மணக்கும் மதுரை.

   தமிழ்திரையில் பல பாடல்களும் திரைப் பட தலைப்புகளும்  ஊர்களைக் குறிப் பிட்டு ஊர்க்கூடிதேரிழுத்துக் கொண்டிருக் கின்றன.'மணப்பந்தல்' திரைப்படத்தில் P.B.ஸ்ரீனிவாஸ் பாடிய"எந்த ஊர் என்ப வனே"எனும் பாடலில்,கற்பனை ஊர்கள் பலவற்றின் பெயர்கள் இடம்பெற்றிருக் கும்.

  "மணப்பாற மாடுகட்டி" எனும் 'மக்களை பெற்ற மகராசி' படத்தில் டி.எம்.எஸ் பாடிய பாடலில், தமிழ் நாட்டின் பல ஊர் பெயர் கள் வந்துபோகும்.ஆனால், தமிழ்திரைப் படப் பாடல்களிலும் தலைப்புகளிலும் பலமுறை தோன்றிடும் ஊரின் பெயர், நான் மாடக்கூடலெனும் தூங்கா நகரம் என்ற, மதுரை மாநகரமே! 

   'மதுர','மதுரை வீரன்' 'மதுரையை மீட்ட சுந்தரபாண்டியன்''மதுரை வீரன் எங்க சாமி' போன்ற திரைப்பட தலைப்புக்கள் மட்டுமின்றி, மதுரையைச் சுற்றி வரும் பல்வேறு பாடல்களும் உண்டு.

  முதலில் கே.பாலச்சந்தரின்' பூவா தலையா' திரைப்படத்தில் வாலி வரி யெடுத்து டி.எம்.எஸ் பாடிய,

"மதுரையில் பறந்த மீன்கொடியை 

உன் கண்களில் கண்டேனே" 

  எனும் பாடலை குறிப்பிட்டாகவேண்டும். நளினமும் ரசனையும் உள்ளடக்கிய இப்பாடல், நம்மை பாண்டிய சாம்ராஜ்ய காலத்திற்கே கொண்டு சென்றது. அதற்குப்பின்னர் 'திருமலை தென் குமரி' திரைப்படத்தில் சீர்காழி கோவிந்தராஜன் பாடிய, 

"மதுரை அரசாளும் மீனாட்சி 

காஞ்சியிலே நீ காமாட்சி" 

  எனும் பாடல், மதுரையை மனமுருகி, சொக்கநாதர் மனையாளின் இறைமை யுடன் கட்டிப்போட்டது. உளுந்தூர்பேட்டை ஷண்முகம் எழுதிய இப்பாடலுக்கு, குன்னக்குடி வைத்தியநாதன் குணம் குளிர இசையமைத்திருந்தார்.  

   மதுரையில் பறந்த மீன்கொடியுடன் காதலியின் விழிகளை ஒப்பிட்டதுபோல, காதலியின் நேசத்தை மரிக்கொழுந்தின் வாசத்துடன் உருவக்கப்படுத்திய பாடலே 'எங்க ஊரு பாட்டுக்காரன்'படத்தில் இளையராஜாவின் இசையில் மனோவும் சித்ராவும் பாடிய, கங்கை அமரின் வரிக ளான, 

"மதுரை மரிக்கொழுந்து வாசம் 

என் ராசாத்தி உன்னுடைய நேசம்" 

    என்ற நெஞ்சமெல்லாம் காதலை மனக்கச்செய்த பாடல்.அதே மதுரையை தன்னுடன் இணைத்து,தன் பெருமை போற்றிய பாடலே,'திருவிளையாடல் ஆரம்பம்' திரைப்படத்தில் D.இம்மானின் இசையில் கார்த்திக்,கல்பனா ராகவேந்தர் ஒன்றிணைந்து பாடிய, 

"மதுர ஜில்லா மச்சான் தாண்டி 

என் ஜாதகத்தில் குரு உச்சந்தாண்டி"

எனும் கவிஞர் விவேக் புனைந்த பாடல். 

. இதே பெருமையை இன்னும் சற்று குரலுயர்திப்படிய பாடலே 'மதுர' திரைப் படத்தில் ஷங்கர் மகாதேவன் அமர்க்கள மாய்ப் பாடிய, 

"மச்சான் பெரு மதுர 

நீ நின்னு பாரு எதிர

நான் ரெக்கை கட்டி பறந்து வரும் 

ரெண்டு காலு குதிர"

எனும் கபிலனின் பாடல்.

  மதுரையும் வைகையும்,நீரும் நிலமென கலந்து இனித்த பாடலே, 'தர்மத்தின் தலைவன்' திரைப்படத்தில் வாலி தமிழ்ச் சொற்களை தேனில் நனைத்து எழுதி நம்மை சுவைக்கச்செய்த ,

''தென்மதுரை வைகை நதி 

தினம் பாடும் தமிழ் பாட்டு 

தேய்கின்றது பொன் மாலைநிலா 

தேயாதது நம் ஆசை நிலா

இது வானம் போலெ வாழும் பாசம்"

   என்று அண்ணன் தம்பி பாசத்தை,மது ரையும் வைகையுமென பிரிக்க முடியா பரவசத்தில் பிணைக்கச்செய்தது.இளை யராஜாவின் இசைக்கடலில்,எஸ்.பி.பால சுப்ரமணியம் மலேசியா வாசுதேவன்    மற்றும் P.சுசீலாவின் குரல்கள், குதூகல மாய்க் குளித்தெழுந்தன.

