Bharathiraja the Paragon of Tamil Cinema

  

                                        

      Homage to the genius of Tamil cinema.

                          10th June 2026

       The glory of Tamil cinema rests with its fantastic film makers of fascinating creativity and felicitous narration. From the days of A.Bhimsingh,Tamil cinema has been gifted with film makers of prolific creative stuff in presenting themes, and events related to the themes, with enormous credibility, acceptability, and inimitable grandeur. Besides.A.Bhimsingh directors like P.Madha van,the duo Krishnan Panju, K.Balachander K..S.Gopalakrishnan, A,P.Nagarajan, A.C. Thirulokchandar, Balu Mahendra, J.Mahen dran and several others made Tamil Cinema stand up uniquely and occupy a proud place in the Indian celluloid panorama. 

.  But in the mid Seventies there came a different kind of film maker with a wholesome rural comprehension and commitment to reflect the multifarious features of aspiration of the rural block of Tamil Nadu. Yes! It was K. Bharathiraja who is now adored as the Himalayan height of Tamil cinema.

    What was distinct about this extraordinary film maker was his commendable gift hamper of themes of variety,harboring rural romance, rural casteism, rural gossip,rural superstitions, rural rivalry, rural stigma and rural concept of right and wrong,fixed by the village chieftains, held in high esteem by the respective villages. 

   Starting from his very first film Padhinaaru Vayadhinile {for which he received the best director award from the state of Tamil Nadu} his focus on villages continued in films like Kizhakke Pogum Rayil,Puthiya Vaarpukal, Niram Maaraadha Pookal, Alaigal Oivadhillai {for which he again got the best director award from the TN government} Man Vaasanai,Muthal Mariyaadhai {which won the national award for the best feature film} Kadalora Kavidhaikal,Vedham Pudhithu{for which also won the national award for the best film) Puthu Nellu Puthu Naathu,Nadodi Thenral, Kizhakku Cheemaiyile Karuthamma{ A national award winning film}and Pasumpon.

     All the films mentioned above, were of a worthy watch and the two very special films in this list are Vedham Puthithu and Muthal Mariyadhai on account of the serene element of humanism in the former and the exalting romantic appeal in the latter, with its soul sustaining reach. The beauty of Bharathi Raja's films is the unifying sense of actors becoming one with the characters, lyrics and music creating an extolling oneness, and songs unifying the moods of the listeners.

   The Bharathiraja,Ilayaraja Vairamuthu combination is a special kind of trio seeking and setting the unifying process, at all levels. Majority of songs in Bharathiraja's films carried an enchanting musical core and no film could be said to have gone without leaving at least a couple of songs ringing in our ears and reaching our souls,to get deeply implanted there.

    Romance excelled in films like Padhinaaru Vayadhinile,Kizhakke Pogum Rayil,Kadalora Kavdhaikal Muthal Mariyaadhai.and Alaigal Oivadhillai.While religion and casteism prevailed in Alaigal Oivadhillai and Vedham Pudhithu, the soul's inner cry for someone to give a soothing touch to the scars of the undue wounds, heaped upon a venerable human being, became the sparkling undercurrent of Mudhal Mariyadhai. 

    It is doubtful whether any other film maker has travelled into the inner self of the characters of their films, as Bharathiraja has done. It is this special trait that makes Bharathiraja an ever-engrossing film maker. The fraternal bonding was firmly clicked in the film Kizhakku Cheemaiyile and it was almost similar to the emotional depth witnessed in Pasamalar. While feminism was explicitly witnessed in films like Puthumai Penn, womanhood was cherished both in Karuthammaa and Mann Vaasanai.

    Bharathiraja did not simply stop with the rural stuff. His creative wings were so wide, that they could fly into a variety of zones, such as the conflict between politics and the police& administrative edifices, as seen in films like Kodi Parakkuthu and Thamizh Selvan.{with Rajinikanth in the former and Vijayakanth in the latter}. Bharathiraja's dynamic hands tackled even action thrillers like Tik Tik Tik, Oru Kaidhiyin Diary,{which was also produced by Bharathiraja with its story line rendered by his disciple Bhagyaraj who later on turned into another most popular film maker} and the psychologically intricate Sigappu Rojaakkal. After Padhinaru Vayadhinile Kamalahasan starred in all the three films. Captain Magal was another film with a totally different thematic content with elements of politics and thriller effects. En Uyir Thozhan was another political film made by Bharathiraja.

   Bharathiraja has also directed his son Manoj's entry film Tajmahal. It is unfortunate that such an endearing film maker had to witness and endure the passing away of his son Manoj. Apart from making Tamil films, Bharathiraja has also directed a couple Hindi and Telugu films. Later he took to acting and he has done paternal, grandfather and other types of roles in about thirty films.

   Appearing first as a Station master in his own film Kizhakke Pogum Rayil,he did significant roles in Mani Ratnam's Ayutha Ezhuthu,Thamira's Rettai Chuzhi ,Suseend hran's Pandi Naadu, Kennedy Club, Kutram Kutrame, and Eswaran,Vikraman's Ninaithathu Yaaro,Nithilan Saminathan's Kurangu Bommai, Namma Veettu Pillai of Pandiraj,Mithran R.Jawahar's Thiruchitram balam,Thangar Bachan's Karu Megangal Kalaiginrana,Nandha Periyasamy's Thiru. Manickam.Venky Atlury's Vaathi his son Manoj Bharathiraja's Margazhi Thingal, Harish Prabhu's Thiruvin Kural and in his self-directed film Meendum Oru Mariyaadhai. In addition to this,he has also appeared in the latest Malayalam film Thudarum. All the important films in which Bharathiraja has donned a role, have been listed here. Some of the television serials that included his role play are, Thekkathi Ponnu and Appanum Aathaalum.

