Two Malayalam films with Asif Ali, in two diverse roles.

  

  Asif Ali's  Aabhyanthara Kuttavaali and Mirage are the two films that have come as pre-Diwali OTT releases, the former made by Sethunath Padmakumar and the latter by Jithu Joseph.One is a family drama, and the other is an action thriller. In terms of theme and narration, both the films justify their genres through their narrative formats, and action quotient. Asif Ali as the protagonist of the two films, succinctly delivers his roles with his usual underplay of emotions and contextual fulfilment of appropriate role play.

  As a family drama Abhyaanthara Kuttavaali suitably exhibits the new generational trends in marital relationship, with men falling vulnerable to the feminine designs and expectations of independence and self-focused life determiners. The beauty of the film depends not only upon its thematic validity, but also on the legality involved in establishing the factual position of more men falling a prey to the latent motives cherished by women, whose intentions surpass the ethical component of conjugal life.

  As the gullible victim of a dubious marriage in which he was not allowed even to get closer to his wife,but was forged as a harassing husband and wife beater, it becomes the paramount effort of the hero to prove his innocence before law. The inability of the advocate in properly presenting his case, forces him to argue his case himself, with the permission of the magistrate. 

  As the one month marriage has to culminate in a divorce, the hero has to investigate the hidden trails of the girl whom he married, and prove before the magistrate, how he has been wrongly implicated in the case, besides putting forth the statistical data that in a world of feminist slogans, men are equally or more caught in troubled marriages The ripple free narration makes a rippled story base, an interesting family watch, despite the fact that the slow narration of the events could have been given a little bit of dramatic dynamics.

  'Mirage' is a film full of twists and turns and Jithu Joseph who has reached an acclaimed position as a master of thrillers, makes each move of the film nerve breaking for the viewers besides making the characters themselves experience rotational and anticlockwise jerks, on account of every access to truth becoming a blow of falsehood. Mirage is what is not, that appears before us. A road travel will show us watery spots at long distance, that disappear when we drive closer. How often we have felt all friends are not true friends, and all enemies are not real enemies.

   At a time when films of heroes like Dilip, Prithviraj,and Kunchackoboban are not many, Asif Ali has become the right choice to do roles with different shades. Both Asif Ali and Aparna Muralidharan have given their best and the way the course of events get unfolded through the changing vindications of Aparna, Asif Ali gets more and more riddled and the climax gripping the audience with the most unexpected slot of mirage, makes the film a special thriller.

 From money laundering to gory memories of tragic events and an unforgettable event of sexual harassment goading the mind for revenge after years, Mirage is an intricate spider's web that quickly unwinds itself within ten minutes, before the climax. Sampath Raj adds a lot of grace to the cop role both in looks and role play. Jithu Joseph who gave hits like Drishyam, its sequel, Papanasam, the Tamil remake of Drishyam, Oozham,Kooman {another Azif Ali film with psychological intricacies} and Nunakuzhi,has made 'Mirage' a different thriller. The only flaw is the missing thrust on the theme base of the film that takes a casual note in the last fifteen minutes of narration. But still, the unexpected shocking climax is toughly action filled, and a bit palpitating too. Asif Ali is on an onward march, towards displaying multiple genres of roles with ease and ecstasy.

  Courtesy to the two OTT forums, ZEE 5 for Aabhyanthara Kuttavaali  and SONY LIV for Mirage.

வெண்தமிழ்த்திரையின் நல்முத்துக்கள்

 

"முத்தைத்திரு பத்தித்திருநகை 

அத்திக்கிறை சத்திச்சரவண

முதிக்கிக்கொரு வித்துக்கொருபர எனவோதும்"

  என்று 'அருணகிரிநாதர்' திரைப்படத் தில்  T.M சௌந்தராஜன் குரலில் ஒலித்த திருப்புகழ் பாடலின் வரிகள் ஜி.ராம நாதன் மற்றும் T.R பாப்பா இருவரின் இசையில் முருகனின் திருவருளை நெஞ்சில் வேலென பாய்ச்சின. வெண் முத்திற்கிணையான பல்வரிசையும், இளநகையும் அமைந்த தேவயானை தேவியின் தலைவனாகிய, சக்திவேல் தாங்கிய முருகன், மோட்ச வீட்டிற்கு விதையாக விளங்குபவன் என்று பொருளு ரைத்தது அப்பாடல்.

  இதே T.M.சௌந்தராஜன் குரலில், 'மதுரைவீரன்' திரைப்படத்தில் ஜி.ராம நாதன் இசையில் 'வாங்க மச்சான்' பாடலுக்கிடையே தோன்றும்.

"முத்துப்போல பல்லழகி 

முன்கோபச் சொல்லழகி 

கத்திபோல் கண்ணனழகி 

கனிவான பெண்ணழகி" 

   என்று தஞ்சை N.ராமைய்யாதாஸின் வரிகளில் அமைந்த பாடல், இறைவன் தடத்திலிருந்து கீழிறங்கி,மனித மேடை யின் குறும்புத்தனமான கற்பனையை அரங்கேற்றியது.