   ஆனால் இதே மதுரையை தள்ளி வைத்து,தன் காதலி பெருமையில் நளின மாய் துள்ளிய பாடலே,'அழகிய  தமிழ் மகன்'திரைப்படத்தில் ஏ.ஆர்.ரஹ்மானின் ரம்யமான இசையில்,பா.விஜய்யின் வரிகளை,பென்னி டயால்,அர்ச்சித், தர்ஷனா,சைந்தவி,ஆகிய நால்வரும் கூடிக்குழைந்து,களித்து பாடிய,

"மதுரைக்கு போகாதடி 

அங்க மல்லிப்பூ கண்ண வைக்கும்" 

என்று தொடங்கி வேறு சில ஊர்களையும் சொல்லி, 

"அசருது அசருது ஊர் மொத்தமா 

அது என்ன அது என்ன உன் குத்தமா"      

   என்று மகிழ்ச்சியில் மனம் நிறையச் செய்தது.

. சங்கத்தமிழுக்கு சங்கென முழங்கி,முச்சங்கம் கண்ட மதுரை மண்ணை, தமிழ்த்திரை பாடல்கள் மூலம் தாராள மாய் கவுரவித்து,தமிழோடு விளையாடி,தன்னிகரில்லா தென்தமிழ் நாட்டின் பெருநகரத்தை பெருமை கொள் ளச்செய்துள்ளது என்பது,தமிழ்திரை யினை தலை நிமிரச்செய்யும் விடய மாகும்.

        ===============0===============

     

Metaphor, Symbolism, and Mari Selvaraj.

     Modern Tamil cinema is reputed for its unequivocal focus on the lower strata of society, the down- trodden sections struggling each day, for their identity and recognition, in terms of what they deserve,and what they are eligible for, and capable of. Films like Jai Bhim directed by T.J. Gnanavel, neatly portrayed the social and police atrocities committed against the tribals, purely in the name of caste prejudices. Film makers like Vetrimaran and Pa. Ranjith passionately incorporated the aspirations of the neglected lot, depicting their political dreams and their aesthetic involvement in various forms of art. 

  Street paintings with conflicting forces of political identities as witnessed in 'Madras' made by Ranjith, and the gangster landscape with cold-blooded rivalry, betrayal and vendetta created by Vetrimaran, are of special significance of the ever-growing creative grandeur of Tamil cinema. In this group will rightly fit in, the cinematic ventures of Mari Selvaraj, whose five films Pariyerum Perumal, Karnan,Maamannn,Vaazhai and Bison Kaalamadan, took us all to a fresh experience not only by watching, but also by becoming a part and parcel of the grievously toiling sections of humanity, with their hidden talents and skills not only not duly recognized,77but also suppressed by caste animosities.

  What differentiates Mari Selvaraj from other film makers is his consistent use of symbols like horse, pig, dog, banana and bison. In Pariyerum Perumal, Kadhir was shown as a guy denied a  chance to mount the horse as a prince or a king, because of humiliating casteism. Each experience of the hero was torn between the might of a galloping horse and the modesty of a suppressed underdog. It was a volatile role that  G.Marimuthu played in pacifying the fury of Kadhir and in raging against him, as the father of the girl {Jothi played by Anandhi} with whom Kadhir was associated in close friendship.

  Kadhir named as Pariyan aka Pariyerum Perumal, had the unyielding ambition of becoming a lawyer like Dr.B.R.Ambedkar, in order to protect the survival rights of the oppressed sections.He had to face several hurdles indirectly from Jothi's father and directly from his fellow student Sankara lingam played by Lijeesh who also loved Jothi .The film concludes with a note of dejection, over the impossibility of a changed mindset among the intermediary and upper caste people. This debut film of Mari Selvaraj produced by Ranjith, won several awards including the international film festival award, for the best Tamil film.

  'Karnan' the second film of Mari Selvaraj starring Dhanush and Rejisha Vijayan, poignantly presented the endless struggles carried on by the oppressed people to realize their birthrights, job rights and the local facilities that they are in dire need of. The suppression of the underdogs by the brutal police force goaded by communal agenda, triggers further fury, leading to the undesirable event of the protagonist killing the communally egocentric S.P Kannabiran {fiercely played by Natty Subramaniam}. It was Santhosh Narayanan who composed music for both 'Pariyerum Perumal' and 'Karnan' and the song 'Kanda Vara Sollunga' in Karnan reached the ears, with an aggressive thrust of resistance and revolt.

  The film became a mega hit at the box office recording the highest opening in the career of Dhanush.The names of characters like Karnan {Dhanush} Draupathi {Rejisha}Duriyodhanan {G.M.Kumar} and Abhimanyu {Shanmuga rajan }became the Gaurava symbols of the epic Mahabharatha. The endless tussle between the caste-oriented people of Melur and the suppressed tribals of Podiyangulam their homeland, symbolized the conflict between the Pandavaas and Gauravas. Karnan is one of the best films of Dhanush.

    Pigs and dogs were the symbols of Mamannan, the third film of Mari Selvaraj with Udhayanadhi, Fahadh Faasil ,Vadivelu and Keerthi Suresh playing the key roles. The virulence and gruesome communal grudge crudely practiced by Faasil with his dogs as stooges, enlarges the scope of casteism to new detestable heights, and this nasty frame of mind is stiffly opposed by the so-called underdog, pictured symbolically in pig form. The best part of this metaphorical presentation is the chair becoming the unique symbol of communal supremacy.This 'supremacy illusion' is legitimately defeated by a right sense of anger and self-dignity, exhibited by the protagonist {Udhayanithi} by asking his father to occupy the chair. 

  Through carefully contrived scenic sequences the film establishes the hope of the depressed lot gaining its due place of self-respect in society. Frame to frame, Mamannan powerfully captured the imagination of the audience, with symbolic narration surpassing straight narration, which is the usual form of linking the main theme, with the relevant course of events, wherein characters relate their roles to the theme, through their active participation in the events.With A.R. Rehman's.music and a gripping song rendered by Vadivelu, Mamannan became a mighty symbol of the oppressed lot, reigning supreme as king of kings.

  Vaazhai the tender plant whose every part is of adorable utility, becomes a symbol of exploitation both in its tree form and in the form of those who are related to its growth and sale. A banana tree with its stem, green banana, yellow banana, its flower and its leaves, support a vast section of the agricultural community. But the labour force that works for its production, maintenance and logistics, is broadly exploited with underpayment and overload of labour, on the heads of the workers. 

