள்ளம் ஒருவேளை உறங்கு மெனில்,அதில் உண்மையும் உறங்கக்கூடும் என்பதைத் தான்,'பார்த்தால் பசிதீரும்' திரைப்படத்தில் நாம் கேட்டு பரவச முற்ற, 

"உள்ளம் என்பது ஆமை 

அதில் உண்மை என்பது ஊமை 

சொல்லில் வருவது பாதி 

நெஞ்சில்  தூங்கி கிடப்பது மீதி" 

   எனும்,விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இசையில்,டி எம் சௌந்தராஜன் பாடிய அமுத கானம் உணர்த்தியது. இங்கே எடுத்துரைக்கப்பட்ட பாடல்களில் "உள்ளத்தின் கதவுகள் கண்களடா"பாடலை மட்டும் ஆலங்குடி சோமு எழுத,இதர பாடல் கள் அனைத்துமே கவியரசு கண்ணதாசனின் கற்பனை ஊற்றின் புறப்பாடாகும்.  

 முடிவாக,வள்ளுவரின் 

உள்ளுவ தெல்லாம் உயர்வுள்ளல் மற்றது

தள்ளினும் தள்ளாமை நீர்த்து.

  எனும் குறளில்  கண்டதுபோல்"எண்ணுவதெல்லாம் உயர்வைப்பற்றியே எண்ண வேண்டும், அவ்வுயர்வு கைகூடா விட்டாலும் அவ்வாறு எண்ணு வதை விடக்கூடாது"என்பதே வாழ்வின் நியதியாகும்.'விஜயபுரிவீரன்' திரைப்படத்தில் டி.ஆர்.பாப்பாவின் இசையில் A.M.ராஜா பாடிய, 

"உள்ளத்திலே உரம் வேணும்டா 

உண்மையிலே திறன் காணுமடா 

ஒற்றுமையால் வெற்றி ஓங்குமடா 

வல்லவன்போலே பேசக்கூடாது 

வானரம்போல சீறக்கூடாது

வாழத்தெரியாமலே கோழைத்தனமாகவே 

வாலிபத்தை விட்டுவிடக்கூடாது   .

மானம் ஒன்றே பிரதானம் என்றே 

மறந்துவிடாதே வாழ்வினிலே"

 எனும் தஞ்சை ராமையாதாஸ் பாடல்,இந்த உண்மை நிலையினை செழுமையாய் உள்ளத்தில் புகுத்துகிறது. 

ப.சந்திரசேகரன்

                              ==================================