     From Theni to Kollywood, Bharathiraja's journey as an exuberant film maker and actor, became an exemplary point of reference, reverence and reverberation for Tamil cinema. Each of his films will start with his celebrated utterance My sweet Tamil folks {En Iniya Thamizh Makkale }and penetrate into the souls of lovers of Tamil and Tamil cinema. There was least exaggeration of events or characters or dialogues in any of his films. 

     Bharathiraha was poetic even in rendering titles for his films.Titles like Nadodi Thenral ( Nomadic Breeze ) Kadalora  Kavidhaikal (Seashore Lyrics ) Puthiya Vaarpukal ( Fresh Castings)Niram Maraadha Pookal (Never Colour Changing Flowers and Alaigal Ouvadhillai ( Waves never rest)are a few captivating titles of his films. 

  The audience would be made to travel into every nook and corner of villages and not just view but participate in the course of events. Many film makers have come and gone in Tamil cinema. But the top notch respect {Muthal Mariyaadhai}will always be shown to Bharathi Raja, who will ever remain at the peak of film making grandeur of Tamil cinema.That is why he remains as the paragon among Tamil film makers.

Note: - Also read, "The Two Big Bs of Tamil Cinema" in my Blog:-

 mymovieminutes.blogspot.com

                                    ===================0====================

      

    
    

Movies, memories friends and colleagues

   Mymovieminutes.blogspot.com is a blog born of my extraordinary love for films cherished from my childhood. Besides watching movies with family members and family friends, my memories of watching films with my close friends and colleagues, belong to a distinct category of my film watching experience.

  As an undergraduate of B.A. English Literature, I had a very close friend who was studying B.A.Economics with whom I watched Sri Vinayaka Pictures' films like Naan {1967}and Moonrezhuthu {1968} {both films directed by T.R.Ramanna} at the Roxy Theatre Tiruchirappalli. He was a hosteller, and he used to come home during weekends for lunch and take me for film shows.

  During my undergraduate times, I remember to have bunked the afternoon classes a couple of times, with another close friend, doing Bachelor of Economics course, to watch matinee shows. We both watched A, C, Tirulogchander's Irumalarkal at the Prabhath theatre and Sridhar's Oottivarai Uravu at the Raja theatre. Both theatres were located at Tiruchirappalli. Both were Sivaji Ganesan films released in 1967. 

   Those were times when the students of the final year programme used to have a Social Break up event at the end of the final year, and this celebration would mostly end up with a film visit to a theatre, mostly for a night show. In 1968, our final year batch, watched the MGR mega hit film Kudiyirundha Koil {1968} at the Jupiter Theatre,Tiruchirappalli. This blockbuster, was a Saravana Pictures film, produced by G.N. Velumani and directed by K. Shankar.

  This group experience was repeated in 1970 when we completed our post-graduation course and had a Social Break up celebration that culminated with a night show film watch, and the film watched was, Vietnam Veedu, directed by P. Madhavan with the story line of Vietnaam Veedu Sundaram. This film had already become a popular stage drama. This movie starring Sivaji Ganesan and Padmini is still green in memory. As I went to watch the film without informing my parents, they were in jitters and the next morning when I reached home, I received a thorough scolding from my father.

   After taking up the teaching Profession my passion for films was invigorated by one of my close friends and colleagues from the Dept. of Commerce. It was he who drew my interest towards Hindi films. Though my elder brother had already taken me to theatres to watch Hindi films like Mere Mehaboob, Love in Tokyo, and An Evening in Paris, this friend introduced some Hindi heroes, villains and character actors with an aesthetic touch and fineness. His focus was on the magnificently stylish heroes like Sanjeev Kumar, Dev Anand and Sashi Kapoor. He would also talk highly about Pran, Premnath and Prem Chopra who used to play negative roles. He had a special admiration for the character actor Iftekher, and the female star Moushmi Chatterjee.

      This friend took me to watch films like Hare Rama Hare Krishnaa[1972] of Dev Anand, Shor {1972} of Manoj Kumar and Ah Gale Lag Jaa[1974] of Sashi Kapoor. With him I watched many Hindi films like Be Iman [ 1972] Zanjeer, [1973] Jugnu [1973],,Bobby [1973] Yadon ki Bharat (1973) Roti Kapada aur Makaan [1974] Sholay (1975)and Chhoti Si Baat[1976]. Most of these films were watched at the Gaiety Theatre Tiruchirappalli , and a couple of them at the Aruna Theatre near Woraiyur, Tiruchirappalli.

   Some of the Tamil films we watched together were Sivaji Ganesan's Gauravam {1973} directed by Vietnaam Veedu Sundaram on the day of its release {(.first show at 9.00 AM at Raja Theatre and Anbai Thedi {1974}, the 7.00 PM show at Palace Theatre and Sridhar's Ilamai Ooonjal Aadukiradhu,{1978}at Roxy Theatre. Even after my marriage this close friend also joined me and my wife to watch K.Balachander's film Ninaithaale Inikkum {1979} at Kalaiyarangam and a few other films, until he got married. A pleasant and unforgettable memory of our film experience was that he used to take me on the carrier seat of his cycle, pedaling all the way to those theatres. Besides the pleasure of watching films, what a great friendship it was, and still is, to treasure in my memory.

. At this juncture, I recall watching the MGR film Kumarikottam( Jan 1971) at the Central Theatre, Tiruchi with my departmental colleague who worked with me for one year and later took up government collegiate service. Kumarikottam was directed by P.Neelakandan who had made more than 25films of MGR. It was a morning show we watched. We both watched the other Sivaji Ganesan film Engirondho Vandhaal (1970) at Karaikudi, when we went there to attend the marriage of the then Head of the Dept. Of Economics. This film came under the direction of A.C. Tirulogchander.