  The worst part of it is the employment of children in this field, which prevents them from pursuing their school education, as well as their aspirations in other areas of their life interest. With its heavy tragic undertones Vaazhai became an agonizing living experience, rather than watching a movie. The scene wherein a few people of the labor force are buried along with the bananas, subsequent upon the overturning of an overloaded lorry, speaks volumes of the Vaazhai becoming a symbol of mortality instead of dignity. Santhosh Narayanan again joined Maari Selvaraj, to lend right tunes to Vaazhai.

  'Bison Kaalamaadan' the latest film of Mari Selvaraj dramatically depicted the Bison as the uncontrollable symbol of strength. Dhruv Vikram as 'Vanththi Kittan' with less dialogues but more daring bravery, compactly portrays the power and rage of the bison in hitting the target and hailing victory. Pasupathi as his frequently frustrated father, Rejisha Vijayan as his emboldening sister, and Anupama Parameswaran as his adamant love interest, contribute to the intricacy and complexity in narration. 

  The unending rivalry between two groups of gangsters, one headed by Ameer struggling for the rights of the fishermen community, and the other group led by Lal, representing the interests of the intermediary castes, causes group clashes and becomes a stumbling block to the dreams of the hero to become a state level Kabadi player. Interestingly, both the leaders of the rival groups have no objection in letting Bison acclaim his rights to represent his village as a Kabadi Player at the state level

   Like Karnan, the movie speaks of the unquenchable thirst of the lowly laid sections of humanity, to do what the upper strata people consider as their birth right to do and excel them in the very same activities that the latter gloat over. Surmounting the enormous roadblocks that are imposed on him,and the authoritarian hurdles that come on the way, Dhruv,the Bison,finally clinches victory.

   While slender threads of romance as mature love in Pariyerum Perumal, as calf love in Vaazhai,and as stubborn love in Bison, happen as breezy bytes, it is the rough and tumble events incorporating the kernel theme that conquer the imagination of the audience, in the films of Mari Selvarj. Though the lower strata of society fell victims to the suppressive designs of the caste empowered groups both in Pariyerum Perumal and Vaazhai, the oppressed proved their might and established their rights, in Karnan, Mamannan and Bison. 

  Even here, we can see the weight of the titles that prefix the pertinent point and purpose of empowerment of the selective group of people kept in cages and treated as inferior segments of humanity. Karnan, one of the strongest pillars of the Mahabharata epic, Mamannan as King of Kings and Bison as the cattle of courage, become the most cherished metaphors of Mari Selvaraj who through powerful medium of cinema, truly press for the due representation of the caste-wise cornered people, so as to make their voices heard for recognition and empowerment at all their deserving stages. Mari Selvaraj constantly lives in a world of symbols and metaphors, and capitalizes them for his creative experience, so as to catapult his lifetime goals.

                            ================0=================

அன்பின் அலைகள்

அன்பிலார் எல்லாம் தமக்குடையார் அன்புடையார் 

என்பும் உரியர் பிறர்க்கு 

  எனும் வள்ளுவனின் குறளை 'பல் லாண்டு வாழ்க'திரைப்படத்தில கே. வி.மகாதேவனின் இதமான இசையில் கே.ஜே ஏசுதாஸின் காந்தக்குரலில் கேட்டபோது,அன்பின் அலைகள் நம் உள்ளங்களில் தேனென ஊற்றெடுப் பதை உணரமுடிந்தது.வள்ளுவரின் மற்றொரு குறளான, 

அன்பின் வழியது உயிர்நிலை அஃதிலார்க்கு

என்புதோல் போர்த்த உடம்பு.

  என்பதிலும்,அன்புடையோருக்கும் அன்பில்லாதவற்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை உணரமுடிந்தது.அன்பை பல்வேறு கோணங்களில் வருணித்த பாடலொன்று ஆசை அலைகள் என்னும் திரைப்படத்தில் கே.வி.மகாதேவன் இசையில் சீர்காழி கோவிந்தராஜன் எல். ஆர்.ஈஸ்வரி மற்றும் ஜமுனா ராணி இணைந்து பாடிய, 

''அன்பு என்பதே தெய்வமானது

அன்பு என்பதே இன்பமானது....

மதத்தின் மீது வைத்த அன்பு

பக்தியானது....

மனிதன் மீது வைத்த அன்பு

பாசமானது....

இதயம் மீது வைத்த அன்பு

உண்மையானது....

ஏழை மீது வைத்த அன்பு

கருணையானது....''

    எனும் உன்னத வரிகள் உள்ளத்தை புனிதமாக்கின.இதேபோன்று அன்பினை இறைவனுடன் இருகச்செய்து இன்ப முடன் பாடிய பாடல்,பின்னர்'மின்சாரக் கனவு'திரைப்படத்தில் இடம் பெற்றது.ஏ. ஆர்.ரெஹ்மான் இசையில்,  

"அன்பென்ற மழையிலே 

'அகிலங்கள் நனையவே 

அதிரூபன் தோன்றினானே''

  எனும் வைரமுத்து வரிகளை,அனுராதா ஸ்ரீராம் பாட,நம் இதயங்களிலெல்லாம் அன்பு நிறைந்திருக்கவேண்டும்.அன்பு உள்ளத்தில் ஒளியிடுவது,தெய்வமே உள்ளே இருப்பதற்கு இணையாகும். இதுபோன்றொரு மனநிலையை எம்.ஜி ஆரின் 'அன்பே வா'திரைப்படத்தில் இடம் பெற்ற 

"உள்ளம்

என்றொரு கோவிலிலே

தெய்வம் வேண்டும்

அன்பே வா" 

   என்று எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையில் டி.எம்.எஸ் பாடிய கண்ணதாசனின் பாடல், நினைவுறுத்தியது.