 'முத்து' எனும் சொல் பற்களை மட்டும் குறிக்காது விழிகளையும் குறிக்கக் கூடும் எனும் வகையில் 'நெஞ்சிருக்கும் வரை'திரைப்படத்தில் எம்.எஸ். விஸ்வ நாதன் இசையில் T.M.சௌந்தராஜனும் P.சுசீலாவும் இணைந்து பாடிய கண்ண தாசன் பாடலே, 

"முத்துக்களோ கண்கள் 

தித்திப்பதோ கன்னம் 

சந்தித்த வேளையில் 

சிந்திக்கவேயில்லை 

தந்துவிட்டேன் என்னை" 

   என்று இதமாக நெஞ்சில் நிறைந்த வரிகள்.இதுபோன்ற கற்பனைகளி லிருந்து சற்று விலகி குழந்தைகளை முத்துக்களாய் கொண்டாடும் பாடல்கள் தனி முத்திரை பதித்த,

"முத்தான முத்தல்லவோ

முதிர்ந்து வந்த முத்தல்லவோ

கட்டான மலரல்லவோ

கடவுள் தந்த பொருளல்லவோ"

  எனும் 'நெஞ்சில் ஓர் ஆலையம்'திரைப் படப் பாடலும்,'கண்ணேபாப்பா' திரைப் படத்தில் இடம் பெற்ற,

"கண்ணே பாப்பா

கனிமுத்து பாப்பா

அன்னையும் இங்கே

சிந்தும் புன்னகை எங்கே"

    என்று தொடங்கி,

"பனித்துளி ஒன்று 

சிப்பியில் விழுந்து

வந்தது முத்து

என் மன்னவன் சொத்து"

     என்று தொடரும் பாடல் வரிகள் முத்துக் களால் குழந்தைச் செல்வங்களை அலங் கரித்தன. இந்த இரண்டு கவியரசின் பாடல்களும் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இசை யில் P.சுசிலாவின் குயிலோசைக் குரல் குணம் கூட்டின.

   மனித வாழ்க்கையில் ஒவ்வொரு பொழு தும் வெண்முத்தாக அதனை முறையாக கோர்த்து ஒரு நாளை அழகாக்கிக் கொண்டாட முனையும் நபர்களுக்கு, குறிப்பாக குடும்பத் தலைவிகளுக்கு, அழகான வாழ்க்கை அழிந்துவிடுமோ என்ற அச்சம் ஏற்படுகையில்,மனம் தவிப்பதாய் அவர்கள் உணருவர்.அப்படி ஒரு மனநிலையை வெளிப்படுத்தும் பாடலே, 'சொர்க்கம்' திரைப்படத்தில் P. சுசீலா பாடிய, 

"ஒரு முத்தாரத்தில் முப்பது முத்து 

கோர்த்து வைத்திருந்தேன் 

அதன் முன்னும் பின்னும் 

தங்கக்கோடுகள் போட்டு

வைத்திருந்தேன்" 

  எனும்கண்ணதாசனின் வரிகளை எம்.எஸ்.விஸ்வநாதனின் இசையில் முழங்கிய முத்தான பாடலாகும்.இதே போன்றொரு கருத்தினை மகிழ்ச்சியுடன் வெளிப்படுத்திய பாடலே, 'பாமா விஜயம்' திரைப்படத்தில் P.சுசீலா,எல் ஆர் ஈஸ்வரி சூலமங்கலம் ராஜலட்சுமி மூவரும் இணைந்து கொண்டாடிய,

"ஆனி முத்து வாங்கிவந்தேன் 

ஆவணி வீதியிலே

அள்ளிவைத்து பார்த்திருந்தேன்

அழகு கைகளிலே"

   என்று தொடங்கி, 

"எண்ணிவைத்தேன் 

ஏழெட்டு முத்துக்கள் காணவில்லை

ஏறிட்டு நான் அதை பார்க்கவில்லை 

மார்பிலும் நான் அதை சூடவில்லை 

அந்த கன்னத்தில் என்னடி முத்து வண்ணம்

எந்த கள்ளத்தனத்தினில் வந்ததடி 

வாங்கிக்கொடுத்ததும் 

தாங்கிப்பிடித்ததும் 

முத்துக்கள் போல் வந்து சிந்துதடி.

ஒரு முத்து,இரு முத்து, மும்முத்து 

நால்முத்து அம்மம்மா "

   என்ற கண்ணதாசனின் பொன்னான வரிகளைக்கொண்ட,எம்.எஸ். விஸ்வநாத னின் இசையில் அர்த்தங்களை அழகுடன் கோர்த்து, செவிகளுக்கு அலங்கார மூட்டிய,பாடலாகும்.