. A week before my marriage I had the pleasure of attending the marriage of a very close friend of mine at Thanjavur. {1979}. I went to Thanjavur with half a dozen close colleagues -cum-friends, a day before that marriage. All of us watched the night show of the film Neeya {1979} the film narrated the story of romance between two snakes, with the female snake being bent upon avenging the death of the male cobra, in the hands of a group of friends }. This successful film was made by the ace film maker Durai.

  In this connection, I should share the information that the bridegroom of that marriage, who hailed from Keerapalayam near Chidambaram always stays emotionally close to me. Once I visited his home at Keerapalayam and spent a couple of days there. That time we both watched the film Vani Rani {1974} at Lena Theatre, Chidambaram. Vani Rani starring Sivaji Ganesan,Vanishree {in dual roles} and R.Muthuraman was a remake of the most popular Hindi film Sita aur Geeta. This film was made by the duo Tapi Chankya and C.V. Rajendran.

   A couple of similar marriage-bound film watching experiences, trigger my emotional reminiscences here. In 1980,my wife and I, with  my colleagues and their wives, went to Namakkal to attend the marriage of our close colleague,working in the Department of Chemistry.There we watched the evening show of the film Oru Vellaadu Vengaiyaakiradhu, starring Sivakumar and directed by the director duo Devaraj Mohan. Later in 2002, my close friend from the Dept. Of Mathematics and I, went to Athur to attend the marriage of the youngest son of my departmental colleague. As the marriage was held at Ethapur my friend and I had to stay one night at Athur. There both of us watched the night show of Vijayakanth's block buster film Ramana, directed by A.R. Murugadoss.

  I should also record here, watching the Ramarajan film Thangathin Thangam{1990} made by Siraj, with my senior colleague and close friend from the Dept of Mathematics, at the Kalaiyarangam Theatre, Tiruchirappalli. We watched the film after attending a function. Two of my earliest film visits with my friends at the starting spell of my career were, MGR's very old film Chakravarthi Thirumagal at the Prasanna Theatre Thuraiyur, with my close friend and colleague, from the Dept. Of Mathematics and the oldest Sivaji Ganesan film Manohara, at the Touring talkies, located in between two villages, called Vellakalpatti and Valaiyur. I remember having cycled to the talkies with half a dozen colleagues-cum friends, led by one of my junior colleagues from the Chemistry Dept.

   During my outstation trips for central valuation of university examination answer scripts, twice I went to Mayiladudurai. In 1984 when I went there, my senior colleague ( who is now in his early Nineties) from the Tamil Dept, who was redeployed there in a govt. aided college, took me to watch the night show of the film Sirai, which was based on a short story written by Ms. Anuradha Ramanan, and directed by R.C.Shakthi. We saw the film at the Gomathi theatre. On my second visit to Mayiladudurai in 1995, for another spell of central valuation, I took my junior colleague employed in the Dept. Of Physics to watch the evening show of the film Chinna Vaadhiyaar at the Vijaya theatre.Chinna Vaadhiyaar was a film starring Prabhu (in dual roles) and Kushbu, and this film was directed by Kamalahasnan's close associate, Singeetam Srinivasa Rao.

  This article is a brief interaction with my blog viewers/readers, about by inborn love for films as a creative and entertaining medium, that meaningfully connects human realities, imagination, emotions, and intelligence with the audience, as an inspiring and integrating tool for binding experiences with humanity. While reading books is a self-bound experience to be shared with others, either necessarily or relevantly or even casually, film watching, quite often enhances the creative process into a collective timeline, causing interpretation of desirable perceptions of life, absorbed while watching films. 

   Above all, watching films with friends and colleagues, enriches the scope for exuberant socializing and togetherness, through spending time for a precious and pleasurable realization of what life is, and how we should move on. This article could be seen as my autobiographical journey on the memory lanes of my movie watch, with a different note of the aesthetics of celluloid phantasy.

  Note:-Most of the theatres mentioned here might be extinct now. The names of some theatres are missing due to lapse of memory. However, the names of my colleagues -cum friends and student time friends mentioned in this article age-wise, are given below.

      Professors. Dr.A.Ramarathinam, Mr L.W..Abdul Wadhooth, Mr.S. Shanmugam, Mr. T. A. Julius, Mr.M.Natarajan,Mr.S.Manavalan,.  Mr. R.Jenardhanam,Mr.S.Karuppiah, Dr.S. RajaGopalan,Mr.M.Pannirselvam, Mr.K. Nagarajan and my close college batchmates & friends Mr. N. Arumugam and Mr. R. Azhagiya Nambi

                                 ================0================

கடிதக் காலங்கள்

 

  சமூக ஊடக்காலத்தில் வாழும் நம்மில் பலரும்,குறிப்பாக கடந்த நூற்றாண்டின் இடைப்பகுதியில் பிறந்து இன்றும் வாழ்ந்துகொண்டிருப்போர் பலரும் ஏங்குவது, கடிதக்காலமே!இப்போது ஒரே அறையில் இருந்து கொண்டு 'வாட்ஸ் அப்ப்' செய்திகளை பரிமாறிக் கொள்ளும் உறவுகளும் உண்டு.இதற்கு காதலரும் கணவன் மனைவியும்கூட விதிவிலக்கல்ல. 

   ஆனால் கடிதங்கள் மட்டுமே நெஞ்சப் பரிமாற்றங்களின் கருவியாய் இருந்த காலத்தில்,ஒரு அஞ்சல் அட்டையும்,அதில் ஒரு நூலிழை இடம் கூட விடப்படாத செய்திகளும், மனதில் மகிழ்ச்சியையும் சோகத்தையும் ஒருசேர பரப்பியதுண்டு. தமிழ்திரைப்படங்களும் கடிதங்களை குறியிட்டு, பாடல் வரிகளால் நம் உணர்வு களை உசுப்பிக்கொண்டிருந்தன. இன்றைக்கு என்னதான் மின்னஞ்சல் இருந்தாலும்,அன்றைய காலணா, பின்னர் ஐந்து பைசா,பத்துபைசா,இருபத் தைந்து பைசா,என்று சுவரேறிக் கொண் டிருந்த அஞ்சலட்டைகள்,உச்சிமுதல் பாதம் வரை உள்ளன்பால் மெய்சிலிற்க வைத்தன.