  அன்பெனும் சொல்லெடுத்து அறிவுடன் சேர்த்து,மனைவியை போற்றும் 'தெய்வப் பிறவி'யில் C.S.ஜெயராமன் பாடிய, 

"அன்பாலே தேடிய என் அறிவு செல்வம் தங்கம்" 

   எனும் பாடலும், கடிதம் மூலம் கணவன் மனைவியை,

" அன்புள்ள மான்விழியே ஆசையில் ஓர் கடிதம்"

 என்றும், அதேபோன்று மனைவி கணவனை,

 "அன்புள்ள மன்னவரே ஆசையில் ஓர் கடிதம்" 

  என்றும்டி.எம்.எஸ்.ஸும் P.சுசிலாவும் பாடிய குழந்தையும் தெய்வமும்'படப் பாட லும், அந்த இரு திரைப்படங்களையும்  ரசிகர்கள் மறக்காமலிருக்க மற்றுமொரு காரணமானது.உடுமலை நாராயணக் கவியின் 'தெய்வப்பிறவி' பாடலுக்கு ஆர்.சுதர்சனமும்'குழந்தையும் தெய்வ மும்' திரைப்படப்பாடலை வாலி எழுத, எம்.எஸ்.விஸ்வநாதனும் தென்றல் தழுவு வதுபோல இசையமைத்தனர். 

"அன்புக்கு நான் அடிமை 

தமிழ் பண்புக்கு நான் அடிமை" 

   என்று எம்.ஜி.ஆருக்காக கே.ஜே.ஏசு தாஸ் பாடிய இதயத்துக்கு இதமான 'இன்று போல் என்றும் வாழ்க' திரைப்படப் பாடலின் முதல்வரி,பின்னர் ரஜினிகாந்த் நடித்த தேவர் பிலிம்ஸ் தயாரித்த ஒரு திரைப்படத் தலைப்பாயிற்று. கவிஞர் முத்துலிங்கம் இயற்றிய இப் படப்பாட லுக்கு எம்.எஸ்.விஸ்வ நாதன் இசைய மைத்திருந்தார்.   

   மன நிலையின் மாற்றங்களுக் கேற்ற வாறு அன்பு ஒளியாகவும்,வலியாகவும் மாறுவதுண்டு.அப்படி ஒரு உணர்வலை யை பேரலையாக்கிய பாடலே,'மௌனம் பேசியதே'திரைப்படத்தில் யுவன் ஷங்கர் ராஜா இசையில் ஷங்கர் மகாதேவன் பாடிய,

"என் அன்பே என் அன்பே 

என் கண்ணுக்குள் கவிதாஞ்சலி 

என் அன்பே என் அன்பே 

என் நெஞ்சுக்குள் காதல் வலி" 

  இந்த அன்பின் அழுத்தமான பாடலை கவிஞர் காமகோடியன் புனைந்திருந்தார்.

   இதேபோன்று கணவனை அன்பால் அகமகிழ்ந்து கொண்டாடும் பாடல்தான் 'கைராசி'எனும் திரைப்படத்தில் கோவர் தணம் இசையில் P.சுசிலா பாடிய கண்ண தாசன் வரிகளிலமைந்த, 

"அன்புள்ள அத்தான் வணக்கம் 

உங்கள் ஆயிழை கொண்டாள் மயக்கம்" 

     அன்புக்கு ஆலாபனை புரியும் அழகான பாடல்கள் இன்னும் எத்த னையோ தமிழ்த் திரையில் இருக்கக்கூடும்.அன்பில்லா வாழ்க்கையில் அர்த்தமில்லை என்பது அனைவரும் அறிந்ததே! அதனால்தான் 'அன்பே சிவம்' என்கிறோம்.அன்பை தலைப்பாகக் கொண்ட,அன்பு,அன்பைத் தேடி,அன்பே ஆருயரே,அன்புள்ள அப்பா.  (அனைத்தும் சிவாஜி கணேசன் திரை ப்படங்கள்)அன்பில் அலைகள்,அன்பே வா அன்பே அன்பே,அன்புக்கு நான் அடிமை, போன்ற திரைப்படங்கள் நிறைய உண்டு. 

   மொத்தத்தில் அன்பில்லா வாழ்க்கை பிறப்பின் பொருளாவதில்லை; இறப்பில் இரக்கம் பெருவதுமில்லை. சூனியமாக  வாழும்  வாழ்க்கை.சுமைகள்  நிறைந்த  சுருள்கத்தியே!  

                      =================0================   

Two films between 1952 and 2026

 

     When National Pictures Parasakthi {under the supervision of A V Meiyappa Chettiyar} was released in 1952,this blogger was just three years old,and hence the film was seen only a decade later. Krishnan Panju's straight narration of events made the audience deeply inspired by the film. Parasakthi of 1952 actually had two heroes. Sivaji Ganesan,as first-time hero spontaneously conquered the hearts of the audience, with his not-new-to the-screen kind of performance. The second hero of the film was the fiery dialogue component written by Kalaignar M.Karunanidhi with a force never witnessed by Tamil cinema until then. In fact, even Kalaignar himself could not repeat that kind of dynamism in many of his other films, excepting Manohara.

  The instant success of 1952 Parasakthi, was due to its focus on social awakening with a categorical thrust on the twin social evils like wealth and casteism, that victimized the common man and threw forlorn women into harassing hands of notorious elements, that included the bogus sections playing foul in the name of religion. The impact of Parasakthi of 1952, still holds good on account of its exposure of existing realities of those days. Songs like 'Desam Gna anam Kalvi Eesan Poosai Ellaam Kaasumun Selladhadi' and 'Ka Ka Ka' of Udumalai Narayana Kavi,'Nenju Porukkuthillaiye' of Mahakavi Bharathi {all sung by Chidambaram Jeyaraman,} and 'Poomaalai Puzhudhi Manmele' penned by Kalaignar Karunanidhi, had all penetrated into the feelings and emotions of the people. Parasakthi 1952, was actually a nightmare for some, and a new dawn for many.  