   முத்தான பாடல்களின் முத்துக்களின் வரிசையில் 'அனுபவி ராஜா அனுபவி'  திரைப்படத்தில் T.M.சௌந்தராஜனும்  எல்.ஆர் ஈஸ்வரியும் பாடிய,

"முத்துக்குளிக்க வாரீகளா

மூச்சை அடக்க வாரீகளா" 

   என்று தூத்துக்குடி மொழிதாங்கி வந்த உற்சாகப்பட்டாலும்,'அன்பு சகோதரர்கள்' படத்தில் கண்டசாலா மனமுருகிப் பாடிய,

"முத்துக்கு முத்தாக 

சொத்துக்கு சொத்தாக 

அண்ணன் தம்பி பிறந்து வந்தோம் 

கண்ணுக்கு கண்ணாக 

அன்பாக இனைந்து வந்தோம் 

ஒண்ணுக்குள் ஒண்ணாக" 

   எனும் நெஞ்சில் அதிர்வலையினை தோற்றுவித்த பாடல் வரிகளாகும். இந்த கண்ணதானின் இப்பாடல்களில் முதலா வது பாடலுக்கு எம்.எஸ் விஸ்வநாதனும் இரண்டாவது பாடலுக்கு கே.வி.மகாதேவ னும் பாங்குடன் இசையூட்டினர்.இப்பதி வில் குறிப்பிட்ட முத்துக்கோர்வையாய் அமைந்த பாடல்களை முதலிரண்டைத் தவிர இதர பாடல்கள் அனைத்தையுமே கண்ணதாசான் மட்டுமே எழுதியது, கவியரசுக்கு மட்டுமின்றி தமிழ்த் திரைக்கே பெருமை சேர்ப்பதாகும்.

 பாடல்களால் மட்டுமல்லாது வெண்தமிழ்த்திரை,தலைப்புகளாகவும்'முத்து' 'முரடன் முத்து''நத்தையில் முத்து'சிப்பிக் குள் முத்து''முத்து எங்கள் சொத்து' 'முத்துக்கு முத்தாக'போன்ற முத்துக்கள் முன்னோக்கிச் செல்வதை காணலாம். மொத்தத்தில்,வெண்தமிழ்த் திரையில்  நல்  முத்துக்கள், தமிழோடு விளையாடி, திரைகளைக் கடந்து விழிகளிலும் செவி களிலும் வெற்றி மாலைத் தோரணங்கள் கட்டுகின்றன.

                                              =============0============== 

   

Sivakumar in two divine roles

    

   The portrait of god is a pattern of human imagination.Unlike most other religions Hinduism is endowed with a galaxy of images of Gods, in relation to an infinite variety of mythological compositions.The most frequently visited images are those of Mahavishnu with the portraits of Lord Krishna and Lord Rama as his two most prominent avatars.Besides these two images the  Vaishnavite mythological tales include that of Abhimanyu,the son of Arjuna.Gemini Ganesan performed the role of Abhimanyu in Maya Bazaar and A.V.M Rajan did that role with equal grace, in Veera Abhimanyu.

  Telugu superstar N.T.Rama Rao's facial profile piously fitted into the roles of Lord Krishna,which he repeated in a few Telugu and Tamil films like Maya Bazaar and Karnan.As Lord Ram he excelled in playing the role with a perfection of image display in films like Sampoorana Ramayanam and Lava Kusha.Gemini Ganesan also did the role of Lord Krishna for the film Veera Abhimanyu.

   Unlike the Vaishnavite portrait of Gods,the Saivite portraits reflected a greater amount of  masculine verve as visualised and witnessed in paintings,sculptures and film portrayals.This kind of masculine verve was exuberantly represented in the portrayal of Lord Shiva by actors like Sivaji Ganesan,{Thiruvilaiyaadal} R.S.Manohar {Thiruneela kandar} Gemini Ganesan {Kandan Karunai }and A.V.M Rajan {Agathiyar}

   Playing divine roles is more a predicament than pleasure.This is because of the predominance of acceptability by the audience.Face requires a kind of uniquely appealing grace to play the distinctly created images of Gods, instinctively passed through the expertise of human vision.Film makers would certainly have applied their minds more thoughtfully, towards assigning divine roles to  actors.

  MGR being a limb of the Dravidian body,did not think of getting into divine roles after registering his image as a mass hero.The next generation heroes like Jai Shankar and Ravichandran also did not form part of the mythological films.Whereas Sivakumar a contemporary of Jai Shankar and Ravichandran took up two mythological roles as Maha Vishnu in Thirumal Perumai and as Lord Muruga in Kandan Karunai.

  Sivakumar's inclusion in divine roles appeared to be similar to that of N.T.Rama Rao,because of the soothing mode of dialogue delivery, which he always used to deliver.In fact, the two roles that he did, demands subdued dialogue delivery unlike that of Lord Shiva, that is well known for Rudhra thandavam and dissemination of rage against perpetrators of evil, as monstrous demons.

 The leonine voice mould of Sivaji Ganesan became a boon for exhibiting the rage-stuffed role of Lord Shiva.Where as Maha Vishnu and Lord Muruga as guarding Gods, become the softest pillows for devotees to rest their troubled minds for divine support.Though Thirumal Perumai focused on the holy routine of the Aazhvaars said to be be the staunch Vaishnavite devotees , Sivakumar's participation in the film as Maha Vishnu, revolved around mellowing the course of events with a perfectly protective touch, more as a saviour of mankind, than as a blown up figure of God.