    ஒரு கடிதத்தை அனுப்பும் நிலையில் அது கடிதமல்ல என்றும்,பின்னர் அது என்ன என்றும்,விளக்கும் 'பேசும் தெய்வம்'திரைப்படத்தில் கே.வி. மகாதேவன் இசையில் டி.எம்.எஸ் பாடிய,

"நான் அனுப்புவது கடிதம் அல்ல 

உள்ளம்;

அதில் உள்ளதெல்லாம் எழுத்துமல்ல, 

எண்ணம்;

உன் உள்ளமதை கொள்ளை கொள்ள!" 

என்று தொடங்கி, 

"நிலவுக்கு வான் எழுதும் கடிதம் 

நீருக்கு மீன் எழுதும் கடிதம் 

மலருக்கு தேன் எழுதும் கடிதம் 

மங்கைக்கு நான் எழுதும் கடிதம் "

. என்று பல்வேறு உருவகங்களை குறிப் பிட்டு வாலி எழுதிய கடித வரிகளை,நம் வாழ்நாள் உள்ளளவும் மறக்க இயலாது.

  இதேபோன்று 'குழந்தையும் தெய்வமும்' திரைப்படத்தில் எம்'எஸ்'விஸ்வநாதன் இசையில் மீண்டும் வாலி வரிகளமைத்து, டி.எம்.எஸ்ஸும் P. சுசீலாவும் பாடிய, 

"அன்புள்ள மான்விழியே 

ஆசையில் ஓர் கடிதம்; 

நான் எழுதுவதென்னவென்றால், 

உயிர்க்காதலில் ஓர் கவிதை." 

என்று ஆணும், 

"அன்புள்ள மன்னவரே

ஆசையில் ஓர் கடிதம்; 

அதை கைகளில் எழுதவில்லை;

இரு கண்களில் எழுதிவந்தேன்"

  என்று பெண்ணும் பாட, கடிதத்திலேயே காதலும்,இல்வாழ்வின் இணக்கமும் களைகட்டியது.    

   'தேவா' திரைப்படத்தில் தேவாவின் இசையில் எஸ்.பி.பி.யும்,நடிகர் விஜய்யும் இணைந்து பாடிய, அதே வாலியின் வரிகளில் அமைந்த,

"ஒரு கடிதம் எழுதினேன் 

அதில் என் உயிரை அனுப்பினேன்; 

அந்த எழுத்து வடிவிலே, 

நான் என்னை அனுப்பினேன். 

காதலி,என்னை காதலி" 

    என்ற பாடல் சொற்களால் உயிரை கடிதத்தில் மைய்யென கசியச் செய்தது. காதல் கடிதம் ஒன்றை எழுதி அனுப்பி விட்டு, அது கிடைத்ததா என்று மறு முனையில் உள்ள காதலியிடம் உறுதி செய்யும் காதலரும் உண்டு. அப்படி உறுதி செய்யப்பட்ட பாடலே,'சேரன் பாண்டியன்' திரைப்படத்தில் புலமைப் பித்தனின் வரிகளிலும் சௌந்தர்யன் இசையிலும், லோப்ஸன் ராஜ்குமார் மற்றும் ஸ்வர்ண லதா சேர்ந்து இதயத்துடிப்பில் இணக்கம் சேர்த்த, 

"காதல் கடிதம்

வரைந்தேன் உனக்கு; 

வந்தததா? வந்ததா? 

வசந்தம் வந்ததா?" 

என்று காதலன் வினவ, 

"காதல் கடிதம் 

வரைந்தாய் எனக்கு; 

வந்ததே,வந்ததே, 

வசந்தம் வந்ததே"

    என்று முறுமுனையில் காதலி ஏற்பளிக்க,காதல் பயணம் கடிதம் மூலம், கனிவாய் கரை கண்டது.

    கவிபுனைகையில் கற்பனை கரை புரண்டோடிட,உவமைகளும் உருவக. உருவாக்கங்களும்,உல்லாசமாய் ஒருங் கிணைந்து, புதியதோர் அஞ்சல் துறை யையும், அஞ்சல் பரிமாற்றத்தையும், ஏற்படுத்தக் கூடும்.அப்படிதான் புதுப் பொலிவுடன் கடிதமொன்று, களிப்புறும் கடிதப்போக்குவரத்தை,செவிகளை தபால் பெட்டிகளாக்கி,மனமெனும் முகவரியை முத்த மிட்டது.'ஜோடி' திரைப் படத்தில் ஏ.ஆர்.ரெஹ்மான் இசையோட்டத்தில், கவிப்பேரரசு வைரமுத்துவின் வரிகள், கடிதக் கருவிகளையும் கடிதப் போக்கு வரத்தையும்,கட்டுக்கடங்கா கருத் துக்களஞ்சியமாக்கின. எஸ்.ஜானகியும் உன்னி கிருஷ்ணனும் குரலொத்துப் பாடிய, 

"காதல் கடிதம் தீட்டவே, 

மேகம் எல்லாம் காகிதம். 

வானின் நீலம் கொண்டுவா! 

பேனா மையையோ   தீர்ந்திடும்.    

சந்திரனும் சூரியனும் அஞ்சல்காரர்கள்; 

இரவு பகல் எப்பொழுதும், 

அஞ்சல் உன்னை சேர்ந்திடும்"

எனும் வரிகளால் கடிதக்காலத்தையே மாற்றியமைத்தது.