  Parasakthi 2026 made by Sudha Kongura, whose earlier films Iruthi Chutru and Soorarai Potri,created waves among the audience, takes us to the last century, with retrospective commitment and a kind of comprehensive aesthetic component, in presentation of events with an excellent blending of elegance and enchanting action segment. It is actually very difficult to cinematically depict the unpalatable chapters of specific time zones, with a dedicated hold on the specific subject of language imposition, and authoritative prevention of linguistic rights of citizens. Hindi imposition seems to be an unending saga not only for the Tamils, but also to the people of various regions of India whose mother tongue is not Hindi.

  Parasakthi 2026 is definitely a very engaging film. With a variety of beautifully integrating elements such as gripping moments of action involving the student protestors against Hindi imposition, the wafer thin but graceful romantic element, the brief, intimate moments of the brothers Siva Karthikeyan and Adharva, the most fascinating portion of choreography, and the wonderfully melodious music of G.V.Praksh, all  put together make Parasakthi 2026, both an anguished experience of watching an emotionally disturbing past, and a cinematic demonstration of worthy entertainment.

  A movie cannot completely restore the past. But if done with wholehearted involvement, it can create goosebumps even among generations not directly  connected with those events. In this respect, Parasakthi 2026 has certainly achieved its goal, through the sparkling role play of Sivakarthikeyan, Adharva,Ravi Mohan and Sree Leela who are the chief players of significant roles. While Ravi Mohan has emerged as a stylish and gory Villain, Sivakarthikeyan's natural ease combined with a portrayal of heavily emotional outbursts [especially the one at Madhrai junction ]Adharva's adorable performance and Sree Leela's cute camaraderie, all become value additions to the film. Special care seems to have been taken even in the hairstyles of Ravi Mohan and Adharva.

  The nimble movements of Sivakarthikeyan, Adharva and Sree Leela, enrich the visual grandeur of the film. On the whole the retrospective journey of Parasakthi 2026, is not just a revisit to a bitter past, but is also a course of introspection of the need for cherishing one's mother tongue against any kind of linguistic aggression. While Parasakthi 1952 is an all-time reality, Parasakthi 2026 is a onetime reminiscence, representing an all-time threat. 

Note:Though very insignificant when compared to the Tamil martyrs of the anti Hindi agitation, this blogger sentimentally recalls his participation in the anti Hindi agitation processions,as a Pre University student of a reputed college in Tiruchirappalli.

                                ================0================

வாழ்த்தும்,வரமும்

மலர்மிசை ஏகினான் மாணடி சேர்ந்தார் 

நிலமிசை நீடுவாழ்வார் 

   என்கிறார் வள்ளுவர்.'மலர்போன்ற மனத்தில் நிறைந்தவனைப் பின்பற்று வோரின் புகழ் வாழ்வு, உலகில் நெடுங் காலம் நிலைத்து நிற்கும்' என்று அதற்குப் பொருளுரைக்கிறார் கலைஞர். வாழ்த்துவதும் வாழ்த்துப் பெறுவதும், வாழ்நாளின் பெரும் வரங்களே!

  தமிழ்திரைப்படல்கள், வள்ளுவரின் கடவுள் வாழ்த்து அகராதியைப் போன்று, பல்வேறு வாழ்த்துப்பாடல்களைத் தந்து, மனிதர் மனங்களில் மலர்தூவியிருக் கின்றன. 'பேசும் தெய்வம்' திரைப்படத் தில், 

"நூறாண்டு காலம் வாழ்க 

நோய் நொடியில்லாமல் வளர்க 

ஊராண்ட மன்னர் புகழ்போலே 

உலகாண்ட புலவர் தமிழ்போலே" 

  என்று கே.வி.மகாதேவன் இசையில் கோவை சரளா, எல்.ஆர்.ஈஸ்வரி,சூல மங்கலம் ராஜலெஷ்மி, ஆகிய மூவரும் இணைந்து பாடிய வாலியின் வரிகள், வாழ்த்துக்கவிதைகளில் முதல் இடம் பிடிக்கும். 

  இதே கவிஞர் வாலி வாழ்த்துரைக்க, மனோவும் எஸ்.ஜானகியும் 'பணக்காரன்' திரைப்படத்தில் இளையராஜா இசையில் மகிழ்ச்சி பொங்கப்பாடிய,

"நூறு வருஷம்

இந்த மாப்பிள்ளையும் பொண்ணுந்தான்

பேருவெளங்க இங்கு வாழனும் 

சோலவனத்தில் ஒரு சோடிக்குயில் போலத்தான் 

காலம் முழுக்க சிந்து பாடனும்" 

எனும் ஆரவாரத்துள்ளல் பாடல். 

  'பணக்காரன்' திரைப்படப்பாடல் திருமணத்தம்பதியரை பொதுவாக வாழ்த்துவதாக அமைந்திருந்ததது. ஆனால் 'கீழ்வானம் சிவக்கும்' திரைப் படத்தில் டி.எம் .எஸ் குரலில் இடம் பெற்ற

"கடவுள் நினைத்தான் 

மணநாள் கொடுத்தான் 

வாழ்க்கை உண்டானதே 

கலைமகளே நீ வாழ்கவே; 

அவனே நினைத்தான் 

உறவை வளர்த்தான் 

இரண்டும் ஒன்றானதே 

திருமகனே நீ வாழ்கவே. 

ஆயிரம் காலமே, 

வாழவே திருமணம்" 

  என்ற கண்ணதாசன் பாடல், எம்'எஸ். விஸ்வநாதன் இசையில்,தந்தை மகனையும் மருமகளையும் வாழ்த்து வதாக அமைந்திருந்தது. 