   As Lord Muruga in Kandan Karunai, Sivakumar was his sweetest self ,endearing himself  to his devotees as a part of their body and mind.Even his destruction of the demon like Sooran { celebrated till date as soora Samhaaram}was achieved through his trust worthy lieutenant Veera Bhaahu,{turbulently played by Sivaji Ganesan}.Sivakumar's balancing of a fair attitude and behaviour between his two consorts Deivayanee and Valli ,reflected his right human perception of the divine attributes. 

 What took the audience closer to Sivakumar as Maha Vishnu and Lord Muruga would speak volumes about the actor's mellifluous mind frame in grasping godly position, and take himself flawlessly to those divine heights.Sivakumar is certainly the rarest among Tamil heroes, befitting god roles without a fall in playing those roles.By looks,lip movements,voice mould and tongue's travel through dialogues,Sivakumar is appropriately a magnificent stuff of godliness in human form, in his two divine roles representing the Vaishnavite and Saivaite codes of Hinduism

                               ===========0============

பூவை செங்குட்டுவனின் கவிதை பூக்கள்

 

  காதலும்,கருத்தாழத் தத்துவமும், வாழ்க்கை கொண்டாட்டமுமே, திரை யிசைப் பாடல்களின் தலையாய கருத்து மேடைகளாக களைகட்டிய காலத்தில் சற்றே மாறுபட்டு,பெரும்பாலும் இறை நெறி சார்ந்த திரைப்பாடல்களை திகட் டாமல் தமிழ்த்திரையில் தொடர்ந்து வழங்கிய சிறந்த கவிஞர் பூவை செங்குட்டுவன், இன்று நம்மிடையே இல்லை. 

  ஏ.பி.நாகராஜனின்'மேல் நாட்டு மருமகள்'திரைப்படத்தில் அனைத்து பாடல்களையும் எழுதத்தொடங்கி அதற்குப்பின் பல் வேறு பாடல்களை எழுதி, பின்னர் 'கனி முத்து பாப்பா' திரைப்படத்திலும் அனைத்து பாடல் களையும் புனைந்திருந்தார்.

  'மேல்நாட்டு மருமகள்'திரைப்படத்தில் குன்னக்குடி வைத்தியநாதன் இசையில் வாணி ஜெயராம் பாடிய, 

"முத்தமிழில் பாடவந்தேன் 

முருகனையே வணங்கி நின்றேன் 

தித்திக்கும் குமரன் பெயரில் 

தெய்வீக அழகைக் கண்டேன்" 

எனும் பாடலும், வாணி ஜெயராமும் T.K. கலாவும் பாடிய,

"பல்லாண்டு பல்லாண்டு வாழியவே" 

  எனும் பாடலும், தனித்துவம் பெற்றிருந் தன. அதே திரைப்படத்தில் எஸ்.பி.பால சுப்ரமணியமும் வாணி ஜெயராம் பாடிய, "How wonderful,how beautiful" மற்றும் உஷா உதுப் பாடிய 'Love is beautiful"  என்று ஆங்கிலத்தில் தொடங்கும் வித்தியாசமான பாடல்களையும் பூவை செங்குட்டுவன் எழுதி அசத்தியிருந்தார். 'கனிமுத்துபாப்பா'வில் T. V. ராஜுவின் இசையில் அவர் எழுதியிருந்த ஐந்து பாடல்களில், 

P. சுசீலா பாடிய, 

"ராதையின் நெஞ்சமே 

கண்ணனுக்கு சொந்தமே"&

"ஏழு மலைவாசா 

எமையாலும் ஸ்ரீநிவாஸா 

எந்நாளும் துணை நீயே 

ஸ்ரீ வெங்கடேசா" 

  ஆகிய இரு பாடல்களும் நெஞ்சுக்குள் தெய்வீக மனதுடன் ரீங்காரமிட்டன.

  அவரின் திரையிசை பக்திப்பாடல்களில், 'கௌரி கல்யாணம் திரைப்படத்தில் சூலமங்கலம் ராஜலட்சுமியும் P. சுசீலாவும் இணைந்து பாடிய,

"திருப்புகழை பாடப்பட வாய் மணக்கும்" 

   மற்றும் 'கந்தன் கருணை' திரைப்படத் தில் அதே பாடகர்கள் இருவரும் மீண்டும் இணைந்து இனிக்க இனிக்க பாடிய, 

"திருப்பரங்குன்றத்தில் நீ சிரித்தால் 

திருத்தணி மலைமீது எதிரொலிக்கும்"

 பாடலும்,'திருமலை தென்குமரி'படத்தில் சீர்காழி கோவிந்தராஜன் பாடிய,

"குருவாயூரப்பா 

திருவருள் தருவாய் நீயப்பா 

உன்கோவில் வாசலிலே 

தினமும் திருநாள் தானப்பா"

  போன்ற அனைத்து பாடல்களுமே,என் றென்றும் நினைவுகளில் தேனூறும் கீதங்களாகும்.  