.  மொழி அறியாததாலோ,அல்லது தன்னால் எழுதமுடியாததாலோ,வரிகளை எடுத்துக்கொடுத்து மற்றவர்களை எழுதச் சொல்லும் காதல் கடிதங்களும் உண்டு. அப்படி எழுதப்பட்ட கடிதமே, கமல் குரல் கொடுத்து,அவருக்காக அவர் காதலி அபிராமிக்கு எழுதப்பட்ட,

"கண்மணி அன்போடு காதலன் நான்

எழுதும் கடிதமே"

என்று குணா திரை ப்படத்தில் கேட்கப் பட்ட கற்பனைக் கடிதப்பாடல்

    வாலியின், எளிமையாகத் தொடங்கி ஏற்றம் பெரும் இவ்வரிகளுக்கு, இசை ஞானியின் இசை, சாகா வரமளித்தது.

  ''ஆசையில் ஓர் கடிதம்" என்று கடிதம் எனும் சொல்லை தலைப்பில் ஏற்று வந்த திரைப்படத்தில், தேவாவின் இசையில் ஸ்ரீனிவாஸ் பாடிய, வைரமுத்துவின் வரிகளிலாலான, 

"ஆசையில் ஓர் கடிதம் 

வரைந்ததே ஓர் இதயம் 

எழுத்தினால் தலை எழுத்தை 

மாற்றியே விதி எழுதும்"

   என்ற மென்மையான பாடலினினூடே, சோகமும் இழைந்தோட அதை கேட்கும் பலர் மனதில்,கடிதத்தின் கனத்தை உணர முடிந்தது. 

   பொதுவாக ஒவ்வொரு கடிதமும் அதனை அஞ்சல் அட்டையில் எழுதி னாலும், அல்லது மூடி மறைத்து அனுப் பினாலும், அதனுள்ளே குடியிருக்கும் எழுத்துக்கள் எழுந்து நின்று, உணர்வு களை ஊஞ்சலாடச் செய்யவோ, ஊடல் கொள்ளத்தூண்டவோ, ஊக்கம் பெறச் செய்யவோ, அல்லது ஊனமுறச் செய்ய வோ,முடியும். காதலர்கள் கடிதங்கள் மட்டுமே, பெரும்பாலும் திரைப்படங்க ளில் இடம்பெற்றுள்ளன.

    அனால்,அன்றாட வாழ்வில், கடந்த நூற்றாண்டில் குடும்பத்து உறவு களால் எழுதப்பட்டு பெறப்பட்ட கடிதங்கள், சுறுக்குக்கயிறுகளாகவும், சொர்க்கச் சாயல்களாகவும்,இருந்திருக்கக்கூடும். இவை அனைத்தும் பெரும்பாலும் ஒவ்வொரு குடும்பத்தின் உறவு நடை முறைகளின் வெளிப்பாடே! 'படித்தால் மட்டும் போதுமா' திரைப்படத்தில் சுயநலத்தால் ஒரு சகோதரன் எழுதிய இரு கடிதங்கள்,குடும்பத்தின் பலரது வாழ்வினை புரட்டிப்போட்டதை, 

"தெரிந்தே கெடுப்பது பகையாகும் 

தெரியாமல் கெடுப்பது உறவாகும்" 

   எனும் கண்ணதாசனின் துல்லியமான சொற்களெடுத்து தெள்ளத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தின.

     இன்றைக்கு கடிதங்கள் கால் நீட்டி படுத்துவிட்டன. கனிவான கருத்துக்க ளையும் கனமான சிந்தனையையும் எழுத்து மூலம் பகிர்ந்து கொள்ள, எழுத்துக்களே தடைக்கற்களாகிவிட்டன. சமூக ஊடகங்களில் சண்டையிடவே நேரம் போதவில்லை.அத்தலங்களிலும் பெருவாரியாக, சிந்தனை சீர்கேட்டையும், மொழியின் மூச்சு முட்டலையுமே,காண முடிகிறது. 

   தபால் துறையில் கடிதம் சேரவேண்டிய விலாசம் சரியாக குறிப்பிடப் படாதபோது அக்கடிதங்கள் அனுப்புனருக்கே திருப்பி அனுப்பப்படும். அனுப்புனரின் விலாசமும் இல்லையெனில், அது போன்ற கடிதங் கள்  Dead Letter Office எனும். அலுவலகத் தில் புதைக்கப்படும். ஆனால்,இன்று,கடிதக் கலையே  குளிர் சாதனப்பெட்டி யைத்தேடி, இறுதிக் காலத்தின்  ஈமச் சடங்குகளுக்காக காத்திருப்பதாகவே தோன்றுகிறது.      

                                    ================0================= 

 

Homage to the Super good film Producer.

   

   Ratanlal Bhagatram Choudary known as R,B Choudary proved himself as one of the most renowned film makers and made his Super Good Films,the home name of many film lovers in South India.Though his production house started with the three Malayalam films Adipapam ,Layanam, and Kalpana House, it was his focus on Tamil films that made the Super Good films find a super hit place in the tinsel world.

  Starting with the film  Puthu Vasantham,    Piriyadha Puthir,Putham Puthu Payanam, Cheran Pandiyan,Oor Mariyaadhai,Gokulam,  Nattamai,Poove Unakkaaga,{which gave the star status to actor Vijay}Sengottai,Sundhara Purushan,Mr.Romeo,Love Today, Surya vamsam, Santhippomaa,Sollaamale, Tirunelveli ,Poomagal Oorvalam,Thullaadha Manamum Thullum, Raja, Nee Varuvaai Ena, Kannupada Poguthaiyyaa,Maayi,Vinnukkum Mannukkum,Simmarasi, Samuthram Unnaikodu Ennai Tharuven,Aanandam  Shajahan Punnagai Desam Varushamellaam Vasantham Thithikkuthe Kacheri Aarambam Rowthram Thiruppaachi,Kalathil Sandhippom,and the latest Maareesan are some of the long list of Tamil films released by the Supergood films, besides the Malayalam films.Chodhyam,Keerthi Chakra and Villaali Veeran,and many Telugu and Kannada films and a couple of Hindi films too,

 The two major directors of Super Good films were,Vikraman {with whose Puthu Vasantham,R.B Choudary started his Tamil film journey}, and K.S Ravikumar whose Naattamai like Vikraman's Suryavamsam,was a blockbuster.The other notable directors
who worked with Super Good films were Ezhil,Sasi,Lingusami Bharathi Kannan, Bharathi Ganesh,Rajakumaran,Rasu Madhu ravan,Erode Sounder,Sudeesh Sankar, C.V.Sasikumar,R,T Neason,Perarasu, and a few others.