   அறிவோடு வாழ்பவரை உலகம் தானே முன் வந்து வாழ்த்துரைக்கும் என்ற கருத்தைத்தான்,'சாந்தி' திரைப்படத்தில் டி. எம்.எஸ்ஸும் P.B ஸ்ரீனிவாசும் பாடிய, 

"வாழ்ந்து பார்க்கவேண்டும் 

அறிவில் மனிதனாக வேண்டும்

வாசல் தேடி உலகம் உன்னை 

வாழ்த்து பாடவேண்டும்"

   எனும் அருமையான பாடல் வரிகள் விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இசையில் இதயத்தில் வாழ்த்துக்களை நிரப்பியது. 

    ஆண்டுகள் பல வாழச்சொல்லி வாழ்த் துவது வாடிக்கை. ஆனால்,மனதையும் குணத்தையும் வாழ்த்துவது,பரிச்சி யத்தின், புரிதலின் எடுத்துக் காட்டாகும். அப்படி அமைந்த பாடலே,'ஒரு ஊதாப்பூ கண் சிமிட்டுகிறது' திரைப்படத்தில் தட்சிணாமூர்த்தி இசையமைப்பில் கே.ஜே.ஏசுதாஸ் மனம் நெகிழ்ந்து பாடிய, கண்ணதாசனின் மேலான வரிகளில் அமைந்த,

"நல்ல மனம் வாழ்க 

நாடு போற்ற வாழ்க

தேன் தமிழ் போல் 

வான் மழைப்போல் 

சிறந்து என்றும் வாழ்க"

   என்று, வானம்போல் விரிந்து,வார்த் தைகளை மழைத்துளிகளாக்கி,நீர் தெளித்து, வாழ்த்திய பாடல். நலம் பேணி, வாலி வாழ்த்துக்குரல் எழுப்பிய மற்று மொரு பாடலே,'மறுபடியும்' திரைப்படத் தில், இளையராஜாவின் இசையில் எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம் மயிலிறகால் மனம் வருடிய,

 "நலம் வாழ எந்நாளும் என்வாழ்த்துக்கள்

 தமிழ்கூறும் பல்லாண்டு

 என்வார்த்தைகள்" 

   என்று தன்னபிக்கையோடு வாழ்த் துரைத்த அற்புதமான வரிகள். 

  நேசித்த காதலி காலச்சூழல் காரணத் தால் வேறொருவரை மணந்தாலும், மனமார காதலித்த பெண்ணை வாழ்த் தும்'நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம்' திரைப்படத் தில் ஏ.எல்.ராகவன் பாடிய,விஸ்வ நாதன் ராமமூர்த்தி இசையில் நெஞ்சுருகச் செய்த,

"எங்கிருந்தாலும் வாழ்க 

உன் இதயம் அமைதியில் வாழ்க 

மஞ்சள் வளத்துடன் வாழ்க 

உன் மங்கலக் குங்குமம் வாழ்க"

  என்று பரந்த மனதுடன் பாடிய பாடலில், வரிக்கு வரி 'வாழ்க' எனும் சொல் வழிந்துப் பொழிவதைப்பார்க்கலாம். காதலியை வாழ்த்துவதைப்போன்று காதலனை எதிர்நோக்கி வருமுன்பே வாழ்த்தும் மற்றொரு பாடலே,'நூற்றுக்கு நூறு' திரைப்படத்தில் வி.குமாரின் இசை யில் P. சுசீலா பாடிய,

"நான் உன்னை வாழ்த்திப் பாடுகிறேன் 

நீ வரவேண்டும்; 

உன் நினைவில் மயங்கி ஆடுகிறேன் 

நீ வரவேண்டும்" 

   எனும் வாலியின் வரிகளில் அமைந்த மற்றொரு பாடல்.இவற்றையெல் லாம் கடந்து,மக்களெல்லாம் ஒன்றுகூடி ஒரு தனி நபரை வாழ்த்திய பாடலே, 'இதயக்கனி' திரைப்படத்தில் சீர்காழி கோவிந்தராஜன் குழுவினருடன் பாடிய, 

"நீங்க நல்லாயிருக்கோணும் நாடு முன்னேற

இந்த நாட்டிலுள்ள ஏழைகளின் வாழ்வு முன்னேற" 

   என்று குதூகலக்குரலெழுப்பி கூட்ட மாய்ப் பாடிய எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையில் களிப்பூட்டிய புலமைப்பித்த னின் பாடல்.வாழ்த்துரைப்பதில், பாடல் களோடு நில்லாது,வாழ்த்துங்கள் 'பெண்ணே  நீ வாழ்க','பல்லாண்டு வாழ்க' 'இன்றுபோல் என்றும் வாழ்க' போன்ற வளமாக வாழ்த்தும் தலைப்புக் களும் உண்டு. எப்படி நாம் வாழ்ந்தாலும், பிறரை வாழ்த்துவதும் வாழ்த்துப் பெறு வதும், வாழ்வின் நிறைவான வரங்க ளாகும்!

                   ================0=================== 

Homage to a Malayalam actor with multi faces.

  Srinivasan who passed away today was not just a dynamic character actor but also a film producer, director and script writer. From the mid Nineteen Seventies till the early twenties of the new millennium he enriched Malayalam cinema with his highly qualitative versatility. He is yet another prominent face of Malayalam cinema to stay long, in the memories of the audience and find an eternal place in the archives of Mollywood.

  This blog writer would not have watched  many films of Srinivasan. But as the famous Tamil saying goes a bit of rice is enough, to test a pot full of rice. The roles assigned to him were filled with emotions such as humour, mischief, cynicism grief, greed and jealousy and he neatly excelled in all of them. Especially whenever he joined the company of Mohanlal, he would create a mood of ruckus and revelry. Movies like Akkare Akkare Akkare,Thenmavin Kombath,Midhunam Chithram, Kilichundan Mampazham, Kaalaapani and Oru Marubhoomikkadha,all under the ebullient direction of Priya dharshan, made them both invincible teammates, in Malayalam cinema.

