Friday, November 4, 2022

Ponniyin Selvan on Prime Video

  Mani Rathnam's Ponniyin Selvan owes its tremendous commercial success to the concerted efforts of the entire creative team and performing actors,to take a decades-old historical fiction closer to new generation perceptions and perspectives.

 There is absolute grandeur in presentation of events.The subtle directorial moves to motivate the actors for calculated utterance of dialogues with a complementary time gap between words or sentences,vitally serves to drive out dialogue deficiencies,in terms of an impressive pouring of literary Tamil dialogues witnessed in the historical films of the Nineteen fifties and sixties.

  The problem experienced by the audience could be the difficulty in identifying numerous characters and their names on account of not having gone through the novel of Kalki.The other problem lies in fixing most of the actors with the roles they perform due to the rigorous make up schedule imposed on the actors,by a conscientious section,to which the make up task was assigned. A.R.Rehaman has mightily performed his job more with the background score,than with the songs. 

 To produce a much tried and given up historical film that matches  the  expectation and aspiration of new generation film viewers,is not an easy task.Forgetting the controversies regarding dedication to history and historical fiction,Manirathnam &co should be applauded for having taken up a project shunned by many and made it shine as fascinatingly as possible.

 All actors have creditably underplayed their roles and Karthi Sivakumar scores on the higher side in this regard.Underplay is one of the most popular film making yardsticks of Manirathnam and PS survives more effectively on account of this underplay by almost all actors.Thanks to Prime Video.

Note:-I had stated earlier that I would not write about PS because I have not read Kalki's novel.But after watching the film on OTT, I was tempted to say a few words about the film,pushing aside my ignorance of the novel.



  1. சிறப்பு சார்... இதை ஒரு வெப் சீரிஸ்ஸாக படமாக்கியிருந்தால் இன்னும் டீடெயீலாக சொல்லி இருக்கலாம்... சோழ பேரரசு உருவாகுவதற்கு துனையாயக இருந்த பழுவேட்டரையர்கள் மற்றும் வேளார்கள்.. அவர்களுக்கிடையே உள்ள பெண் எடுத்தல்/கொடுத்தல் முக்கியமான போர்களில் அவர்களின் பங்களிப்பு போன்றவற்றை டீடெய்லாக சொல்லியிருக்கலாம். பாண்டியனின் தலை கொண்ட கோப்பரகேசரி ஆதித்தனின் ஆளுமையையும்... பாண்டியர்களுக்கு துனை நின்ற இலங்கை மன்னனின் பின்புலத்தையும் விரிவாக காட்சி படுத்தி இருக்கலாம்.. நாவலாக படிக்கும் போது வந்தியதேவன் போல கணவன் வேண்டும் என நினைத்த பெண்களும்.. குந்தவையை போல மனைவி வேண்டும் என நினைத்த ஆண்களும் அநேகம். மாறாக படத்தில் வந்திய தேவனை எந்த பெண்னை பார்த்தாலும் ஜொள்ளு விடும் படி காட்டி இருப்பது சரி இல்லை. கல்கி வரலாற்றிலிருந்து சிறிய நூலை எடுத்து புனைவினால் நெய்து வஸ்திரமாக கொடுத்து விட்டார்... நிறைய பேர் இந்த நாவல் தான் சோழ சரித்திரம் என்று நம்புகிறார்கள். ஆதித்தன் கொலை வழக்கில் தொடர்புடைய பாண்டிய ஆபத்துதவிகள் ரவிதாசன் மற்றும் அவரது சகோதரர்கள் பிராமணர்கள் என்பதை மறைத்தே படத்தை இயக்குனர் மணிரத்னம் எடுத்திருக்கிறார்... ஆதித்தனார் கொலைக்கு பின்பு பிராமணரான ரவிதாசன் மற்றும் சோமன் சகோதரர்கள் குல நீக்கம் செய்யப்பட்டதும் அவர்களது சொத்துக்கள் கோவிலுக்கு கொடுக்கப்பட்டதும் கல்வெட்டு செய்தி. ஆனால் இயக்குனர் ரவிதாசன் மற்றும் சோமனை பிராமண அடையாளம் தவிர்த்து காட்டுமிராண்டிகளை போலவே சித்தரித்து இருப்பது அவரது சொந்த சமூகம் சார்ந்த பாசத்தை காட்டுகிறது. இருப்பினும் இரண்டரை மணி நேரத்தில் சொல்ல வேண்டியதை கச்சிதமாக சொல்லி இருப்பது பாராட்ட பட வேண்டியது.

    1. I appreciate your views and assessment of the way Manirathnam has taken it.As my love for cinema is boundless and profound,I travel into its realms,without caste and religion and see all the positive aspects and only pinpoint a few negatives that strike my mind.Thank you for your views