  Two main heroes of the Super Good films were Vijay and Sarathkumar. besides Jeeva.The other heroes include Jeeva one of the two sons of R,B,Choudary, Raguvaran, Rahman,Vijayakanth,R,Parthiban,Murali Mammootty, Ajith,Arjun,Prashanth, Abbas Livingston Jeyaram, and a few more. Puthu Vasantham, Poove Unakkaaga,Thulladha Manamum Thullum, Nattaamai,Anandham, Thiruppachi and Love Today,are some of the super good films, to be cherished in audience memory as the best pieces from the Super Good films. Anandam is repeatedly watched by many,as the most endearing and fascinating family drama produced by the Super Good films.

  The passing away of the father figure of one of the most prominent film houses, is a grievous loss not only to Tamil cinema but also to the entire film Industry in India.This blogger shares the grief of Jeeva and Jithan Ramesh, the two actor sons of this great film producer and that of his other two sons too. The saddest part of this,is the brutal road accident that took away the life of a soul highly precious to the creative field of cinema.May his soul rest in peace.

                                      ==============0=============

Kamalahasan among other heroes

     It is a fact known to all,that Kamalahasan rose to fame in his very first film as a child artist in AVM's 'Kalathur Kannamma' as the forlorn son of Gemini Ganesan and Savithri. The song "Ammavum Neeye Appaavum Neeye Muruga Muruga"{You are the father;you are the mother oh! God} for which he gave his lip movements showed how capable he was, in synthesising his physical inclusion into role play, even as a child artist.He again appeared as the son of Gemini Ganesan and Saavithri in dual roles in AVM's Paarthaal Pasitheerum. 

  In that glorious film  Paarthaal Pasi Theerum he was seen in the arms of Sivaji Ganesan being fondled with the lullaby "Pillaikku Thandhai oruvan Nam Ellorukkum Thandhai Iraivan"{A son has one father;for us all God is the father}In this context it should be mentioned here that both these stalwart actors were introduced and cherished by the AVM banner.

  In 'Anandha Jothi' again as a child artist,he was the pet student of his PT master,played by MGR.The other films of Kamal as child artist were, AVM's Padha Kanikkai,{another film of Gemini Ganesan and Savithri}and Vanambadi. Thus,as a child artist itself, Kamal shared the screen space with the three mega heroes of Tamil Cinema during the Nineteen Sixties.  Even as a child artist Kamal's power of performance was unbeatable, in terms of voice throw, clarity and a kind of defiance against hurdles and obstructions.

  The rapport between Kamal and Gemini Ganesan was going strong with a few more films like kurathi Magan,Naan Avanillai Unnal Mudiyum Thambi of K.Balachander {in which Kamal again became the son of Gemini}.This beautiful link between the two heroes splendidly culminated in Avvai Shanmugi, the most hilarious comedy, in which he became the love interest of Gemini Ganesan,{the pretty old father of Meena }through impersonation as a woman called Shanmugi. Kamalahasan also joined the Chevalier in Naam Pirandha Mann and later as his son in the epoch-making film Devar Magan,

  Kamalahasan's early roles as an adult actor were with Sivakumar.From Balachander's Sollathaan Ninaikkiren ,the films he acted with Sivakumar were Gumasthavin Magal Panathukkaaka, Thein Sindhuthe Vaanam, Saindhaadamma Saaindhaadu, Pattaam Poochi, Melnaattu Marumagal and Thangathile Vairom.While Kamalahasan played negative roles in Sollathaan Ninaiki rein and Pattaam Poochi,Sivakumar did the role of a selfish person in Saindhaadamma Saaindhaadu as he did in Rajinikanth's Bhuvana Oru Kelvikuri. In all these films Kamal was not seen as a junior artist, but as an actor of high voltage calibre, in performing roles with ease and ecstasy.He has also acted with R.Muthuraman in the film 'Guru' which was a remake of the Hindi film 'Jugnu'.

  With Jaishankar,Kamal has acted in films like Yellaam Inbamayam, Savaal,Sattam, Vaazhve Mayam,Naanum Oru Thozhilaali Abhoorva Sahodhararkal and Singaravelan. Earlier Jai Shankar had appeared in cameo roles in Kamalahasan films like Abhoorva Raagangal and Uyarndhavarkal.Of these it was interesting to see them as fraternal thieves in Savaal and to see Jai Shankar as villain in Abhoorva Sagothararkal.

   Then Kamalahasan became Rajinikanth's costar in about ten films. Starting from Abhoorva Raagangal, the duo continued their film journey together in films like Moonru Mudichu, Padhinaaru Vayadhinile, Ninaith aale Inikkum,Avarkal,Aval Appadithaan, Thaayillaamal Naanillai,  Allaudinum Arpudha Vilakkum and Ilamai Oonjalaadu kiradhu.Most of these films were known for their powerful narration and Rajinikanth played negative roles in Moonru Mudichu, Padhinaaru Vayadhinile and Avarkal.