 'வா ராஜா வா' திரைப்படத்தில் சீர்காழி கோவிந்தராஜன் குரலுயர்த்திப் பாடிய, 

"இறைவன் படைத்த உலகை எல்லாம் 

மனிதன் ஆளுகின்றான் 

மனிதன் வடித்த சிலையில் எல்லாம் 

இறைவன் வாழுகின்றான்"

மற்றும் 'அகத்தியர்' திரைப்படத்தில் T.K.கலா பாடிய,

"தாயிற் சிறந்த கோவிலும் இல்லை 

தந்தை சொல் மிக்க மந்திரமில்லை 

ஆயிரம் உறவில் பெருமைகள் இல்லை 

அன்னை தந்தையே அன்பின் எல்லை"

  போன்ற பாடல்கள்,கடவுளையும் மனித னையும் ஒருங்கிணைத்து,வாழ்வியல் தத்துவத்தில் ஒளிபெறச்செய்தன. 

  'ராஜ ராஜ சோழன்' திரைப்படத்தில் சீர்காழி கோவிந்தராஜனும்,எஸ் வரலட்சு மியும் சேர்ந்து உச்சக்குரலால் ஊர்க்கூட்டி தேரிழுத்த, 

"ஏடு தந்தானடி தில்லையிலே

அதை பாடவந்தேன் 

அவன் எல்லையிலே"

  என்று,இருகுரல்கள் ஒரே குரலாய் ஒலித்த பாடலும்,பூவை செங்குட்டு வனின் புகழ் பரப்பின.

இவற்றைக்கடந்து 'கௌரி கல்யாணம்' திரைப்படத்தில் T.M.S& P.சுசீலா பாடிய,

"வரணும் வரணும் மகாராணி 

வஞ்சியர் சங்கமம் இதே இடம் 

சரணம் சரணம் சன்னிதானம் 

சண்டை  முடிந்தது சமாதானம்"

'பெத்த மனம் திரைப்படத்தில்' டி. எம் எஸ்ஸும் P.சுசீலாவும் பாடிய,

"காலம் நமக்கு தோழன் 

காற்றும் மழையும் நண்பன்" 

'புதிய பூமி' திரைப்படத்தில் டி. எம்.எஸ் பாடிய 

"நான் உங்கள் வீட்டு பிள்ளை 

இது ஊர் அறிந்த உண்மை 

நான் செல்லுகின்ற பாதை 

பேரறிஞர் காட்டும் பாதை"

  போன்ற எல்லா பாடல்களுமே,தமிழ்த் திரையிசை வரலாற்றில் சாகா வரம் பெற்ற பாடல்களாகும். 

  தமிழ்திரையிசை கவிஞர்களில்,பூவை செங்குட்டுவன்'என் வழி தனி வழி'என்று, ஆயுள் அகம் மகிழ நிறைவுடன் பெற்று  இன்று நம்மை விட்டு மறைந்தாலும், என்றென்றும் தமிழ்திரையின் தன்னிக ரில்லா புலமையின் அடையாளமாய் முத்திரை பதித்து,காலம் வென்று மணக்கும் மலராய் திகழ்வார் என்பது, திண்ண மாகும். 

          ============0============

Homage to Robo Shankar

    Deriving his prefix Robo from the robot dances that he performed in villages, Shankar born in 1978 came to be known as Rob Shankar and became a familiar figure to the Tamil audience first through his role play as standup comedian and then by his vigorous appearances in the Star Vijay programme, Kalakkapovadhu Yaaru that made him a home name. Robo Shankar's entire family is now involved in Tamil cinema, with his wife and daughter also playing identifiable roles in films. It is now the most grievous fact that Robo Shankar, the growing comedian and character actor faced an untimely death, following severe health issues that struck his sudden death knell. 

  What is special about Robo Shankar is his speedy manner of dialogue delivery with absolute clarity. He has acted in about seventy five films and his most popular films are Idharkuthaan Asaipattaaya Balakumara {as Sound Shankar}Vaayai Mudi Pesavum {as Matta Ravi}Velaiyinnu Vandhuttaa Vellakaaran,{as MLA afflicted with amnesia} Velaikaaran,Romeo,Mr Local, Maari & Maari 2.,Vishal's Irumbuthirai ,Kalakalappu 2 and Kalathil Sandhippom  He has performed a dance in Rajini's Padayappa and played a significant role in Ajith's Viswasam. He has appeared both as a cop in films like Chennai Kaadhal  Aaraadhu Sinam and Yutha Satham, and as a henchman in Joot and Sakkapodu Podu Raja.

  Actors dying at the growing stage of their career is one of the worst tragedies in the film industry. This is how the death of actors of dynamism, like Marimuthu and Mayilusamy greatly upset the film lovers. Robo Shankar was speedily mounting the ladder of Tamil Cinema with his lively performance ability striking a positive core with the audience mood. His sudden death is most unexpected, and it causes immense grief to everyone either directly or indirectly connected with Tamil cinema. Robo Shankar was a Kamal devotee, and Kamalahasan has posted a grief-stricken message in the X website, that exhibits his unique mode of sharing his thoughts. With earnest prayers for Shankar's soul to rest in peace. 