   The other extraordinary film of this duo was Ayal Kadha Ezhuthukayanu which cast indelible impressions on the minds of the viewers. Their combination in Kilichundan Mampazham abounded in irresistible humour, with Srinivasan as a Muslim under the clutches of polygamy, struggling to prevent his untouched third wife Soundharya, from falling into the hands of her lover Mohanlal. Srinivasan's other notable entries with Mohanlal were T.P.Rajagopalan M.A,Gandhi Nagar 2nd Street and Nadodik kattu[all directed by Sathyan Anthikad], Sadayam,His Highness Abdhullah {made by Sibi Malayil}Pavithram, Udaynanu Tharam and Akasha Gopuram. His important films with Mammootty were Prajapathi,Annan Thambi and Kadha Parayumpol {for which he wrote the storyline and co produced it with Mukesh }

   Srinivasan's involvement in Malayalam cinema was truly dedicated, and his contribution was massive, on account of his shouldering multi responsibilities. Acting in more than two hundred films, he made himself an inevitable addition to Malayalam cinema's magnitude and magnificence. The last film of Srinivasan that this blog writer saw was Keedam,a thriller film, as the father of Rajisha Vijayan.Though Srinivasan's two sons are capable of retaining the film glory of their salient, celluloid father, the fact remains that a significant void will be felt by the Malayalam film industry, over the demise of this illustrious face Malayalam cinema,stuffed with the grandeur of the milky way.

                             ====================0====================

நம்பிக்கையே,நல்வாழ்வின் இலக்கு.

"யானையின் பலமெதிலே தும்பிக்கையிலே;

மனிதனோட பலம் எதிலே நம்பிக்கையிலே"

   எனும் 'இதயம் பார்க்கிறது' திரைப் படத்தில் டி.எம்.சௌந்தராஜன் பாடிய கண்ணதாசனின் பாடலை கேட்கும் போதெல்லாம், நபிக்கையே நல்வாழ்வின் அடித்தளம் என்பதை, எல்லோராலும் உணர முடியும். இப்பாடலுக்கு டி.ஆர். பாப்பா இதமாய் இசையமைத்திருந்தார்.

"நம்பிக்கை நெஞ்சில் வை 

தித்திக்கும் உன் வாழ்க்கை" 

   எனும் தாரக மந்திரத்தை நாம் ஒரு போதும் மறக்கலாகாது. 

  நம்பிக்கை என்றொரு சொல்லை நினைத்தாலே, எம்.ஜி.ஆர் திரைப்படங் களில் அவருக்காக டி.எம்.எஸ் பாடிய பல பாடல்கள் நினைவுக்கு வரும். 'பெற்றால் தான் பிள்ளையா' திரைப்படத்தில் இடம் பெற்ற,

"நல்ல நல்ல பிள்ளைகளை நம்பி 

இந்த நாடே இருக்குது தம்பி" 

பாடலும் 'என் அண்ணன்' திரைப்படத்தில் 

"நெஞ்சம் உண்டு நேர்மை உண்டு ஓடு ராஜா" பாடலுக்கிடையே உதிரத்தில் முறுக்கேற்றும்.

"உண்டு உண்டு என்று நம்பி காலை எடு 

இன்று உன்னைவிட்டால் பூமி எது கவலை விடு"

என்ற வரிகளும், 

"உனக்கென்ன வேண்டும் உணர்ந்திடு தம்பி 

உழைத்திட வேண்டும் கைகளை நம்பி" 

  எனும் 'ஆசைமுகம்' திரைப்படத்தின் "எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு" என்று தொடங்கும் பாடலின் இறுதி வரிகளும், 'சந்திரோதயம்' திரைப் படத்தில்'புத்தன் ஏசு காந்தி பிறந்தது பூமியில் எதற்காக'  பாடலுக்கிடையே தோன்றும்,

"உண்மை என்பது என்றும் உள்ளது,

தெய்வத்தின் மொழியாகும்

நன்மை என்பது நாளை வருவது

நம்பிக்கை ஔியாகும்"

  எனும் வரிகளும் நம்பிக்கை விதைகளை நாற்திசையும் விதைத்தன. ஆனால் இந்த சிந்தனையிலிருந்து சிறிது மாறுபட்டு, எதை நம்பவேண்டும்,எதை நம்பக்கூடாது எனும் வகையில் அமைந்த பாடலே, 'நினைத்ததை முடிப்பவன்'திரைப்படத் தில் நாம் கேட்டு மகிழ்ந்த,

"கண்ணை நம்பாதே உன்னை ஏமாற்றும்

உன்னை ஏமாற்றும்,நீ காணும் தோற்றம்

உண்மை இல்லாதது;

அறிவை நீ நம்பு 

உள்ளம் தெளிவாகும்

அடையாளம் காட்டும்,

பொய்யே சொல்லாதது"

  எனும் அற்புதமான பாடல்.இதே கருத் தினை கொஞ்சம் வித்தியாசமாகச் சொல்லியது,'இருவர்' திரைப்படத்தில் MGR வேடத்தில் நடித்த மோகன்லாலுக் காக ஹரிஹரன் பாடிய,

"கண்ணைக் கட்டிக் கொள்ளாதே

கண்டதை எல்லாம் நம்பாதே தோழா"

 எனும் பாடல்.

  தன்னம்பிக்கையை வளர்க்கும் வகையில் தலைப்பிலயேே 'உன்னால் முடியும் தம்பி' என்று சொல்லி, அதனையே பாடலாக,

''உன்னால் முடியும் தம்பி, தம்பி,

உனக்குள் இருக்கும் உன்னை நம்பி''

  என்று எஸ்.பி.பாலசுப்ரணியம் பாடிய, காந்தமாக நம் உள்ளங்களை ஈர்த்த பாடல் நம்பிக்கையின் நாதமானது.