  Almost all the films that Kamalahasan acted with other popular heroes were his earlier films. Among these, the films of Kamalhasan and Rajinikanth were more significant than others, because both Kamalahasan and Rajinikanth were emerging heroes,unlike the other heroes mentioned here,who had already well established their place in Tamil cinema.Among the popular heroes mentioned here,MGR was the only hero with whom Rajinikanth never shared the screen.If Kamalahasan became the son of Sivaji Ganesan in Devar Magan, Rajinikanth acted as the son of the Chevalier in Padayappa. Unlike Rajinikanth who acted several films with Jai Shankar,Kamalahasan's films with Jai Shankar were fewer in number.

  Once Kamalahasan's heroic growth got established, he avoided acting with other popular heroes. From his childhood days,the thirst for doing something different at all times with power and pomp, is in the blood of Kamal.If variety is the spice of life,Kamal is the spice of that variety.He might have played smaller roles in several films at the beginning. Sivakumar jovially called him his junior artist,in seven films, at an award winning programme. But Kamalahasan has always been a grand junior, at times even excelling the main heroes.Being with other heroes, Kamal never failed to carve a niche for himself, to make himself the most indispensable profile of Tamil Cinema.

                             ================0=================

நண்பனே! நண்பனே!

   "உன் நண்பன் யார் என்று கூறு; நீ யார் என மதிப்பிடுகிறேன்" என்று விவரம் கோரலும், "குத்துவது நண்பனா இருந்தா,செத்தாலும் சொல்லக் கூடாது" { சுந்தரபாண்டியன் திரைப்பட இறுதி காட்சியில் சசிகுமார் கூறுவது} என்று விவரம் கூற மறுத்தலும், நட்பின் இரு முனைகளாகக் கொள்ளலாம்."நண்பனின் மரணத்தை விட மிகக் கொடுமையானது  நட்பின் மரணம் " என்று நண்பர் ஒருவர் கூறியது,என் நினைவலைகளை விட்டு நீங்குவதே இல்லை!!. 'நட்பே துணை' எனும் திரைப்படத் தலைப்பு, 

உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல அங்கே 

இடுக்கண் களைவதாம்பி நட்பு 

எனும் பொன்னான திடுக்குறளை நெஞ்சில் மீண்டும் பதித்தது. 

முகனக நட்பது நட்பன்று நெஞ்சத்து 

அகனக நட்பது நட்பு 

  எனும் குறள் மூலம் இன்முகம் காட்டுவதோடு நில்லாது, உள்ளன்பு கொண்டு நட்பு பாராட்டுவதே, உண்மையான நட்பென்று வள்ளுவர் தனது 'நட்பு' எனும் அதிகாரத்தில் வேறொரு குறளால் நண்பனின் மதிப்பை நிலை நிறுத்திக்கிறார். 

   நண்பர்கள் இருவர் தங்களது நீண்ட இளமைக்காலம் உள்ளடக்கிய நட்பினை நினைத்து, ஏக்கத்துடன் பாடும், 

"அந்த நாள் ஞாபகம் நெஞ்சிலே வந்ததே நண்பனே 

இந்த நாள் அன்றுபோல் இல்லையே அது ஏன் ஏன் நண்பனே" 

  என்ற 'உயர்ந்த மனிதன்' திரைப்படத்தில் மேஜர் சுந்தராஜனுடன் இணைந்து சிவாஜிக்காக டி.எம்.எஸ்ஸும் பாடிய கண்ணதாசன் பாடல், எம். எஸ். விஸ்வ நாதன் இசையில் களைகட்டியது. இதே போன்று 'சட்டம்' திரைப்படத்தில் எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியமும் மலேஷியா வாசுதேவனும் கங்கை அமரனின் இசையில் பாடிய, வாலியின்  வரிகளில்  அமைந்த,  

"நண்பனே, எனது உயிர் நண்பனே, 

நீண்ட நாள் உறவிது; 

இன்றுபோல் என்றும் தொடர்வது காண்"   

எனும் பாடல், காலம் போற்றும் நட்பினை கொண்டாடியது. 

   காலத்தில் நிலைத்த நண்பர்களாய், 'உனக்காக நான்' திரைப்படத்தில் சிவாஜி கணேசன் மற்றும் ஜெமினி கணேசனுக்காக டி.எம்.எஸ்ஸும் கே. ஜே.யேசுதாசும் பாடிய, 

"இமைத்தொட்ட மணிவிழி 

இரண்டுக்கும் நடுவினில்

தூரம் அதிகமில்லை 

இருமனம் ஒருகுணம்

இருவரும் நண்பர்கள் 

அதுதான் அன்பின்  எல்லை 

கண்ணனிடம் குசேலன் கண்ட சுகம்   

இல்லை இல்லை 

கம்பனிடம் சோழன் கண்ட சுகம் 

இது காவிய காலத்து அன்பு மனம் 

பசும் பாலையும் நீரையும் சேர்த்த விதம் "  

  என்ற கண்ணதாசன் வரிகள் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசையில் நண்பர்களின் ஒருமனதை நம் மனதில் நங்கூரமிட்டது. 

"தில்" திரைப்படத்தில், வித்யாசாகர் இசையில் கார்த்திக் கே.எஸ்.சித்ரா திப்பு மற்றும் ஆனந்தும் இணைந்து நட்பின் அலைகளை நேரலைகளாக் கிய, 

"ஓ நண்பனே நண்பனே, 

நீ என்றுமே 

வெற்றியின் நண்பனே" 

  எனும் அறிவுமதியின் பாடல், நண்பர்களின் மகிழ்ச்சி ஆரவாரத்தில் நம்மையும் திளைக்கச் செய்தது. 

   சூழ்நிலை காரணமாக உயிரும் உடலுமாய் இருந்த நண்பர்கள் பிரிந்தாலும், சவால் விட்டுக்கொண்டிருப்பாரே தவிர,அவர்களின் நட்பு மாறாது. 