                           ==================0==================

Hitting the hundred

      Century is a content for celebration, be it age, or number of runs in cricket, or number of films in one's career. As far as ageing is concerned, seeing one hundred years in one's life is one of the rarest phenomena. Among politicians Mr. Morarji Desai {1896 to 1995}one of our former Prime Ministers, missed it by ten months and twenty days. Recently Mr. V.S Achuthanandan former Chief Minister of Kerala, passed away surpassing the century, by missing a couple of months to reach 102. But Mr.N.Sankaraiah,a celebrated communist leader of Tamil Nadu ,outlived Mr.V.S .Achuthanandan seeing 102 years but missed 103 by a few months. Now we have another communist leader Mr. R. Nallakannu who after seeing his century is presently struggling to sustain his longevity. Hundred is certainly the hall mark of a long life.

  In cricket, many Indian cricketers like Sunil Gavaskar, Dilip Vengsarkar, Ravi Shastri, Navjoth Singh Sidhu, Sachin Tendulkar, Mohammad Azharuddin,ViratKohli,Rohit Sharma, Rahul Dravid, Sourav Ganguly, Virender Sehwag, Yuvaraj Singh, M.S.Dhoni, and Gautam Gambhir,are all said to have  established their century records in international matches, for the celebration of countless lovers of cricket.

  Beyond people's longevity of life and cricket, it is cinema that sets the proudest stage for century in one's acting career. As far as Tamil cinema is concerned, even the most popular hero M.G.Ramachandran took thirty-two years to see his one hundredth film. Though he started his acting career in 1936 doing minor roles, it was in 1968 he clinched his record of century with the release of the greatly successful film Oli Vilakku. Whereas, Sivaji Ganesan who stepped into Tamil cinema in 1952 with his simultaneous films Parasakthi and Panam, won the favour of time and talent, and recorded his century through the extraordinary film Navarathiri, in which he played nine roles. Both the film and the nine roles he played, made history at that time. 

  For Gemini Ganesan between his first film Miss.Malini {1947} and Seetha {1967} the one hundred film journey was a matter of two decades. R.Muthuraman the costar of Sivaji Ganesan and Gemini Ganesan, who made his first entry in the Sivaji Ganesan film Rangoon Radha {!956} mostly travelled as a second hero in many films, and reached his century through the film Annai Velankanni {1971] after sixteen years.

   S.S.Rajendran who began his career along with Sivaji Ganesan in Parasakthi and Panam joined the Chevalier in many films, and also acted as the main hero in popular films like Mudhalali, Kuladheivam,Vanambadi, Kumudham,Manapandal,Panam Pandhiyile, Petra Maganai Vitra Annai, Edhaiyum Thangum Idhayam, Saradha, Nanum Oru Pen  Poompuhar, Marakka Mudiyuma and a few other films; but his century dream was a little shaken by the drop of a few films.

  The shortest time taken for reaching one hundred film was for the James Bond hero Jai Shankar, who had just eight years between his first film Iravum Pakalum {1965} and his century film Idhayam Parkiradhu {1973}.His contemporary hero Ravichandran seems to have run a little short of a century. Sivakumar the other close hero of Jaishankar times, made his first appearance in Kaakum Karangal in 1965 and reached his one hundred mark after fourteen years, through the film Rosaapoo Ravikkai kaari in 1979.

   Rajinikanth who is now the super star, took only a decade to reach his one hundredth film. His first film Abhoorva Raagangal was released in 1975.His Sri Ragavendrar marked his century in 1985. Interestingly, while it was Balachander who introduced Rajinikanth into Tamil cinema, he also produced Sri Ragavendrar, the one hundredth film of the hero. Kamalahasan being very familiar to the Tamil film audience as a child artist, through AVM's Kalathur Kannamma released in 1960, took two decades to record his century through the film Raja Paarvai released in 1980.Whereas, it was only a dozen years journey for Captain Vijayakanth between his first film Inikkum Ilamai released in 1979 and his one hundredth film Captain Prabakaran released in 1999 that earned him his immortal title. Sathyaraj, who came to Tamil cinema a year before Vijayakanth as a villain in the Kamalahasan film Sattam En Kaiyil (1978) took a year less than Vijayakanth to clinch his one hundred, through the film Vaadhiyaar Veettu Pillai released in 1989.

  Among female stars traditional impediments would have blocked talented actors like T.R.Rajakumari,V.N.Janaki and Madhuridhevi not to stay long with the big screen. The times of Anjalidhevi P.Bhanumathi,Padmini Savithri and Jamuna were better because they had longer innings.While P.Bhanumadhi reached one hundred films with more Telugu entries than Tamil,Padmini did more Tamil films along with  scores of Malayalam and Hindi films to cross the century. Her initial entries were confined to mere dance sequences. She did a couple of Sinhala and Russian films also. Savithri like Padmini, stuck to the field of Cinema for nearly three decades, doing equal number of Tamil and Telugu films. Though her Tamil entries were less than one hundred, her Telugu films added together helped her reach the two hundred mark. However, Praptam in Tamil,was her last film as heroine, though she did quite a number of films of after that. 