   மனித வாழ்வில் பெரும்பாலோர்க்கு நம்பிக்கையின் கலங்கரை விளக்கமாக விளங்குவது இறைவன் திருவடிகளே. அப்படி ஒரு உணர்வை முழுமையாகவும் முழக்கமாகவும் வெளிப்படுத்திய பாடலே ஏ.வி.எம் படைப்பில் உருவான 'ராமு' திரைப்படத்தில் டி.எம்.சௌந்தராஜனும் சீர்காழி கோவிந்தராஜனும் பாடிய, 

"நம்பினார் கெடுவதில்லை நான்கு மறை தீர்ப்பு 

நல்லவர்க்கும் ஏழையர்க்கும் ஆண்டவனே காப்பு" 

  எனும் உள்ளத்தில் நம்பிக்கையை நாடித் துடிப்பாக்கிய பாடல். இப்படி ஒரு மன நிலையைத்தான் 'ஒளிவிளக்கு' திரைப் படத்தில் P.சுசீலா பாடிய,

"இறைவா உன் மாளிகையில் 

எத்தனையோ மணி விளக்கு 

தலைவா உன் காலடியில் 

என் நம்பிக்கையின் ஒளிவிளக்கு" 

என்ற உருக்கமான பாடல். 

   இறைவனுக்கு 'ஒளிவிளக்கு' ஏற்றும் அதே நேரத்தில் நம்பிக்கையுடன் பார்த்தால் மட்டுமே கல்லும் கடவுளாய் காட்சி தரும் என்று உணர்த்தியது 'தியாகம்' திரைப்படத்தில் டி.எம்.சௌந்த ராஜன் பாடிய "நல்லவர்க்கெல்லாம் சாட்சிகள் ரெண்டு"எனும் பாடலுக்கு இடையே நச்சென்று நெஞ்சில் பதியும், 

'நம்பிக்கை வைத்து கல்லையும் பார்த்தால்…

தெய்வத்தின் காட்சியம்மா…

அதுதான் உள்ளத்தின் காட்சியம்மா…

அதுதான் உண்மைக்கு சாட்சியம்மா…"   

  எனும் அற்புதமான வரிகள். எம்.ஜி.ஆர் திரைப்படங்களில் நம்பிக்கையை சந்தே கிக்கும் வகையில் அமைந்த ஒரு பாடலை 'பறக்கும் பாவை' திரைப்படத்தில் P.சுசீலா பாடியிருந்தார். 

"யாரைத்தான் நம்புவதோ பேதை நெஞ்சம் 

அம்மம்மா பூமியிலே யாவும் வஞ்சம்"

  என்ற வரிகளைக்கொண்ட இப்பாடல் கூட, எம்.ஜி.ஆர் பாடும் பாடலாக அமைய வில்லை.வஞ்சகத்திற்கு உட்படுத்தப்பட்ட ஒரு பெண்ணின் மனக்குமுறலாகவே அமைந்திருந்தது.

  இப்படிப்பட்ட நொந்து போன மன நிலை யையும்அதன் விரக்தியையும் வேறு விதமாக மாற்றி சிந்தித்து,புனையப்பட்ட  இரு பாடல்களே,பல ஆண்டு களுக்கு முன்பு வெளியான 'தூக்கு தூக்கி'யில் சிவாஜி கணேசனுக்காகப் டி.எம்.எஸ் பாடிய,

"பெண்களை நம்பாதே 

கண்களே பெண்களை நம்பாதே 

வீண் பெருமை காட்டி 

சிறுமை காட்டும் 

பெண்களை நம்பாதே''

  என்று விழிகளை,நம்பிக்கையால் வழி நடத்திய பாடலும், அதற்குப் பின்னர்  கிட்டத்தட்ட இருபது ஆண்டுகள் கழித்து வெளியான,'எங்க ஊர் ராஜா' திரைப் படத்தில் சிவாஜிக்காக டி.எம்.சௌந்த ராஜனின் குரலில் கம்பீரமாய் ஒலித்த,

"யாரை நம்பி நான் பொறந்தேன்  

போங்கடா போங்க;

என் காலம் வெல்லும் 

வென்ற பின்னே,

வாங்கடா வாங்க"

   என்று வேதனையில் வீறுகொண்டெ ழுந்த பாடலுமாகும்.மேற்கண்ட பாடல் களில் 'ராமு','என் அண்ணன்','எங்கள் தங்கராஜா''தியாகம்' படப்பாடல்களை கண்ணதாசனும்,'உன்னால் முடியும் தம்பி' பாடலை புலமைப்பித்தனும்,'நினைத் ததை முடித்தவன்' படப்பாடலை.மருத காசியும்,'தூக்கு தூக்கி'பாடலை உடு மலை நாராயண கவியும் 'இருவர்' பாட லை வைரமுத்துவும்,இதர பாடல்களை வாலியும் எழுதியிருந்தனர்.

  'தூக்குதூக்கி' படத்திற்கு ஜி.ராமநாத னும்,'என் அண்ணன்' படப்பாடலுக்கு கே.வி.மகாதேவனும்,'ஆசைமுகம்'படத்திற்கு S.Mசுப்பைய்யா நாயுடுவும் 'தியாகம்' படத்திற்கு இளையராஜாவும்,'இருவர்' படத்திற்கு A.R.ரஹ்மானும் இசைய மைக்க,மற்ற எல்லாப்படப் பாடல்களுக் கும்,எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையமைத் திருந்தார்.          

  இப்பாடல்கள் மூலம் தமிழ்த்திரை, நம்பிக்கையே நல்வாழ்வின் இலக்கு என்று பொருளுரைக்கும் வரிகளாலும், செவிகளும் நெஞ்சமும் நிறையச்      செய்யும் இசையாலும், பல காலச்சூழல் களில், மனித வாழ்க்கை மேம்படச் செய்திருக்கின்றன என்றால்,அது மிகை யாகாது.

          =======  0 ======= 0 =========