'அண்ணாமலை' திரைப்படத்தில் சூழ்நிலையால் நண்பர்கள் பிரிந்தி ருக்க, 

"வெற்றி நிச்சயம் 

இது வேத சத்தியம்" எனும் பாடலுக்கிடையே வரும், 

"அடேய் நண்பா உண்மை சொல்வேன் 

சவால் வேண்டாம் உன்னை வெல்வேன்" 

   என்ற ஆக்ரோஷமான வரிகள், நட்பின் ஆழத்தையும், ஆத்திரத்தின் தாக்கத்தையும், ஒருசேர வெளிப்படுத்தும்.தேவாவின் இசையில் எஸ்.பி.பி பாடிய வைரமுத்துவின் பாடல் வரிகள், எரிமலையாய் வெடித்து, நீரில் தணிந்ததாய் தோன்றியது. இதே போன்றொரு நண்பர்களின் பிரிவுச் சூழல், தத்துவரீதியாக மலர்ந்து, மனதில் மணம் பரப்பிய பாடல் வரிகளே, 'பார்த்தல் பசிதீரும்'திரைப்படத்தில் விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இசையில் டி.எம்.சௌந்தராஜன் பாடிய காணதாசனின்,

"உள்ளம் என்பது ஆமை 

அதில்  உண்மை என்பது ஊமை"

 எனும் பாடலுக்கிடையே கேட்ட, 

"தண்ணீர் தணல்போல் எரியும் 

செந்தணலும் நீர் போல் குளிரும் 

நண்பனும் பகைபோல் தெரியும் 

அது நாள்பட நாள்பட புரியும்"

 எனும் மகத்தான நட்பின் ஆழமும் வீச்சும் 

   'மகாபாரதம்' எனும் இதிகாசத்தில் தருமத்திற்கு அப்பால் நின்று, நண்பனுக்காக உயிர் நீத்த கர்ணனும், கர்ணன் பிடித்திழுத்ததால்   துரியோதனன், மனைவியின் முத்துக்கள் சிதற,அப்போது அங்குவந்த துரியோதனன், மனைவியையும் நண்பனையும் துளியும் சந்தேகிக்காது ''சிதறிய முத்துக்களை அள்ளவோ தொடுக்கவோ''என வினவ உயரிய நட்பும்,உற்ற நண்பர்களாய்  வாழ்வோருக்கு இணையாக வாழ்வில் வேறொன்றும் இல்லை என்பது போன்ற எண்ணத்தை ஏற்றிவைத்தது. இதை உறுதிப்படுத்தும் வகையில் 'படிக்காத மேதை' திரைப்படத்தில் கே.வி.மகாதேவன் இசையில் சீர்காழி கோவிந்த ராஜன் பாடிய, 

மகாகவி பாரதியாரின்,

"எங்கிருந்தோ வந்தான் இடைச்சாதி நான் என்றான்" 

எனும் கண்ணன் பற்றிய பாடலில், 

"நண்பனாய், மந்திரியாய்,நல்லாசிரியனாய், 

பண்பிலே தெய்வமாய்,பார்வையிலே சேவகனாய்" 

  என்று வரிகளின்  வரிசையில்  நண்பனுக்கு முன்னுரிமை அளித்ததும் அதே போன்று ஆங்கிலத்தில் Friend philosopher and guide என்ற கூற்றில் நண்பனுக்கு முதலிடம் கொடுத்தலும், நண்பனை''உள்ளத்தில் உள்ளூறும் கள்ளாக்கி''உயரத்தில் அமர்த்துகின்றன.  

   "நல்ல மனைவி நல்ல பிள்ளை நல்ல குடும்பம், தெய்வீகம்" என்று பட்டியிலிடுகையில்,அதில் நல்ல நண்பனையும் சேர்த்துவிட்டால், சொர்கவாசலை சொந்த வாழ்க்கையில் கடக்கலாம்!   

                               ===========0============  

      

The most intoxicating voice of music

   

   The compatibility between voice and music is a symbol of harmony between the body and soul. Many voices in many languages have eased human ears with the ecstasy and empathy of music. However,rarely do we come across voices that vanquish the listeners through a vibrant intoxicating mode and keep the ears compactly contained through a mesmerizing spell.

  It is one such voice,that ruled Hindi cinema for decades and conquered other language zones with an equal amount of fascinating felicity. It is the voice of Asha Bhosle the younger sibling of the late nightingale Lata Mangeshkar. The passing away of Asha Bhosle yesterday, will mark numerous decades of memories of her voice that would grandly occupy the musical gallery of Indian cinema, besides Bollywood.  

    Among the 12000 plus songs that Asha Bhosle sang, there are three scintillating numbers from Tamil films,that will eternally enthuse the music lovers in Tamil Nadu. "Shenbagame Shenbaghame"from Enga Oooru Paattukkaaran for which Ilayarja composed music,"September Madham" from Alai Paayudhe composed by A.R.Rehaman and "Konja Neram Konja neram Konji pesa Koodaadha" from Chandramuki (sung with Madhu Balakrishnan) tuned by Vidhyasagar have taken Asha Bhosle closer to the hearts of the Tamil soil. She has also sung for other Tamil films like Meera,Heh Ram and Kizhakku Vasal. 

   This blogger is not a regular viewer of Hindi films. But songs like "Gun Guna Rahe Hai Bhanvare" {sung with Mohammed Rafi, in Aradhana}"Chura liya hai tumne jo dil ko".  {sung with Rafi Yadon Ki Baaraat}"Dum Maro Dum" {Hare Rama Hare Krishna} are always the immortal numbers that would have taken the human ears across the world, to the height of fantasy and glory.

  Beyond the numbers in terms of songs and the languages that adorned those songs, it is the value of the voice that sustains the might of music, intoxicating the listeners with unending sweetness and incomparable innate charm. It is the voice synthesis of a unique kind, that has surpassed the identity of languages, and made music transcend the linguistic, regional, and global barriers,to knock at the international doors of distinct soils. Her soul is bound to rest in peace forever in the lap of God.

                    ================0=================