  Among the next generation actors Sarojadevi,K.R.Vijaya and J.Jeyalalitha took Tamil cinema to new heights of feminine glory. Sarojadevi with the combined strength of Tamil and Kannada films easily crossed the one hundred march. K.R.Vijaya who began het career with K.S.Gopala krishnan's Karpagam had Nathaiyil Muthu as her century film, directed by the same director. Jeyalalitha surpassed the magic number,with the film Thirumangalyam. Other stars like C.R.Viajaya kumari, Pushpalatha,Devika, Vanisri,Sowcar Janaki, Jeyanthi,Sujatha, Saritha,Latha, Sumithra, Sripriya,Ambika and Radha were all main players who would have narrowly missed their dream of century in their career. Among the new generation actresses,Meena Devayani,Kushbu,Simran and Jyothika deserve a special mention for their great acting credentials,though not hitting the One hundred goal.

  Today things are totally different. The more the heroes, the tougher the competition. There are of course a couple of reasons for the difficulty in seeing one hundred films in a hero's career. First of all, theatre visits have come down to a great extent. Secondly, the mind to compromise in playing second hero roles: has significantly come down. There are fewer heroes who are ready to share the screen with their fellow heroes. It was not like this in the case of heroes like Gemini Ganesan S.S.Rajendran. R.Muthuraman, Sivakumar and Vijayakumar, who had an easy mind to act in a smaller number of scenes but were ready to act with one another. In fact, all these actors happily acted with Sivaji Ganesan. The spirit of rivalry was least explicit then, excepting in the case of MGR and Sivaji Ganesan,who shared the screen only in Koondukkili directed by T.R.Ramanna. Whereas their successors Kamal and Rajini had an amazing team spirit and worked together around a dozen films.

  The two mass heroes of this century are Vijay and Ajith. They shared the screen only in Rajavin Paarvaiyil and even after three decades they have not hit the century in Tamil cinema. The other talented hero Suriya is just behind them in number. Though technology has made film making an easier process than before, the same technology poses threat in the form of video piracy.Hundreds of crores are spent for making films of heroes who are yet to see their one hundredth film.

  Hitting the hundred is no more a fitting task. Contrarily, hurting the tone and tenor of cinema through rancour and rancid competition, makes the field of cinema, struggle more for survival, than celebrate its success stories.

                               =================0==================

தனிமையின் தாளங்கள்

 

"தனித்திருந்து வாழும் மெய் தவமணியே 

தண்டபாணி தெய்வமே" 

    எனும் அமரர் K.B சுந்தராம்பாளின் தனிப்பாடலை கேட்கையில்,முருகன் மாம்பழக் கலவரத்தால் மலையேறி னாரா,அல்லது நிலத்தில் மனிதன் தரும் தொல்லையை மனதில் கொண்டு மனிதன் தன்னைக்கான சிரமம் கொண்டு மலையேறிவருவானா என்று சோதிக்க மலையேறினாரா என்பது, தமிழ்க்கடவுள் மட்டுமே அறிந்த தங்க மலை ரகசியமாகும். 

    பொதுவாக மனிதனுக்கு வறுமை வந்தால் தனிமை; நோய் வந்தால் தனிமை;காதல் வந்தால் தாங்கமுடியா தனிமையின் கொடுமை! முதுமையில் மூச்சுமுட்டும் தனிமை. தனிமையின் தாளங்களுக்கு,மரணம் கூட மாறுபட்ட ராகத்தில் இசை கூட்டுகிறது.

  தனிமையின் தவிப்பை ஒரு புறமும், தனிமை என்பது மனப்பிரமையே என்று மறுபுறமும்,ஒரு சேர உணர்த்திய ஏ.எம்.ராஜா இசையமைத்து அவரே P.சுசீலாவுடன் இணைந்து பாடிய K.D சந்தானத்தின் பாடலொன்று 'ஆடிப் பெருக்கு' திரைப்படத்தில் இடம்பெற்றது. 

"தனிமையிலே இனிமை காண முடியுமா 

நள்ளிரவினிலே சூரியனும் தோன்றுமா"

 என்று தொடங்கும் அப்பாடலுக்கு இடையே ஔியூட்டிய,

"மலரிருந்தால் மனமிருக்கும் தனிமையில்லை

செங்கனியிருந்தால் சுவையிருக்கும் தனிமையில்லை 

கடலிருந்தால் அலையிருக்கும் தனிமையில்லை 

நாம் காணும் உலகில் ஏதும் தனிமை இல்லை" 

  என்று இலக்கிய நுண்ணறிவை பறைசாற்றும் வரிகள், சிந்தனைத் தெளிவால் தனிமையில் தாக்கத்தை தோற்கடித்தன.

   இதேபோன்றொரு தனிமையின் ஏகாந்தத்தை வெளிப்படுத்தும் பாடலே 'சட்டம் ஒரு இருட்டறை' திரைப்படத்தில் பூங்குயிலன் வரிகள் புனைந்து, சங்கர் கணேஷ் இசையில்,எஸ்.என்.சுரேந்தரும் எஸ்.ஜானகியும் இணைந்து தனிமையின் தகைமையை நிலை நிறுத்திய,

 "தனிமையிலே ஒருராகம் 

ஒரு தாளம் உருவாகும் 

இளமையின் கவிதைகள் பறந்தது

இனிமையின்  நினைவுகள் பிறந்தது"

    என்ற பாடல்,தனிமையை சிறகடித்து பறக்கச் செய்தது.இது போன்ற சிந்தனை களை தூரத்தள்ளிவைத்து,தனிமையின் பொறுமையையும் தவிப்பையும் வெளிப் படுத்திய பாடல்களும் உண்டு. 'ரிதம்' {Rhythm} திரைப்படத்தில் ஏ.ஆர். ரஹ்மா னின் இசை ஏற்றத்திலும் ஷங்கர் மகா தேவனின் குரல் உச்சத்திலும்,நம் அனை வரின் கவனத்தையும் ஆர்ப்பரித்த,

"தனியே தன்னந்தனியே 

நான் காத்து காத்து நின்றேன் 

நிலமே பொறு நிலமே

உன் பொறுமை வென்றுவிடுவேன்"

  என்ற பாடல்,தனிமைக் காத்திருப்பை பெரும் தவமெனக் கூறியது.வைரமுத்து வின் இவ்வசந்த வரிகள் செவிகளை செழிப்பாக்கின.

   தனிமையின் தவிப்பை இனிமையாக்கி J.P. சந்திரபாபு 'பாத காணிக்கை' திரைப் படத்தில் பாடிய,

"தனியா தவிக்கிற வயசு 

இந்த தவிப்பும் எனக்கு புதுசு 

நெனச்சா இனிக்கிது மனசு 

என்னை நெருங்க விடலையே இளசு"

  என்று விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தியின் இசையில் கண்ணதாசனின் வரிகள்  நெஞ்சுக்குள் தேன் வடித்தது.காதலின் தனிமைச் சுகமும் தவிப்பும்,காதலில் விழுந்தோர் கதையே.!

தனிமைக்கான காரணத்தை விளக்கும் 

"நான் மலரோடு தனியாக ஏன் இங்கு நின்றேன் 

என் மகாராணி உனைக்கான ஓடோடி வந்தேன்" 

  எனும் 'இருவல்லவர்கள்' திரைப்படத் தில் டி.எம்.சௌந்தராஜன் P. சுசீலா பாடிய பாடலும்,தனிமைக்கான பரிசைப்பெறும் பெருமிதத்தை வெளிப்படுத்திய, 

"தன்னந்தனியாக நான் வந்த போது 

என்னையறிந்தாலே பூ முக மாது"

  என்று சங்கமம் { 1970 } திரைப்படத்தில் அதே பாடல் ஜோடிகள் பாடிய பாடலும், தனிமையின் பரிமாணங்களை தனிச் சுவையுடன் வெளிப்படுத்தின. இந்த இரண்டு பாடல்களையும் கண்ணதாசன் எழுத, முதல் பாடலுக்கு வேதாவும் இரண்டாம் பாடலுக்கு T.K.ராமமூர்த்தியும் இசையமைத்திருந்தனர்.

   தனிமையின் வலியினை ஆழமாகப் பதித்து வடுக்கள் ஏற்படுத்திய பாடலே, Three {மூன்று} திரைப்படத்தில் அனிருத் இசையமைத்து அவரும் Mohit  Chauhan  னும்  பாடிய,

"தனியாக தவிக்கிறேன் 

துணை வேண்டாம் அன்பே போ 

பிணமாக நடக்கிறேன் 

உயிர் வேண்டாம் தூரப்போ "

  என்று விரக்தியின் விளிம்பினைத் தொட்ட வரிகளாகும். நடிகர் தனுஷ் இவ்வரிகளை வலியுடன் விதைத்திருந் தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.தனிமை யை ஆராதிக்கும் இன்னும் சில பாடல் களை தமிழ்த்திரை தந்திருக்கும்;கண் டிருக்கும்.தனிமையை தரிசிக்கச்செய் யும்,தனிப்பிறவி,தனிக் காட்டு ராஜா,தனி ஒருவன் போன்ற தமிழ்த் திரைப்பட தலைப்புகளும் உண்டு.

  மொத்தத்தில் உணர்வுகளின் பாடலுக் கேற்ப,தனிமையின் தாளங்கள் மாறிக் கொண்டே இருக்கும்.இறுதியாக,

"விட்டுவிடும் ஆவி;பட்டுவிடும் மேனி;

சுட்டுவிடும் நெருப்பு சூனியத்தின் 

நிலைப்பு"

    என்று வெறுமை,தனிமையை வேட்டை யாடினாலும்,உயிர் காற்றுக்கும்,உடல் மண்ணுக்கும், தனிமையை தாரைவார்க் கும்.தனிமையின் தாளங்கள் தரணியில் சில நேரம் சுகம் கூட்டும்.சில நேரம் தவிப் பை தாராளமாக்கும்.மனம் நிறையும் தனிமை சில நேரம் மணம் பரப்பும்.சில நேரம் குணம் குலைக்கும்.தனிமையின் தாளங்கள் வாழ்க்கை மேடையில் வித வித ராகங்களில் கச்சேரி நடத்திக் கொண்டிருப்பதை,ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக அவரவர் மனக்காணொ ளியில் கண்டு கலக்கலாம்;கலங்கலாம், அல்லது திளைக்கலாம்.

    ===============0=================